Berichten

Marie-Guite Dufay, de nieuwe voorzitter van de regio Bourgogne Franche-Comté

Marie-Guite Dufay (PS) is op vrijdag 2 juli herbenoemd tot president van de regio Bourgogne Franche-Comté, nadat zij de regionale verkiezingen van 20 en 27 juni had gewonnen. Zij analyseert haar succes en zet de koers uit voor de komende zes jaar.

Hoe voelt u zich na deze herverkiezing?

Er hebben helaas veel mensen dit keer niet gestemd. Ik voel het als mijn verantwoordelijkheid om mij ook te richten tot al degenen die niet hebben gestemd. Het overheersende gevoel is er echter een van vertrouwen, want de uitslag is duidelijk. Ik ben vastberaden.

Is dit vertrouwen het resultaat van een grotere meerderheid in de Kamer?

Ik heb de alliantie samengesteld die ik graag wilde. Het is geen lappendeken, zoals sommige mensen hebben gezegd. Het is ook geen geklungel voor de tweede ronde, want ik had mijn voorkeur na de eerste ronde al aangekondigd. Door mij aan de zijde van de PS-PRG (socialisten) te versterken met de PCF (communisten), en door de Groenen en de ecologen in deze alliantie op te nemen, heb ik het gevoel dat ik kan rekenen op bondgenoten die mij zullen helpen om het beleid dat ik wil voeren kracht bij te zetten. De speerpunten zijn: Solidariteit, onderwijs en economische ontwikkeling. Daarnaast: Het in stand houden van onze openbare diensten en natuurlijk de ecologische transformatie.

Bent u niet bang dat u standpunten moet gaan inleveren?

Ik ben niet naïef, er zullen discussies komen. Maar we blijven kalm en verenigd. We weten wat ons samenbrengt. Ik ben er erg op gebrand deze diverse meerderheid in stand te houden. Met het vertrouwen dat tijdens de verkiezingen is uitgesproken en met deze alliantie die ons in staat stelt om onze verkiezingsbeloftes uit te voeren, zijn wij vastbesloten dit te doen.

Hebt u getwijfeld om u nog een keer verkiesbaar te stellen?

Mijn belangrijkste drijfveer was om de strijd tegen de RN (Rassemblement National) te leiden. Ik wist dat deze strijd niet eenvoudig zou worden. Maar wat ik het interessantste vond, was om de complexiteit van de problemen aan te pakken: solidariteit, ecologie. Het is ingewikkeld, want je moet iedereen aan boord zien te krijgen. Wij moeten onze economie verder ontwikkelen, maar daarbij oppassen dat wij geen mensen aan de kant laten staan. Dit vergt veel voorlichting, discussie en overleg. Het blijft belangrijk om zaken te veranderen en om het leven van mensen te verbeteren. De ecologische problemen worden steeds nijpender, ik ben al sinds 2008 regiopresident. Het is dus geen bevlieging of zo. Het wordt erop of eronder. Dit alles kost tijd, en er moeten compromissen worden gesloten.

Was het een van uw moeilijkste campagnes?

Dat wil ik niet zeggen. Ik was echter verrast door de hardheid van opmerkingen die in de tweede ronde werden gemaakt. Gelukkig had ik een boek bij me dat een zeer dierbare vriend, mijn beste vriend, die op de verkiezingsdag van de eerste ronde overleed, me had aangeraden. Dit boek – Le courage de la nuance -, geschreven door de redacteur van Le Monde des livres, Jean Birnbaum, volgt moedige schrijvers die in staat zijn om nuances aan te brengen in hun werk. Dit heeft me gevoed. Het kwam me goed van pas in deze buitensporig harde verkiezingsstrijd. Maar 2015 was ook verschrikkelijk, omdat we toen campagne moesten voeren in een voor ons onbekende regio. We werden gelukkig heel goed ontvangen zowel in de Bourgogne als in de Franche-Comté. Dat gaf me een heel goed gevoel.

De oppositie denkt dat u gegijzeld wordt door uw alliantie…

We hebben een mandaatcontract met de Groenen. Zij zullen zich houden aan de gemaakte afspraken. Natuurlijk hebben we een aantal meningsverschillen, maar die hebben we nu terzijde geschoven. Er zullen vast en zeker discussies komen en waarschijnlijk zullen ze niet overal mee instemmen.

Wat zijn de pijnpunten?

De voortzetting van het TGV-project tussen Belfort en Mulhouse. Een deel is nog niet af en ik denk dat dit project van grote betekenis is voor ons grondgebied. De Groenen hebben ook bedenkingen bij kernenergie. Wat windenergie betreft, nemen wij hetzelfde standpunt in. En persoonlijk hoef ik mijn standpunt daarover niet te wijzigen. We hebben windenergie nodig, net zoals we veel andere hernieuwbare energiebronnen nodig hebben. Er wordt veel onzin en vele onwaarheden over windenergie rondgestrooid. Omdat de passie het gewonnen heeft van de rede in dit debat. Maar als er zoveel animositeit is, komt dat omdat er dingen staan te gebeuren die voor verandering gaan zorgen en dat vinden veel mensen lastig. Het geld voor windmolens komt trouwens niet van de staat, noch van de departementen of de regio, het komt van particuliere investeerders. Het lijkt me erg noodzakelijk dat de ontwikkelaars in een zeer vroeg stadium in dialoog treden met de burgemeesters. Niet pas als het project klaar is. En ik denk dat uiteindelijk deze investering de bewoners zal verzoenen met de windenergie.

  

Aan het einde van uw periode zette u de financiële sluizen wijd open om de economie verder te helpen. Zal een budgettair realiteitsbeginsel zich niet opdringen aan uw meerderheid tijdens dit nieuwe mandaat?

Daar zullen we allemaal mee te maken krijgen. We hebben te maken met een ongekende crisis. Ik hoop dat we in de komende jaren niet nog zo’n grote gebeurtenis meemaken. Wij hebben inderdaad veel geld gestoken in zowel de bescherming van de belangrijkste sectoren van de economie als in het herstel van de economie. En we zitten nu middenin dat herstelplan met een prioriteit om het door te zetten. Dit betekent dat allerlei activiteiten moeten worden gestimuleerd, waardoor werkgelegenheid wordt geschapen en een impuls wordt gegeven. Maar het is zeker zo dat we in de nabije toekomst niet opnieuw zoveel geld in de economie kunnen pompen. Anderzijds zullen wij de economische sector moeten blijven ondersteunen in het licht van de enorme uitdagingen die ons te wachten staan.

Wat zijn uw belangrijkste projecten voor de komende zes maanden?

Alles is met elkaar verweven. Allereerst moeten we ons herstelplan goed uitvoeren. Dit is van essentieel belang voor de economie. Daarna wil ik een periode van uitwisseling en discussie met de gemeenten, maar ook met de departementen. We hebben de gezondheidscrisis al aangegrepen om een alliantie aan te gaan ten dienste van de lokale economie. Wij moeten nu nagaan hoe wij het differentiatiebeginsel kunnen toepassen op de gebieden die het meest te lijden hebben. We zullen ze niet allemaal op dezelfde manier kunnen helpen, wij moeten precieze criteria vaststellen die ons in staat zullen stellen onze ingrepen in al ons overheidsbeleid te verbeteren.

Wat zijn, in economische termen, de uitdagingen van dit mandaat?

De belangrijkste uitdaging in een auto-industrie regio als de onze is de revolutie die in deze sector plaatsvindt, te ondersteunen. De industrie wordt volledig opgeschud door de overschakeling van verbrandingsmotoren op elektrische voertuigen. Het is een verandering die wij zullen ondersteunen door opleiding, door steun voor robotisering en door de verandering van banen te ondersteunen. Wij moeten ook bronnen aanboren die voor risicospreiding zorgen. Waterstof zou wel eens met een vooruitziende blik aan deze behoefte kunnen voldoen. Dit geldt ook voor de gehele biotechnologiesector in Dijon en Besançon, een sector die zich snel ontwikkelt en werkgelegenheid schept. Maar dwars door al deze uitdagingen hebben te maken met nog een andere uitdaging, namelijk die van de digitalisering: de uitdaging van de digitalisering is enorm voor onze regio, zowel voor de bedrijven als voor de inwoners.

La République en Marche komt in de regionale raad Kan het een bondgenoot worden, ook al heeft u de deur tijdens de verkiezingscampagne dichtgegooid?

Er is de tijd van campagne en een tijd van regeren. De problemen zijn dit jaar van dien aard dat het voor de hand ligt dat er toenaderingen plaatsvinden tussen rechts en links. Er zullen dus onvermijdelijk ook gesprekken worden gevoerd met de République en Marche. Dat is de realiteit. Als er geen toenadering gezocht zou worden, zouden we in sektarisme vervallen. Het gaat mij om een duurzame dialoog en wanneer de voorstellen van de oppositie mij billijk lijken, schaam ik mij er niet voor om ze over te nemen.

Uw meerderheid, maar ook de regionale uitvoerende macht is vernieuwd, soms zelfs verjongd. Moeten we dit zien als een teken van wat ons te wachten staat?

Alles op zijn tijd. Het is duidelijk dat er behoefte was aan vernieuwing. Het vond vooral plaats in de gelederen van de gekozenen uit de Yonne. Maar 2015 zagen we ook al een verjonging. Dit weerspiegelt het beeld van een vermenging van generaties om de toekomst beter voor te bereiden.

Aart Sierksma

Bron: Marie-Guite Dufay, présidente de la région Bourgogne Franche-Comté : “Déterminée à changer les choses pour changer la vie des gens” [Franck Morales et Matthieu Villeroy]

95 keer bekeken

Een demonstratie voor vrijheid tegen extreemrechts

Overal in het land waren afgelopen zaterdag 12 juni grote demonstraties. In Sens waren 120 mensen op de been, in Auxerre marcheerden 150 mensen naar het gerechtsgebouw.

 

Vrijheid is niet vanzelfsprekend’. Verschillende leuzen werden op de weg geschreven door de deelnemers in Sens. Aan het eind van de ochtend bereikte de stoet het plein Champs-Plaisants via de Boulevards de Verdun et de la Marne.

Veel demonstranten gaven gehoor aan een gezamenlijke oproep van verschillende vakbonden, media en politieke partijen, zoals La France Insoumise en Europe Écologie-Les Verts (EELV) die allen een ‘klimaat van haat, racisme en aanvallen op de individuele en collectieve vrijheden’ aan de kaak stelden. Aan het begin deelden ze gougères (kaassoesjes) uit en als afsluiting kregen alle deelnemers een klein buffet aangeboden.

Er werden verschillende toespraken gehouden over uiteenlopende thema’s: De beperking van de vrijheden, de leugens van RN (Rassemblement National, tot 1 juni 2018 bekend als het Front National onder leiding van Marine Le Pen), de verantwoordelijkheid van de regering bij de opkomst van extreemrechts, de rol van de media. ‘Het gaat ons om de strijd tegen fascistische ideeën die in de loop van de tijd alleen maar toenemen’, aldus Jérome Thiriet, namens het eenheidscollectief. ‘In Sens mochten we niet eens over het Place de la République lopen. Dit hebben we als een aanval op de vrijheid om te demonstreren ervaren. We sluiten niet uit dat we dit voor de rechter brengen.’

Auxerre

Teleurstelling was er ook in de gelederen van de in Auxerre verzamelde demonstranten, die niet door het centrum van de stad mochten. Uiteindelijk liepen de 150 mensen die zich op de Boulevard du 11 novembre hadden verzameld, van de Arquebuse naar het rond-point de Paris om vervolgens voor het gerechtsgebouw bijeen te komen voor de slotmanifestatie.

Door hier te zijn, bevestigen wij opnieuw het belang dat we hechten aan onze vrijheid en onze samenleving’, aldus Hervé, een inwoner van Cravant. ‘Maar ook om te tonen dat links nog bestaat en dat het recht op demonstratie niet verloren mag gaan’.

Op de Place de l’Arquebuse, was Rose een van de eersten die aankwamen. ‘We mogen de geschiedenis niet vergeten,’ zegt deze altijd aanwezige demonstrante. Zij wijst met name op ‘het gevaar van extremen’. ‘Binnenkort zijn de regionale en departementale verkiezingen, maar ik maak me grote zorgen over de komende presidentsverkiezingen’, vervolgt de Auxerroise. ‘Ik vrees dat ik zal moeten kiezen tussen de pest en de cholera.’

De oproep tot een nationale demonstratie, gesteund door een twintigtal collectieven, bracht veel mensen op de been. De optocht in Auxerre startte achter een spandoek met de leus: ‘Wij zijn het lawaai van de pantoffels’. (‘Erger dan het lawaai van laarzen is de stilte van pantoffels’ schreef de Zwitserse schrijver Max Frisch na de tweede wereldoorlog en is vandaag de dag nog volledig actueel).

Dit is een zeer gecompliceerde periode van mobilisatie,’ zei Sand, een actief lid van het collectief. ‘Maar we zijn er nog steeds en we hebben opgeroepen om te demonstreren tegen extreem-rechtse ideeën en alle vormen van totalitarisme’. Voor Philippe Wante, afdelingssecretaris van de FSU (Fédération Syndicale Unitaire) die ook deelnam aan de demonstratie, is het belangrijk dat we ‘alarm slaan over de opkomst van extreemrechts en jacht maken op die ideeën. Een strijd die niet mag stoppen.’

Aart Sierksma

Bron: Dans l’Yonne, près de 300 personnes ont marché pour les libertés et contre l’extrême droite [Véronique Sellès, Caroline Girard]

217 keer bekeken

De RN7 wordt een vierbaansweg

In 2024 zal de RN7, de langste Route Nationale van Frankrijk, volledig vierbaans zijn in de Nièvre. Tijdens een bezoek aan Nevers op vrijdag 21 mei konden de politieke kopstukken de vorderingen van dit project zien. De bezichtiging werd op dezelfde dag georganiseerd als het bezoek van Macron aan Nevers. Voor de voorzitter van de regio Bourgogne-Franche-Comté, Marie-Guite Dufay, was dit een mooie gelegenheid om extra aandacht voor dit project te krijgen. Maar liefst twaalf politici uit de regio vergezelden haar, waaronder de prefect van de Nièvre, Daniel Barnier.

De RN7 volledig vierbaans? Het is een droom die lijkt uit te komen voor de inwoners van de Nièvre. Het idee werd 40 jaar geleden geopperd door Pierre Bérégovoy, de toenmalige burgemeester van Nevers. Uit onderzoek blijkt zelfs dat de eerste voorstellen voor dit project al dateren uit 1963.

De werkzaamheden vorderen gestaag’, deelde Renaud Durand, adjunct-directeur van Dreal ((Direction régionale de l’environnement, de l’aménagement et du logement) mee. ‘Het deel waar nu hard gewerkt wordt is 4,5 kilometer lang en ligt tussen Saint-Pierre-le-Moûtier en het zuiden van Chantenay-Saint-Imbert. Het zal medio 2022 worden aangesloten op de reeds in gebruik zijnde vierbaans RN7. We zijn redelijk optimistisch. Er zijn geen verdere vertragingen en denken het project op tijd op te kunnen leveren’, voegt hij eraan toe.

De voorzitter van het Gewest windt er geen doekjes om: ‘Het werd ook wel eens tijd. Het heeft allemaal zo verschrikkelijk lang geduurd. We zijn allemaal heel blij om te zien dat de werkzaamheden nu ten einde lopen. Als het nog eerder opgeleverd zou kunnen worden dan gepland, zou dat helemaal fantastisch zijn. Maar goed, laten we hopen dat we nu geen vertragingen meer krijgen.’

Ken Mottin, projectmanager, legt uit waarom de uitvoering van een dergelijk project zo lang duurt: ‘Naast het leggen van asfalt zijn milieunormen een belangrijk onderdeel van dit soort projecten. Zo moeten er bijvoorbeeld vijvers aangelegd worden om het afvalwater op te slaan. Ook moeten er groene buffers komen om het wild te beschermen. Al deze voorzieningen maken deel uit van het project.’

De laatste vijf kilometer in 2022

Wanneer deze fase van de werkzaamheden is voltooid, zal er nog slechts 5 kilometer overblijven om de ongeveer 120 km van de vroegere RN7 in de Nièvre, volledig van 2×2 rijstroken te voorzien. ‘Als alles goed gaat, zullen ze we het project in 2024 kunnen afronden’, zegt Philippe Lefranc, hoofd van de afdeling vervoer en mobiliteit bij Dreal.

Als ook de Allier zou overgaan tot verbreding van de RN7 zou er een volledige vierbaansweg tussen Parijs en Zuid-Frankrijk kunnen worden gerealiseerd.

De kosten.

Er is 79,55 miljoen euro uitgetrokken om de weg tussen Saint-Pierre-le-Moûtier en de Allier van vier rijstroken te voorzien. De staat financiert 70% van het project, het departement 15% en de regio eveneens 15%.

Dagelijks maken 35.000 voertuigen gebruik van deze route, waarvan 35% zware vrachtwagens zijn.

Aart Sierksma

Bron: La Nièvre traversée d’une traite en 2×2 voies d’ici 2024 via la RN7 [Simon Dubos]

323 keer bekeken

Het windmolenpark van Santigny gaat niet door

De prefectuur van de Yonne heeft de knoop doorgehakt. Het windmolenpark van Santigny kan niet doorgaan. De weigering om een vergunning te verlenen is gebaseerd op de aanwezigheid van een beschermde diersoort: de zwarte ooievaar.

3 windturbines

Het plan was om drie windturbines te installeren in de buurt van de gemeente Santigny in het kader van een project dat in 2015 door de gemeente is opgestart. Deze gevaartes zouden 200 meter hoog worden met een vermogen van 33,2 GW, goed voor het elektriciteitsverbruik voor ongeveer 6.000 huishoudens.

1,2 hectare

Ongeveer anderhalve hectare bos zou gekapt moeten worden in de buurt van Santigny.

257 plantensoorten

In het gebied waar de windturbines zouden worden geplaatst, zijn tijdens de studie naar de effecten 257 plantensoorten geïnventariseerd. In een document dat in augustus 2020, een maand voor de opening van het openbaar onderzoek, door Abowind is gepubliceerd (het bedrijf dat het project uitvoert) staat: ‘De locatie waar de windturbines geplaatst gaan worden kent geen problemen wat betreft flora en kleine fauna. Bij de inventarisatie van de flora zijn 257 soorten of ondersoorten geïdentificeerd, waarvan geen enkele een beschermde status heeft. In het gebied zijn geen wetlands of aquatische milieus (milieus die zich gedeeltelijk of geheel onder water bevinden) waargenomen, die aan regelgeving zijn onderworpen’. In de studie wordt melding gemaakt van de aanwezigheid van enkele erfgoedplanten in het gebied, maar bij de installatie van de windturbines worden kwetsbare sectoren voor kleine fauna en flora vermeden.

Twee ooievaarsnesten

Er zijn wel twee ooievaarsnesten gevonden in de buurt van de plaats die voor de drie masten is gekozen. Deze soort (zwarte ooievaar) wordt als rood geclassificeerd op de lijst van bedreigde soorten in Frankrijk. De LPO-website (Ligue pour La Protection des Oiseaux) zegt: ‘Bedreigde broedparen en een kwetsbare passerende populatie,’ In 2019 zijn in Frankrijk tussen 70 en 90 paren geteld, waarvan slechts een tiental in de Bourgogne Franche Comté.

20 km

Het essentiële woongebied van de zwarte ooievaar bestaat uit zo’n twintig kilometer rond zijn nest. In het besluit benadrukt de prefectuur dat de afstand tussen het nest en de eerste windmolen slechts 3,7 kilometer is. Als één vogel sterft wordt de instandhouding van de soort op lokaal niveau al bedreigd.

De reacties

Bruno Charmet, voorzitter van l’association de sauvegarde de la haute vallée du Serein: ‘Ik ben tevreden met deze logische beslissing, gezien de ecologische context. Bij ieder ander besluit waren we in hoger beroep gegaan’.

Xavier Courtois, voorzitter van de communauté de communes du Serein, die onlangs een moratorium over het onderwerp windenergie aankondigde: ‘Het is een verdeeld onderwerp, waar de ja-stem in de gemeenteraad met een minieme meerderheid had gewonnen’.

Sylvie Charpignon, burgemeester van Santigny, die het project tijdens het debat had verdedigd, verklaarde dat zij niet wilde reageren op het besluit dat zij naar eigen zeggen nog niet op het gemeentehuis had ontvangen.

Op de vraag of Abowind al dan niet van plan is administratief beroep aan te tekenen tegen dit besluit, antwoordde een woordvoerder van het bedrijf: ‘Intern zijn wij bezig met de behandeling van de zaak om te zien welke actie wij zullen ondernemen’.

Aart Sierskma

Bron: Pourquoi le projet éolien de Santigny a-t-il été refusé par le préfet de l’Yonne?

286 keer bekeken

Alphonse de Lamartine

Op 15 mei werd een krans met bloemen op het graf van Alphonse de Lamartine gelegd. De auteur van Je suis de la couleur de ceux qu’on persécute (Ik kom op voor hen die vervolgd worden) en van het gedicht Toussaint Louverture, ondertekende op 27 april 1848 het decreet dat een einde maakte aan de treurige geschiedenis van de slavernij.

(Je suis de la couleur de ceux qu’on persécute sans aimer, sans haïr les drapeaux différents, partout où l’homme souffre il me voit dans ses rangs. Plus une race humaine est vaincue et flétrie, plus elle m’est sacrée et devient ma patrie. – Une citation d’Alphonse de Lamartine).

Christiane Mathos, gemeenteraadslid van Montceau-les-Mines, afgevaardigde voor het project ‘Herdenking van de afschaffing van de slavernij’ en voorzitter van de vereniging van Amis des Antilles, heeft samen met Thomas Loisier, het jongste gemeenteraadslid van Saint-Point de krans gelegd.

Lamartine, ondertekenaar van het decreet van 27 april 1848

De politicus en dichter De Lamartine was een van de leiders in Frankrijk voor de afschaffing van de slavernij. De afgevaardigde van Mâcon leidde ook de politieke strijd in de Assemblée Nationale, door belangrijke toespraken te houden ten gunste van de afschaffing. Deze week werd hij geëerd, als ondertekenaar van het decreet van 27 april 1848, dat de definitieve afschaffing van de slavernij in de Franse koloniën afkondigde.

De naam van de schrijver is ook verbonden aan een dramatisch gedicht in vijf bedrijven, dat hij de titel Toussaint Louverture gaf. Toussaint Louverture was een afstammeling van slaven die een van de leiders van de Haïtiaanse revolutie werd en een figuur van de abolitionistische beweging. (Abolitionisme is het streven naar afschaffing van de slavernij. In de 18e eeuw ontstonden bewegingen die ijverden voor de afschaffing van de slavernij, zoals de Société des amis des Noirs in Frankrijk. In de 19e eeuw volgden onder meer de Anti-Slavery Society in het Verenigd Koninkrijk en de Société antiesclavagiste de Belgique in België).

Alle mensen worden vrij en met gelijke rechten geboren

De plechtigheid in Saint-Point vormt de afsluiting van de week van het Festival Outre-Mer en Bourgogne, dat van 7 tot 16 mei werd gehouden. In Frankrijk is 10 mei sinds 2006 de nationale herdenkingsdag voor de herinnering aan de slavenhandel, de slavernij en de afschaffing daarvan. ‘Wij vergeten niet de boodschap van Frankrijk aan de wereld van twee eeuwen geleden: Alle mensen worden vrij en met gelijke rechten geboren, zoals het staat in de universele verklaring van de rechten van de mens’, zeggen Claude Guisard en Pierre-Yves Quelin, raadsleden van Saint-Point.

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

  1. Iedereen wordt vrij en met gelijke rechten geboren.

  2. De mensenrechten gelden voor wie je maar bent, waar je ook bent.

  3. Je hebt recht op leven, vrijheid en veiligheid.

  4. Slavernij is verboden.

11 miljoen mensen gevangen genomen

Meer dan 11 miljoen mannen, vrouwen en kinderen werden van de 15e tot de 19e eeuw in Afrika gevangen genomen en tot slaaf gemaakt om onder barre omstandigheden te werken op koloniale boerderijen in Amerika.

Saint-Point – Herdenking van de slachtoffers en de helden

Nooit zullen we in staat zijn om de wereld van voor de slavernij te herstellen. Het was Aimé Césaire die dit zei en ons eraan herinnerde dat wat gebeurd is, onherstelbaar is’, citeerde Claude Guisard, afgevaardigde van Saint-Point. ‘Wij zullen de slachtoffers van de slavernij nooit vergeten, net als de helden die streden tegen de slavernij.’

Deze herdenking is ingesteld door minister Taubira in 2001 (de Taubira-wet). Het Festival Outre-Mer en Bourgogne verenigt een twaalftal gemeenten van het departement. ‘Want Saône-et-Loire is de bakermat van de afschaffing van de slavernij’, zegt Christiane Mathos, voorzitter van de Vrienden van de Antillen, de organisator van het Festival.

De Strijders tegen de Slavernij

Wij zouden op een dag een onderscheiding kunnen instellen, zoals er ook onderscheidingen zijn voor mensen die hun leven in de waagschaal stelden om joden te redden’, stelt de afgevaardigde Rémy Rebeyrotte voor. Voor rechtvaardige mensen zoals Alphonse de Lamartine, of Jean-Philippe Saclier, burgemeester van Toulon-sur-Arroux in 1789, die streden voor de afschaffing van de slavernij.

Aart Sierksma

Bron: Raviver la mémoire de Lamartine, partisan de l’abolition de l’esclavage [Frederic Renaud]

231 keer bekeken

Wat betekent de gezondheidscrisis voor Avallon

Net als veel andere gemeenten heeft de gemeente Avallon te kampen met aanzienlijke inkomstenverliezen, die voor een groot deel te wijten zijn aan de administratieve opschorting van bepaalde diensten. Een totaal verlies van iets meer dan 500.000 euro. De lokale overheden moeten behoorlijk in de buidel tasten. Zo moeten ze zorgen voor beschermende uitrusting en voor producten die nodig zijn voor de installatie van de sanitaire protocollen. Maar dit zijn niet de enige uitzonderlijke uitgaven waarmee de gemeente te maken heeft.

De cijfers

70.000

Dit is wat de gemeente Avallon moest uitgeven voor de aankoop van duizenden maskers en beschermende uitrusting. De gemeenteraad had zelf besloten om gratis maskers uit te delen aan alle inwoners.

452.721

Maar wat de gemeente het meest heeft gekost, is het verlies aan inkomsten in verband met de langdurige administratieve sluiting van bepaalde diensten en faciliteiten, zoals het zwembad, de muziekschool, de bioscoop…

Door de sluiting van de bioscoop heeft de gemeente 159 263 euro aan inkomsten misgelopen. Voor het zwembad wordt het verlies geraamd op 135.572 euro. Ook de camping leed een groot verlies (61.970 euro aan gederfde inkomsten).

Tenslotte heeft iedere gemeente ook nog te maken met allerlei andere kosten. Als bepaalde diensten moeten sluiten, moeten ambtenaren, die niet in aanmerking komen voor een gedeeltelijke werkloosheidsuitkering, immers doorbetaald worden. Dit is voor een gemeente een behoorlijke extra schadepost waar ze rekening mee moeten houden. De uiteindelijke kosten kunnen pas aan het eind van de rit precies in kaart worden gebracht.

Een geringer effect voor de gemeentelijke samenwerkingsverbanden

Voor de twee samenwerkingsverbanden in deze regio vallen de gevolgen nogal mee. Het CCAVM (Communauté de Communes Avallon-Vézelay-Morvan) gaf ongeveer 30.000 euro uit aan beschermingsmiddelen. Daarnaast liep het bijna 70.000 euro mis aan inkomsten uit kinderactiviteiten. Je moet dan denken aan contributie die gezinnen betalen omdat hun kinderen gebruik maakten van een van de diensten die worden aangeboden door de Pôle enfance jeunesse (recreatiecentrum, crèche).

Het CCS (Communauté de Communes du Serein) besteedde 10.000 euro aan beschermingsmateriaal. Net als de buren van het CCAVM lijdt ook het CCS verlies op zijn kinderactiviteiten.

Aart Sierksma

Bron: Ce que la crise sanitaire a coûté à la Ville d’Avallon [Maëlle Hamma]

173 keer bekeken

Lawaai en stank van het platteland

De wet ter bescherming van het platteland is op donderdag 21 januari met algemene stemmen door de Senaat goedgekeurd. Ook in de Assemblée was deze wet al met hetzelfde enthousiasme goedgekeurd.

Aha, die heerlijke buitenlucht, die stilte!

Sinds maart vorig jaar hebben meer stedelingen dan ooit tevoren hun biezen gepakt en hun ‘konijnenhokken’ (zoals de plattelandsbewoners zeggen) verlaten om zich op het platteland te vestigen. Maar veel overhaaste verhuizingen zijn uitgelopen op een desillusie.

Als je de stad verlaat om ergens op het platteland te gaan wonen, moet je meer doen dan alleen het aantal streepjes op je telefoon controleren.

Als je een lichte slaper bent, is het de moeite waard om vooraf te controleren of de buren een boerderij hebben en hoe laat de kerkklokken luiden. En vergeet ook niet om je reukorgaan te onderwerpen aan een geurtest als er in de nabijheid een mesthoop aanwezig is. Deze voorzorgsmaatregelen zijn geen overbodige luxe en de rechtbanken worden overspoeld met procedures wegens ‘abnormale burenoverlast’, die verband houden met lawaai en stank die kenmerkend zijn voor het platteland.

Het ministerie van justitie heeft de afgelopen jaren 18.000 van dit soort zaken behandeld inclusief beroeps- en cassatieprocedures’, aldus de afgevaardigde Pierre Morel-à-L’huissier, auteur van het wetsontwerp dat tot doel heeft het Franse platteland als erfgoed te definiëren en te beschermen.

Het eerste onderzoek is nog maar van een jaar geleden. De gedeputeerde heeft het begrip ‘zintuiglijk erfgoed’ (dat in de Franse wetgeving niet nog niet bestond) door de Senaat gekregen. Dit maakte het met name mogelijk de wet te koppelen aan de vaste milieuwetgeving.

De laatste fases van het wetgevingsproces van deze wet zijn een ware triomftocht gebleken: zowel de Assemblée als de Senaat hebben de wet donderdag unaniem en zonder amendement aangenomen. ‘Het is de eerste keer dat zo’n wet is aangenomen voor het platteland’, zegt de vertegenwoordiger van het meest landelijke departement van Frankrijk, niet zonder trots.

De ruzies met hun buren – de Mauritiaanse haan op het eiland Oléron, de kikkers van Grignols in de Dordogne, de eenden van Soustons in de Landes – hebben heel Frankrijk in beroering gebracht en vaak aan het lachen gemaakt.

In de Var wilden toeristen de cicaden besproeien met een insecticide

Alle regio’s maken zich zorgen over deze kwestie, aldus Pierre Morel-à-L’Huissier: ‘De bevolkingssamenstelling op het platteland is veranderd, en daarom hebben we conflicten met mensen die de plattelands- en landbouwrealiteit niet kennen’. De dunst bevolkte regio’s van de Franse departementen, waar iedereen zich op zijn gemak voelt, blijven niet gespaard: ‘De burgemeester van Bondons (Lozère) werd ter verantwoording geroepen over de klok van een kleine kapel die om 7 uur ’s morgens luidt. Hij heeft de klagers niet kunnen overtuigen en uiteindelijk zijn ze vertrokken’, vertelt de gedeputeerde, die zelf voor mafkees werd uitgescholden toen hij niet inging op het verzoek om wat mest van de weg te verwijderen.

De hoofdprijs gaat echter naar de zomergasten in Beausset, in de Var, die aan de burgemeester vroegen of hij insecticide wilde gebruiken om het zingen van de cicaden te stoppen!’

Pas op, u komt in een Frans dorp…

In Saint-André-Valborgne (Gard) heeft de burgemeester niet op de wetgever gewacht om ‘de onruststokers’, zoals Régis Bourelly ze noemt, te ontmoedigen. In 2019 liet hij bij de ingang van zijn gemeente de volgende waarschuwing ophangen: ‘Pas op, u betreedt een Frans dorp’. Het bord vermeldt uitdrukkelijk de kerkklokken en het vee en besluit: ‘als je er niet tegen kunt dan ben je op de verkeerde plaats’. Het werd een groot succes: ‘Ik heb honderden verzoeken gehad van burgemeesters om dit bord na te maken. Ik kreeg zelfs telefoontjes uit België en Duitsland,’ legt Régis Bourelly uit.

Op de feestkalender van dit dorp in de Cevennen schreef de burgemeester: ‘la fête du coq, celle des tripes, et enfin celle de l’oignon et du pélardon’ (een klein geitenkaasje). Een mooi alternatief om de eigenheid van de streek aan te kondigen.

Aart Sierksma

Bron: Les mauvais coucheurs devront accepter les bruits et les odeurs champêtres ou aller voir ailleurs [Julien Rapegno]

1029 keer bekeken

Tonnerre maakt jacht op verlaten en vervallen gebouwen

Het nieuwe gemeentebestuur wil niet langer dat mensen praten over Tonnerre als een ‘spookstad’ en zet zich in voor de renovatie van verlaten, vervallen of gevaarlijke gebouwen.

Ons doel is om de stad er fatsoenlijk uit te laten zien.’ Bernard Clément windt er geen doekjes om. De wethouder die verantwoordelijk is voor woningbouw en monumentenzorg is strijdvaardig. Je komt hem overal tegen en dan vooral in de straten van Tonnerre. Hij spoort huizen op die al lange tijd leegstaan. Geen voorgevel ontkomt aan zijn inspecterende blik. ‘Het is echt tijd om iets te doen,’ dringt de nieuwgekozen wethouder aan. Sinds zijn aanstelling heeft hij de zaak opgepakt met de steun van de afdelingen van de dienst stadsplanning.

Alle huiseigenaren zijn geïnformeerd

Zij hebben in het centrum meer dan zestig huizen geïdentificeerd die in min of meer vervallen staat verkeren. Voor elk gebouw wordt een formulier opgesteld, met foto’s, kadastraal nummer en naam van de eigenaar (zo nodig worden de erfgenamen aangeschreven).

Ons doel is om deze spookhuizen te laten verdwijnen,’ zegt Bernard Clément. ‘Het refrein Tonnerre is een spookstad moet stoppen! Dit project is ook noodzakelijk voor het toerisme, dat steeds belangrijker wordt aan de oevers van de Armançon, en dat van economisch belang is voor onze gemeente. Tenslotte zal het jonge gezinnen aanmoedigen om zich in Tonnerre te komen vestigen.’

Om dit project tot een goed einde te brengen, heeft de gemeente contact opgenomen met de eigenaren: ‘Wij bieden hun steun aan uit het fonds Petites Cités de caractère, speciaal voor dit doel in het leven geroepen. We kunnen zelfs mensen begeleiden als ze van plan zijn mee te werken, maar als er niets gedaan wordt, komen we zelf in actie.’

We geven niet op

De gemeente heeft een advocaat in de arm genomen die gespecialiseerd is in stedenbouwkunde. Voor gebouwen die een dreigend gevaar inhouden, moeten per direct procedures worden gestart. ‘We geven het nu niet op,’ volhardt de wethouder. Soms moet je een lange adem hebben, maar dit is van belang voor de hele gemeente!’

De gemeente zelf heeft ook veel vervallen huizen in bezit. ‘We erven soms bijzonder complexe gebouwen. Met Bâtiments de France zoeken wij naar passende oplossingen voor elk van deze gebouwen, die soms in zeer vergevorderde staat van verval verkeren. Wij kunnen het ons niet permitteren om de situatie nog verder te laten verslechteren. We zullen alle nodige maatregelen treffen, zodat Tonnerre weer een levendige gemeenschap wordt,’ belooft Bernard Clément.

Aart Sierksma

Bron: “On veut faire disparaître ces verrues” : la Ville de Tonnerre fait la chasse aux bâtiments abandonnés et vétustes

341 keer bekeken

Straatnamen

Het zijn niet alleen de kleine gemeenten waar de wegen nog geen straatnamen hebben. Ook in Chauffailles bijvoorbeeld hebben niet alle straten een naam. Buiten het centrum van veel gemeenten zijn adressen moeilijk te vinden. Meestal is het nog beperkt tot de naam van een lieu-dit. Veel gemeenteraden zijn van plan om dit binnenkort te verhelpen.

Om de komst van hulpdiensten, zoals brandweer en ambulances, maar ook pakketdiensten en binnenkort glasvezel te vergemakkelijken, is een nauwkeurig adres een noodzaak. Chauffailles beslaat bijna 23 km² en de bewoners van verschillende buurten hebben nog steeds geen volledig adres, met straatnamen en huisnummers. De gemeenteraad is van plan om dit in het eerste kwartaal van 2021 te verhelpen. Het project voor de nieuwe adressering van ongeveer 70 gemeentelijke wegen is nog in de steigers gezet door de vorige gemeenteraad.

Voltooiing van het dossier tegen het einde van het eerste kwartaal van 2021.

La Poste heeft alle plaatsen die in aanmerkingen komen in kaart gebracht en voorstellen gedaan voor een naam’, zegt Stéphanie Dumoulin, de burgemeester van Chauffailles. ‘We hebben dit als uitgangspunt genomen en hebben ons verder laten inspireren door de naam van de bestemming van de weg, het bestaande erfgoed of de plaats in het kadaster. We hebben er goed op gelet dat er geen onnodige herhalingen in zitten.’

De volgende fase wordt nu in overleg met de bevolking uitgevoerd. ‘Het is belangrijk dat de bewoners hun mening geven. Tijdens de verkiezingscampagne hoorden we regelmatig dat de bewoners behoefte hadden aan een eigen, nauwkeurig adres en ook hoorden we dat zij betrokken wilden worden. Maar met de gezondheidscrisis van dit moment waren we niet in staat zijn om een openbare vergadering te organiseren’, betreurt de gekozen vertegenwoordiger. ‘De gemeenteraad heeft nu voorstellen gedaan voor straatnamen, die bekeken kunnen worden in het gemeentehuis en die in digitale vorm op de website van de gemeente te zien zijn. De inwoners hebben tot eind december de tijd om deze te raadplegen en eventuele opmerkingen te maken’.

Na dit overleg zal de gemeenteraad dit project samen met La Poste voortzetten. Het doel is om de naamborden begin 2021 te bestellen voor installatie in het eerste kwartaal. ‘We hebben geprobeerd zo volledig mogelijk te zijn. Normaal gesproken heeft iedereen aan het eind van dit project een nummer en een straatnaam’, besluit de burgemeester.

Aart Sierksma

Bron: Adressage: près de 70 rues et voies en attente d’un nom [Charlotte Rebet]

575 keer bekeken

In Lormes woont Michel Zink, de ‘immortel de l’Académie Française’

Vertaald uit FR naar NL

Michel Zink, al tien jaar woonachtig in Lormes, werd onlangs verkozen tot lid van de Académie Française*.
Hij heeft nogal wat eretitels op zijn naam:
‘Commandeur de la Légion d’honneur’
‘Commandeur de l’ordre des Palmes académiques’
Bestuurslid van de vereniging ‘Henri Bachelin’ (een Franse schrijver uit Lormes uit de vorige eeuw)
Lid van ‘l’Académie des inscriptions et Belles-Lettres’
Michel Zink, erkend filoloog (bestudeert de taal- en letterkunde van verschillende volken) en mediëvist (iemand die de Middeleeuwen bestudeert), was professor aan de universiteit van Toulouse en vervolgens aan de Sorbonne. Van 1995 tot 2016 doceerde hij aan het ‘Collège de France’ (een instelling voor hoger onderwijs en onderzoek).
Sinds 1972 is hij de auteur van vele boeken over de Franse literatuur van de Middeleeuwen, waarvan de meeste op dit gebied toonaangevend zijn.
In augustus 2016 namen Michel Zink en zijn echtgenote deel aan de literaire wandeling in Lormes: “In de voetsporen van Henri Bachelin.” Aan het einde van deze wandeling hebben ze de deelnemers verwelkomd op de binnenplaats van de voormalige broederschool, waar de familie Zink sinds 2008 woont.

Hoe kende u Lormes?
Mijn ouders, Elzassers, kochten een huisje in Chastellux-sur-Cure; in 1938 vonden ze het nodig om een beetje afstand te nemen vanwege de opkomst van het nazisme in het naburige Duitsland. Rue Perrin, het huis van mijn jeugd had geen stromend water of tuin. Ze kochten daarna een huis in Chalaux, momenteel bewoond door mijn zus. Ik kende Lormes dus al lange tijd.
In 2007, na de ontvangst van de Prix Balzan (Een internationale onderscheiding op het gebied van wetenschap en cultuur), had ik de wens om een huis te kopen in Lormes. Ons oog viel op het huis van de familie Huck, die de woning te koop aanbood. Ik hoorde dat het de voormalige vrije broederschool was, waar indertijd ook Henri Bachelin opzat. Ik ben me gaan interesseren voor deze plaatselijke schrijver en ben blij lid te zijn van de raad van bestuur van de vereniging die zijn naam draagt.

Lees meer

162 keer bekeken