Berichten

Kaalslag in de Morvan

Er is iets gaande in de Morvan. Sinds woensdag 1 september wordt een nieuw systeem getest voor het kappen van bomen, waarbij de drempel voor het aanvragen van een vergunning wordt verlaagd van 4 naar 2 hectare.

Omdat het een onderwerp is dat de vertegenwoordigers van het Park na aan het hart ligt

Tijdens de opstelling van het handvest 2020-2035 Parc Naturel Régional du Morvan (PNRM) was er al onenigheid over dit punt: de drempel voor het aanvragen van een vergunning voor het vrij kappen zou worden verlaagd van 4 hectare naar 0,5. Dit strijdpunt had zelfs op een gegeven moment het voortbestaan van het park op het spel gezet. Deze bepaling is namelijk in de wet verankerd en kan niet door een regionaal natuurpark worden gewijzigd.

In oktober 2020 is een bijeenkomst gehouden met alle belanghebbenden uit de sector, en in juni 2021 heeft de prefect van de regio opdracht gegeven dit experiment te starten.

Omdat dit het mogelijk moet maken om het kappen in de Morvan te beperken

Eenentwintig gemeenten in de vier departementen van het park krijgen te maken met dit experiment. In de Yonne gaat het om de gemeenten Chastellux-sur-Cure, Domecy-sur-Cure en Saint-Germain-des-Champs. Zij moeten het mogelijk maken de drempel voor het aanvragen van een vergunning voor het kappen van bomen te verlagen voor landbouwbedrijven die niet over een gebruiks- en beheerplan beschikken.

Wij hebben ermee ingestemd het experiment uit te voeren in deze 21 gemeenten, die werden gekozen op basis van verschillende criteria: de omvang van de bedrijven, het landschappelijk belang en het belang als cultureel erfgoed’. Je moet dan denken aan bijvoorbeeld oude bossen met een hoge ecologische waarde, steile hellingen waar kaalslag het risico van aardverschuivingen verhoogt, de nabijheid van drinkwaterwingebieden, belangrijke landschapsgebieden, enz. Het idee is om door kleinere gebieden te selecteren je meer directe controle hebt op de uitvoering.

Omdat het ook boseigenaren bewust moet maken

Binnenkort gaan we een afspraak maken met boseigenaren om milieu- en landschapskwesties met hen te bespreken’, zegt Pauline Chauche de Gesnais, een van de twee agenten van het Centre National de la Propriété Forestière (CNPF) die verantwoordelijk zijn voor het Morvan-gebied. Het doel is uiteraard zoveel mogelijk deelnemers bewust te maken van de milieuaspecten van bosbeheer. ‘Wij kunnen nog een aantal aanbevelingen toevoegen, hoofdzakelijk van tweeërlei aard: iets anders doen dan kappen als dat niet echt noodzakelijk is, of aanbevelingen die in de richting gaan van beperking van de milieueffecten’.

Een van de gevolgen zal zijn dat het aantal dossiers dat door het personeel van de overheid en het CNPF moet worden verwerkt, zal toenemen. Het systeem moet binnen een jaar worden geëvalueerd om na te gaan of het kan worden aangepast, met name wat de werklast van het personeel betreft.

Wat is het handvest 2020-2035

Het Parc du Morvan staat geregistreerd door een decreet dat in 2020 afliep. Iedere vijftien jaar moet er een nieuw handvest voorgelegd worden. Dit is een document dat door gekozen vertegenwoordigers van het park in samenwerking met andere belanghebbenden wordt opgesteld en waarin de oriëntaties van de structuur voor een bepaalde periode worden vastgelegd.

Het is gebaseerd op vier te bereiken doelstellingen:

handhaving van het sociaal contract rond een gemeenschappelijk goed

in stand houden van een gebied met een hoge erfgoedwaarde

bevestiging van de verschillen

begeleiding van de ecologische overgang

Uit deze vier hoofdlijnen vloeien vele acties en besluiten voort.

De strijd tegen de houtkap in de Morvan

De organisatie Canopée, SOS Forêts en andere groeperingen die zich inzetten voor de bescherming van het bos, hebben een petitie gelanceerd tegen het kappen in de Morvan. De petitie, die gericht is aan de minister van Transition écologique, heeft al iets meer dan 4.000 handtekeningen verzameld.

Wij wilden deelnemen aan deze strijd voor het behoud van de Morvan, omdat het een perfect voorbeeld is van wat er momenteel in Frankrijk gebeurt, met name op het gebied van houtkap en de intensieve exploitatie van de douglas par. Het laat zien hoe bosbouwbeleid er uitziet, zonder voorafgaand debat’, aldus Sylvain Angerand (voorzitter Canopée, en bosbouwkundig ingenieur). ‘Deze bagatellisering van het kappen is des te verontrustender in de Morvan, omdat hier 80% van de bossen in handen is van particuliere eigenaars. Terwijl het openbare domein wordt beheerd door l’Office national des forêts (ONF), gelden voor particuliere percelen niet dezelfde regels inzake exploitatie. Boven de 25 hectare is een eenvoudig beheerplan verplicht, dat eerst door de CRPF en daarna door de staat moet worden goedgekeurd, maar beneden de 4 hectare kan de boseigenaar wettelijk doen wat hij wil. Het uiteindelijke doel van het verzoekschrift zou een wijziging van de plattelandswetgeving zijn, om een en ander duidelijker te maken. Als dat niet mogelijk is, kunnen we tenminste dingen doen met de instrumenten die al bestaan,’ voegt de bosbouwingenieur eraan toe.

Precies om die reden is het Natuurpark de Morvan, bij het opstellen van het handvest 2020-2035, verwikkeld in een touwtrekkerij met de prefect van de regio. Omdat het Park er vaak van wordt beschuldigd niet mee te helpen de bossen te vrijwaren van kaalslag, wil het zichzelf de middelen geven om dat wel te doen. Of tenminste om ervoor te zorgen.

Wat wij vragen is dat wij op de hoogte worden gebracht wanneer een eenvoudig beheerplan wordt opgesteld, zodat wij een advies kunnen uitbrengen. Wij willen ook dat de drempel van 4 hectare waaronder de landbouwer aan geen enkele regelgeving is onderworpen, wordt verlaagd tot een halve hectare,’ verklaart Sylvain Mathieu, voorzitter van het Regionaal Natuurpark.

Aart Sierksma

Bron: Pourquoi le parc naturel régional du Morvan fait l’objet d’une expérimentation sur les coupes rases? [Myriam Deborbe]

34 keer bekeken

Het windmolenpark van Santigny gaat niet door

De prefectuur van de Yonne heeft de knoop doorgehakt. Het windmolenpark van Santigny kan niet doorgaan. De weigering om een vergunning te verlenen is gebaseerd op de aanwezigheid van een beschermde diersoort: de zwarte ooievaar.

3 windturbines

Het plan was om drie windturbines te installeren in de buurt van de gemeente Santigny in het kader van een project dat in 2015 door de gemeente is opgestart. Deze gevaartes zouden 200 meter hoog worden met een vermogen van 33,2 GW, goed voor het elektriciteitsverbruik voor ongeveer 6.000 huishoudens.

1,2 hectare

Ongeveer anderhalve hectare bos zou gekapt moeten worden in de buurt van Santigny.

257 plantensoorten

In het gebied waar de windturbines zouden worden geplaatst, zijn tijdens de studie naar de effecten 257 plantensoorten geïnventariseerd. In een document dat in augustus 2020, een maand voor de opening van het openbaar onderzoek, door Abowind is gepubliceerd (het bedrijf dat het project uitvoert) staat: ‘De locatie waar de windturbines geplaatst gaan worden kent geen problemen wat betreft flora en kleine fauna. Bij de inventarisatie van de flora zijn 257 soorten of ondersoorten geïdentificeerd, waarvan geen enkele een beschermde status heeft. In het gebied zijn geen wetlands of aquatische milieus (milieus die zich gedeeltelijk of geheel onder water bevinden) waargenomen, die aan regelgeving zijn onderworpen’. In de studie wordt melding gemaakt van de aanwezigheid van enkele erfgoedplanten in het gebied, maar bij de installatie van de windturbines worden kwetsbare sectoren voor kleine fauna en flora vermeden.

Twee ooievaarsnesten

Er zijn wel twee ooievaarsnesten gevonden in de buurt van de plaats die voor de drie masten is gekozen. Deze soort (zwarte ooievaar) wordt als rood geclassificeerd op de lijst van bedreigde soorten in Frankrijk. De LPO-website (Ligue pour La Protection des Oiseaux) zegt: ‘Bedreigde broedparen en een kwetsbare passerende populatie,’ In 2019 zijn in Frankrijk tussen 70 en 90 paren geteld, waarvan slechts een tiental in de Bourgogne Franche Comté.

20 km

Het essentiële woongebied van de zwarte ooievaar bestaat uit zo’n twintig kilometer rond zijn nest. In het besluit benadrukt de prefectuur dat de afstand tussen het nest en de eerste windmolen slechts 3,7 kilometer is. Als één vogel sterft wordt de instandhouding van de soort op lokaal niveau al bedreigd.

De reacties

Bruno Charmet, voorzitter van l’association de sauvegarde de la haute vallée du Serein: ‘Ik ben tevreden met deze logische beslissing, gezien de ecologische context. Bij ieder ander besluit waren we in hoger beroep gegaan’.

Xavier Courtois, voorzitter van de communauté de communes du Serein, die onlangs een moratorium over het onderwerp windenergie aankondigde: ‘Het is een verdeeld onderwerp, waar de ja-stem in de gemeenteraad met een minieme meerderheid had gewonnen’.

Sylvie Charpignon, burgemeester van Santigny, die het project tijdens het debat had verdedigd, verklaarde dat zij niet wilde reageren op het besluit dat zij naar eigen zeggen nog niet op het gemeentehuis had ontvangen.

Op de vraag of Abowind al dan niet van plan is administratief beroep aan te tekenen tegen dit besluit, antwoordde een woordvoerder van het bedrijf: ‘Intern zijn wij bezig met de behandeling van de zaak om te zien welke actie wij zullen ondernemen’.

Aart Sierskma

Bron: Pourquoi le projet éolien de Santigny a-t-il été refusé par le préfet de l’Yonne?

331 keer bekeken

Een papegaai in de Morvan

Sinds enkele maanden wordt er regelmatig een papegaai in de Morvan gezien, in de buurt van Mhère en Gâcogne. Een soortgelijke vogel is afgelopen zomer ontsnapt uit een broedbedrijf in Fleury-sur-Loire, wat doet vermoeden dat de eigenaar gevonden is. Maar het zou niet hetzelfde dier zijn. De eigenaar beweert dat deze die nu gespot is niet van zijn bedrijf afkomstig is.

Frédéric Pasté had vijf ara’s in zijn Fleury-sur-Loire kweek. Hij is lang op zoek geweest naar gezelschap voor een van zijn vogels. Zodoende adopteerde hij in 2019 Mikotte. Maar het samenwonen van het ara-echtpaar is niet het liefdesverhaal geworden waarop hij had gehoopt. ‘Het vrouwtje reageerde erg angstig. We hebben daarop besloten om het mannetje eruit te halen om hem verder in huis op te voeden, waardoor hij dus gewend is geraakt om met mensen om te gaan. Toen we besloten om hem terug te plaatsen in zijn kooi, ging het helemaal mis’, legt Frédéric uit. ‘De jonge ara besloot daarop weg te vliegen, en kwam nooit meer terug. We hebben natuurlijk stad en platteland afgezocht, maar helaas tevergeefs’, zegt Frédéric Pasté, die inmiddels de Nièvre heeft verlaten voor de Canarische Eilanden, ver van zijn papegaaien.

In het wild vliegt de ara, een papegaai uit Zuid-Amerika, veel. Hij heeft een stevig, gedrongen lichaam, een lange staart, rode, groene en blauwe veren, rode veren op zijn kop en kale witte wangen met rode vlekken. Hij is groot en winterhard. In Zuid-Amerika legt hij normaal gesproken grote afstanden af om zijn voedsel te vinden. ‘Dat is hier niet nodig omdat hij genoeg voedsel van de mensen krijgt. Zijn spieren zijn trouwens niet zo goed ontwikkeld als die van wilde ara’s’, verklaart Frédéric. ‘Als het een vogel van mij zou zijn, zou hij bijna 80 km gevlogen moeten hebben en dat lijkt me sterk.’ De bossen van de Morvan, waar dezelfde soort papegaai is waargenomen, in de buurt van Mhère en Gâcogne ligt hemelsbreed zo’n tachtig kilometer van Fleury-sur-Loire.

Ver van zijn soortgenoten

Deze soorten verdragen temperatuursveranderingen niet zo goed. Het zou werkelijk een wonder zijn als deze papegaai, zelfs als de winter niet te koud is, dit zou overleven,’ zegt Frédéric Pasté. ‘Ik hoop van harte dat zij het is en zou het fantastisch vinden als dit verhaal klopt, maar ik zou geen enkele verklaring kunnen bedenken. Ik ga er eigenlijk nog steeds van uit dat ze bij haar soortgenoten rond Decize is gebleven. Maar als ze het is en dus nog gezond, zou dat geweldig nieuws zijn. Mikotte, zoals alle ara’s, voedt zich met vruchten. Appels, noten en allerlei andere vruchten zijn daar natuurlijk in grote hoeveelheden te vinden. En tel daarbij op dat veel mensen het ook nog eens leuk vinden om deze papegaaien van voedsel te voorzien,’ zegt Frédéric Pasté.

In Mhère en Gâcogne is de vogel een echte mascotte geworden onder de bewoners, die niet aarzelen om de papegaai te voeren.

Als het inderdaad Mikotte zou zijn, zou de eigenaar niet weten wat hij zou moeten doen. ‘Ik heb geen contact met dierenartsen ter plaatse. Ik denk dat ze in de Nièvre niet zo vaak met dit soort dieren te maken hebben. Ik zou ze adviseren om contact op te nemen met specialisten en andere fokkers zoals ik. Het is niet heel eenvoudig om ze te vangen. Het vergt veel geduld. Wij doen het meestal ’s avonds, vooral omdat deze vogels heel hoog in de bomen zitten,’ zegt hij.

Twijfels over de identiteit

Cyril William Trinquet, burgemeester van Mhère, volgt de zaak van de papegaai op de voet en heeft twijfels over de identiteit van het dier. ‘Ik heb Frédéric Pasté gevraagd om mij documenten op te sturen die de juistheid van zijn woorden konden bevestigen. Ik was niet bepaald overtuigd. Zo’n papegaai is nogal duur en je weet dat er altijd mensen zijn die misbruik willen maken van de situatie,’ legt de burgemeester uit. Allebei merkten al snel op dat deze vogel zijn ringetje, waarop het identificatiedocument van beschermde vogels was aangegeven, om een ander pootje zat.

De datum waarop de papegaai voor het eerst zou zijn gezien komt ook niet overeen met de datum van Mikotte’s ontsnapping. In mei 2020 belde mijn wethouder, na een aperitief met zijn vrouw, om te zeggen dat hij een papegaai had gezien, ruim voor de datum waarop Mikotte naar verluidt was uitgevlogen.

We hebben vorige week een goed gesprek gehad met de eigenaar van Mikotte, die net als wij zijn twijfels houdt,’ zegt de burgemeester.

Ondertussen lijkt de papegaai een goed leven te leiden, tussen de wouwen en slechtvalken van de Morvan.

Aart Sierksma

Bron: L’espoir d’avoir retrouvé le propriétaire de l’ara aperçu dans le Morvan a du plomb dans l’aile

Fabien Agrain-Védille

267 keer bekeken

De letterzetter en zijn verwoestende activiteiten

De sparrenbossen van de Bourgogne-Franche-Comté ontkomen niet aan de verwoestingen van de kleine schorskever, ook wel letterzetter genoemd.

De Morvan is een van de meest getroffen gebieden (tot 1.000 meter boven de zeespiegel). In het najaar 2020 werd de schade geraamd op bijna 4 miljoen m3 voor de hele regio Bourgogne-Franche-Comté.

Sinds de winter van 2019-2020 hebben de letterzetters onder invloed van zeer gunstige klimatologische omstandigheden een hoge vlucht genomen. De afwezigheid van strenge vorst heeft het sterftecijfer van de onder de schors overwinterende soorten beperkt. Dit werd gevolgd door een explosie van de soort in april. Hoge temperaturen tot eind september zorgde vervolgens voor nieuwe vermenigvuldigingen in de hele regio.

In 2021 geen verbetering

In zijn technische nota onderstreept het Département de la Santé des Forêts (DSF) nogmaals hoe belangrijk het is rekening te houden met de klimatologische ontwikkeling in de komende maanden.

De schade van de letterzetter zal tegen het einde van het jaar nog eens een aanzienlijke sterfte onder de sparren veroorzaken, voorspellen de vertegenwoordigers van het DSF. ‘Als de groei dit voorjaar weer op gang komt, krijgen we een voortzetting van de epidemie. De populatie van de schorskeverfamilie zal alleen maar groter worden’, aldus het DSF.

Als de lente- en zomertemperaturen in 2021 normaal of onder normaal zijn en er overvloedig veel neerslag verdeeld over de hele regio valt, zou de schade door de letterzetters langzaam kunnen afnemen. Anderzijds zal bij aanhoudend warm en droog weer de sterfte van sparren in de bossen aanhouden.’

Bestrijding van de letterzetter

Voor alle boseigenaren in de Bourgogne-Franche-Comté zijn verplichte maatregelen afgekondigd. De prefect van de regio heeft een verplicht controlebevel uitgevaardigd dat voor alle gemeenten van de Bourgogne-Franche-Comté geldt. In dit decreet zijn voor alle particuliere en openbare boseigenaren verplichtingen vastgelegd met betrekking tot door letterzetters aangetaste sparren.

De sparren met levende letterzetters moeten zo spoedig mogelijk geindentificeerd en gekapt worden. Vervolgens moeten ze zo snel mogelijk verplaatst worden naar een gebied op meer dan 5 km van een bosmassief om ze daar te ontschorsen. Het doel is de verspreiding van de kevers van het ene naar het andere gebied te stoppen.

Preventieve maatregelen genomen

Boseigenaren moeten ook gezonde sparren (zonder letterzetters) na het kappen verwijderen en verplaatsen naar een gebied op meer dan 5 km van een bosmassief, ze daar ontschorsen of onder sproeiers opslaan. Preventieve maatregelen die van toepassing zijn voor alle kwekerijen waar de letterzetter niet voorkomt, en die erop gericht zijn te voorkomen dat er broedplaatsen ontstaan die gunstig zijn voor de ontwikkeling van letterzetters.

Een inventarisatie van de toestand met de beheerder Mathieu Mirabel

Wat is de toestand van de bossen in de Nièvre na de hittegolf van 2019?

De Nièvre heeft, samen met de Yonne en het noordelijke deel van de Côte-d’Or, te lijden gehad onder de ergste droogte tijdens de zomers van 2018 en 2019. Dit veroorzaakte een watertekort waar alle boomsoorten last van kregen. Het is de eerste keer in zestig jaar dat we in twee opeenvolgende jaren te maken hebben gehad met watertekort op een niveau dat vergelijkbaar is met de zomer van 1976.

Zijn de gevolgen hetzelfde voor de hele regio?

Wij maken ons vooral zorgen over de situatie in de laagvlakten, waar wij de grootste sterfte van grove dennen zien. Dit jaar zullen wij ook bijzondere aandacht besteden aan de eiken en beuken die, vooralsnog, geen tekenen van uitsterven vertonen.

De eiken krijgen er normaal gesproken twee tot vier jaar na de droogte last van. Tijdens deze winter hebben waarnemers van de DSF een inventarisatie van de eikenbossen gemaakt. De gevolgen van 2018 kunnen dit seizoen al worden waargenomen. De beuken hebben plaatselijk te lijden gehad van voortijdige bladval.

En in de Morvan?

De bossen daar zijn anders. Er zijn vooral sparren, dennen, douglassparren en beuken.

Het belangrijkste probleem in de Morvan betreft de sparren die sinds 2018 het slachtoffer zijn van een schorskeverepidemie. Ze worden bedreigd door de letterzetter, de meest agressieve soort onder de honderdvijftig. Deze kleine insecten van 3 tot 5 millimeter zijn parasieten die verzwakte bomen aanvallen. Ze ontwikkelen zich onder de schors, blokkeren de circulatie van het sap en veroorzaken uiteindelijk hun dood. De belangrijkste oorzaak is de opwarming.

Is er een manier om de verspreiding van de epidemie te stoppen?

Wij kappen de bomen waar de parasiet in zit om te voorkomen dat deze zich in het ecosysteem kan vermenigvuldigen en zo de epidemie zich onder alle sparren kan verspreiden. De epidemie treft vooral het noordoostelijke kwart van Frankrijk, waaronder Bourgogne-Franche-Comté.

Moeten we bang zijn voor de komende zomer?

We beleven de zachtste winter sinds het begin van de weerrecords. Het blad komt vroeg en de gevolgen kunnen ernstig zijn als we in april of mei late vorst krijgen. Als we opnieuw zo’n droog jaar krijgen, zou dat ongekend zijn. Het effect op de bomen zal dan uiteraard zeer negatief zijn.

Aart Sierksma

Bron: Le scolyte accentue ses ravages sur les forêts d’épicéas communs en plaine et dans le Morvan [Ludovic Pillevesse]

621 keer bekeken

Een buitengewone tuin

Vorige week zondag kwamen een twintigtal mensen een permacultuur en een agrobosbouwtuin bezoeken in de buurt van het Château de Fougerette, onder leiding van Michel Postma en zijn partner Sina Jeep. Michel en Sina informeerden de gasten uitgebreid over de ontstaansgeschiedenis van het project.

De Buitengewone Tuin, de titel van een beroemd lied van Charles Trenet, vat de kenmerken van het perceel Wh?ch Garden mooi samen. Het ligt in het gehucht Fougerette in Étang-sur-Arroux. In dit groene paradijs midden in de natuur groeien allerlei planten in permacultuur en agrobosbouw. ‘Ik kende het kasteel al toen de eigenaar me op een dag vertelde dat hij een permacultuurtuin wilde’, legt Michel uit. Hij studeerde landbouwkunde aan de universiteit en werkte daarna op verschillende plekken in Nederland en elders in Europa. ‘Net voordat ik hier kwam, heb ik vier jaar in de Vogezen gewerkt, waar ik deze vorm van landbouw heb beoefend.’

Drie jaar

Samen met zijn vriendin en zijn vriend, Arjan During, zette hij een tuinbouwproject op in permacultuur en agrobosbouw op een perceel van één hectare in de buurt van het Château de Fougerette. ‘Dat was drie jaar geleden. Ons doel was om producten te leveren aan de bewoners in deze streek en om de keuken te kunnen bevoorraden tijdens de evenementen die hier worden georganiseerd’, vervolgt Michel Postma. Nu verkopen we ook manden met groenten ter plaatse en in een winkel in Luzy (58). Met de producten die we hier niet kwijt raken bevoorraden we ook nog een speciaalzaak in Autun en als er dan nog producten overblijven, maken we ze in. De tuin staat onder toezicht van de vereniging fou-de-fougerette die ook het kasteel en alle evenementen rond het kasteel beheert. Om gunstige groeicondities te creëren, hebben we bomen en struiken in de buurt van de verschillende tuinen geplant. Dit heet agrobosbouw’, legt de gids uit. ‘In de praktijk zorgen de bomen voor schaduw op de andere plantages, waardoor de grond koel blijft. Wanneer vervolgens de bomen worden gesnoeid, sterven de wortels, die bij die gesnoeide takken horen, af en dat levert weer zeer interessante voedingsstoffen op voor de andere planten. De grond hier is nogal zuur. Je moet veel compost toevoegen anders droogt de grond heel snel uit’, zegt Michel. ‘Je moet dus mulchen of de bodem bedekken. Maar in perioden van droogte, zoals nu, ontkomen we er niet aan om water te geven.’ Deze teeltmethoden werpen duidelijk hun vruchten af en daarbij komt dat deze tuin ook nog eens een lust voor het oog is en al je zintuigen op scherp zet.

Opmerking:

Lieu-dit Fougerette, 71 190 Étang-sur-Arroux.

Open op woensdag en zaterdag, van 9 tot 11 uur en van 16 tot 18 uur of op afspraak door te bellen naar 07.81.51.05.81.

Aart Sierksma

Bron: Wh?ch Garden, le jardin extraordinaire [Guy Lhenry]

804 keer bekeken

Wat zijn de meest bedreigde vogelsoorten in de Yonne

Vertaald uit FR naar NL

De laatste tien jaar zijn sommige vogelsoorten in de Yonne sterk verminderd. Belangrijkste oorzaak: menselijke activiteit.
Vogelpopulaties zijn in 15 jaar met één derde gekrompen. Het Nationaal Historisch Museum (le Musée national d’histoire naturelle) en het Nationaal centrum voor wetenschappelijk onderzoek (Centre national de la recherche scientifique) hebben gezamenlijk onderzoek gedaan naar de oorzaken van deze afname. De studies wijzen op een verontrustend probleem, namelijk het verdwijnen van vogelsoorten van het Franse platteland.

geelgors

Geelgors

De Vogelbescherming (Ligue de protection des oiseaux) doet met grote regelmaat onderzoek in deze regio en constateert eveneens een achteruitgang van de vogelpopulaties. Een soort die we steeds minder in de Yonne zien is de geelgors (Bruant Jaune), die graag in heggen nestelt. Het onderzoekscentrum van het Nationaal Historisch Museum (le Stoc ‘le Suivi temporel des oiseaux communs’) heeft van 2008 tot 2017 onderzoek gedaan en constateert dat iets meer dan de helft (-54%) van de geelgorsen in tien jaar tijd in de Yonne is verdwenen. Hetzelfde geldt voor de groenling (Verdier d’Europe), die je kunt herkennen aan zijn groene kleur en sterke snavel (-52%).

Lees meer

267 keer bekeken

Deze diertjes vallen de Nièvre binnen…

Vertaald uit FR naar NL

Er is een ware invasie gaande van allerlei uitheemse dieren en planten. In totaal gaat het om 37 soorten, waarvan verschillende zich ook verspreiden in de Nièvre. Landdieren, vissen, vogels, insecten en planten.
Op 13 juli heeft de Europese Commissie al deze zevenendertig levende soorten op een zwarte lijst geplaatst. De EU-lidstaten worden opgeroepen om in actie te komen.
Europese regelgeving voorziet in het verbieden van de import, verkoop en het fokken van deze dieren en planten, die worden gezien als een bedreiging voor de biodiversiteit.
De Nièvre wordt ook getroffen door deze bedreigingen. Sommige soorten verplaatsen zich om een schuilplaats te vinden, zoals de schildpad uit Florida, de wasbeer en de Californische rivierkreeft. Maar ook de Aziatische hoornaar en de otter, de sleutelbloem en de duizendknoop hebben een plaats op deze lijst.

Wat is nu eigenlijk een exotische soort?

Dit betreft een dier, een plant of een micro-organisme dat groeit buiten zijn natuurlijke omgeving, dat via een natuurlijke weg hier is gekomen of is ingevoerd door de mens. Lees meer

340 keer bekeken