Een plantaardige foie gras

Elsa Sallenave en Arun Mehrbakhsh hebben een originele creatie met plantaardige vetten in de verkoop. Een alternatief voor ganzenlever, dat veel gegeten wordt met kerst en oud- en nieuw in Frankrijk.

Het ziet eruit als een foie gras en heeft de smaak (of bijna) van foie gras, maar bevat geen dierlijke producten. “Dit is de ‘Joie Gras’, een plantaardige ganzenlever zonder lever en zonder gans”, zeggen Elsa en Arun.

Het jonge stel, onlangs aangekomen in Puisaye, bereidt en verkoopt dit originele product, onder toezicht van de vereniging ‘Le Pas de côté’. Deze club promoot alternatieve vormen van consumptie, zoals biologische en lokale producten en allerlei voedingsmiddelen voor de vegetarische keuken.

Een geschenk uit de hemel

“We hebben twee maanden geleden onze banen en onze vorige manier van leven in de regio Parijs achter ons gelaten om ons te vestigen in Louesme, in de buurt van Champignelles”, legt Elsa uit. “We willen graag ons brood gaan verdienen met alternatieve voeding. De ‘Joie Gras’ bood ons deze mogelijkheid. Je kunt wel zeggen dat dit alternatief voor de ganzenlever als een geschenk uit de hemel is komen vallen.”

Elsa en Arun hebben het recept van twee vrienden overgenomen. Thomas en Youssef verkochten de afgelopen jaren de ‘Joie Gras’ op de markten in de omgeving, maar zijn inmiddels iets anders gaan doen. Elsa en Arun houden de naam ‘Yoyo Toto’ op de verpakking als eerbetoon aan de twee ontdekkers.

Het precieze recept blijft een fabrieksgeheim, maar Elsa en Arun zijn wel bereid om de belangrijkste ingrediënten prijs te geven: witte miso (gefermenteerde sojapasta), amandelpuree en geraffineerd kokosolievet (dat ganzenvet imiteert). “Alle ingrediënten zijn biologisch, maar niet noodzakelijk lokaal. Je kunt deze producten namelijk niet hier in de buurt krijgen”, zegt Arun.

Elsa en Arun, zelf flexitariërs, willen “veganisten en vegetariërs laten genieten van het traditionele vet van het einde van het jaar”. Ze hopen ook, indirect, de dwangvoeding te verminderen en het dierenwelzijn te verbeteren. Hun wens?? “Dat alle eenden en ganzen een gelukkig leven mogen leiden.”

Aart Sierksma

Bron: Un foie gras végétal fabriqué en Puisaye, pour les vegans et les végétariens [Olivier Richard]

Vertaald uit ljdc /door Aart Sierksma

 

 

BZ nummer 53

Vioolconcert 25 januari

Vrijdag 25 januari vioolconcert in Sermages.

 

Welke regels gelden in het bos

Waar mag je met een auto rijden? Hoe weet je of een pad wel of niet toegankelijk is voor autoverkeer? Juridisch gezien is dit een hele ‘puzzel’. Hieronder vind je enkele nuttige tips voordat je op stap gaat.

Kan ik elk pad volgen als ik het bos inga?

“Nee”, zegt Charles Péot van het ‘Collectif de défense des loisirs verts’ (Codever) in Villeneuve-sur-Yonne. “Hoewel veel wegen in de Yonne opengesteld zijn voor het verkeer, zijn er uitzonderingen. Het eerste element dat moet worden gedefinieerd om deze vraag te beantwoorden, is het type weg waar we mee te maken hebben. En als er geen borden staan, is dat niet zo eenvoudig.”

Er zijn drie soorten paden:

  • les chemins ruraux, ook wel gemeentelijke wegen (‘chemins communaux’) genoemd. Ze zijn per definitie opengesteld voor het openbaar verkeer, ook voor motorvoertuigen, zelfs als ze door openbare bossen of beschermde gebieden lopen. Alleen een gemeentelijke verordening kan dit verkeer voorkomen. In dat geval is de gemeente verplicht om borden te plaatsen om gebruikers te informeren.
  • les chemins privés en les chemins d’exploitation. Dit zijn twee verschillende soorten wegen, maar met dezelfde regelgeving. De eigenaar beslist of het pad open of afgesloten is het voor verkeer en hij is niet verplicht om een bord te plaatsen.

Zijn er wegen die permanent afgesloten zijn voor het verkeer?

Ja, sommige paden zijn verboden voor bepaalde voertuigen. Dit is bijvoorbeeld het geval langs rivieren of op jaagpaden waar geen voertuigen zijn toegestaan. In dit geval moet er een bord te zien zijn om gebruikers te waarschuwen. Deze verboden hebben ook betrekking op ‘les voies vertes’ (fietspaden en/of voetpaden) en ‘les voies de défense forestière contre l’incendie’ (brandgangen).

Hoe weet ik wat voor soort weg het is, als er geen bord staat?

Dat is nogal ingewikkeld. Bij afwezigheid van signalering is het onmogelijk om de status van de weg te kennen. Maar Charles Péot stelt dat sommige criteria het mogelijk maken om te weten of de weg op zijn minst “verondersteld wordt open te staan voor verkeer”. Het is dus noodzakelijk om te kijken of er een bord, een barrière of een obstakel aanwezig is. Ook de breedte van de weg kan een rol spelen.

Recente jurisprudentie geeft wat meer duidelijkheid. Als een pad berijdbaar is en niet afgesloten voor het verkeer, mag je er gebruik van maken.

Welke wegen mag je niet nemen?

Om geen risico te lopen is het beter om bepaalde paden te mijden, zoals karresporen, onverharde paden die dienst doen als recht van overpad, brandgangen in bossen …

En welke regels zijn van toepassing buiten de paden?

In het bos geldt de ‘Code forestier’: Het is verboden je buiten de wegen en paden te begeven. Het maakt daarbij niet uit of het bos in staatseigendom, in gemeente-eigendom of in privébezit is. De off-piste is voor elke weggebruiker verboden, behalve voor wandelaars. Een pad van minder dan twee meter breed wordt beschouwd als een wandelpad, tenzij anders aangegeven.

En in beschermde gebieden?

In ‘Natura 2000’ en in regionale natuurparken zijn de hierboven vermelde regels van toepassing. Zelfs als het gebied een beschermde status heeft, is het gebruik van gemotoriseerde voertuigen niet per se verboden.

Welk risico loop ik als ik me op verboden terrein begeef, zelfs zonder het te weten?

In natuurgebieden buiten de bossen is de ‘Code de l’environnement’ van toepassing. Hierin staat dat rijden buiten de openbare weg strafbaar is en beboet wordt met 1.500 euro of meer (klasse 5). Maar een rechter kan ook een andere straf opleggen, zoals het intrekken van het rijbewijs, inbeslagname van het voertuig of detentie …

In het bos voorziet de  ‘Code forestier’. Rijden op een verboden pad wordt beboet met 135 euro (klasse 4). Rij je buiten de wegen en paden dan geldt een 5e klasse boete. In dit tweede geval kan de rechter ook aanvullende straffen opleggen.

Aart Sierksma (La difficulté, c’est qu’il ne suffit pas exactement de vivre selon la règle. Michel Houellebecq)

Bron: Usagers des chemins et de la forêt : des règles à respecter [Maëlle Hamma] 

 

 

Een eerbetoon aan Antoine Villard

Vertaald uit FR naar NL

Kleurrijk landschapsschilder met het oog van een architect, liefhebber van grote steden, liefhebber van de natuur, groot verzamelaar. Dit zijn in het kort de belangrijkste kenmerken van Antoine Villard. Na een mooie carrière raakte hij in de vergetelheid. Het ‘musée des Ursulines’ in Mâcon brengt hem de hele winter een groots eerbetoon.
Het leven van een schilder gaat niet altijd over rozen. Maar Antoine Villard behoorde niet tot de groep schilders die in armoede moest leven en werken en pas na hun dood erkenning kreeg. Hij is geboren in 1867 in een burgerlijk gezin. Al tijdens zijn leven kreeg hij veel waardering en erkenning. De staat kocht verschillende werken van hem en hij exposeerde ook regelmatig. “Villard is het verhaal van een vergeten talent. Een invloedrijke landschapsschilder die heel bekend was in de avant-gardistische beweging in die tijd en vertrouweling van André Derain. Hij kocht werken van Modigliani en Picasso”, legt Michèle Moyne-Charlet, curator van het ‘musée des Ursulines’, uit.

Een schilder die van de natuur en van de stad hield
Villard trok zijn eigen plan, al is beïnvloeding door het impressionisme en het realisme duidelijk zichtbaar in zijn werk. Zo herkennen we in zijn schilderijen onder andere Parijs en Lyon, maar ook het landschap van de ‘Mâconnais’, de oases van Gafsa in Tunesië en de kliffen van Port Coton* op Belle Île in Bretagne. In zijn werk over Port Coton zien we gedetailleerd alle tinten groen, zodat de wilde natuur op een dramatische manier tot leven komt.
Villard begon te schilderen na zijn opleiding in de architectuur. Hij is een schilder van landschappen, waarin bijna nooit personen te zien zijn. De architect in Villard is mooi zichtbaar in de reeksen die hij geschilderd heeft vanuit zijn studio met uitzicht op de boulevard périphérique in Parijs. Hij liet prachtige Tunesische landschappen en taferelen vanuit zijn huis in Hurigny in de Saône-et-Loire na, die nu nog steeds in bezit zijn van zijn nazaten.

Lees meer

game

Hoe games helpen bij het leren van een vreemde taal

Vertaald uit FR naar NL

In Frankrijk gebruiken leraren het educatieve potentieel van videogames om hun leerlingen te verrassen en te motiveren bij het leren van vreemde talen, zoals ze aan de andere kant van de Atlantische Oceaan al veel langer doen. Games in de originele versie hebben een positieve invloed op leren, sterker dan films of tv-series.
In de Verenigde Staten gebruiken taaldocenten al veel langer videogames als leermiddel. Het cliché, dat het gebruik van games een afstompende, geestdodende activiteit zou zijn, is daar inmiddels een gepasseerd station.
“In de klas staat mijn spelcomputer en ik vraag vrijwilligers om ‘Assassin’s Creed’ te spelen. De andere studenten doen mee door instructies in het Italiaans te geven,” zegt Simone Bregni, docent Italiaans aan de universiteit van St. Louis, Missouri.

Betere resultaten
“Ik begin altijd met de klassieke leermethode en breid dat daarna uit, door videogames te gebruiken. Zo krijgt het geleerde een extra verdieping”, zegt Simone Bregni, zelf een gamer. Volgens hem krijgen zijn studenten 10% hogere resultaten als ze deze tool gebruiken. “Met deze methode kan ik bijvoorbeeld al in de eerste weken van een intensieve taalcursus de gebiedende wijs aanleren.”
“In Europa begonnen traditionele gamers te spelen toen er nog geen vertaling in hun taal was”, zegt Laura Gutierrez, tolk en oprichter van een bedrijf voor het vertalen van videogames. “Jump, start, game over … Jongeren zijn al heel lang vertrouwd met het Engels. Ze hebben natuurlijk niet zitten wachten totdat videogames in de klas verschijnen.”

Lees meer

Kerst en eindjaar

Kerstmarkten…

In december zijn er in Frankrijk altijd veel Kerstmarkten, les Marchés de Noël.

Zie het overzicht van de markten in de Bourgogne! op https://noel.org/Bourgogne

Verkeersveiligheid: De Yonne heeft de meeste verkeerslachtoffers van Frankrijk

Vertaald uit FR naar NL

Ondanks een algemene neerwaartse spiraal van verkeersdoden in Frankrijk, zijn de wegen van de Yonne nog steeds gevaarlijk, met 30 doden tussen januari en september 2018 (vergeleken met 24 doden in dezelfde periode in 2017). In de Yonne heb je tweemaal meer kans op een dodelijk ongeval dan in de rest van het land. De cijfers over de verkeersongevallen voor de eerste negen maanden van 2018 bevestigen dit: de 27 ongelukken resulteerden in de dood van 30 mensen.
Het departement maakt dus geen deel uit van de algemene trend van dalende sterfte in het verkeer. Tussen januari en eind september 2018 heeft de ‘Sécurité routière’ honderdzevenendertig minder verkeersdoden geregistreerd in vergelijking met dezelfde periode in 2017 (2.426 tegen 2.563).
In september liet de Yonne trouwens dezelfde cijfers zien als de rest van Frankrijk. Vijf doden en een stijging van het aantal ongevallen met 21,4%.

Lees meer

voedselbank

Steeds meer gezinnen onder de armoedegrens

Vertaald uit FR naar NL

De ‘Confédération syndicale des familles’, (een platform voor gezinnen zoals het Centrum voor Jeugd en Gezin in Nederland) maakt zich zorgen over de bereidheid van de staat om de jaarlijkse huurindex te verhogen naar 4% in plaats van naar 1,7%.
“We zijn bezorgd omdat we meer en meer jongeren onder de 30 en eenoudergezinnen hebben, die onder de armoedegrens leven. Dit geldt in ons departement voor 19% van de gezinnen”, vertelt Jean-Claude Chevillot, afdelingsvoorzitter van de CSF in de Saône-et-Loire.
voedselbank“Na het verlagen van de bijzondere bijstand met twee belastingmaatregelen wil de staat in januari de huren laten stijgen met 4%, terwijl de bevolking steeds onzekerder wordt of ze de eindjes nog wel aan elkaar kunnen knopen”, zegt hij afkeurend. “We hebben bijvoorbeeld steeds meer studenten die naar de voedselbank van de ‘Secours populaire’ moeten om te kunnen eten en zich te kunnen kleden”, zegt Yves Garreau, de vicevoorzitter.

Steeds meer conflicten hebben betrekking op huisvesting
Volgens de CSF is er een gebrek aan sociale woningbouw, “terwijl er veel leegstaande woningen zijn in Beaubery, Autun, Paray-le-Monial en Montceau waarvoor een renovatie nodig zou zijn om huurders te huisvesten,” constateerden ze tijdens een rondleiding door het departement. Ook de woningbouwvereniging ‘Opac Saône-et-Loire’ veroordeelt net als de CSF deze verhoging van belastingen. “Wij hebben te maken met een daling aan inkomsten. De huurbelastingen gaan regelrecht naar de staat en komen niet beschikbaar voor de sociale woningbouw, waardoor er steeds minder nieuwe sociale huurwoningen gebouwd kunnen worden”.

Lees meer

bricotheek

Een ‘bricothèque’ in Nevers

Vertaald uit FR naar NL

De buurtbricotheek is een feit. Vanaf dinsdag 13 november is iedereen welkom. Je kunt er alle benodigde gereedschappen voor doe-het-zelf-werk huren tegen lage prijzen. De vereniging ‘Asem’ (Acteurs Solidaires en marche) is de initiatiefnemer van deze nieuwe activiteit.
Deze vereniging is in 2012 opgericht om mensen in moeilijke omstandigheden te helpen. Vrijwilligers verwelkomen deze kansarmen en proberen oplossingen te bedenken zodat ze snel weer op eigen benen kunnen staan. Er wordt hulp geboden op sociaal en op professioneel gebied: bij het afsluiten van contracten; het verbeteren en onderhouden van hun leefomgeving; het op orde brengen van hun financiële situatie; gezondheids-educatie, acties om minder afval achter te laten en meer duurzame producten aan te schaffen; het herstellen en in stand houden van sociale relaties.

rose oktoberVorige week dinsdag hield de vereniging haar algemene ledenvergadering. De voorzitter, Patrick Boissier vertelde dat ze kunnen rekenen op de steun van het ‘Conseil Départemental’. Alain Lassus, de voorzitter van deze raad, bevestigde dit. Hoewel de financiële situatie de afgelopen jaren onzeker was, is er nu sprake van een economisch herstel en zijn uitbreidingsplannen voor de toekomst verzekerd. Patrick Boissier benadrukte dat de vereniging ook volgend jaar weer zal deelnemen aan verschillende evenementen in Nevers zoals ‘Octobre Rose’
(een jaarlijkse communicatiecampagne om het bewustzijn over borstkankeronderzoek te vergroten en geld in te zamelen voor onderzoek), ‘la Bottine’  (een hardloop/wandelevenement van vrouwen tegen borstkanker) en de inzameling voor de voedselbanken.
De ‘épicerie solidaire’ (een andere activiteit van Asem) vierde dit jaar zijn 20-jarig jubileum en verwelkomde in 2017 in totaal 4.000 mensen. Er worden voor de leden kook- en energiebesparingsworkshops gegeven.
Vrijwilligers van ASEM nemen ook zitting in de burgerraden van de buurten Baratte-Courlis en Grande-Pâture. Zij geven administratieve ondersteuning en hebben meegeholpen met het plaatsen en inrichten van een wasserette.
Dan is er nog een ‘garage solidaire’ in Courlis en een afdeling voor groenvoorziening.

Lees meer