Het gebruik van pesticiden

21 oktober 2019/in Nièvre (58), Vertaald uit ljdc /door Aart Sierksma

Boeren in de Nièvre maken geen overmatig gebruik van pesticiden, zoals blijkt uit een kaart gepubliceerd door de krant Le Monde over het gebruik van de meest giftige producten.

‘De Nièvre staat er goed op’ Dat is wat Didier Ramet, voorzitter van de Landbouwkamer van de Nièvre, als eerste te binnen schiet als hij het kaartje van Frankrijk ziet. Le Monde heeft onlangs een onderzoek, uitgevoerd door ANSES (Nationaal Agentschap voor voedselveiligheid, milieu en arbeid) over het gebruik van pesticiden in 2017 gepubliceerd. Pesticiden die gekwalificeerd worden als de gevaarlijkste voor de gezondheid en het milieu.

Op het kaartje is te zien dat de boeren in de Nièvre hun landerijen niet of erg weinig met deze pesticiden behandelen. ‘De Nièvre heeft veel veeteelt, met veel weilanden. We verbouwen hier weinig producten zoals planten, bloemen, groente en fruit waarvoor veel herbiciden en insecticiden worden gebruikt’, legt Stéphane Aurousseau, de president van de Departementale Federatie van Boerenbonden (FDSEA), uit. ‘In het noorden van het departement, het land met de wijngaarden en graanvelden, ligt het gebruik wel een stuk hoger. Tussen de 1 en 1.85 behandelingen per hectare. Maar dit laatste cijfer, het maximum in de Nièvre is in de buurt van Breugnon, Corvol-l’Orgueileux en Tracy-l’Orgueilleux, is verre van het landelijke niveau waar 2 tot zelfs 5 behandelingen de norm is’.

Controversieel

Het onderwerp pesticiden is een zeer controversieel onderwerp waarover de landbouwsector en de overheid transparant wil communiceren met de bevolking. Ze zijn van plan binnenkort een handvest te ondertekenen, waarin het gebruik van dit soort producten komt te staan. ‘In dit handvest kunnen de inwoners zien wat de luchtkwaliteit in hun omgeving is. We zullen hierin ook onze aanbevelingen formuleren’, zegt Daniel Barbier, de voorzitter van burgemeesters van de Nièvre. ‘Het zou natuurlijk het makkelijkst zijn om alles te verbieden, maar niet alles is even gevaarlijk’.

Na zes maanden nadenken resulteerde het voorbereidende werk van de verschillende partners in de wens om verwaarloosde heggen opnieuw aan te planten, om zo de verspreiding nog preciezer in kaart te kunnen brengen. ‘Ook de data en tijden van behandelingen moeten op een rij gezet worden om uit te vinden wat de minst schadelijk momenten zijn voor de bewoners in de omgeving, de leerlingen van de scholen, de bewoners van de bejaardenhuizen, de patiënten van de ziekenhuizen, enzovoorts’, voegt Daniel Barbier eraan toe. ‘De toekomstige ondertekenaars gaan toezien op naleving van de opgestelde regels’.

‘We boeken voortdurend vooruitgang’, zegt Stéphane Aurousseau. ‘We weten bijvoorbeeld dat nachtbehandelingen minder producten vereisen vanwege een hogere luchtvochtigheid. Dat is dus veel efficiënter. Er is nog veel winst te halen, maar we moeten wel rekening houden met het feit dat er al veel producten verboden zijn in Frankrijk. Bijna duizend gevaarlijke producten zijn al tien jaar lang verboden’.

Het manifest zou eind 2019 kunnen worden ondertekend.

Aart Sierksma

Bron: La Nièvre à l’abri d’une utilisation excessive des pesticides [Ludovic Pillevesse]

BZ proef- en inspiratiedag

Zondag 27 oktober was de BZ dag, waarvan verslag in het komende winternummer van BZ. Het was een inspirerende dag ( hoe kan het ook anders ) met veel verschillende workshops, leuke deelnemers (ruim 40), heerlijk eten en een super locatie, zelfs het weer werkte mee. Hartelijk dank aan alle deelnemers dat jullie er waren en aan de vrijwilligers die dit mede mogelijk hebben gemaakt!

 

 

Twee liter sigarettenpeuken na een kilometer…..

Afgelopen zomer werd de campagne Fill the bottle op het sociale netwerk Twitter gelanceerd. Wat is het doel? Het concept is eenvoudig: Neem een plastic fles en vul deze met sigarettenpeuken die je op straat vindt. Plaats daarna een foto op sociale netwerken met de hashtag #fillthebottle, vul de fles.
De afgelopen weken heb ik veel foto’s gezien van mensen die met flessen vol sigarettenpeuken poseren op Twitter. Geïntrigeerd begon ik op weg naar mijn werk de troittoirs te scannen en merkte dat er inderdaad veel sigarettenpeuken op de grond liggen. Dus besloot ik deze uitdaging van Amel, een achttienjarige middelbare scholier, voor u te testen.

Het is zondagochtend, ik trek m’n trainingspak aan en neem twee plastic flessen en een paar handschoenen mee. Hier ben ik dan, ik begin mijn verzameling bij het café Le Commerce aan het begin van de avenue Charles-de-Gaulle. De reacties lieten niet lang op zich wachten: vijf peuken en een automobilist stak zijn duim omhoog. Nog een paar meter en de eerste voorbijgangers raken geïnteresseerd in mijn zondagse activiteit.

De meningen zijn verdeeld

‘Dat is heel goed wat je doet, ik heb er al twee keer over gehoord op tv’, zegt een voorbijganger enthousiast. Maar de meningen zijn verdeeld. Sommigen zien dit als een zeer goed initiatief, anderen denken dat het niets zal uithalen. ‘Het is goed hoor om sigarettenpeuken op te rapen, maar het zal echt niets veranderen. Mensen zijn respectloos. Zelfs als je om de tien meter een vuilnisbak plaatst, zullen ze peuken nog steeds op de grond gooien’, vertelt een andere voorbijganger. Ook al blijven sommigen sceptisch, de meerderheid van de mensen die ik ontmoet moedigen me aan door mij veel succes te wensen of door hun duim op te steken.
Na anderhalf uur zoeken heb ik mijn eerste fles van een liter gevuld. Ik besluit niet te stoppen, maar de straat over te steken en aan de overkant van de straat verder te gaan. Tot mijn grote verbazing en zonder echte verklaring is de oogst aan deze kant van de weg veel minder. Twee uur later heb ik ongeveer twee liter sigarettenpeuken opgehaald.

500

Eén enkele peuk kan 500 liter water vervuilen.

68

Als je een sigarettenpeuk op de openbare weg gooit betaal je 68 euro boete.

12

Het duurt twaalf jaar voordat een sigarettenpeuk volledig is afgebroken.

De reacties

Vincent Chauvet, burgemeester van Autun: ‘Je krijgt een boete van 68 euro, maar het is nog steeds noodzakelijk om de persoon op heterdaad te betrappen. De gemeenteraad roept iedereen op om zijn burgerplicht te doen met betrekking tot sigarettenpeuken en andere rommel. Iedereen weet wanneer het vuilnis in zijn buurt wordt opgehaald en waar ze het grofvuil naartoe kunnen brengen. Het gevecht tegen het straatvuil is een van de redenen waarom we onze gemeentelijke politie gaan versterken’.

 

Roger Marie, 65 jaar, uit Cussy-en-Morvan: ‘Ik vind het een goed idee. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met roken, maar ik moet toegeven dat ik vroeger ook mijn peuken gewoon op de grond gooide. Ik denk dat er meer vuilnisbakken moeten komen om mensen te stimuleren hier hun sigarettenpeuken in te gooien. In auto’s zitten tegenwoordig geen asbakken meer en op terrassen staan ze ook niet meer, dus gooien mensen hun peuken op de grond’.

Emmanuella Simeone, 56 jaar uit Brussel: ‘Het is een goed initiatief. In Brussel kennen we een inzamelingsdag. De gemeente verspreidde bij die gelegenheid zak-asbakken. Ik heb daar een paar jaar gebruik van gemaakt. Volgens mij moeten er meer asbakken komen en aangepaste bakken op straat. Het uitdelen van die zak-asbakken vind ik ook een goede manier om mensen aan te moedigen om hun peuken niet op straat te gooien’.

 

Pierre Puissant, 55 jaar uit Roussillon-en-Morvan: ‘Ik vind het een heel goed initiatief. Jongeren doen er goed aan om zich hiermee bezig te houden. Ik hoop dat andere mensen dit voorbeeld gaan volgen. Als ik iemand zie die een peuk op de grond gooit, vraag ik altijd of hij hem wil oprapen. Sommigen reageren goed, anderen zijn terughoudend. Vandaag de dag zijn we ons meer en meer bewust van de ecologische problemen. Het is dus best belangrijk. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd’.

Hervé Gondras van de Lion’s Club in Autun: ‘We hebben al twee afvalinzamelingsacties uitgevoerd, één in samenwerking met de gemeente en één op eigen initiatief. We zullen dit soort acties blijven ondernemen en de inzameling van sigarettenpeuken kan daar volledig in worden opgenomen. We willen ook andere bewustmakingsacties uitvoeren. Tijdens onze volgende commissievergadering deze maand, zullen we ons over deze kwesties buigen’.

Aart Sierksma

Bron: Fill the bottle challenge: deux litres de mégots sur un kilomètre. [Sarah Chevalier]

Wanneer worden de nieuwste radars geplaatst?

De onlangs gedemonteerde radars in de Yonne kunnen binnenkort worden vervangen door de nieuwste lichting. De burgemeesters in dit departement hebben recentelijk de nodige informatie ontvangen.
‘Dit is een eerste aanzet’, legt de burgemeester van Lasson, Patrice Baillet, uit. ‘Vanaf 9 september moeten de oude betonblokken, waarop de huidige radars staan, vervangen worden door een nieuwe ondersteuning voor de komende verkeersveiligheidsapparatuur’.

Percy

Daniel Boucheron, burgemeester van Percy, ontving ook een soortgelijke brief. ‘Ik weet niet wat ze op de oude radarplek gaan neerzetten, maar ik denk dat het geen reclamebord zal zijn’, zegt hij met humor. ‘De locatie blijft bestemd voor hetzelfde doel. Afgezien van een radar, zie ik niet zo gauw wat op die plek nog meer zou kunnen komen’.

De vervanging van de radars lijkt dus door te gaan. De vraag is alleen: krijgen we de allernieuwste radars die ondertussen al in verschillende departementen geplaatst zijn? De commissie verkeersveiligheid heeft in de Yonne de vervanging van verschillende, volledig vernielde, vaste radars door de nieuwste generatie gepland in de loop van het jaar 2019, aldus het jaarverslag 2018 verkeersveiligheid van de prefectuur.

Verdwenen radars

Sinds deze zomer zijn, zonder enige uitleg, verschillende radars plotseling verdwenen. Cravant, Saint-Moré, in de Morvan, Vergigny, Percy. Alleen het betonblok en het waarschuwingsbord is achtergebleven. Natuurlijk hebben we navraag gedaan, maar de prefectuur van de Yonne wilde geen uitleg geven. Overheidsdiensten krijgen de opdracht om geen commentaar te leveren op de toename van daden van vandalisme tegen radars.
‘Ik weet niet wie de radar heeft weggehaald’, zegt Thierry Corniot, burgemeester van Seignelay. ‘Ik ontdekte het pas toen de radar al verdwenen was. Best raar dat ik niet geïnformeerd ben’, zegt zijn collega Dominique Bussy van Molosmes.

Niet alleen snelheidscontroles

Deze radars, die vier meter hoog zijn, controleren de snelheid in beide richtingen. In tweede instantie, na officiële goedkeuring, moeten ze het ook mogelijk maken om te controleren of de inzittenden in de veiligheidsgordels zitten, of de bestuurder niet telefoneert, bumperkleeft of gevaarlijk inhaalt. Ook is hij in staat om twee overtredingen tegelijk te registreren. Bijvoorbeeld, als de bestuurder belt en te hard rijdt op hetzelfde moment.

Deze apparaten, genaamd De Mesta Fusion 2, zullen moeilijker te vernielen zijn. Ze staan op een mast van tweeëneenhalve meter. Naast het ontwerp onderscheidt deze radar zich vooral door wat er in de kast zit. Dankzij een 200 meter brede sprectrumradar en een 36 miljoen pixelcamera kan hij de snelheid van 32 voertuigen op acht verschillende rijstroken tegelijk detecteren en het verschil registreren tussen een vrachtwagen en een personenauto.
Sommige radars zijn dummy’s, wat automobilisten zal dwingen om altijd waakzaam te blijven. ‘Gemiddeld zal er één op de zes actief zijn’, legt Emmanuel Barbe, verantwoordelijk voor verkeersveiligheid, uit.

Aart Sierksma
Bron: Des radars dernière génération bientôt implantés dans la Nièvre? [Marc Charasson] Radars tourelles: à quoi doit on s’attendre avec ces appareils nouvelle génération? [Daphnée
Autissier]

Een dagje meelopen met een postbode in Nevers

We volgen een hele ochtend een postbode van La Poste in Nevers, voor en tijdens haar ronde. Haar taak bestaat niet alleen uit brieven in brievenbussen stoppen.

Nathalie werkt al twintig jaar bij La Poste, eerst aan het loket, de laatste twee jaar als postbezorgster. Van 8.25 uur tot 13.15 uur rijdt ze op haar elektrische fiets 22 kilometer door Nevers tot in Coulanges.

06.00 uur

De dag begint met een algemene sortering van postpakketten en brieven. Vervolgens regelt ze de rondes van de andere postmedewerkers voordat ze die van haarzelf voorbereidt. Gemiddeld moeten 650 klanten dagelijks van post worden voorzien, maar de helft ontvangt de post niet iedere dag.
Na ongeveer een uur sorteren keert elke medewerker terug naar zijn eigen postvak. Nathalie heeft postvak QL6. De postvakken staan verticaal opgesteld om rugklachten te voorkomen. ‘De sortering vereist behendigheid en de voorbereiding op je ronde vereist een goed geheugen,’ zegt Nathalie. Je moet je route en de straatnamen goed opnemen. Vandaag zal ze in zestien straten de post bezorgen.

08.00 uur

Nathalie legt alle post in de juiste volgorde. Daarna maakt ze er bundels van die ze in de vier tassen van haar elektrische fiets stopt. Ze doet haar veiligheidsschoenen aan, zet haar helm op, de fiets is helemaal opgeladen, de ronde kan beginnen na een korte vergadering van tien minuten. Het is 8.25 uur.
Ze zegt, met een glimlach op haar gezicht, dat ze van haar werk houdt en vindt dat ook een voorwaarde om het goed te doen. ‘Het is gezellig en ik voel me nuttig. Ik hou van contact maken met de mensen. Vaak komen mensen naar de deur om me te begroeten en on de post in ontvangst te nemen.’ Een van de bewoners riep: ‘Je moet aardig voor haar zijn hoor. Ze doet haar werk heel goed!’

Sommige straten zijn niet bereikbaar met de auto en andere hebben weer éénrichtsverkeer. Soms heeft Nathalie geen andere keuze dan voorzichtig over het trottoir te rijden.
‘De stad waar ik mijn ronde doe is een waar doolhof. Maar ja, zo zijn oude steden nu eenmaal en ik heb op deze manier Nevers goed leren kennen. Maar, je moet wel voorzichtig zijn’, zegt ze in één adem.

Een goede training vooraf is noodzakelijk. De postbodes worden getest op hun vermogen om dingen te onthouden en worden in onvoorziene situaties geplaatst waar ze zelf voor een oplossing moeten zorgen. Daarnaast krijgen ze tests die te maken hebben met verkeersveiligheid. Ze moeten zich ook bewust zijn van het feit dat er wel eens loslopende honden zijn. Nathalie is al eens gebeten. Ze neemt geen enkel risico als ze weet dat iets niet pluis is.

09.30 uur

Nathalie stopt bij het bejaardentehuis la Residence du Parc, een plek waar ze heel graag de post komt bezorgen. ‘Ik ben dol op dit adres. Even kletsen en mensen ontmoeten. Iedereen is altijd blij als ik kom’. ‘Ze is onze huispostbode, we kijken altijd naar haar uit, ze is behulpzaam en we vertrouwen haar’, zegt een assistente van het bejaardentehuis, terwijl Nathalie de post in vakken plaatst. De assistente verspreidt later de post onder de bewoners.

10.20 uur

De postbode komt aan bij Marcel. Al twee jaar lang bezoeken postbodes ouderen die alleen ergens afgezonderd leven in het kader van het project: Houd een oogje in het zeil. Soms gaat een postbode iedere dag even controleren of alles in orde is en een praatje maken, soms een keer per week.
Sinds mei brengt Nathalie wekelijks een bezoek aan de 83-jarige man, die daar zichtbaar van geniet. Op zijn T-shirt staat te lezen: Geniet met volle teugen van het leven. Nathalie controleert nauwkeurig of hij genoeg eet en drinkt. Ze noteert op haar tablet haar bevindingen en wat hij eventueel nodig heeft. Dit bericht wordt automatisch verzonden naar een familielid.

La Poste heeft haar diensten de laatste jaren behoorlijk moeten aanpassen, vooral doordat mensen minder brieven versturen en steeds meer gebruik maken van internet.
Tussen 2008 en 2019 werd La Poste geconfronteerd met een verlies van 50% aan postvolume, wat een daling van 7% per jaar betekent: 18 miljard verstuurde objecten in 2008 tegen 9 miljard nu. Daarom biedt La Poste tegenwoordig verschillende andere diensten aan: maaltijdbezorging, inneming van kartonnen dozen om te recyclen, digitale identiteitsverificatie …

Aart Sierksma
Bron: En tournée avec Nathalie, factrice à Nevers, un métier multiservice [Rébecca-Alexie Langard]

journées patrimoines 21 en 22 septemer. 

De droom van Donald Russell: gotisch gebouw, steen voor steen met de hand gevormd, geheel volgens de regels van de ‘gulden snede’ en grotendeels volbracht.

 

Het lijkt een kerk uit de 13e eeuw, maar niets is minder waar. Dit bijzondere project vordert gestaag en is te bezoeken tijdens de ‘journées patrimoines 21 en 22 septemer van 10:00 tot 16:00. Ook worden er allerlei interessante workshops georganiseerd zie aankondiging.

 

 

Vier leessuggesties

Vier auteurs in onze selectie van de week: Je suis le carnet de Dora Maar van Brigitte Benkemoun, Retour à Birkenau van Ginette Kolinka, Corentine van Roselyne Bachelot en Romans et récits van Romain Gary in La Pléiade.

Je suis le carnet de Dora Maar, Brigitte Benkemoun

Brigitte Benkemoun kreeg bij toeval een oud geschrift in handen: Het notitieboekje van Dora Maar, fotografe, schilderes, muze en metgezel van Picasso. Alle relaties met Aragon, Breton, Brassaï, Cocteau, Chagall, Eluard, Giacometti … komen langs. De scherpzinnige manier van schrijven van Brigitte Benkemoun doet een heel tijdperk herleven van Parijs tot de Luberon, via Avignon, Arles, Brussel, Saint-Tropez, de Nièvre en Cannes. Het is een galerij van portretten rond Dora Maar met veel observaties, een beschrijving van een tijdperk en tot slot een hoofdstuk uit de kunstgeschiedenis. Je krijgt een kijkje in de keuken van het leven van Dora Maar, een groot plezier om te lezen.
Pascale Fauriaux

Retour à Birkenau van Ginette Kolinka

‘Ik hoop dat je tenminste niet denkt dat ik overdrijf’. Ginette Kolinka komt in de laatste regels van haar korte roman tot een verbazingwekkende, ongelooflijk bescheiden conclusie. Ze heeft haar leven lang gestreden tegen de zogenaamde onwetendheid, de naïviteit en het gebrek aan gerechtigheid. In enkele tientallen pagina’s levert ze een zeer gevoelige en uiteindelijk heel intelligente getuigenis. Zij heeft met deze roman de harten van vele jonge mensen geraakt. Ze bezoekt regelmatig middelbare scholen in Frankrijk, waar ze met groot respect wordt ontvangen. Het is vooral voor deze leerlingen dat ze schrijft, zij moeten begrijpen dat deze verschrikkingen niet opnieuw mogen gebeuren: De afschuwelijke misdaden die zij meegemaakt heeft toen ze in 1944 op 19-jarige leeftijd naar Birkenau werd gedeporteerd. Een jaar later kwam ze ontheemd en beroofd van het leven terug. Maar ze heeft zich lange tijd in stilte herpakt en zoals we nu zien als een sterke vrouw. Dus nee, ze overdrijft niets en daarom gaat ze ook door. Het verhaal moet verteld worden. Aan iedereen, Steeds opnieuw. Vooral nu.
Blandine Hutin-Mercier

Corentine van Roselyne Bachelot

De voormalige minister van milieu heeft een zeer interessant portret van haar grootmoeder neergezet. Tegelijkertijd is het een beschrijving van een tijdperk. Een portret van een speciale dame maar ook van een intelligente, moedige en scherpzinnige vrouw.
Corentine is geboren in 1890. De familie van Bretonse boeren leefde in de ‘Montagnes Noires’, een zeer arme streek. Toen ze zeven jaar oud was hebben haar ouders haar in een huis van een rijke familie geplaatst en op twaalfjarige leeftijd vindt ze een betrekking als huishoudster in Parijs onder erbarmelijke omstandigheden. Corentine kent alle vernederingen en ontberingen van het bestaan. Uiteindelijk krijgt ze de kans dit milieu te ontvluchten. Met passages in het Bretons vertaald, is dit boek ook een eerbetoon aan de regio. Het geheel, stijlvol geschreven, geeft een zeer interessante inkijk in die tijd.
Muriel Mingau

Romans et récits van Romain Gary

Negenendertig jaar na zijn dood werd Romain Gary in de prestigieuze Pleiade-bibliotheek opgenomen. Het wordt tijd om hem te (her)ontdekken. In deze twee delen, ondertiteld Roman et récits, vinden we helaas niet zijn hele oeuvre. Jammer voor de verzamelaars, maar zijn belangrijkste werken vind je er gelukkig in terug.

Romain Gary is in de eerste plaats een man van records: hij ontving twee keer de Goncourt-prijs voor Racines du ciel (1956) en voor La Vie devant soi (1975), onder het pseudoniem Émile Ajar. Deze twee romans staan natuurlijk in deze verzameling, net als zijn andere grote literaire werken van de twintigste eeuw (La Promesse de l’aube, Clair de femme, Adieu Gary Cooper). Romain Gary herontdekken is te vergelijken met het terugvinden van een geschrift waarin alle tegenstrijdigheden van de menselijke geest worden beschreven. Zijn levensverhaal en zijn werk teruglezen is als een verrukkelijke speurtocht waarvan je nooit genoeg krijgt. Een duizelingwekkend literair genot.
Rémi Bonnet

Aart Sierksma
Bron: Quatre idées de lecture de la semaine : Brigitte Benkemoun, Ginette Kolinka, Roselyne Bachelot et Romain Gary

klassiek pianoconcert

Zondag 1 septembre om 15.00hr
Maandag 2 september om 17.00hr

Elizaveta Bochkareva piano
Hristo Petrov  piano
solo: Chopin,Liszt, Rachmaninoff
quatre mains: Tchaikovsky:
La suite du lac des Cygnes

entree 10 euro  ( reservation conseillée)
tel: (+33)-0386301871

 

BZ Golf- en wandeldag 28 juli 2019

Het was gewoonweg een hele gezellige en ook nog sportieve en leerzame dag. De eerste golfers die de 18 holes wedstrijd speelden waren al druk bezig toen wij om half twee ons meldden voor de wandeling. Om 15.00 uur zouden de 9 holes spelers starten. Maar wij vertrokken tegen tweeën in een gemengde groep Nederlanders en Fransen richting Bourbon-Lancy onder leiding van Bernard en Anne om ons na een heerlijke boswandeling te melden bij een stadsgids van Bourbon-Lancy.

Wat was het leuk om samen met de gids rond te wandelen en alle verhalen te horen over de verschillende gebouwen. Na zo’n rondleiding bekijk je het stadje toch met andere ogen. Wat is alles goed bewaard gebleven. Vooral dankzij de inzet van de familie Cimetière. Zij zorgen er iedere keer weer voor dat een huis in verval toch weer gerestaureerd wordt. Voor de laatste restauratie krijgen zij ook geld van de loterij die door Stephan Berg* georganiseerd is met als doel het redden van cultureel erfgoed.

Na de wandeling volgde bij de Golfclub het aperitief met prijsuitreiking voor de golfers en een van de wandelaars. Kijk voor meer informatie en een foto impressie op:

Het BBQ buffet was goed verzorgd. Met een vol buikje en een voldaan gevoel vertrokken wij rond 21.30 uur huiswaarts.

Kortom een heerlijke dag, voor herhaling vatbaar.

Wie regelmatig naar de Franse TV kijkt weet wie Stephan Berg is, hij maakt programma’s over historische figuren en plaatsen. En organiseert dus ook een loterij.

Tekst: Elsa Telder

28 juli BZ golf- en wandeldag

Op 28 juli 2019 vindt de vijfde editie van de BZ golf- of wandeldag plaats. Alles rond de Golfbaan van Bourbon-Lancy.

U hoeft niet perse abonnee van BZ te zijn. Iedereen is welkom! 

Het jaarlijkse BZ Golf toernooi is een open vriendschappelijk toernooi voor iedereen, die in het bezit is van een golfvaardigheidsbewijs.

Voor de niet-golfers is er een wandeling in samenwerking met de Wereld van de Wijsheid (Anne van der Straaten). Kijk voor meer informatie en inschrijving op  bourgondischeszaken.com/golf