Professionele handelaar op de brocante krijgt het steeds moeilijker

Vertaald uit FR naar NL

Hoewel het aantal ‘vides-greniers’ van jaar tot jaar voortdurend toeneemt, hebben professionele handelaren hun activiteiten moeten aanpassen. De crisis en het internet zijn de belangrijkste redenen.
Vraag ze niet om de plastic wandelwagen van een kleine meisje, de videorecorder van een opoe of de radio-cassette van een broer op te halen. De professionele brocanteur wil zich onderscheiden van de andere exposanten op een vide-grenier door hun producten. “Over het algemeen stellen we dat onze producten minstens twintig jaar oud moeten zijn”, legt Sébastien Sartori uit, een tweedehandshandelaar uit La Charité-sur-Loire. “We nemen niet langer de moeite om te komen voor een zolderopruiming. Daar vinden wij tegenwoordig niks bruikbaars meer. Een belangrijk onderdeel van onze werkzaamheden was juist het leeghalen van huizen. Onze voorraad kwam voor een groot deel uit deze opruimingen.”
“Mensen zijn niet meer geïnteresseerd in meubels”, zegt Monique Secouard. Ze woont op de grens van de Yonne en de Nièvre en is ieder jaar aanwezig op de brocante van Prémery. “Het meubilair in Empirestijl uit 1800 bijvoorbeeld of Normandische kasten verkoop je niet meer. De jaren zestig en zeventig met veel formica is nu in de mode.”
Ze betreurt ook dat potentiële kopers niet meer om advies vragen: “Ze gaan in twee minuten de winkel rond en zeggen dan: ‘dank u wel, ik heb alles gezien’. Ze nemen niet meer de tijd om even te overleggen. Ze hebben rondgekeken en in één oogwenk besloten dat er niks van hun gading tussen staat en vertrekken weer.”

Het werk wordt seizoensgebonden
brocanteVandaag de dag worstelen tweedehands handelaren met het lokken van klanten naar hun winkels, een essentieel onderdeel van hun werkzaamheden. “Ze komen steeds minder. En waar we vroeger in de winter nog een beetje actief waren, werken we tegenwoordig vooral tussen mei en augustus”, vervolgt Monique Secouard. “60% van mijn inkomsten betaal ik aan vaste lasten. Je moet hard werken en houdt weinig over.”
Toch houdt Monique Secouard al 35 jaar van haar beroep. “Proberen te achterhalen waar het artikel vandaan komt en hoe het gemaakt is. Daar geniet ik nog steeds van. Helaas zoeken de mensen steeds meer naar functionaliteit. De nieuwsgierigheid naar het verhaal van het object is verloren gegaan. Volgens mij is de crisis van 2008 de oorzaak van deze verandering. Voor die tijd kochten mensen nog voorwerpen voor hun plezier.”

Een vervormd beeld door televisie
“Televisieprogramma’s over vlooienmarkten zorgen er vaak voor dat kijkers een verkeerd beeld krijgen. Voor een bepaald voorwerp bieden mensen soms een prijs omdat ze hetzelfde object op televisie hebben gezien. Maar als ze beter hadden gekeken, hadden ze gezien dat het voorwerp op de televisie niet altijd te vergelijken is met het artikel uit onze collectie. Soms is dat voorwerp niet van dezelfde kwaliteit en/of soms is het minder goed onderhouden. Vaak snappen ze dan niet dat wij niet dezelfde prijs vragen”, zegt Sébastien Sartori. Hetzelfde gebeurt op internet, waar je ons tegenwoordig steeds vaker kunt vinden. De andere kant van de medaille is natuurlijk dat deze shows oude voorwerpen weer een nieuw leven geven. Ik had vandaag een jong stel dat een modern interieur met een Louis XVI-kroonluchter kwam versieren. Maar zulke ontmoetingen worden steeds zeldzamer.”

Aart Sierksma

Bron: ljdc, Brocanteur professionnel, un métier de plus en plus difficile dans la Nièvre [Pierre Destrade]

  • Bekeken189