Berichten

Kunstenaars blijven doorgaan

De sluiting van de theaters heeft de liveoptredens tot stilstand gebracht. Kunstenaars blijven echter doorgaan, maar zonder enig idee wanneer ze eindelijk terug kunnen keren naar het podium.

In l’Espace des arts in Chalon-sur-Saône is al tijden geen toeschouwers meer gesignaleerd maar nog wel kunstenaars. Zij zijn sinds de eerste lockdown nooit gestopt en zijn nog dagelijks in de repetitieruimtes te vinden. La Méandre, het collectief Chalonnais met danseres Jane Fournier en haar gezelschap Fernweh werken sinds kort aan hun volgende creatie, het soloprogramma Ben Parado. Een programma dat een paar dagen later op het Transdanses-festival had moeten worden geprogrammeerd, maar door de lockdown niet door kon gaan.

Deze solovoorstelling zal naar alle waarschijnlijkheid nu pas volgend jaar in productie gaan. We hadden drie data gepland voor het festival. Normaal gesproken hebben we altijd te weinig tijd om iets te maken en te repeteren, maar nu bevinden we ons in een tegenovergestelde situatie’, zeggen Jane Fournier en Cédric Frouin. ‘Toch blijft het vreemd. Hoe kunnen we nou iets maken zonder de stimulans van het podium, zonder de ontmoeting met het publiek? Het is niet eenvoudig om te accepteren. We vertellen onszelf dat we alle tijd van de wereld hebben om iets moois te maken en weten tegelijkertijd dat de uiteindelijke show er heel anders uit zal gaan zien, omdat die nog ver weg ligt en niet zoals anders onder grote druk in een korte tijd is gemaakt. En dan bevinden ons ook nog in een periode waarin we als kunstenaars te horen krijgen dat we niet nuttig zijn. Gelukkig beschikken we over een grote veerkracht en proberen we nieuwe perspectieven te zien. Want cultuur blijft iets wat mensen samenbrengt.’

Een situatie die de meest gevestigde kunstenaars zou kunnen bevoordelen

We kunnen niet in de toekomst kijken,’ zeggen ze, ‘het spijt ons. De voorstellingen zijn gestopt, theaterdirecties verzekeren ons dat ze ons zullen steunen, maar er staat voorlopig niks gepland. Maar dat mag geen invloed hebben op de kunst. Ons doel is om er in te blijven geloven. Beter nog, de Espace des arts moedigt ons aan om de voorstellingen op een andere manier uit te voeren, maar die mogelijkheden blijven vooralsnog beperkt. Deze situatie is onvermijdelijk gunstig voor kunstenaars die al langer bestaan, die een netwerk hebben’, aldus de muzikant en de danser.

Ben Parado is een Sevilliaanse dans die Jane Fournier als klein meisje leerde. Een dans met codes van verleiding, verlangen en vintage jurken. ‘Ik leerde deze dans van mijn moeder toen ik zes jaar oud was, maar keek er al die jaren niet meer naar om. De hedendaagse dans nam mijn hele leven in beslag maar opeens had ik zin om het op mijn manier te herinterpreteren. Ik dans graag in mijn dagelijkse kloffie, op techno-muziek en alleen, terwijl deze Sevilladans een echtpaarsdans is’, legt Jane Fournier uit. ‘Het gaat me nu niet meer om de verleiding maar om de vraag hoe we onszelf verhouden tot het verleden.’

Deze solovoorstelling belooft een metamorfose voor te stellen waarin de danseres verschillende vrouwen belichaamt, van de mater dolorosa (bijnaam van de heilige Maria) tot de suffragette (vrouw die strijd voor vrouwenrechten) en dan tot de hedendaagse jonge vrouw op haar gemak in haar vrouwelijkheid en op haar sneakers.

Aart Sierksma

Bron: Les artistes continuent à créer, mais après? [Meriem Souissi]

Dit bericht is 48 keer bekeken

Frankrijk weer in lockdown

President Macron kondigde 28 oktober opnieuw een lockdown aan. Deze keer iets minder strikt dan afgelopen voorjaar, maar toch met verstrekkende gevolgen.

Je hebt vanaf nu tot in elk geval 1 december dit formulier nodig als je ergens heen gaat. Attestation de déplacement dérogatoire.
Het is ook mogelijk dit formulier online via de telefoon in te vullen via deze link:

Wederom zijn alle niet-essentiële openbare gelegenheden zoals bars, restaurants en bioscopen gesloten. Supermarkten, apotheken, benzinestations en eigenlijk alle winkels dus ook bouwmarkten en hotels blijven open. Ook mogen mensen gewoon naar hun werk, ook als het niet ‘vitaal’ is, maar als telewerken mogelijk is, is het 100% verplicht.

Mensen dienen thuis te blijven; naar buiten mag alleen voor het doen van boodschappen of bezoek noodzakelijke diensten of voor het uitoefenen van een (vitaal) beroep. Zelfs familie- vriendenbezoekjes of andere vormen van samenzijn in een groepje wordt niet toegestaan. Treinen en metro’s rijden nog wel, volgens een sterk aangepaste dienstregeling.

De scholen blijven wel open maar kinderen vanaf 6 jaar moeten nu een mondkapje dragen waar het eerst alleen de kinderen van 11 en ouder waren.

Sporten buiten mag nog wel, Maar niet verder dan 1 km van je huis, ook dan moet je een formulier bij je hebben.

Ga je toch de straat op, zónder goede reden of zonder formulier en je krijgt controle dans is de eerste boete 135 euro, wordt je nóg een keer betrapt binnen 15 dagen dan is een 2e boete 200 euros, en de 3e keer binnen 30 dagen is 3750 euro en een gevangenisstraf van 6 maanden.

Voor meer info:
Franse overheid

 

Dit bericht is 277 keer bekeken

De kunst van het nietsdoen

27 april 2020, Vertaald uit lefigaro /door Aart Sierksma
In L’humeur de Linda, uitgezonden op TV5 Monde geeft Linda Giguère adviezen over hoe je op een kunstzinnige wijze kunt niksen. Voltaire: ‘Het leven is niets anders dan verveling of slagroom.’ En hij dacht zelf dat hij niet zo goed kon schrijven!

Naarmate de lockdown langer duurt, gaan de dagen voorbij en lijken ze steeds meer op elkaar. De maandag is gelijk aan de woensdag en zo verder. ‘Voor de één smaken de aaneengeschakelde dagen naar leegte, voor de ander is het een suikerpot. Wat te doen?
Velen van ons hebben niets te doen, of willen in ieder geval niets doen’, legt ze uit. ‘Daar is niets mis mee. In Nederland hebben de Nederlanders een woord om deze toestand van het niets te beschrijven: niksen. Het is de kunst om niets te doen’, vervolgt Linda Giguère. ‘Het idee is eenvoudig: als je niksen wilt oefenen, hoef je alleen maar een paar minuten te nemen en niets te doen’.

In het Frans zeggen we flemmarde: dat we lui zijn, luilakken of luiwammesen, dat wil zeggen dat we onze tijd doorbrengen met dagdromen, dat we rondlopen terwijl we op niets zitten te wachten, zoals je kunt lezen in Le Trésor de la langue française (De Schat van de Franse Taal). In deze lichte en zonnige tijden zou men ook de werkwoorden lézarder kunnen gebruiken, wat betekent: zich lui verwarmen aan de zon en cagnarder: lanterfanten. Het laatste werkwoord heeft wel een negatieve betekenis, net als lambiner: treuzelen, langzaam en traag handelen terwijl je je tijd verspilt.

‘Dit kleine niksen, waar sommige mensen zelfs bang voor zijn, is essentieel’, zegt Linda Giguère. ‘Het zorgt er voor dat we onze batterij weer opladen. Studies hebben zelfs aangetoond dat niksen op de lange termijn angst vermindert, ons verouderingsproces vertraagt en ons immuunsysteem versterkt. Dus naar de hel met de productivisten, stakhanovisten en workaholics! Zoals een journalist zei: ‘Het gaat nog wel een tijdje duren, dus genoeg tijd om te oefenen. Het kost niets!’
Aart Sierksma

Bron: Pratiquez-vous le «niksen», l’art de ne rien faire? [Alice Develey]

Dit bericht is 37 keer bekeken