Berichten

Kaalslag in de Morvan

Er is iets gaande in de Morvan. Sinds woensdag 1 september wordt een nieuw systeem getest voor het kappen van bomen, waarbij de drempel voor het aanvragen van een vergunning wordt verlaagd van 4 naar 2 hectare.

Omdat het een onderwerp is dat de vertegenwoordigers van het Park na aan het hart ligt

Tijdens de opstelling van het handvest 2020-2035 Parc Naturel Régional du Morvan (PNRM) was er al onenigheid over dit punt: de drempel voor het aanvragen van een vergunning voor het vrij kappen zou worden verlaagd van 4 hectare naar 0,5. Dit strijdpunt had zelfs op een gegeven moment het voortbestaan van het park op het spel gezet. Deze bepaling is namelijk in de wet verankerd en kan niet door een regionaal natuurpark worden gewijzigd.

In oktober 2020 is een bijeenkomst gehouden met alle belanghebbenden uit de sector, en in juni 2021 heeft de prefect van de regio opdracht gegeven dit experiment te starten.

Omdat dit het mogelijk moet maken om het kappen in de Morvan te beperken

Eenentwintig gemeenten in de vier departementen van het park krijgen te maken met dit experiment. In de Yonne gaat het om de gemeenten Chastellux-sur-Cure, Domecy-sur-Cure en Saint-Germain-des-Champs. Zij moeten het mogelijk maken de drempel voor het aanvragen van een vergunning voor het kappen van bomen te verlagen voor landbouwbedrijven die niet over een gebruiks- en beheerplan beschikken.

Wij hebben ermee ingestemd het experiment uit te voeren in deze 21 gemeenten, die werden gekozen op basis van verschillende criteria: de omvang van de bedrijven, het landschappelijk belang en het belang als cultureel erfgoed’. Je moet dan denken aan bijvoorbeeld oude bossen met een hoge ecologische waarde, steile hellingen waar kaalslag het risico van aardverschuivingen verhoogt, de nabijheid van drinkwaterwingebieden, belangrijke landschapsgebieden, enz. Het idee is om door kleinere gebieden te selecteren je meer directe controle hebt op de uitvoering.

Omdat het ook boseigenaren bewust moet maken

Binnenkort gaan we een afspraak maken met boseigenaren om milieu- en landschapskwesties met hen te bespreken’, zegt Pauline Chauche de Gesnais, een van de twee agenten van het Centre National de la Propriété Forestière (CNPF) die verantwoordelijk zijn voor het Morvan-gebied. Het doel is uiteraard zoveel mogelijk deelnemers bewust te maken van de milieuaspecten van bosbeheer. ‘Wij kunnen nog een aantal aanbevelingen toevoegen, hoofdzakelijk van tweeërlei aard: iets anders doen dan kappen als dat niet echt noodzakelijk is, of aanbevelingen die in de richting gaan van beperking van de milieueffecten’.

Een van de gevolgen zal zijn dat het aantal dossiers dat door het personeel van de overheid en het CNPF moet worden verwerkt, zal toenemen. Het systeem moet binnen een jaar worden geëvalueerd om na te gaan of het kan worden aangepast, met name wat de werklast van het personeel betreft.

Wat is het handvest 2020-2035

Het Parc du Morvan staat geregistreerd door een decreet dat in 2020 afliep. Iedere vijftien jaar moet er een nieuw handvest voorgelegd worden. Dit is een document dat door gekozen vertegenwoordigers van het park in samenwerking met andere belanghebbenden wordt opgesteld en waarin de oriëntaties van de structuur voor een bepaalde periode worden vastgelegd.

Het is gebaseerd op vier te bereiken doelstellingen:

handhaving van het sociaal contract rond een gemeenschappelijk goed

in stand houden van een gebied met een hoge erfgoedwaarde

bevestiging van de verschillen

begeleiding van de ecologische overgang

Uit deze vier hoofdlijnen vloeien vele acties en besluiten voort.

De strijd tegen de houtkap in de Morvan

De organisatie Canopée, SOS Forêts en andere groeperingen die zich inzetten voor de bescherming van het bos, hebben een petitie gelanceerd tegen het kappen in de Morvan. De petitie, die gericht is aan de minister van Transition écologique, heeft al iets meer dan 4.000 handtekeningen verzameld.

Wij wilden deelnemen aan deze strijd voor het behoud van de Morvan, omdat het een perfect voorbeeld is van wat er momenteel in Frankrijk gebeurt, met name op het gebied van houtkap en de intensieve exploitatie van de douglas par. Het laat zien hoe bosbouwbeleid er uitziet, zonder voorafgaand debat’, aldus Sylvain Angerand (voorzitter Canopée, en bosbouwkundig ingenieur). ‘Deze bagatellisering van het kappen is des te verontrustender in de Morvan, omdat hier 80% van de bossen in handen is van particuliere eigenaars. Terwijl het openbare domein wordt beheerd door l’Office national des forêts (ONF), gelden voor particuliere percelen niet dezelfde regels inzake exploitatie. Boven de 25 hectare is een eenvoudig beheerplan verplicht, dat eerst door de CRPF en daarna door de staat moet worden goedgekeurd, maar beneden de 4 hectare kan de boseigenaar wettelijk doen wat hij wil. Het uiteindelijke doel van het verzoekschrift zou een wijziging van de plattelandswetgeving zijn, om een en ander duidelijker te maken. Als dat niet mogelijk is, kunnen we tenminste dingen doen met de instrumenten die al bestaan,’ voegt de bosbouwingenieur eraan toe.

Precies om die reden is het Natuurpark de Morvan, bij het opstellen van het handvest 2020-2035, verwikkeld in een touwtrekkerij met de prefect van de regio. Omdat het Park er vaak van wordt beschuldigd niet mee te helpen de bossen te vrijwaren van kaalslag, wil het zichzelf de middelen geven om dat wel te doen. Of tenminste om ervoor te zorgen.

Wat wij vragen is dat wij op de hoogte worden gebracht wanneer een eenvoudig beheerplan wordt opgesteld, zodat wij een advies kunnen uitbrengen. Wij willen ook dat de drempel van 4 hectare waaronder de landbouwer aan geen enkele regelgeving is onderworpen, wordt verlaagd tot een halve hectare,’ verklaart Sylvain Mathieu, voorzitter van het Regionaal Natuurpark.

Aart Sierksma

Bron: Pourquoi le parc naturel régional du Morvan fait l’objet d’une expérimentation sur les coupes rases? [Myriam Deborbe]

448 keer bekeken

Lawaai en stank van het platteland

De wet ter bescherming van het platteland is op donderdag 21 januari met algemene stemmen door de Senaat goedgekeurd. Ook in de Assemblée was deze wet al met hetzelfde enthousiasme goedgekeurd.

Aha, die heerlijke buitenlucht, die stilte!

Sinds maart vorig jaar hebben meer stedelingen dan ooit tevoren hun biezen gepakt en hun ‘konijnenhokken’ (zoals de plattelandsbewoners zeggen) verlaten om zich op het platteland te vestigen. Maar veel overhaaste verhuizingen zijn uitgelopen op een desillusie.

Als je de stad verlaat om ergens op het platteland te gaan wonen, moet je meer doen dan alleen het aantal streepjes op je telefoon controleren.

Als je een lichte slaper bent, is het de moeite waard om vooraf te controleren of de buren een boerderij hebben en hoe laat de kerkklokken luiden. En vergeet ook niet om je reukorgaan te onderwerpen aan een geurtest als er in de nabijheid een mesthoop aanwezig is. Deze voorzorgsmaatregelen zijn geen overbodige luxe en de rechtbanken worden overspoeld met procedures wegens ‘abnormale burenoverlast’, die verband houden met lawaai en stank die kenmerkend zijn voor het platteland.

Het ministerie van justitie heeft de afgelopen jaren 18.000 van dit soort zaken behandeld inclusief beroeps- en cassatieprocedures’, aldus de afgevaardigde Pierre Morel-à-L’huissier, auteur van het wetsontwerp dat tot doel heeft het Franse platteland als erfgoed te definiëren en te beschermen.

Het eerste onderzoek is nog maar van een jaar geleden. De gedeputeerde heeft het begrip ‘zintuiglijk erfgoed’ (dat in de Franse wetgeving niet nog niet bestond) door de Senaat gekregen. Dit maakte het met name mogelijk de wet te koppelen aan de vaste milieuwetgeving.

De laatste fases van het wetgevingsproces van deze wet zijn een ware triomftocht gebleken: zowel de Assemblée als de Senaat hebben de wet donderdag unaniem en zonder amendement aangenomen. ‘Het is de eerste keer dat zo’n wet is aangenomen voor het platteland’, zegt de vertegenwoordiger van het meest landelijke departement van Frankrijk, niet zonder trots.

De ruzies met hun buren – de Mauritiaanse haan op het eiland Oléron, de kikkers van Grignols in de Dordogne, de eenden van Soustons in de Landes – hebben heel Frankrijk in beroering gebracht en vaak aan het lachen gemaakt.

In de Var wilden toeristen de cicaden besproeien met een insecticide

Alle regio’s maken zich zorgen over deze kwestie, aldus Pierre Morel-à-L’Huissier: ‘De bevolkingssamenstelling op het platteland is veranderd, en daarom hebben we conflicten met mensen die de plattelands- en landbouwrealiteit niet kennen’. De dunst bevolkte regio’s van de Franse departementen, waar iedereen zich op zijn gemak voelt, blijven niet gespaard: ‘De burgemeester van Bondons (Lozère) werd ter verantwoording geroepen over de klok van een kleine kapel die om 7 uur ’s morgens luidt. Hij heeft de klagers niet kunnen overtuigen en uiteindelijk zijn ze vertrokken’, vertelt de gedeputeerde, die zelf voor mafkees werd uitgescholden toen hij niet inging op het verzoek om wat mest van de weg te verwijderen.

De hoofdprijs gaat echter naar de zomergasten in Beausset, in de Var, die aan de burgemeester vroegen of hij insecticide wilde gebruiken om het zingen van de cicaden te stoppen!’

Pas op, u komt in een Frans dorp…

In Saint-André-Valborgne (Gard) heeft de burgemeester niet op de wetgever gewacht om ‘de onruststokers’, zoals Régis Bourelly ze noemt, te ontmoedigen. In 2019 liet hij bij de ingang van zijn gemeente de volgende waarschuwing ophangen: ‘Pas op, u betreedt een Frans dorp’. Het bord vermeldt uitdrukkelijk de kerkklokken en het vee en besluit: ‘als je er niet tegen kunt dan ben je op de verkeerde plaats’. Het werd een groot succes: ‘Ik heb honderden verzoeken gehad van burgemeesters om dit bord na te maken. Ik kreeg zelfs telefoontjes uit België en Duitsland,’ legt Régis Bourelly uit.

Op de feestkalender van dit dorp in de Cevennen schreef de burgemeester: ‘la fête du coq, celle des tripes, et enfin celle de l’oignon et du pélardon’ (een klein geitenkaasje). Een mooi alternatief om de eigenheid van de streek aan te kondigen.

Aart Sierksma

Bron: Les mauvais coucheurs devront accepter les bruits et les odeurs champêtres ou aller voir ailleurs [Julien Rapegno]

1176 keer bekeken