Welke series moet je zien dit jaar

Om het jaar 2021 goed te beginnen, zijn hier negen series:

Le Fléau (Starzplay)

Le Fléau (De beproeving) is medio december in de Verenigde Staten gestart en is nu in Frankrijk op Starzplay te zien.

Deze apocalyptische serie is geïnspireerd op de gelijknamige roman van Stephen King, de meester van de thriller. Hoewel de roman in 1978 is uitgebracht, is het verhaal ervan nog heel actueel: een pandemie decimeert een groot deel van de bevolking. De overlevenden worden verdeeld in twee kampen: goed en kwaad… De cast: Whoopie Goldberg, James Masden, Alexander Skarsgård

The Stand past goed in de lange reeks van werken van de Amerikaanse romanschrijver die zijn verfimd: Shining, Dead Zone, Salem, Under the Dome, 22.11.63, Castle Rock, The Outsider…

The Good Lord Bird (Canal +)

Een moderne western met in de hoofdrol acteur Ethan Hawke. In de Verenigde Staten wordt in het midden van de 19e eeuw een tienerslavenjongen actief lid van de groep activisten voor afschaffing van de slavernij onder leiding van John Brown. De serie is in Europa erg goed ontvangen. Zo prees Vanity Fair de prestatie van Ethan Hawke: “Deze miniserie is goed, soms geweldig. Maar Hawke is meer dan geweldig.

La Promesse (TF1)

Een detectiveserie van zes afleveringen met Sofia Essaïdi, Olivier Marchal, Lorànt Deutsch en Nadia Farès.

De dag na Kerst 1999 verdwijnt Charlotte Meyer (een 11-jarig meisje) spoorloos tijdens een grote storm die Frankrijk geteistert. Kapitein Pierre Castaing, verantwoordelijk voor het onderzoek, slaagt er niet in haar te vinden. Een paar honderd kilometer verderop wordt een jonge onderzoeker geconfronteerd met een soortgelijke verdwijning…

De serie, die in de regio’s Gironde en Landes in Frankrijk werd opgenomen, zou aanvankelijk tussen half februari en eind april 2020 worden opgenomen. Maar werd onderbroken door de pandemie.

Lupin (Netflix)

Op 8 januari is het eerste deel van de langverwachte serie Lupin uitgebracht, de avonturen van Arsène Lupin, geschreven door Maurice Leblanc in 1905. In deze fictie laat onderhoudsmonteur Assane Diop zich inspireren door de meester inbreker om zijn vader te wreken. Deze stierf nadat hij werd beschuldigd van een misdaad die hij niet had begaan. Met Lupin blijft Netflix investeren in Franse fictie en vertrouwt op acteur Omar Sy en het Louvre als decor, een Frans monument bij uitstek.

UFO(s) (Canal +)

De nieuwe creatie van Canal + brengt je terug naar de jaren ’70.

Didier Mathure, een briljante ruimte-ingenieur, ziet zijn droom in rook opgaan als zijn raket bij het opstijgen ontploft. Net toen hij dacht dat zijn carrière voorbij was, werd hij overgeplaatst als hoofd van een UFO-onderzoeksbureau. Het team dat hier werkt lijkt op een andere planeet te leven.

Een mengeling van humor en sciencefiction!

WandaVision (Disney +)

Seizoen 2 van The Mandalorian is nog maar net voorbij of Disney+ brengt weer een nieuwe serie uit. De langverwachte serie WandaVision zal eindelijk te zien zijn en zoals de naam al doet vermoeden, zal het zich richten op Wanda en Vision, twee zeer belangrijke karakters uit de Avengers Film Series.

Euphoria (OCS)

Na de speciale kerstaflevering in december keert Euphoria terug met een tweede seizoen. Deze serie verkent het dagelijks leven van een groep Amerikaanse middelbare scholieren die verdrinken in hun problemen op het gebied van seks, alcohol en drugs. De actrice Zendaya (ook te zien in de film The Greatest Showman) speelt Rue, een drugsverslaafde die terugvalt in haar verslaving. De serie toont de onrust van jonge mensen in een wereld die geobsedeerd is door sociale netwerken.

Snowpiercer (Netflix)

De bewerking van het Franse stripboek Le Transperceneige van Jacques Lob en Jean-Marc Rochette (al bewerkt tot een film in 2013) keert aan het einde van de maand met het tweede seizoen terug op Netflix.

Als je het verhaal niet kent, volgt hier een korte samenvatting: Zeven jaar nadat de wereld in een enorme ijsvlakte is veranderd, hebben de overlevenden hun toevlucht gevonden in een permanent rijdende trein. De trein met 1001 wagons rijdt in volle vaart de wereld rond. Aan boord ontstaat veel onrust door klassenstrijd, sociale onrechtvaardigheid en politieke strijd.

In therapie (Arte)

Arte komt dit jaar met een nieuwe serie. Vanaf februari kunnen we En thérapie zien met een indrukwekkende cast, zowel voor de camera met Carole Bouquet, Reda Kateb, Mélanie Thierry, Clémence Poésy en Pio Marmaï, als erachter met het duo Éric Toledano en Olivier Nakache, aan wie we bijvoorbeeld Intouchables te danken hebben. In deze serie, die zich afspeelt in de nasleep van de aanslagen van november 2015, krijgt een psycholoog voor elke aflevering een andere patiënt.

Voor de ongeduldigen is deze serie vanaf 28 januari in preview beschikbaar op de website van Arte.

Bonus: Drie cultseries worden in januari opnieuw uitgezonden. Vanaf 1 januari zijn de 9 seizoenen van 24 heures chrono beschikbaar op Netflix. Ook is het mogelijk om de avonturen van Ally McBeal op TMC te bekijken. En vanaf 15 januari neemt Netflix ons mee terug naar Capeside, de fictieve stad Dawson en haar vrienden.

Aart Sierksma

Bron: Lupin, WandaVision, En thérapie… Les séries à voir en ce début d’année 2021 [Audrey Poma]

Dit bericht is 236 keer bekeken

Welke series moet je zien dit jaar

Om het jaar 2021 goed te beginnen, zijn hier negen series:

Le Fléau (Starzplay)

Le Fléau (De beproeving) is medio december in de Verenigde Staten gestart en is nu in Frankrijk op Starzplay te zien.

Deze apocalyptische serie is geïnspireerd op de gelijknamige roman van Stephen King, de meester van de thriller. Hoewel de roman in 1978 is uitgebracht, is het verhaal ervan nog heel actueel: een pandemie decimeert een groot deel van de bevolking. De overlevenden worden verdeeld in twee kampen: goed en kwaad… De cast: Whoopie Goldberg, James Masden, Alexander Skarsgård

The Stand past goed in de lange reeks van werken van de Amerikaanse romanschrijver die zijn verfimd: Shining, Dead Zone, Salem, Under the Dome, 22.11.63, Castle Rock, The Outsider…

The Good Lord Bird (Canal +)

Key Art for THE GOOD LORD BIRD. Photo Credit: Courtesy of SHOWTIME.

Een moderne western met in de hoofdrol acteur Ethan Hawke. In de Verenigde Staten wordt in het midden van de 19e eeuw een tienerslavenjongen actief lid van de groep activisten voor afschaffing van de slavernij onder leiding van John Brown. De serie is in Europa erg goed ontvangen. Zo prees Vanity Fair de prestatie van Ethan Hawke: “Deze miniserie is goed, soms geweldig. Maar Hawke is meer dan geweldig.

La Promesse (TF1)

Een detectiveserie van zes afleveringen met Sofia Essaïdi, Olivier Marchal, Lorànt Deutsch en Nadia Farès.

De dag na Kerst 1999 verdwijnt Charlotte Meyer (een 11-jarig meisje) spoorloos tijdens een grote storm die Frankrijk geteistert. Kapitein Pierre Castaing, verantwoordelijk voor het onderzoek, slaagt er niet in haar te vinden. Een paar honderd kilometer verderop wordt een jonge onderzoeker geconfronteerd met een soortgelijke verdwijning…

De serie, die in de regio’s Gironde en Landes in Frankrijk werd opgenomen, zou aanvankelijk tussen half februari en eind april 2020 worden opgenomen. Maar werd onderbroken door de pandemie.

Lupin (Netflix)

Op 8 januari is het eerste deel van de langverwachte serie Lupin uitgebracht, de avonturen van Arsène Lupin, geschreven door Maurice Leblanc in 1905. In deze fictie laat onderhoudsmonteur Assane Diop zich inspireren door de meester inbreker om zijn vader te wreken. Deze stierf nadat hij werd beschuldigd van een misdaad die hij niet had begaan. Met Lupin blijft Netflix investeren in Franse fictie en vertrouwt op acteur Omar Sy en het Louvre als decor, een Frans monument bij uitstek.

UFO(s) (Canal +)

De nieuwe creatie van Canal+ brengt je terug naar de jaren ’70.

Didier Mathure, een briljante ruimte-ingenieur, ziet zijn droom in rook opgaan als zijn raket bij het opstijgen ontploft. Net toen hij dacht dat zijn carrière voorbij was, werd hij overgeplaatst als hoofd van een UFO-onderzoeksbureau. Het team dat hier werkt lijkt op een andere planeet te leven.

Een mengeling van humor en sciencefiction!

WandaVision (Disney +)

Seizoen 2 van The Mandalorian is nog maar net voorbij of Disney+ brengt weer een nieuwe serie uit. De langverwachte serie WandaVision zal eindelijk te zien zijn en zoals de naam al doet vermoeden, zal het zich richten op Wanda en Vision, twee zeer belangrijke karakters uit de Avengers Film Series.

Euphoria (OCS)

Na de speciale kerstaflevering in december keert Euphoria terug met een tweede seizoen. Deze serie verkent het dagelijks leven van een groep Amerikaanse middelbare scholieren die verdrinken in hun problemen op het gebied van seks, alcohol en drugs. De actrice Zendaya (ook te zien in de film The Greatest Showman) speelt Rue, een drugsverslaafde die terugvalt in haar verslaving. De serie toont de onrust van jonge mensen in een wereld die geobsedeerd is door sociale netwerken.

Snowpiercer (Netflix)

De bewerking van het Franse stripboek Le Transperceneige van Jacques Lob en Jean-Marc Rochette (al bewerkt tot een film in 2013) keert aan het einde van de maand met het tweede seizoen terug op Netflix.

Als je het verhaal niet kent, volgt hier een korte samenvatting: Zeven jaar nadat de wereld in een enorme ijsvlakte is veranderd, hebben de overlevenden hun toevlucht gevonden in een permanent rijdende trein. De trein met 1001 wagons rijdt in volle vaart de wereld rond. Aan boord ontstaat veel onrust door klassenstrijd, sociale onrechtvaardigheid en politieke strijd.

In therapie (Arte)

Arte komt dit jaar met een nieuwe serie. Vanaf februari kunnen we En thérapie zien met een indrukwekkende cast, zowel voor de camera met Carole Bouquet, Reda Kateb, Mélanie Thierry, Clémence Poésy en Pio Marmaï, als erachter met het duo Éric Toledano en Olivier Nakache, aan wie we bijvoorbeeld Intouchables te danken hebben. In deze serie, die zich afspeelt in de nasleep van de aanslagen van november 2015, krijgt een psycholoog voor elke aflevering een andere patiënt.

Voor de ongeduldigen is deze serie vanaf 28 januari in preview beschikbaar op de website van Arte.

Bonus: Drie cultseries worden in januari opnieuw uitgezonden. Vanaf 1 januari zijn de 9 seizoenen van 24 heures chrono beschikbaar op Netflix. Ook is het mogelijk om de avonturen van Ally McBeal op TMC te bekijken. En vanaf 15 januari neemt Netflix ons mee terug naar Capeside, de fictieve stad Dawson en haar vrienden.

Aart Sierksma

Bron: Lupin, WandaVision, En thérapie… Les séries à voir en ce début d’année 2021 [Audrey Poma]

Dit bericht is 9 keer bekeken

Kunstenaars blijven doorgaan

De sluiting van de theaters heeft de liveoptredens tot stilstand gebracht. Kunstenaars blijven echter doorgaan, maar zonder enig idee wanneer ze eindelijk terug kunnen keren naar het podium.

In l’Espace des arts in Chalon-sur-Saône is al tijden geen toeschouwers meer gesignaleerd maar nog wel kunstenaars. Zij zijn sinds de eerste lockdown nooit gestopt en zijn nog dagelijks in de repetitieruimtes te vinden. La Méandre, het collectief Chalonnais met danseres Jane Fournier en haar gezelschap Fernweh werken sinds kort aan hun volgende creatie, het soloprogramma Ben Parado. Een programma dat een paar dagen later op het Transdanses-festival had moeten worden geprogrammeerd, maar door de lockdown niet door kon gaan.

Deze solovoorstelling zal naar alle waarschijnlijkheid nu pas volgend jaar in productie gaan. We hadden drie data gepland voor het festival. Normaal gesproken hebben we altijd te weinig tijd om iets te maken en te repeteren, maar nu bevinden we ons in een tegenovergestelde situatie’, zeggen Jane Fournier en Cédric Frouin. ‘Toch blijft het vreemd. Hoe kunnen we nou iets maken zonder de stimulans van het podium, zonder de ontmoeting met het publiek? Het is niet eenvoudig om te accepteren. We vertellen onszelf dat we alle tijd van de wereld hebben om iets moois te maken en weten tegelijkertijd dat de uiteindelijke show er heel anders uit zal gaan zien, omdat die nog ver weg ligt en niet zoals anders onder grote druk in een korte tijd is gemaakt. En dan bevinden ons ook nog in een periode waarin we als kunstenaars te horen krijgen dat we niet nuttig zijn. Gelukkig beschikken we over een grote veerkracht en proberen we nieuwe perspectieven te zien. Want cultuur blijft iets wat mensen samenbrengt.’

Een situatie die de meest gevestigde kunstenaars zou kunnen bevoordelen

We kunnen niet in de toekomst kijken,’ zeggen ze, ‘het spijt ons. De voorstellingen zijn gestopt, theaterdirecties verzekeren ons dat ze ons zullen steunen, maar er staat voorlopig niks gepland. Maar dat mag geen invloed hebben op de kunst. Ons doel is om er in te blijven geloven. Beter nog, de Espace des arts moedigt ons aan om de voorstellingen op een andere manier uit te voeren, maar die mogelijkheden blijven vooralsnog beperkt. Deze situatie is onvermijdelijk gunstig voor kunstenaars die al langer bestaan, die een netwerk hebben’, aldus de muzikant en de danser.

Ben Parado is een Sevilliaanse dans die Jane Fournier als klein meisje leerde. Een dans met codes van verleiding, verlangen en vintage jurken. ‘Ik leerde deze dans van mijn moeder toen ik zes jaar oud was, maar keek er al die jaren niet meer naar om. De hedendaagse dans nam mijn hele leven in beslag maar opeens had ik zin om het op mijn manier te herinterpreteren. Ik dans graag in mijn dagelijkse kloffie, op techno-muziek en alleen, terwijl deze Sevilladans een echtpaarsdans is’, legt Jane Fournier uit. ‘Het gaat me nu niet meer om de verleiding maar om de vraag hoe we onszelf verhouden tot het verleden.’

Deze solovoorstelling belooft een metamorfose voor te stellen waarin de danseres verschillende vrouwen belichaamt, van de mater dolorosa (bijnaam van de heilige Maria) tot de suffragette (vrouw die strijd voor vrouwenrechten) en dan tot de hedendaagse jonge vrouw op haar gemak in haar vrouwelijkheid en op haar sneakers.

Aart Sierksma

Bron: Les artistes continuent à créer, mais après? [Meriem Souissi]

Dit bericht is 57 keer bekeken

Jonge mensen op het platteland

Uit een INSEE-analyse (Institut national de la statistique et des études) blijkt dat meer dan de helft van de jongeren onder de 30 jaar in de Nièvre in zogenaamde zwakke plattelandsgebieden woont. Dit heeft gevolgen voor de mobiliteit en de integratie. Het platteland heeft te maken met bevolkingsverlies en economische problemen. De analyse betrekt de hele Bourgogne-Franche-Comté in haar onderzoek.

Zwakke plattelandsgebieden

Volgens Hélène Ville, een van de twee onderzoekers die aan het onderwerp heeft gewerkt, onderscheidt de Nièvre zich door twee bijzonderheden:

De eerste is dat meer dan de helft van de jongeren onder de 30 jaar in zwakke plattelandsgebieden woont: 52 procent, het hoogste percentage in de regio. Het gemiddelde voor de hele Bourgogne-Franche-Comté is 19%.

De tweede bijzonderheid is dat de Nièvre het departement is met de meest zogenaamde zwakke plattelandsgebieden: meer dan de helft van de Nièvre wordt als zwak gekwalificeerd.

Mobiliteit is een noodzakelijke voorwaarde voor aansluiting bij de arbeidsmarkt

Volgens het INSEE is er minder werkgelegenheid in deze gebieden en is het aanbod minder breed (vooral minder banen voor managers, middenkader en technici). Hélène Ville: ‘Een andere vaststelling voor deze gebieden is dat, gezien de geografische afstand van opleidings- en werkgelegenheidslocaties, mobiliteit vaak een noodzakelijke voorwaarde is voor aansluiting bij de arbeidsmarkt. Om toegang te krijgen tot een baanaanbod dat groot, gevarieerder en over het algemeen meer kwalificaties vraagt.’

Het INSEE beschrijft:  ‘De landelijke gebieden in het hart van de Morvan en aan de noordelijke rand van de regio zijn het minst toegankelijk en het verst verwijderd van de grote agglomeraties. De werkende bevolking is niet erg mobiel: het geldt voor zes van de tien werkenden in dit woongebied. In deze gebieden is de ongelijkheid tussen de jongeren onder de dertig jaar en de rest van de bevolking het grootst zijn. Jongeren hebben hier de grootste moeite om aansluiting te vinden met de arbeidsmarkt. Ze stoppen op jonge leeftijd met hun opleiding en hebben de minste kwalificaties.’

De gemeente Luzy

Luzy doet het beter omdat het verbonden is met een groep van kleine industriële groeikernen die voor veel banen zorgt. Dit vergemakkelijkt de uitwisseling van werkenden.

De gemeenten waar de meeste jongeren geen aansluiting kunnen vinden met de arbeidsmarkt, met een zeer hoge werkloosheid: Saint-Pierre-le-Moûtier, Saint-Saulge, La Machine en Cercy-la-Tour (dicht bij een grote stad), Decize, Cosne, Clamecy, Lormes, Corbigny en rond Moulins-Engilbert (ver van grote steden).

Aart Sierksma

Bron: Plus de la moitié des moins de 30 ans de la Nièvre vivent en zone rurale fragile [Jenny Pierre]

Dit bericht is 123 keer bekeken

Gelukkig nieuwjaar

De redactie van BZ wenst iedereen een voorspoedig en gezond 2021.

 

Dit bericht is 49 keer bekeken

De journaliste Laure Adler verkent de ouderdom

La Voyageuse de nuit is eigenlijk geen roman, het is veel meer een verhaal, een persoonlijke reis die gevoed wordt door gesprekken met andere schrijvers en door ontmoetingen met bekende en minder bekende mensen. Laure Adler is langzaam door het land van de ouderdom gereisd. Analyserend en enthousiast. Ze voelt zichzelf niet oud, maar ze weet dat ze geleidelijk aan dit land binnentreedt, een land waar we niet veel over praten, maar waar we ooit allemaal zullen wonen.

In het onderstaande interview ontmoeten we Laure Adler. We praten open ‘over het verstrijken van de tijd, waarbij we meer winnen dan we verliezen’.

Kort geleden is La Voyageuse de nuit (éditions Grasset, 224 pagina’s) uitgekomen, de vrucht van vier jaar onderzoek en schrijven. Uw uitgangspunten zijn allerlei teksten van verschillende auteurs en vooral ontmoetingen met veel mensen. Hoe is dit boek tot stand gekomen?

L.A. Als een onderzoek. Een reis naar het land van mezelf. Ik voel me nog niet oud, maar ik weet dat ik op weg ben naar de andere kant, naar het land van de ouderdom. Ik ben nog niet oud, maar ik word objectief gezien wel oud. Het is een persoonlijke reis en een onderzoek.

U zegt, verwijzend naar de samenlevingen van Afrika of Zuidoost-Azië, dat ‘de vergrijzing een rijkdom is’. Kun u zeggen waarom?

L.A. Ik denk dat we meer winnen dan verliezen. De winst zit bijvoorbeeld in ongedwongenheid, in geduld. Je wordt vrijer. Toen ik 50 werd, dacht ik dat het allemaal minder zou gaan worden. Maar het tegenovergestelde is waar. We doen nog volop mee. Het leven wordt zelfs intenser. Iedereen die met pensioen is, zolang je niet ziek of arm bent, kan schrijven, schilderen, reizen, enzovoorts.

In samenlevingen zoals in Afrika en Zuidoost-Azië wordt de oudere gerespecteerd, zelfs bewonderd.

U verwijst naar het boek van Simone de Beauvoir, La Vieillesse, waar ze het had over ‘beschaafde rampspoed’. Hoe moet ik dat lezen?

L.A. Ik verbind het met het neoliberale denken, met deze maatschappij die wil dat we allemaal hoogvliegers zijn. Een maatschappij die ons meer en meer uitperst. Vanaf een bepaalde leeftijd staan we als individu in de weg. Bij bedrijven, overal eigenlijk. We zijn teveel. Ik denk dat we een nieuw sociaal contract tussen de generaties nodig hebben.

U noemt militante verenigingen zoals Old’Up*. Zie u een verband tussen hen en de feministische strijd die u op uw 18e hebt gevoerd?

L.A. Het zijn geweldige mensen die de manier waarop we naar oudere mensen kijken willen veranderen. En ook de AAFA*, een vereniging die in het leven is geroepen om het ageïsme (leeftijdsdiscriminatie) te bestrijden waar acteurs, en vooral actrices, veelvuldig mee te maken hebben. Ja, ik wil graag een verbinding maken met de feministische strijd, want onder de mensen van mijn generatie zijn er velen die mei ’68 actief hebben meegemaakt. De protestbeweging die ten strijde trok omdat er geen plaats was voor jongeren in de samenleving. Vandaag de dag is het hetzelfde. Er zijn meer en meer senioren die niet weggestopt willen worden.

U heeft het over minachting. Oudere vrouwen worden misprijzend bekeken hoewel ze er nog steeds mooi uitzien. Is volgens u de manier waarop u naar vrouwen kijkt in 50 jaar tijd veranderd?

L.A. Ik denk dat de dingen in snel tempo veranderen. Het wordt steeds erger. We worden overspoeld met reclamebeelden. In onze maatschappij zijn er echter steeds meer senioren die fleurige kleding, spijkerbroeken, soms hoge hakken dragen. We gaan niet allemaal meer in het zwart zoals mijn moeder. En de mythe van de sexy bimbo van 18-25 jaar, daar zijn we nu wel klaar mee. Genoeg is genoeg.

Denkt u niet dat mannen misschien banger zijn om oud te worden dan vrouwen?

L.A. Ja, dat denk ik wel. Ik denk dat mannen van 50/60 een grotere angst voor veroudering hebben dan vrouwen. Maar ik geloof dat als ze 70 zijn ze het eerder als een pluspunt zien dan als een minpunt.

U brengt de meesterwerken van grote kunstenaars, van Picasso tot Louise Bourgeois ter sprake, die in de laatste tien jaar van hun leven met dubbele inzet zijn gaan produceren. Denkt u dat de wil om door te gaan intenser wordt naarmate je ouder wordt?

L.A. Ik denk het wel. Je hebt niets te verliezen, je bent helemaal vrij. Ik denk dat het creatiever, krachtiger en intenser kan zijn; je werkt alleen nog voor je eigen plezier.

Er wordt veel gepraat over het seniorenplan. Wat denkt u dat er gedaan moet worden voor de bejaardentehuizen?

L.A. De overheid moet betere wetgeving opstellen over de tarieven, die in sommige gevallen zeer hoog zijn. We moeten ook de generaties veel meer mengen, doorgaan met het bouwen van bejaardentehuizen in de buurt van kinderdagverblijven, kleuterscholen en scholen. Ik denk ook dat de rol van de zorgassistent moet worden opgewaardeerd. Dit zijn mensen die prachtig maar onderbetaald werk doen.

*De vereniging OLD’UP, opgericht in februari 2008, richt zich in de eerste plaats op de vergrijzing van de bevolking. De doelstellingen zijn:

– Het kennen en bekend maken van de plaats, de rol, de geschiktheid en het nut van ouderen.

– Het wegnemen van de obstakels voor deze generatie.

– Het vermogen tot autonomie van deze generatie vergroten, d.w.z. het vermogen om op zichzelf te reflecteren en vrijelijk te beslissen over haar levenskeuzes.

– Werken aan het optimaliseren van de relaties tussen de generaties.

*AAFA (Actrices et Acteurs de France Associés) is de beroepsvereniging van acteurs in Frankrijk.

Aart Sierksma

Bron: La journaliste Laure Adler explore le pays de la vieillesse dans son livre ‘La Voyageuse de nuit’ [Nicola Edge]

Dit bericht is 97 keer bekeken

Straatnamen

Het zijn niet alleen de kleine gemeenten waar de wegen nog geen straatnamen hebben. Ook in Chauffailles bijvoorbeeld hebben niet alle straten een naam. Buiten het centrum van veel gemeenten zijn adressen moeilijk te vinden. Meestal is het nog beperkt tot de naam van een lieu-dit. Veel gemeenteraden zijn van plan om dit binnenkort te verhelpen.

Om de komst van hulpdiensten, zoals brandweer en ambulances, maar ook pakketdiensten en binnenkort glasvezel te vergemakkelijken, is een nauwkeurig adres een noodzaak. Chauffailles beslaat bijna 23 km² en de bewoners van verschillende buurten hebben nog steeds geen volledig adres, met straatnamen en huisnummers. De gemeenteraad is van plan om dit in het eerste kwartaal van 2021 te verhelpen. Het project voor de nieuwe adressering van ongeveer 70 gemeentelijke wegen is nog in de steigers gezet door de vorige gemeenteraad.

Voltooiing van het dossier tegen het einde van het eerste kwartaal van 2021.

La Poste heeft alle plaatsen die in aanmerkingen komen in kaart gebracht en voorstellen gedaan voor een naam’, zegt Stéphanie Dumoulin, de burgemeester van Chauffailles. ‘We hebben dit als uitgangspunt genomen en hebben ons verder laten inspireren door de naam van de bestemming van de weg, het bestaande erfgoed of de plaats in het kadaster. We hebben er goed op gelet dat er geen onnodige herhalingen in zitten.’

De volgende fase wordt nu in overleg met de bevolking uitgevoerd. ‘Het is belangrijk dat de bewoners hun mening geven. Tijdens de verkiezingscampagne hoorden we regelmatig dat de bewoners behoefte hadden aan een eigen, nauwkeurig adres en ook hoorden we dat zij betrokken wilden worden. Maar met de gezondheidscrisis van dit moment waren we niet in staat zijn om een openbare vergadering te organiseren’, betreurt de gekozen vertegenwoordiger. ‘De gemeenteraad heeft nu voorstellen gedaan voor straatnamen, die bekeken kunnen worden in het gemeentehuis en die in digitale vorm op de website van de gemeente te zien zijn. De inwoners hebben tot eind december de tijd om deze te raadplegen en eventuele opmerkingen te maken’.

Na dit overleg zal de gemeenteraad dit project samen met La Poste voortzetten. Het doel is om de naamborden begin 2021 te bestellen voor installatie in het eerste kwartaal. ‘We hebben geprobeerd zo volledig mogelijk te zijn. Normaal gesproken heeft iedereen aan het eind van dit project een nummer en een straatnaam’, besluit de burgemeester.

Aart Sierksma

Bron: Adressage: près de 70 rues et voies en attente d’un nom [Charlotte Rebet]

Dit bericht is 227 keer bekeken

De Tour de France 2021 doorkruist de Nièvre

De Tour de France 2021 zal tijdens de 7e etappe, vrijdag 2 juli, door Fourchambault, Varennes-Vauzelles, Nevers, Saint-Benin-d’Azy, Rouy, Châtillon-en-Bazois, Château-Chinon…rijden.

Er was al een sterk vermoeden tijdens de presentatie, maar het wachten was op de officiële bekendmaking van de A.S.O. (Amaury Sport Organisation, de organisator van de Tour de France, een Frans bedrijf dat gespecialiseerd is in het organiseren van grote sportevenementen. A.S.O. is actief in het wielrennen, de auto- en motorsport, atletiek, golf en paardensport). De kogel is nu dus door de kerk. In een officieel document van de A.S.O., dat aan de departementale raad van de Cher werd aangeboden, staat het verloop van de 7de etappe van de editie 2021. De Nièvre wordt op vrijdag 2 juli over 95 km doorkruist tijdens de etappe tussen Vierzon (Cher) en Le Creusot (Saône-et-Loire), die 248 km lang is. Het is al weer elf jaar gelden dat het peloton door het departement de Nièvre trok.

Na het passeren van Foëcy, Bourges, Saint-Germain-du-Puy, Jouet-sur-l’Aubois en Cours-les-Barres in de Cher, zullen de renners de Nièvre inrijden. Ze hebben er al 87 km opzitten als ze via Fourchambault richting le Creusot gaan. Ze zullen de volgende gemeenten in de Nièvre doorkruisen:

Fourchambault, Marzy, Varennes-Vauzelles, Nevers, Saint-Éloi, Sauvigny-les-Bois, Saint-Jean-aux-Amognes, Saint-Benin-d’Azy, Billy-Chevannes, Rouy, Alluy, Châtillon-en-Bazois, Tamnay-en-Bazois, Maux, Saint-Péreuse, Dommartin, Saint-Hilaire-en-Morvan, Château-Chinon, Arleuf en Glux-en-Glenne.

Aart Sierksma

Bron: Le Tour de France 2021 passera dans la Nièvre sur 95 km : voici les communes traversées [Yannick Borde]

Dit bericht is 451 keer bekeken

De Dionne-bron in Tonnerre

De verdere verkenning van de Dionne-bron in Tonnerre wordt bemoeilijkt door een onbekend natuurverschijnsel. Duiker Pierre-Eric Deseigne merkte afgelopen herfst tijdens een oefening dat er ergens een verstopping is, die de toegang naar beneden blokkeert. ‘Er is ongeveer drie kubieke meter rots verschoven en in het toegangspad gestort.’

De Dionne-bron is een karstbron, ook wel een resurgentie of vauclusebron genoemd. Een bron waar een rivier na een ondergrondse loop weer aan de oppervlakte komt. Dit fenomeen komt vooral voor in kalksteengebieden. Met de term karst worden alle verschijnselen bedoeld die te maken hebben met de oplossing van kalksteen in water. Het water verdwijnt eerst in de grond via kleine openingen (karstpijpen) of via dwijngaten (pertes) om via één of meer ondergrondse wegen terug aan de oppervlakte te komen. Meestal zal slechts een deel van de rivier ondergronds gaan stromen en blijft de bovengrondse loop eveneens bestaan. Soms komen daarbij de bovengrondse en ondergrondse loop na de resurgentie weer bij elkaar, zoals bij de Lesse in de Ardennen. In andere gevallen verdwijnt de bovengrondse loop volledig en blijft alleen een droge vallei over.

We kunnen er niet meer doorheen

Eind september 2020 ontdekte Pierre-Eric Deseigne het. ‘Het was tijdens mijn laatste duik,’ zegt hij. ‘Ik was ter plekke met een TF1-team als onderdeel van een reportage voor de televisie. Ik had niet meer gedoken sinds november 2019. Het is waarschijnlijk gebeurd in de zomer, tijdens die lange periode van droogte. Het moet wel een soort aardverschuiving zijn geweest, een lawine van stenen, onmogelijk om daar nog door te kunnen’, vat de duiker samen. ‘De doorgang bevindt zich op een diepte van ongeveer 30 meter, terwijl we hiervoor al eens tot 79 meter zijn gekomen. De opening was zo’n 60 cm en is nu teruggebracht tot 5 cm. Dit wonderbaarlijke natuurverschijnsel is lang geleden ontdekt.’

Er moeten duiken worden georganiseerd om het gebied met de hand te ontruimen. Pierre-Eric Deseigne is van plan om eens per maand een soort estafette duik te organiseren. Ondanks deze onvoorziene gebeurtenis blijft hij, zoals gewoonlijk, optimistisch. ‘Het is natuurlijk een enorme opgave en zal de nodige tijd duren, maar naar mijn mening is het geen probleem. Ik heb trouwens alle tijd van de wereld! Het zal de exploratie van verdere dieptes vertragen en veel werk vergen, maar het gaat ons lukken. De komende duiken zullen we volledig aan het opruimen wijden. We gaan het samen doen.’

Vergunning

Na verschillende dodelijke ongelukken werd het duiken in de Dionne-bron 22 jaar geleden verboden. In 2018 heeft de voormalige burgemeester van Tonnerre, Dominique Aguilar, dit verbod opgeheven en Pierre-Eric Deseigne toestemming gegeven om de exploratie voort te zetten. Ook de nieuwe burgemeester Cédric Clech, die in mei 2020 gekozen is, heeft zijn toestemming gegeven. ‘Het is een kans voor onze gemeente. La Fosse Dionne is één van de bekendste lavoirs in de Bourgogne met bovendien een mysterieuze bron in de diepte’, legt de burgemeester uit.

Aart Sierksma

Bron: L’exploration de la Fosse Dionne à Tonnerre freinée par un phénomène inattendu [Marc Charasson]

Dit bericht is 150 keer bekeken

Lamsvlees met Kerst

Aan het einde van de 18e eeuw waren schapen in de Morvan een belangrijke bron van inkomsten. Het populaire schapenras, de Morvandelle, ging linea recta naar de vleesmarkten in Parijs en omgeving.

Het leven van een lam

Na een draagtijd van vijf maanden worden de lammeren tussen februari en april in de schaapskooi geboren. De eerste twee maanden blijven ze bij de moeder die ze voedt. Hun dieet bestaat voornamelijk uit melk. In het voorjaar, wanneer de eerste jonge grassprieten verschijnen, mogen de ooien met hun jongen naar buiten. 

Een lam van zo’n veertig kilo gaat na vijf maanden naar het slachthuis. Hij heeft dan ongeveer vijftig tot zestig kilogram voer gegeten. Dat voer bestaat uit hooi, stro en verschillende soorten granen. Over het algemeen wordt schapenvlees als gezond en voedzaam beschouwd. Sommige mensen hebben liever gebraden of gegrild schapenvlees dan rundvlees. Het vlees wordt meestal saignant gegeten. Vlees kan op vier verschillende manieren gegeten worden: rauw (bleu), kort gebakken (saignant), half gebakken (à point) of goed doorbakken (bien cuit).

De belangrijkste onderdelen die gegeten worden zijn:

het hoofd voor de hersenen en de tong

de nek voor stoofschotels

de uitgebeende schouders voor braadschotels

de karbonades om te roosteren of te grillen

de borst om te worden gevuld, gesmoord of geroosterd

filets om koud te worden geserveerd met mayonaise

de poten met een vinaigrettesaus

hersenbeignets

lamsbout om te worden geroosterd in de oven of aan het spit

Nog maar weinig schapen in de Morvan

De lamsbout (gigot) staat steeds vaker op het menu met Kerst. Een delicatesse. De gigot ontleent zijn naam aan de gigue. Deze naam is vermoedelijk afkomstig van het Italiaanse woord giga (viool), een driesnarig muziekinstrument uit de Middeleeuwen met als karakteristieke eigenschap twee cirkels in de vorm van een 8. Dezelfde vorm als de gigot.

Maar het morvandiau-lam is bijna verdwenen. De ontwikkeling van de wolindustrie heeft ertoe geleid dat de boeren Merino-schapen zijn gaan importeren. Schapen van het ras Merino zijn erg geliefd om hun wol. Dankzij de vele huidplooien produceert één schaap wel vijf kilo wol per jaar. Ook de kwaliteit van die wol is nogal bijzonder. Per vierkante centimeter groeien bij een Merino tien keer zoveel haartjes als bij een gemiddeld schaap. De wol heeft een zeer fijne structuur en is daarom zeer geschikt voor tal van toepassingen, zoals gordijnen en vitrages. Maar na 1820 kwam ook hier weer de klad in en zijn de boeren teruggekeerd naar de vleesproductie. Het lammetje en zijn moeder keerden terug naar de weide.

Het lam staat symbool voor de deugden: onschuld, zachtmoedigheid en goedheid, maar is daarnaast het slachtoffer dat werd opgeofferd om de zonden van de mensen te verlossen. Vandaar dat Agnus Dei (Lam Gods) nog ieder jaar aanwezig is tijdens de traditionele paasmaaltijd. De laatste jaren echter zien we het lam ook steeds vaker op tafel bij het kerstdiner.

Aart Sierksma

Bron: L’agneau tient encore toute sa place à Noël [Claude Chermain]

 

Dit bericht is 204 keer bekeken