Berichten

sluiswachtershuis

Wie zit er achter de tekeningen op het sluiswachtershuis in Vincelles?

Vertaald uit FR naar NL

Langs het canal du Nivernais, vlakbij het dorp Vincelles, vind je het oude sluiswachtershuis van Rivottes. Er is daar iets bijzonders aan de hand. Het is gedeeltelijk bedekt met tal van kunstzinnige tekeningen en portretten.

De fietsroute langs het canal du Nivernais is een populaire route voor wandelaars en vooral fietsers. Vijftien kilometer ten zuiden van Auxerre vind je sluis nummer 72. De meeste mensen fietsen er gewoon voorbij, maar als je even stopt zie je het direct. Vreemde figuren (waaronder twee engelen en een vampier) kijken je aan… En als je heel goed zoekt, ontdek je een kleine handtekening die nauwelijks zichtbaar op een van de stenen is geschreven.
Deze tekeningen zijn in 2013 gemaakt door Hervé Vilette. Deze 48-jarige Icaunais, geboren in Tanlay, woont nu in Lucy-sur-Cure. “Ik heb twee jaar, tijdens het zomerseizoen, de doorvaart bij de Rivottesluis geregeld als sluismeester”, zegt hij. “Ik hield erg van de omgeving, van de uitgestrektheid en de mooie, rustige plek. Ik herinner me nog dat de slinger (ook wel spindel genoemd) van de vergrendeling moeilijk te hanteren was. Het was hard werken om de boten doorgang te verlenen.”

Hervé Vilette profiteerde van zijn vrije tijd. Sommige dagen waren erg rustig. “Eén van de dingen die ik in die tijd geleerd heb is fietsen op een éénwieler. Ik speelde ook veel gitaar, nam foto’s, las boeken en tekende. Tijdens het tweede seizoen, in de zomer van 2013, ben ik begonnen met mijn eerste tekeningen te maken op het sluiswachtershuis. Ik schilderde al sinds 1996.”
“Op een dag zei ik tegen mezelf: ik moet de aandacht van de watersporters trekken. Ik maakte m’n eerste tekening met potlood. Ik wilde natuurlijk het huis niet beschadigen. De tekeningen konden makkelijk weer met een gummetje uitgeveegd worden.”

Lees meer

Een eeuwenoude fries* van 9 meter wordt tentoongesteld in het Colette-museum

Vertaald uit FR naar NL

Een fascinerend meesterwerk op de tentoonstelling ‘Sem, caricaturiste de la Belle Epoque’ is een 9-meter lange zuil, die belangrijke figuren rond het jaar 1900 portretteert. Deze tentoonstelling is te bezoeken tot eind oktober in het Musée Colette in Saint-Sauveur-en-Puisaye. Een bijzondere tentoonstelling op meerdere vlakken. “De eerste keer dat we iets tentoonstellen dat geen ‘Colette’ is”, bekent de directeur van het Colette-museum Samia Bordji. “Het is de eerste coproductie van het Studiecentrum ‘Colette’ met het Colettehuis en voor ons een mogelijkheid om nieuwe werelden te ontdekken.”
Deze succesvolle bundeling van krachten plaatst Georges Goursat (1863-1934) in de schijnwerpers. De schilder, karikaturist, illustrator en grafisch ontwerper is beter bekend onder de naam Sem, verwijzend naar één van de zonen van Noach. Samia Bordji beschrijft Sem in zijn nieuwe prospectus als volgt: “Hij is geboren en getogen in Périgueux. Zijn periode in Bordeaux zorgde voor een sensationele doorbraak met zijn onovertroffen figurentafereel. Zijn hele leven is hij actief geweest op veel verschillende terreinen. Zo was hij bijvoorbeeld een uitblinker in humoristisch taalgebruik en later in Parijs onderscheidde hij zich als kenner van de paardensport”.

Lees meer

Kunsthandel

Als ik stel dat de tijd vliegt, verklap ik u niets dat u nog niet wist. Het is inmiddels al weer ruim dertien jaar geleden dat Rina en ik ons in Nederland lieten uitschrijven en een dag later als nieuwe ingezetenen van Frankrijk werden ingeschreven. Het formulier dat we daartoe in Nederland moesten inleveren, vermeldde met enige nadruk dat we de mogelijkheid hadden om Nederlands belastingplichtig te blijven. Als we daarvoor zouden kiezen, werd de opbouw van de AOW-rechten onverminderd gehandhaafd, zo stond vetgedrukt te lezen. Maar zie, ik had mijn 65-ste verjaardag gekozen als datum voor de dubbele transactie, dus er viel niets meer op te bouwen. En omdat niet alleen de Nederlandse belasting, maar vooral het strakke regime in mijn geboorteland mij tegen stond, werd ik contribuable en France.

Groot was mijn verbazing en verontwaardiging toen ik er achter kwam dat niettemin over de AOW- en pensioenuitkeringen uit Nederland sociale premies werden ingehouden. Geen idee of dat een misselijk trucje van de overheid van mijn vaderland was of misschien een Europese regel, maar ik was per maand een paar honderd euro kwijt aan premie voor met name AWBZ, als ik me goed herinner. Ik heb er nog over gedacht om bij het kantoor in Diemen thuishulp aan te vragen omdat ik thuis in La Celle-en-Morvan hulpeloos met mijn been in het gips zat, maar liet dat na omdat (a) ik er niet van houd om mezelf belachelijk te maken en (b) mijn been niet in het gips zat.
Na het overlijden van Rina liet ik mijn belastingzaken regelen door de onvolprezen Marianne Claus en die adviseerde mij auto-entrepreneur te worden in een micro entreprise. Als ik braaf sociale premies in Frankrijk zou afdragen over mijn omzet, zou ik in Nederland vrijstelling van premieheffing kunnen krijgen. (om misverstanden te voorkomen: het is niet de bedoeling hier te adviseren over belastingzaken; ik ben daartoe bevoegd noch bekwaam en de regels zullen inmiddels vast wel veranderd zijn)

Lees meer

Originele (eindejaars) versieringen in Onlay

Vertaald uit FR naar NL

In Onlay vind je aan het eind van het jaar geen lichtgevende, knipperende slingers als versiering. Diverse artiesten hebben hier met veel zorg originele décoraties gemaakt.
Al zeven jaar lang helpt de vereniging “Adere” in Onlay bijzondere winterse taferelen te realiseren.
Een klein team van kunstenaars bedenkt de voorstellingen en gaat vervolgens aan de slag. De werken zijn zeer kleurrijk en erg groot. Eén is zelfs meer dan 30 meter lang.
Lees meer

En als u nou eens mede-eigenaar van de Montagnon-collectie wordt…?

Vertaald uit FR naar NL

Musée de la faïence in Nevers.

Antoine, Gabriel, Jean en Gérard Montagnon hebben met hun bekwaamste werklieden, buitengewoon aardewerk gemaakt. De stukken zijn nu te koop via fondswerving.
Alle liefhebbers van aardewerk uit Nevers worden uitgenodigd om deel te nemen aan het behoud van het erfgoed van de fantastische collectie Montagnon. Om te voorkomen dat het opgekocht gaat worden door buitenlandse verzamelaars, werd een crowdfunding in het leven geroepen om de financiering rond te krijgen.
De 70 stukken werden geschat op €150.000. Zij zullen in vier partijen verkocht worden. De meest indrukwekkende, door Montagnon gesigneerde stukken dateren uit 1875.

Deze uitzonderlijke stukken moeten behouden blijven
MontagnonVoor de aankoop, zal de stad Nevers € 75.000 investeren. La Bourgogne en het Ministerie van Culturele Zaken zullen € 60.000 betalen. Blijft er nog € 15.000 over om te vinden. ‘Ofwel 10% van de waarde van deze unieke historische collectie,’ zo benadrukte Denis Thuriot, burgemeester van Nevers, en Sylvie Moulène, die verantwoordelijk is voor private financiering.‘De overname van deze collectie is een unieke kans voor het museum en de inwoners van Nevers. Deze meesterwerken worden niet werkelijk verkocht aan particuliere verzamelaars. De aanwezigheid in ons museum of in andere musea over de hele wereld (door middel van uitlening van de werken) is de garantie dat deze prachtexemplaren voor iedereen toegankelijk blijven.’
Lees meer

Kunst

Kunst

Het werd weer eens hoog tijd voor een tochtje op de racefiets. Als ik te lang geleden het stalen ros, dat natuurlijk al lang niet meer van staal is, heb beklommen, voel ik me niet echt lekker, fysiek en psychisch niet. Natuurlijke merk ik best dat ik de leeftijd heb bereikt waarop alles niet meer zo vanzelfsprekend gaat en op de dagen dat ik dit besef ben ik soms en geheel onverwacht zo verstandig om niet de heuvels van de Morvan aan te vallen, maar zoek ik het vlakke terrein van les canaux op, bij voorbeeld het Canal de Bourgogne of het Canal de Nivernais. Vandaag het laatste, dat ik mooi kon combineren met een bezoekje aan iemand in de buurt van Ternant, iets dat ik lang geleden had beloofd en vervolgens onbehoorlijk lang en zonder duidelijke reden steeds had uitgesteld. Tot mijn opluchting werd daarover niet gemopperd, maar was het best gezellig, waardoor ik veel langer bleef plakken dan ik me had voorgenomen en dat was weer een redelijk excuus om niet teveel kilometers te maken langs het kanaal.
Lees meer

950 jaar geschiedenis in een notendop

Vertaald uit FR naar NL

De kloostergebouwen van de priorij (1059), de imposante kerk Notre dame en de bescheiden kerk Saint-Laurent gelegen rond de Place Saint-Croix vormen samen het middeleeuwse hart van La Charite-sur-Loire. De priorij maakt(e) deel uit van de orde van Cluny. Een van de meest invloedrijke kloosterorders in de middeleeuwen van de volgelingen van Benedictus.

Beeldend kunstenares Jennifer Fréville richtte in de priorij een tentoonstelling in geïnspireerd door de gebouwen en de 950 jaar oude geschiedenis van de priorij. Het is een kleurrijk geheel geworden. De gewelven van de gebouwen brachten Jennifer op ideeën voor de vormgeving van haar houten objecten, die vervolgens in felle kleuren geschilderd zijn. Jennifer gebruikte middeleeuwse kleuren die terug te vinden op de miniaturen waarmee de monniken boeken verfraaiden. Fel blauw, geel en rozerood. Lees meer