Nieuwe veiligheidsnormen rond de kerncentrale Belleville-sur-Loire

11 november 2019/in Nièvre (58), Vertaald uit ljdc /door Aart Sierksma

De prefectuur van de Cher heeft nieuwe normen vastgelegd in een toekomstig speciaal actieplan voor de kerncentrale van Belleville-sur-Loire. In dit interventieplan (PPI) staat wat de nucleaire risico’s zijn voor de bevolking rond de kerncentrale. Het plan zal binnenkort van toepassing zijn voor de gemeenten tot 20 kilometer rond de kerncentrale. Met het besluit tot goedkeuring van de nieuwe normen, hebben elf gemeenten in de Nièvre deze uitgebreide veiligheidszone van tien tot twintig kilometer geïntegreerd. In totaal maken negentien gemeenten in de Nièvre er deel van uit.

Wat zegt het huidige PPI?

Wat betreft crisisbeheersing onderscheidt het PPI twee fases:
De eerste wordt omschreven als de reflexfase. Deze treedt in werking als er een situatie van onmiddellijk gevaar het hoofd moet worden geboden.
De tweede wordt de gecoördineerde fase genoemd. Deze wordt van kracht als er sprake is van een langer durende crisis.
Als er een situatie ontstaat waarbij geen nucleair risico is voor de bevolking, wordt de PPI niet geactiveerd, maar zorgt de prefect van de Cher voor een 24-uurs bewakingsdienst.

In geval van een nucleair ongeluk, dat binnen zes uur een radioactieve straling kan veroorzaken, wordt het PPI door de centrale overheid in fase één geactiveerd. Nog voordat de exacte oorzaak bekend is, wordt het alarm ingeschakeld en gaat er een sirene af. Binnen een straal van 2 km rond de kerncentrale (Neuvy-sur-Loire voor de Nièvre) wordt de bevolking opgeroepen naar de media (radio, tv, sociale media) te luisteren en naar binnen te gaan. Het gebied wordt afgezet en de radioactiviteit wordt gemeten. Vervolgens kan er een waarschuwing verzonden worden die de bevolking oproept om jodiumtabletten in te nemen. Deze fase duurt slechts enkele uren en eindigt met een besluit van de overheid, bestaande uit ofwel het opheffen van het noodsituatie of een besluit tot evacuatie.

Als er een ongeluk plaatsvindt, waarbij radioactieve straling over een langere periode (meer dan zes uur) te verwachten valt, wordt het PPI in fase twee geactiveerd. De te ondernemen acties worden dan bepaald aan de hand van de gebeurtenis. De overheid kan dan een evacuatie opleggen binnen een straal van 5 km (Annay en La Celle-sur-Loire voor de Nièvre) rond de kerncentrale.

In het geval van een ernstig ongeluk verwijzen de gemeenten in een cirkel van 20 km rond de centrale naar hun gemeentelijke veiligheidsplannen (PCS). Deze PCS beschrijven ‘de organisatie om te zorgen voor waakzaamheid, informatieverstrekking, bescherming en ondersteuning van de bevolking tegen een eventuele aanval’. Ze beschrijven ook het individuele en collectieve gedrag dat moet worden opgevolgd, geven een lijst van veilige schuilplaatsen aan en beschrijven de waarschuwingsmiddelen ( sirene, alert via sociale media).

Bovendien kan een jodiumdistributie tot 20 km rond de centrale worden georganiseerd. Het organisatieplan (Orsec), opgesteld door de prefectuur van de Nièvre in 2013 voor de gemeenten Donzy, Nevers, Saint-Pierre-le-Moutier, Decize, Luzy, Moulins-Engilbert, Château-Chinon, Montsauche-Les Settons, Corbigny, Clamecy, Prémery en La Charité-sur-Loire, voorziet in twaalf jodiumdistributiebureaus in geval van een nucleair ongeluk. In dit geval worden dozen met jodiumtabletten verzonden vanuit het distributiebureau.

Nieuwe jodiumdistributiecampagne

Bewoners in de omgeving van de kerncentrale kunnen preventief jodiumtabletten verkrijgen. De vorige distributiecampagne dateert uit 2016: tegen een opnamebon konden bewoners en beheerders van openbare instellingen jodiumtabletten ophalen bij de apotheek. Elf apotheken in de huidige omtrek hebben een beperkte voorraad jodiumtabletten.
Jodium verzadigt de schildklier zodat het radioactieve jodium dat tijdens een nucleair ongeluk in de lucht wordt vrijgegeven, niet door deze klier wordt geabsorbeerd. Het kan kanker veroorzaken, maar ook de groei van kinderen en adolescenten remmen.

Aart Sierksma

Bron: Nouveau périmètre de sécurité autour de la centrale nucléaire de Belleville-sur-Loire : qu’est-ce que cela change pour les communes concernées ?[Fanny Delaire]

De borstvoedingsindustrie

4 november 2019/in Saône-et-Loire (71), Vertaald uit lejsl /door Aart Sierksma

De vrouwen uit de Morvan waren in de vorige eeuw beroemd als min. Nourrice in het Frans. (Een min, ook wel stilster, zoogster, voedster of zoogvrouw genoemd, in verouderde vorm minnemoeder of minne, is een vrouw die het kind van een ander borstvoeding geeft. Meestal gebeurde dit tegen een vergoeding). Ze wisten precies wat ze moesten doen om veel melk te produceren en te houden. Op de dag van de bruiloft bijvoorbeeld, werden de klokken in het dorp extra lang geluid, in de hoop dat de toekomstige moeders maar veel melk zouden gaan geven. Zwangere vrouwen werden naar speciale fonteinen gestuurd om daar hun borsten in te smeren en ze daarna te wassen. Aansluitend moesten ze een munt of een speciaal daarvoor geprepareerde kaas in het water gooien om daarna van dat bijzondere water te drinken.

Voedsters in hoog aanzien

Deze minnemoeders ondervonden veel waardering en respect. In de jaren rond 1830 werden de vrouwen uit de Morvan uitgenodigd hun melk te geven. Er waren twee categorieën minnemoeders in die tijd.

Moeders die naar de stad vertrokken en moeders die thuis bleven

Sommige jonge minnemoeders verlieten direct na de geboorte van hun kind hun dorp om naar de stad te gaan. Hun eigen pasgeboren kind, dat nog geen moedermelk had gedronken, werd achtergelaten bij familie of bij een voedster. Na twee jaar afwezigheid keerden ze terug naar het dorp om daar een tweede kind te maken. Na de geboorte vertrokken ze weer om hun melk in de stad te verkopen.
Andere moeders verwelkomden, naast hun eigen kinderen, de kinderen van de vertrokken minnemoeders. Daarbij kregen ze ook nog kinderen van de Parijse arbeidersklasse, ambachtslieden en arbeiders die hun kinderen niet thuis konden voeden. Ze werden ‘nourrices à boire’ genoemd.

Rijke families in Parijs stuurden agenten naar de Morvan om voedsters en kindermeisjes te werven. Daarnaast had je allerlei agenten die op eigen houtje op onderzoek gingen en hun bevindingen aan de man probeerden te brengen. Ook waren er vrouwen die zelf het platteland verkenden en jonge vrouwen en moeders bezochten.
Daarna gingen ze naar Parijs om contact te leggen met geïnteresseerde rijke families, contracten te sluiten en konvooien te organiseren om de ‘Morvandelles’ naar de hoofdstad te begeleiden.


Om misbruik te voorkomen werd op 23 december 1874 een wet aangenomen om zuigelingen en minnemoeders beter te beschermen.

Komende vrijdag is er een toneelstuk over dit onderwerp te zien.

L’histoire des nourrices du Morvan racontée sur la scène du théâtre d’Auxerre par des Nivernais, ce vendredi https://www.lyonne.fr/auxerre-89000/loisirs/l-histoire-des-nourrices-du-morvan-racontee-sur-la-scene-du-theatre-d-auxerre-par-des-nivernais-ce-vendredi_13677487/

Aart Sierksma

Bron: Les Morvandelles au coeur de l’industrie de l’allaitement [Claude Chermain

Een fontein in Château-Chinon en een monumentaal beeld in Clamecy

28 oktober 2019/in Vertaald uit l’yr, Yonne (89) /door Aart Sierksma

Een fontein in Château-Chinon en een monumentaal beeld in Clamecy

De onbekende geschiedenis van twee werken aangeboden door François Mitterrand.

De fontein van Niki de Saint Phalle in Château-Chinon en de Man van de toekomst van César in Clamecy zijn geschenken van president Mitterrand. Zij hebben hun plaats niet zonder slag of stoot gevonden. Hun locatie is zelfs in de loop der tijd omgedraaid. François Mitterrand, president van Frankrijk van 1981 tot 1995, gedeputeerde van de Nièvre en burgemeester van Château-Chinon, had beloofd een kunstwerk aan te bieden aan elk van de twee steden in zijn district, Clamecy en Château-Chinon. Dit mooie initiatief heeft nogal wat moeite en tijd gekost. Voor Château-Chinon had de president gekozen voor een monumentaal beeld van César, een kunstenaar waar hij dol op was. De toenmalige burgemeester van Château-Chinon, René-Pierre Signé, beviel dit voorstel echter helemaal niet. Hij wist niet hoe hij dit aan de bevolking moest verkopen: ‘Hedendaagse kunst is niets voor ons’.

De locatie omgedraaid door de president

Geconfronteerd met de in het openbaar geuite aarzelingen van René-Pierre Signé besloot de geërgerde president de werken om te draaien. De fontein van Niki de Saint Phalle, oorspronkelijk gepland voor Clamecy naar Château-Chinon en het beeldhouwwerk van César getiteld Man van de toekomst naar Clamecy. De burgemeester Bernard Bardin van Clamecy verwelkomde het kunstwerk met veel plezier. Hij zei vol vertrouwen ja en geloofde in het vermogen van de inwoners van Clamecy om risico’s te durven nemen, ondanks de heftige kritiek die losbarstte.

De man van de toekomst werd ingehuldigd op 6 juli 1987. De fontein van Niki de Saint Phalle met de verbazingwekkende kleurrijke en geanimeerde sculpturen, op 10 maart 1988, tijdens een flinke sneeuwbui. René-Piere Signé herinnert zich nog steeds het schouderklopje van de president en deze paar woorden uitgesproken door Mitterrand: ‘U bent getuige van het feit dat ik de fontein van Niki de Saint Phalle voor Château-Chinon heb bestemd’. Woorden die de voormalige burgemeester nog steeds doen glimlachen. Omdat dat niet echt de bedoeling was.

César’s steek onder water voor de burgemeester van Château-Chinon

Bernard Bardin was zich terdege bewust van de aarzelingen van Château-Chinon ten opzichte van het werk van César. Een buitenkansje voor Clamecy uiteindelijk, omdat hij vanaf het begin de voorkeur gaf aan het werk van César. ‘Ik had het gevoel dat dit werk gemakkelijker de tijd zou doorstaan en ik respecteerde absoluut de keuze van de president.’ En tot slot César. Hij kon niet nalaten om een hatelijke opmerking over René-Pierre Signé te maken op het moment van de inhuldiging: ‘Ach, u wilde mijn sculptuur toch niet voor uw gemeente?’

De twee kunstwerken worden tegenwoordig omarmt door de lokale bevolking en zijn erg populair bij toeristen.

Aart Sierksma

Bron: Une fontaine à Château-Chinon, une sculpture monumentale à Clamecy : l’histoire méconnue des deux œuvres offertes par François Mitterrand

Het gebruik van pesticiden

21 oktober 2019/in Nièvre (58), Vertaald uit ljdc /door Aart Sierksma

Boeren in de Nièvre maken geen overmatig gebruik van pesticiden, zoals blijkt uit een kaart gepubliceerd door de krant Le Monde over het gebruik van de meest giftige producten.

‘De Nièvre staat er goed op’ Dat is wat Didier Ramet, voorzitter van de Landbouwkamer van de Nièvre, als eerste te binnen schiet als hij het kaartje van Frankrijk ziet. Le Monde heeft onlangs een onderzoek, uitgevoerd door ANSES (Nationaal Agentschap voor voedselveiligheid, milieu en arbeid) over het gebruik van pesticiden in 2017 gepubliceerd. Pesticiden die gekwalificeerd worden als de gevaarlijkste voor de gezondheid en het milieu.

Op het kaartje is te zien dat de boeren in de Nièvre hun landerijen niet of erg weinig met deze pesticiden behandelen. ‘De Nièvre heeft veel veeteelt, met veel weilanden. We verbouwen hier weinig producten zoals planten, bloemen, groente en fruit waarvoor veel herbiciden en insecticiden worden gebruikt’, legt Stéphane Aurousseau, de president van de Departementale Federatie van Boerenbonden (FDSEA), uit. ‘In het noorden van het departement, het land met de wijngaarden en graanvelden, ligt het gebruik wel een stuk hoger. Tussen de 1 en 1.85 behandelingen per hectare. Maar dit laatste cijfer, het maximum in de Nièvre is in de buurt van Breugnon, Corvol-l’Orgueileux en Tracy-l’Orgueilleux, is verre van het landelijke niveau waar 2 tot zelfs 5 behandelingen de norm is’.

Controversieel

Het onderwerp pesticiden is een zeer controversieel onderwerp waarover de landbouwsector en de overheid transparant wil communiceren met de bevolking. Ze zijn van plan binnenkort een handvest te ondertekenen, waarin het gebruik van dit soort producten komt te staan. ‘In dit handvest kunnen de inwoners zien wat de luchtkwaliteit in hun omgeving is. We zullen hierin ook onze aanbevelingen formuleren’, zegt Daniel Barbier, de voorzitter van burgemeesters van de Nièvre. ‘Het zou natuurlijk het makkelijkst zijn om alles te verbieden, maar niet alles is even gevaarlijk’.

Na zes maanden nadenken resulteerde het voorbereidende werk van de verschillende partners in de wens om verwaarloosde heggen opnieuw aan te planten, om zo de verspreiding nog preciezer in kaart te kunnen brengen. ‘Ook de data en tijden van behandelingen moeten op een rij gezet worden om uit te vinden wat de minst schadelijk momenten zijn voor de bewoners in de omgeving, de leerlingen van de scholen, de bewoners van de bejaardenhuizen, de patiënten van de ziekenhuizen, enzovoorts’, voegt Daniel Barbier eraan toe. ‘De toekomstige ondertekenaars gaan toezien op naleving van de opgestelde regels’.

‘We boeken voortdurend vooruitgang’, zegt Stéphane Aurousseau. ‘We weten bijvoorbeeld dat nachtbehandelingen minder producten vereisen vanwege een hogere luchtvochtigheid. Dat is dus veel efficiënter. Er is nog veel winst te halen, maar we moeten wel rekening houden met het feit dat er al veel producten verboden zijn in Frankrijk. Bijna duizend gevaarlijke producten zijn al tien jaar lang verboden’.

Het manifest zou eind 2019 kunnen worden ondertekend.

Aart Sierksma

Bron: La Nièvre à l’abri d’une utilisation excessive des pesticides [Ludovic Pillevesse]

Alcohol is cultureel erfgoed in Frankrijk

In hun boek Tournée générale schilderen de journalisten Thomas Pitrel en Victor Le Grand een portret van Frankrijk in relatie tot alcohol.

In Frankrijk, schrijven jullie: ‘heeft iedereen een relatie met alcohol, zelfs geheelonthouders.’ Waar komt deze stevige stelling vandaan?

Thomas Pitrel: Als we teruggaan in de geschiedenis zien we dat de wijnstok uit Rome komt en zich gelijktijdig met het christendom heeft verspreid. Wijn werd en wordt gedronken tijdens de mis, de viering van het sacrament van de eucharistie in de katholieke kerk. Er waren in het verleden perioden waarin drinkwater van onvoldoende kwaliteit was en waarin de consumptie van wijn door de overheid werd aangemoedigd. Sinds het einde van de jaren zestig is er iets veranderd: het alcoholgebruik van de Fransen is bijna gehalveerd. Maar in de hoofden van mensen is het een essentieel element van de Franse cultuur gebleven. Victor Le Grand: Als we het hebben over alcohol in Frankrijk, praten we in eerste instantie over wijn omdat we daar allemaal een relatie mee hebben, zelfs degenen die niet drinken. Bovendien is het erg moeilijk om niet te drinken. Het komt er op neer dat zelfs als je niet van wodka of whisky houdt het toch bijna onmogelijk is om geen wijn of champagne te drinken na een doop, een bruiloft of de ondertekening van een contract. Omdat wanneer we je een glas champagne aanbieden, we geen alcohol aanbieden: we nodigen je uit om iets te vieren en de alcohol verdwijnt naar de achtergrond tijdens zo’n ritueel.

In de politiek, de diplomatie en de economie werd heel lang alcohol gebruikt om besprekingen soepeler te laten verlopen en discussies te stroomlijnen, maar de tijden lijken te veranderen …

Th. P.: Vroeger waren de maaltijden die op de ministeries of de ambassades werden aangeboden dé gelegenheid om heel veel alcohol te drinken, en Frankrijk had de reputatie de beste banketten aan te bieden. De Franse keuken is tegenwoordig een traditie die door Unesco, de cultuurtak van de Verenigde Naties, is uitgeroepen tot cultureel werelderfgoed. Het ceremonieel blijft dus behouden, maar het is niet langer de gewoonte om overdreven veel drinken. V.L.G: Dit is ook van invloed op het Franse politieke leven: de consumptie van alcohol in de Assemblee (de Franse Tweede Kamer) is sinds de laatste parlementsverkiezingen gehalveerd. Vandaag de dag gaat het er niet meer zo aan toe als in de tijd van president Chirac, die dol was op een Corona zo uit de fles: het is veel minder cool om te drinken als je een politicus bent.

Jullie wijden een hoofdstuk aan het verdwijnen van cafés en wat dat doet met de sociale cohesie. Waardoor zijn de cafés van weleer vervangen?

Th.P. : Door niets, helaas. De kleine dorpscafés zijn met de uittocht van het platteland naar de steden en door de sluiting van de fabrieken verdwenen. Zelfs als we de cafés nu weer zouden heropenen, verandert dit niets aan het feit dat het gebruik is veranderd, dat mensen ver van de dorpen zijn gaan werken en dat winkels zijn gesloten. Franse cafés sterven uit.

Tegenwoordig worden brouwerijen opnieuw onder de aandacht gebracht onder de noemer ‘biologisch’: de sector heeft nog steeds goede vooruitzichten, toch?

Th.P. : Wat bier betreft zie ik een duidelijke ontwikkeling, aangezien alternatieve brouwerijen bijna 7% van de bieromzet in Frankrijk hebben veroverd. Voor biologische wijn is het ingewikkelder voor zover het een ontwikkeling is die zich niet wenst te houden aan de keurmerken, waardoor deze wijn moeilijk te kwantificeren is. Het concept biologische wijn blijft daardoor nogal vaag. V.L.G.: In elk geval beantwoorden deze nieuwe ontwikkelingen aan de wensen van de consument, die op zijn hoede is voor de massale industrialisatie van voedsel en die controle wenst over wat hij eet en drinkt. We zouden kunnen spreken van de wens om ‘meer kwaliteit’.

De industrie van wijn en gedistilleerd is erg machtig, zozeer zelfs dat wijn een van de zeldzame voedingsmiddelen is die zijn samenstelling niet op het etiket laat zien. Waarom is dat?

Th.P. : Alcohol is niet onderworpen aan dezelfde regels als voedsel. Veel mensen denken dat wijn alleen druiven bevat, maar er zijn veel stoffen die in wijn zijn toegestaan, net zoals in biologische wijn trouwens. Is dat slecht? Het is niet aan ons om daarover te oordelen, maar het lijkt ons normaal dat iedereen kan zien wat hij of zij drinkt. V.LG. : Dat gezegd hebbende, de beroemde ‘wijnlobby’ is geen geheime organisatie. In werkelijkheid ligt de macht bij de regionale bestuurders, die zelf weer worden aangestuurd door de parlementsleden van de wijndistricten. Wat echter jammer is, is dat de staat niets doet om een discussie op gang te brengen tussen alcohollobbyisten en preventieverenigingen, terwijl de ene groep een belangrijke economische sector vertegenwoordigt en de andere bezorgd is over de volksgezondheid.

Aart Sierksma
Bron: L’alcool est culturel en France [Samuel Ribot]

De Abdij van Pontigny staat te koop

Nieuw hoofdstuk in het dossier van de Cisterciënzers Abdij van Pontigny: (De orde der cisterciënzers is een kloosterorde die in 1098 is opgericht door Robert van Molesme in de abdij van Cîteaux). De regio Bourgogne Franche-Comté heeft officieel aangekondigd om afstand te doen van het landgoed van de Abdij van Pontigny, terwijl diezelfde regio het in 2003 juist had aangekocht. Vanaf juli staat het te koop. Het gaat om tien gebouwen, gebouwd tussen de twaalfde en twintigste eeuw. In totaal ongeveer 6.000 m² op negen hectare grond.

Het gewest heeft besloten om er een openbare inschrijving van te maken om op die manier verschillende potentiële kopers met elkaar te laten concurreren. De kandidaten kunnen hun blijk van belangstelling indienen. Het doel van deze opzet is natuurlijk het landgoed te verkopen tegen de best mogelijke prijs.
Yves Delot, president van de intercommunale Serein Armance: ‘Deze 900 jaar oude site is een onaangeboorde schat die internationale faam zou kunnen hebben. Dit is onze Vézelay Florentinois.’

De abdij is zeer geschikt voor allerlei doeleinden. ‘De Vrienden van Pontigny willen er graag een training en onderzoekscentrum openen, dat gewijd is aan monumentrestauratie in samenwerking met het Centre d’Études Médiévales in Auxerre’, aldus de voorzitter Micheline Durand.
De orgelvereniging in Pontigny hoopt op de toekomstige restauratie van het orgel van de abdij. ‘Een schitterend plek waar we masterclasses en andere commerciële en toeristische activiteiten kunnen aanbieden’, aldus Serge Scapol, voorzitter van de orgelvereniging.

Wat zijn de criteria?

Om kandidaten in staat te stellen zich vooraf te informeren, zijn criteria geformuleerd. Deze zijn ondergebracht in twee rubrieken.
Rubriek één (65%) gaat over elementen die bijdragen tot de verbetering van het erfgoed, de groei van het toerisme, de ontwikkeling van lokale partnerschappen en de concentratie van de lokale economische activiteiten. Daarnaast wordt de kwaliteit van het project beschreven en zien we een opsomming van alle wettelijke en financiële garanties. De kandidaat moet kunnen laten zien dat zijn vermogen een effectieve uitvoering van het project kan waarborgen.
Rubriek twee (35%) gaat in z’n geheel over de vraagprijs.

Welke prijs?

De prijs moet door de kandidaat worden geformuleerd. Het gewest gaat echter de aandacht van de kandidaten wel vestigen op het feit dat het onroerendgoedcomplex door de diensten van het staatseigendommenbeheer op 1.800.000 euro is gewaardeerd.

Welke tijdplan?

Kandidaten moeten hun acquisitievoorstel indienen vóór 17 oktober 2019. Vervolgens zal het Gewest besprekingen openen met de kandidaten. Iedereen krijgt de kans om mee te doen en krijgt de mogelijkheid om nog aanpassingen te doen. “Aan het einde van de besprekingen zal het Gewest de geselecteerde kandidaat (en) uitnodigen om een eenzijdige belofte van aankoop te ondertekenen.” Tenzij anders overeengekomen, moet het worden ondertekend ‘binnen een maand na het besluit tot nominatie van de winnaar’.

Aart Sierksma

Bron: La Région met le domaine de l’abbaye de Pontigny en vente [Nora Gutting]

Viskwekerijen in Corancy en Vermenoux

De viskwekerijen in Corancy en Vermenoux maken onderdeel uit van de landbouwschool en het CFPPA (centrum voor beroepsopleiding en landbouwpromotie) in Château-Chinon. In 1996 hebben de visverenigingen van de Nièvre, de Yonne en de Saône-et-Loire de kwekerijen overgedragen aan de landbouwschool. Ze zijn echter sterk verouderd en hebben een grondige restauratie nodig. Zoals ze er nu bij liggen zijn ze niet langer geschikt voor onderwijs en opleiding. Daarom investeert de regio Bougogne-Franche-Comté bijna 6,5 ​​miljoen euro. De feestelijke opening van de eerste fase van het werk, die van Corancy, was donderdag 26 september.
Naast de twaalf broedvijvers is er ook nog een visverwerkende werkplaats en een winkel (zie hieronder). Sylvain Mathieu uit de Nièvre verdedigde de modernisering van de kwekerijen in de regionale raad van de Bourgogne-Franche-Comté.

Partnerschap met Quebec

Met deze faciliteiten hebben zo’n honderd studenten in deze sector uitstekende mogelijkheden tijdens hun opleiding. ‘Ik vis al heel lang en hou van de natuur. Ik ben zelfs van plan om jonge sportvissers in de toekomst te gaan begeleiden,’ zegt Guillaume, 19 jaar. ‘Het is geweldig om op deze vernieuwde plek te werken en zulke werkomstandigheden te hebben.’

Deze studierichting opent vele deuren voor de studenten. Zowel in de zoetwatervisserij als in de sector van schaal- en schelpdieren. Over deze laatste sector zegt Florian Guillet, directeur van een schelpdierenkwekerijen: “Als onderdeel van hun opleiding volgen studenten cursussen aan de middelbare school Bourcefranc-le-Chapus in de Charente-Maritime. De diploma’s die ze hier krijgen, tijdens hun stages, geven toegang tot allerlei bedrijven in deze sector in Frankrijk, maar ook in Quebec. We hebben namelijk een partnerschap met Quebec zodat de studenten van de BTS-aquacole als het ware een dubbele nationaliteit hebben. Zelfs in Spanje en Chili kunnen ze zo aan de slag.’
‘Alle onderdelen komen in deze studierichting aan de orde’, benadrukt de directeur Frédéric Guillot. ‘Onze kwekerijen zijn echt uniek in Frankrijk. Deze voorzieningen, gefinancierd door de regio, maken het tot de modernste zoetwaterviskwekerij van ons land.’

De kwekerij van Vermenoux wordt volledig gerenoveerd

Vermenoux is de broedplaats en de kwekerij voor de andere viskwekerijen van de Morvan. Wanneer de vissen deze plek verlaten, wegen ze ongeveer 80 gram. Het gaat om de bruine forel, de regenboogforel, de vlagzalm en de fonteinzalm. De kwekerij wordt gevoed door de rivier de Yonne net als die van Corancy. De kwekerij zou eigenlijk volledig moeten worden vernieuwd. Nu worden alleen de buitenbaden vernieuwd. De broedkamer wordt gerenoveerd. De werkzaamheden beginnen in november en zullen in juli 2020 worden opgeleverd.

De getallen

2,1 miljoen
De investering van de regio Bourgondië-Franche-Comté voor de werkzaamheden aan de nieuwe viskwekerij van Corancy.

2,7 miljoen
De investering om de kwekerij van Vermenoux te moderniseren.

12
Het aantal vijvers van de nieuwe viskwekerij van Corancy.

28 t
Momenteel produceren de viskwekerijen in de Morvan 28 ton vis. Het doel is om snel naar 60 ton te gaan. Twintig ton wordt verkocht voor recreatieve visserij. Deze vissen gaan richting de Bourgogne-Franche-Comté, Isère, Rhône, Ain en Savoye.

Boutique

De winkel met visproducten uit de Morvan-viskwekerij van Corancy is geopend op donderdag en vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur en van 14.00 tot 17.00 uur.

Aart Sierksma

Bron: La Région investit près de 6,5 millions d’euros dans les piscicultures du Morvan à Corancy et Vermenoux [Denis Chaumereuil] foto’s: lejdc

BZ proef- en inspiratiedag

Zondag 27 oktober was de BZ dag, waarvan verslag in het komende winternummer van BZ. Het was een inspirerende dag ( hoe kan het ook anders ) met veel verschillende workshops, leuke deelnemers (ruim 40), heerlijk eten en een super locatie, zelfs het weer werkte mee. Hartelijk dank aan alle deelnemers dat jullie er waren en aan de vrijwilligers die dit mede mogelijk hebben gemaakt!

 

 

Twee liter sigarettenpeuken na een kilometer…..

Afgelopen zomer werd de campagne Fill the bottle op het sociale netwerk Twitter gelanceerd. Wat is het doel? Het concept is eenvoudig: Neem een plastic fles en vul deze met sigarettenpeuken die je op straat vindt. Plaats daarna een foto op sociale netwerken met de hashtag #fillthebottle, vul de fles.
De afgelopen weken heb ik veel foto’s gezien van mensen die met flessen vol sigarettenpeuken poseren op Twitter. Geïntrigeerd begon ik op weg naar mijn werk de troittoirs te scannen en merkte dat er inderdaad veel sigarettenpeuken op de grond liggen. Dus besloot ik deze uitdaging van Amel, een achttienjarige middelbare scholier, voor u te testen.

Het is zondagochtend, ik trek m’n trainingspak aan en neem twee plastic flessen en een paar handschoenen mee. Hier ben ik dan, ik begin mijn verzameling bij het café Le Commerce aan het begin van de avenue Charles-de-Gaulle. De reacties lieten niet lang op zich wachten: vijf peuken en een automobilist stak zijn duim omhoog. Nog een paar meter en de eerste voorbijgangers raken geïnteresseerd in mijn zondagse activiteit.

De meningen zijn verdeeld

‘Dat is heel goed wat je doet, ik heb er al twee keer over gehoord op tv’, zegt een voorbijganger enthousiast. Maar de meningen zijn verdeeld. Sommigen zien dit als een zeer goed initiatief, anderen denken dat het niets zal uithalen. ‘Het is goed hoor om sigarettenpeuken op te rapen, maar het zal echt niets veranderen. Mensen zijn respectloos. Zelfs als je om de tien meter een vuilnisbak plaatst, zullen ze peuken nog steeds op de grond gooien’, vertelt een andere voorbijganger. Ook al blijven sommigen sceptisch, de meerderheid van de mensen die ik ontmoet moedigen me aan door mij veel succes te wensen of door hun duim op te steken.
Na anderhalf uur zoeken heb ik mijn eerste fles van een liter gevuld. Ik besluit niet te stoppen, maar de straat over te steken en aan de overkant van de straat verder te gaan. Tot mijn grote verbazing en zonder echte verklaring is de oogst aan deze kant van de weg veel minder. Twee uur later heb ik ongeveer twee liter sigarettenpeuken opgehaald.

500

Eén enkele peuk kan 500 liter water vervuilen.

68

Als je een sigarettenpeuk op de openbare weg gooit betaal je 68 euro boete.

12

Het duurt twaalf jaar voordat een sigarettenpeuk volledig is afgebroken.

De reacties

Vincent Chauvet, burgemeester van Autun: ‘Je krijgt een boete van 68 euro, maar het is nog steeds noodzakelijk om de persoon op heterdaad te betrappen. De gemeenteraad roept iedereen op om zijn burgerplicht te doen met betrekking tot sigarettenpeuken en andere rommel. Iedereen weet wanneer het vuilnis in zijn buurt wordt opgehaald en waar ze het grofvuil naartoe kunnen brengen. Het gevecht tegen het straatvuil is een van de redenen waarom we onze gemeentelijke politie gaan versterken’.

 

Roger Marie, 65 jaar, uit Cussy-en-Morvan: ‘Ik vind het een goed idee. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met roken, maar ik moet toegeven dat ik vroeger ook mijn peuken gewoon op de grond gooide. Ik denk dat er meer vuilnisbakken moeten komen om mensen te stimuleren hier hun sigarettenpeuken in te gooien. In auto’s zitten tegenwoordig geen asbakken meer en op terrassen staan ze ook niet meer, dus gooien mensen hun peuken op de grond’.

Emmanuella Simeone, 56 jaar uit Brussel: ‘Het is een goed initiatief. In Brussel kennen we een inzamelingsdag. De gemeente verspreidde bij die gelegenheid zak-asbakken. Ik heb daar een paar jaar gebruik van gemaakt. Volgens mij moeten er meer asbakken komen en aangepaste bakken op straat. Het uitdelen van die zak-asbakken vind ik ook een goede manier om mensen aan te moedigen om hun peuken niet op straat te gooien’.

 

Pierre Puissant, 55 jaar uit Roussillon-en-Morvan: ‘Ik vind het een heel goed initiatief. Jongeren doen er goed aan om zich hiermee bezig te houden. Ik hoop dat andere mensen dit voorbeeld gaan volgen. Als ik iemand zie die een peuk op de grond gooit, vraag ik altijd of hij hem wil oprapen. Sommigen reageren goed, anderen zijn terughoudend. Vandaag de dag zijn we ons meer en meer bewust van de ecologische problemen. Het is dus best belangrijk. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd’.

Hervé Gondras van de Lion’s Club in Autun: ‘We hebben al twee afvalinzamelingsacties uitgevoerd, één in samenwerking met de gemeente en één op eigen initiatief. We zullen dit soort acties blijven ondernemen en de inzameling van sigarettenpeuken kan daar volledig in worden opgenomen. We willen ook andere bewustmakingsacties uitvoeren. Tijdens onze volgende commissievergadering deze maand, zullen we ons over deze kwesties buigen’.

Aart Sierksma

Bron: Fill the bottle challenge: deux litres de mégots sur un kilomètre. [Sarah Chevalier]

Wanneer worden de nieuwste radars geplaatst?

De onlangs gedemonteerde radars in de Yonne kunnen binnenkort worden vervangen door de nieuwste lichting. De burgemeesters in dit departement hebben recentelijk de nodige informatie ontvangen.
‘Dit is een eerste aanzet’, legt de burgemeester van Lasson, Patrice Baillet, uit. ‘Vanaf 9 september moeten de oude betonblokken, waarop de huidige radars staan, vervangen worden door een nieuwe ondersteuning voor de komende verkeersveiligheidsapparatuur’.

Percy

Daniel Boucheron, burgemeester van Percy, ontving ook een soortgelijke brief. ‘Ik weet niet wat ze op de oude radarplek gaan neerzetten, maar ik denk dat het geen reclamebord zal zijn’, zegt hij met humor. ‘De locatie blijft bestemd voor hetzelfde doel. Afgezien van een radar, zie ik niet zo gauw wat op die plek nog meer zou kunnen komen’.

De vervanging van de radars lijkt dus door te gaan. De vraag is alleen: krijgen we de allernieuwste radars die ondertussen al in verschillende departementen geplaatst zijn? De commissie verkeersveiligheid heeft in de Yonne de vervanging van verschillende, volledig vernielde, vaste radars door de nieuwste generatie gepland in de loop van het jaar 2019, aldus het jaarverslag 2018 verkeersveiligheid van de prefectuur.

Verdwenen radars

Sinds deze zomer zijn, zonder enige uitleg, verschillende radars plotseling verdwenen. Cravant, Saint-Moré, in de Morvan, Vergigny, Percy. Alleen het betonblok en het waarschuwingsbord is achtergebleven. Natuurlijk hebben we navraag gedaan, maar de prefectuur van de Yonne wilde geen uitleg geven. Overheidsdiensten krijgen de opdracht om geen commentaar te leveren op de toename van daden van vandalisme tegen radars.
‘Ik weet niet wie de radar heeft weggehaald’, zegt Thierry Corniot, burgemeester van Seignelay. ‘Ik ontdekte het pas toen de radar al verdwenen was. Best raar dat ik niet geïnformeerd ben’, zegt zijn collega Dominique Bussy van Molosmes.

Niet alleen snelheidscontroles

Deze radars, die vier meter hoog zijn, controleren de snelheid in beide richtingen. In tweede instantie, na officiële goedkeuring, moeten ze het ook mogelijk maken om te controleren of de inzittenden in de veiligheidsgordels zitten, of de bestuurder niet telefoneert, bumperkleeft of gevaarlijk inhaalt. Ook is hij in staat om twee overtredingen tegelijk te registreren. Bijvoorbeeld, als de bestuurder belt en te hard rijdt op hetzelfde moment.

Deze apparaten, genaamd De Mesta Fusion 2, zullen moeilijker te vernielen zijn. Ze staan op een mast van tweeëneenhalve meter. Naast het ontwerp onderscheidt deze radar zich vooral door wat er in de kast zit. Dankzij een 200 meter brede sprectrumradar en een 36 miljoen pixelcamera kan hij de snelheid van 32 voertuigen op acht verschillende rijstroken tegelijk detecteren en het verschil registreren tussen een vrachtwagen en een personenauto.
Sommige radars zijn dummy’s, wat automobilisten zal dwingen om altijd waakzaam te blijven. ‘Gemiddeld zal er één op de zes actief zijn’, legt Emmanuel Barbe, verantwoordelijk voor verkeersveiligheid, uit.

Aart Sierksma
Bron: Des radars dernière génération bientôt implantés dans la Nièvre? [Marc Charasson] Radars tourelles: à quoi doit on s’attendre avec ces appareils nouvelle génération? [Daphnée
Autissier]