Berichten

Grand-mère

Het grote, ooit fraaie maar nu verwaarloosde huis ligt op een lage heuvel, de muren een beetje verveloos, de ijzeren luiken verroest en scheef hangend in hun hengsels. Overal fruitbomen en doorgegroeide struiken. Stilte, niemand te zien. Op een oude keukenstoel een boodschap, geschreven met viltstift op een stuk wit karton: ‘Grootmoeder verwacht u. Klop op het tweede raam rechts van de kleine appelboom en heb een beetje geduld’. Zo gedaan.
Grootmoeder is een heel bijzondere, zeg maar gerust een excentrieke, vinnige oude dame. Priemende donkerbruine ogen in een expressief gezicht, ogen die je meestal vriendelijk maar ook wel streng aankijken. Zij runt een wijndomein aan een grote rivier en doet dat met verve. Lees meer

Silvia

Silvia heb ik leren kennen als een 80 jarige die nog aktief was in onze gemeente.
In de loop van de jaren heb ik haar vaak bezocht in haar eenvoudige huisje, naast haar oudste kleinkind in Le Bourg.
Het waren altijd gezellige babbels en ontmoetingen.
Silvia kon goed ronduit voor haar mening uitkomen en dat hield de discussie spannend.
Toen haar broer werd opgenomen in het bejaardenhuis en langzaam dement werd, gingen we Gaston regelmatig samen opzoeken. Op een gegeven moment hoefde dat niet meer, het contact tussen zus en broer droogde op.
Nu is Silvia 90 jaar, lopen doet ze nog maar weinig. Lees meer