Een eerbetoon aan Antoine Villard

Vertaald uit FR naar NL

Kleurrijk landschapsschilder met het oog van een architect, liefhebber van grote steden, liefhebber van de natuur, groot verzamelaar. Dit zijn in het kort de belangrijkste kenmerken van Antoine Villard. Na een mooie carrière raakte hij in de vergetelheid. Het ‘musée des Ursulines’ in Mâcon brengt hem de hele winter een groots eerbetoon.
Het leven van een schilder gaat niet altijd over rozen. Maar Antoine Villard behoorde niet tot de groep schilders die in armoede moest leven en werken en pas na hun dood erkenning kreeg. Hij is geboren in 1867 in een burgerlijk gezin. Al tijdens zijn leven kreeg hij veel waardering en erkenning. De staat kocht verschillende werken van hem en hij exposeerde ook regelmatig. “Villard is het verhaal van een vergeten talent. Een invloedrijke landschapsschilder die heel bekend was in de avant-gardistische beweging in die tijd en vertrouweling van André Derain. Hij kocht werken van Modigliani en Picasso”, legt Michèle Moyne-Charlet, curator van het ‘musée des Ursulines’, uit.

Een schilder die van de natuur en van de stad hield
Villard trok zijn eigen plan, al is beïnvloeding door het impressionisme en het realisme duidelijk zichtbaar in zijn werk. Zo herkennen we in zijn schilderijen onder andere Parijs en Lyon, maar ook het landschap van de ‘Mâconnais’, de oases van Gafsa in Tunesië en de kliffen van Port Coton* op Belle Île in Bretagne. In zijn werk over Port Coton zien we gedetailleerd alle tinten groen, zodat de wilde natuur op een dramatische manier tot leven komt.
Villard begon te schilderen na zijn opleiding in de architectuur. Hij is een schilder van landschappen, waarin bijna nooit personen te zien zijn. De architect in Villard is mooi zichtbaar in de reeksen die hij geschilderd heeft vanuit zijn studio met uitzicht op de boulevard périphérique in Parijs. Hij liet prachtige Tunesische landschappen en taferelen vanuit zijn huis in Hurigny in de Saône-et-Loire na, die nu nog steeds in bezit zijn van zijn nazaten.

De tentoonstelling van honderdzestien werken, die deze winter in het ‘musée des Ursulines’ te zien is, leent zich uitstekend om op zoek te gaan naar de stromingen die Villard beïnvloed hebben. Sommige luchten laten veel van de impressionisten zien, andere zijn juist weer meer realistisch. Latere schilderijen getuigen van de aanwezigheid van Henri Rousseau (bijgenaamd de Douanier) met een weelderige vegetatie uit de jaren 1920.
De manier van schilderen zie je in de loop der tijd veranderen. Veel pastelkleuren voor de oases in Tunesië in een verwoestend zonlicht, donkere kleuren als het gaat om nuances in het graniet van de Bretonse vegetatie of in de landschappen van de Mâconnais.
De tentoonstelling presenteert ook mooie stillevens vermengd met Nabeul-faience. Villard verbleef regelmatig in Tunesië en was dol op het beschilderde aardewerk van Nabeul. Zijn atelier stond er vol mee.

* kijk op YouTube en zoek: ZAZ met Port Coton

Aart Sierksma

Bron: lejsl, Antoine Villard, un paysagiste hors pair avec un regard d’architecte [Meriem Souissi]

  • Bekeken103