Berichten

Kunsthandel

Als ik stel dat de tijd vliegt, verklap ik u niets dat u nog niet wist. Het is inmiddels al weer ruim dertien jaar geleden dat Rina en ik ons in Nederland lieten uitschrijven en een dag later als nieuwe ingezetenen van Frankrijk werden ingeschreven. Het formulier dat we daartoe in Nederland moesten inleveren, vermeldde met enige nadruk dat we de mogelijkheid hadden om Nederlands belastingplichtig te blijven. Als we daarvoor zouden kiezen, werd de opbouw van de AOW-rechten onverminderd gehandhaafd, zo stond vetgedrukt te lezen. Maar zie, ik had mijn 65-ste verjaardag gekozen als datum voor de dubbele transactie, dus er viel niets meer op te bouwen. En omdat niet alleen de Nederlandse belasting, maar vooral het strakke regime in mijn geboorteland mij tegen stond, werd ik contribuable en France.

Groot was mijn verbazing en verontwaardiging toen ik er achter kwam dat niettemin over de AOW- en pensioenuitkeringen uit Nederland sociale premies werden ingehouden. Geen idee of dat een misselijk trucje van de overheid van mijn vaderland was of misschien een Europese regel, maar ik was per maand een paar honderd euro kwijt aan premie voor met name AWBZ, als ik me goed herinner. Ik heb er nog over gedacht om bij het kantoor in Diemen thuishulp aan te vragen omdat ik thuis in La Celle-en-Morvan hulpeloos met mijn been in het gips zat, maar liet dat na omdat (a) ik er niet van houd om mezelf belachelijk te maken en (b) mijn been niet in het gips zat.
Na het overlijden van Rina liet ik mijn belastingzaken regelen door de onvolprezen Marianne Claus en die adviseerde mij auto-entrepreneur te worden in een micro entreprise. Als ik braaf sociale premies in Frankrijk zou afdragen over mijn omzet, zou ik in Nederland vrijstelling van premieheffing kunnen krijgen. (om misverstanden te voorkomen: het is niet de bedoeling hier te adviseren over belastingzaken; ik ben daartoe bevoegd noch bekwaam en de regels zullen inmiddels vast wel veranderd zijn)

Lees meer

Fietsen langs de Loire

Vertaald uit FR naar NL

Geen somberheid en nog minder nervositeit op de balans van het toeristische seizoen in de regio’s van Cosne, Donzy en Pouilly. Niets dan positieve berichten over het afgelopen seizoen.
‘La vie en rose’ dus, langs de oevers van de Loire. De VVV-kantoren van Cosne, Pouilly en Donzy hadden de toeristische sector uitgenodigd om de balans op te maken van het afgelopen seizoen. Het is samen te vatten in drie lettergrepen: po-si-tief. De toeristen zijn gekomen na een moeizaam verlopen voorjaar. Vooral veel Fransen waren er, op zoek naar een ‘veilige’, rustige en gevarieerde omgeving.
Einde verhaal zou je zeggen. Alle belanghebbenden (gites, hotels, restaurateurs…) tevreden, maar… er zijn nog al wat mitsen en maren aan dit verhaal. Enkele schaduwen over ‘la vie en rose’. Sommige kunnen verduidelijkt worden, andere zijn nogal complex.

Op de fiets langs de Loire bijvoorbeeld
Laten we positief beginnen: de fietsers zijn er, al neemt het aantal niet meer toe. Maar er is van alles mis in de communicatie tussen de verschillende departementen. De uitgezette routes bevinden zich slechts aan één zijde van de Loire. Het circuit ‘La Loire en Bourgogne’ zou ook moeten gelden voor de circuits ‘côté Nièvre’. Het oversteken van de rivier via de bruggen is nogal problematisch voor fietsers en zou aangepakt moeten worden.

Lees meer