Vertaald uit het Frans naar het Nederlands uit le Journal du Centre 

brood per postbode

En als de postbode nu eens uw brood komt bezorgen?

Vertaald uit FR naar NL

De inwoners van Guérigny, Saint-Aubin-les-Forges, Saint-Martin-d’Heuille, Urzy en Vaux d’Amognes kunnen brood laten bezorgen door hun postbode.

Brood gebracht door de postbode
‘La Poste’ zal vanaf maandag 17 september aan alle inwoners van het gebied rond Guérigny brood thuis gaan bezorgen, zoals reeds het geval is in de regio Saint-Pierre-le-Moûtier.
Een zegen voor La Poste, dat volgens Pascal Charetier, directeur van het distributiecentrum van Nevers/Varennes-Vauzelles, “op zoek is naar nieuwe diensten om de gestage daling van de postbestelling te compenseren”.

Milieuvriendelijke papieren zak
Voor Jean-Pierre Château is het “een goed antwoord op de angst van de bevolking, terwijl het de economische activiteiten van La Poste in dit gebied versterkt”.
Bakker Binet, die van plan was om te stoppen met deze activiteit omdat hij er geen brood meer in zag, zal de baguettes blijven leveren (uitsluitend brood zal nog bezorgd worden). Hij zal het brood in milieuvriendelijke papieren zakken verpakken en in tweeën snijden zodat ze in de brievenbus passen. Het brood zal afzonderlijk van de post worden vervoerd in de auto van de postbode.

Lees meer

brocante

Professionele handelaar op de brocante krijgt het steeds moeilijker

Vertaald uit FR naar NL

Hoewel het aantal ‘vides-greniers’ van jaar tot jaar voortdurend toeneemt, hebben professionele handelaren hun activiteiten moeten aanpassen. De crisis en het internet zijn de belangrijkste redenen.
Vraag ze niet om de plastic wandelwagen van een kleine meisje, de videorecorder van een opoe of de radio-cassette van een broer op te halen. De professionele brocanteur wil zich onderscheiden van de andere exposanten op een vide-grenier door hun producten. “Over het algemeen stellen we dat onze producten minstens twintig jaar oud moeten zijn”, legt Sébastien Sartori uit, een tweedehandshandelaar uit La Charité-sur-Loire. “We nemen niet langer de moeite om te komen voor een zolderopruiming. Daar vinden wij tegenwoordig niks bruikbaars meer. Een belangrijk onderdeel van onze werkzaamheden was juist het leeghalen van huizen. Onze voorraad kwam voor een groot deel uit deze opruimingen.”
“Mensen zijn niet meer geïnteresseerd in meubels”, zegt Monique Secouard. Ze woont op de grens van de Yonne en de Nièvre en is ieder jaar aanwezig op de brocante van Prémery. “Het meubilair in Empirestijl uit 1800 bijvoorbeeld of Normandische kasten verkoop je niet meer. De jaren zestig en zeventig met veel formica is nu in de mode.”
Ze betreurt ook dat potentiële kopers niet meer om advies vragen: “Ze gaan in twee minuten de winkel rond en zeggen dan: ‘dank u wel, ik heb alles gezien’. Ze nemen niet meer de tijd om even te overleggen. Ze hebben rondgekeken en in één oogwenk besloten dat er niks van hun gading tussen staat en vertrekken weer.”

Lees meer

Planchez

Planchez, een dorp met 300 inwoners en… 14 buitenlandse nationaliteiten

Vertaald uit FR naar NL

Veel inwoners van Planchez zijn van buitenlandse afkomst en wonen hier vanwege werk of omdat de omgeving hen aantrekt. Hoe komt het dat ze deze keuze gemaakt hebben.
Ze komen uit de buurlanden Spanje, Italië, België, Zwitserland… of uit Europese landen die verder weg liggen, maar ook uit Amerika, Azië of Oceanië. Ze kozen allemaal Planchez als thuisbasis. Het dorp telt, inclusief de Fransen, vijftien nationaliteiten. Een fenomeen dat verklaard kan worden door verschillende factoren volgens een woordvoerder van de gemeente.

Internet, winkels en een beleidsplan toerisme
Volgens burgemeester François Dumarais en zijn eerste adjoint, Noël Maratrat, is er één belangrijke voorwaarde: “We hebben internet. Tegenwoordig is dat onontbeerlijk, net als water en elektriciteit.” Sinds enkele jaren heeft de gemeente overal ADSL en op sommige plaatsen glasvezel.
“Daarnaast heeft onze gemeente een levendige uitstraling met veel verschillende winkels. We hebben een bijna compleet winkelaanbod. Een kruidenier, een slager, een bakker en zelfs een garage. Ze zorgen voor voldoende levendigheid in ons dorp en de bewoners hebben de beschikking over winkels in de buurt.”

Lees meer

Hoe gaat het met de bijen in de Nièvre?

Vertaald uit FR naar NL
frelon

Frelon – hoornaar

Op 7 juni hebben de Franse bijenverenigingen een speciaal ondersteuningsplan bij de regering ingediend voor hun collega’s die geconfronteerd worden met een hoge sterfte onder hun bijenvolken. We maken de balans op van de populatie bijen in de Nièvre en de factoren die hen voor meerdere jaren bedreigen: de buitenlandse wespen, de parasieten en het gebruik van insecticiden.

Populatie
De ‘Syndicat d’apiculture Nivernais Morvan’ (SANM) heeft tussen de 430 en 450 leden. Ze hebben in totaal ongeveer 5800 volken, elk met 40.000 tot 60.000 bijen. En dan zijn er nog imkers die zich niet hebben aangesloten bij een bijenvereniging.

varraomijt

Varraomijt

Bedreigingen
In heel Frankrijk, waaronder de Nièvre, zijn er verschillende factoren die de bijensterfte veroorzaken: de Aziatische hoornaar, de varroamijt en de neonicotinoiden.

De hoornaar komt veel voor in de Nièvre. Elk jaar worden er vijftig tot zestig nesten vernietigd volgens de departementale bijenvereniging.
( Er is een artikel geplaatst met foto’s om zelf een hoornaar- en/of wespenval te maken: ‘Comment fabriquer facilement un piège à frelons asiatiques pas cher et efficace’)

Lees meer

In Lormes woont Michel Zink, de ‘immortel de l’Académie Française’

Vertaald uit FR naar NL

Michel Zink, al tien jaar woonachtig in Lormes, werd onlangs verkozen tot lid van de Académie Française*.
Hij heeft nogal wat eretitels op zijn naam:
‘Commandeur de la Légion d’honneur’
‘Commandeur de l’ordre des Palmes académiques’
Bestuurslid van de vereniging ‘Henri Bachelin’ (een Franse schrijver uit Lormes uit de vorige eeuw)
Lid van ‘l’Académie des inscriptions et Belles-Lettres’
Michel Zink, erkend filoloog (bestudeert de taal- en letterkunde van verschillende volken) en mediëvist (iemand die de Middeleeuwen bestudeert), was professor aan de universiteit van Toulouse en vervolgens aan de Sorbonne. Van 1995 tot 2016 doceerde hij aan het ‘Collège de France’ (een instelling voor hoger onderwijs en onderzoek).
Sinds 1972 is hij de auteur van vele boeken over de Franse literatuur van de Middeleeuwen, waarvan de meeste op dit gebied toonaangevend zijn.
In augustus 2016 namen Michel Zink en zijn echtgenote deel aan de literaire wandeling in Lormes: “In de voetsporen van Henri Bachelin.” Aan het einde van deze wandeling hebben ze de deelnemers verwelkomd op de binnenplaats van de voormalige broederschool, waar de familie Zink sinds 2008 woont.

Hoe kende u Lormes?
Mijn ouders, Elzassers, kochten een huisje in Chastellux-sur-Cure; in 1938 vonden ze het nodig om een beetje afstand te nemen vanwege de opkomst van het nazisme in het naburige Duitsland. Rue Perrin, het huis van mijn jeugd had geen stromend water of tuin. Ze kochten daarna een huis in Chalaux, momenteel bewoond door mijn zus. Ik kende Lormes dus al lange tijd.
In 2007, na de ontvangst van de Prix Balzan (Een internationale onderscheiding op het gebied van wetenschap en cultuur), had ik de wens om een huis te kopen in Lormes. Ons oog viel op het huis van de familie Huck, die de woning te koop aanbood. Ik hoorde dat het de voormalige vrije broederschool was, waar indertijd ook Henri Bachelin opzat. Ik ben me gaan interesseren voor deze plaatselijke schrijver en ben blij lid te zijn van de raad van bestuur van de vereniging die zijn naam draagt.

Lees meer

Morvan

De Morvan op Facebook

Vertaald uit FR naar NL

Vorig jaar november kwam Béatrice Farny, die haar privé- en professionele leven tussen Luzy en de Yvelines deelt, op het idee om een Facebook-pagina te maken die gewijd is aan de Morvan en haar erfgoed.
‘Le Morvan de Bouches à Oreilles’ is de titel die Béatrice Farny aan haar Facebook-pagina gaf.

Haar streven
“Ik heb deze facebookgroep aangemaakt om de erfenis en de rijkdom van de Morvan uit het heden en het verleden te delen en bekend te maken door middel van schriftelijke getuigenissen. Foto’s, recepten, wandelingen, evenementen die je niet mag missen, tradities, mooie plekjes, … Vrienden van Facebook worden uitgenodigd om hun bijzondere verhalen over de Morvan te delen.”

Ontploffen
MorvanTot haar grote verbazing explodeerde het aantal deelnemers in slechts een paar weken tijd. Elke dag beantwoordt Béatrice Farny verzoeken om lid te worden van de groep. “Het is niet de bedoeling dat het een advertentiesite met vraag en aanbod wordt. Ik controleer iedere dag wat er binnenkomt en wat geschikt is om op de site te zetten. Ik heb er een extra baan bijgekregen. Vaak ben ik er tot ’s avonds elf uur mee bezig.”
Béatrice Farny probeert een evenwicht te vinden tussen haar werk en deze hobby. Een nieuwe activiteit die haar ontzettend veel plezier bezorgt. “Ik leer iedere dag weer nieuwe dingen. Zodra er een foto binnenkomt, probeer ik er een passend onderschrift bij te zetten. Ik had echt niet verwacht dat het zo snel een groot succes zou worden. Ik ben hiermee begonnen uit liefde voor de Morvan. De geïnteresseerde mensen delen diezelfde liefde. Het is een kleine club van mensen die in recordtijd heel erg groot is geworden.”

Lees meer

ondergrondse jacht

Ondergrondse jacht op dassen en vossen

Vertaald uit FR naar NL

In de wintermaanden zijn veel jagers bezig met het opsporen van dassen en vossen. De uiteindelijke bedoeling is deze dieren te vangen in hun hol. In de Nièvre en omgeving zijn genoeg liefhebbers voor deze jachtpraktijk te vinden. Het maakt ook deel uit van de noodzaak om deze soorten te reguleren.
Het begint met het plaatsen van één of meerdere honden bij de ingangen, ook wel ‘monden’ genoemd. Daarna begint het wachten. De jagers kunnen niets anders doen dan de reacties van de speurhonden volgen, die hun aandacht strak gericht hebben op de mond van het hol.
Het gebruik van slechts één hond kan al voldoende zijn. Het kost dan gewoon meer tijd voordat de te vangen dieren in het nauw gedreven zijn. De keuze om slechts één hond te gebruiken is in ieder geval beter voor de hond. Hij of zij kan zich sneller terugtrekken, zodat de kans op ernstig letsel voorkomen kan worden.

De jagers komen in actie als de vos of das geen kant meer op kan; wanneer hij gevangen zit in zijn eigen hol en alle uitgangen afgesloten zijn. De jagers gaan dan een geul graven in lijn met de plaats waar het opgejaagde dier vastzit. De honden zorgen ervoor dat het slachtoffer niet kan ontsnappen. Zij zijn hier speciaal op getraind.

Lees meer

jonge boeren

Twee jonge boeren laten van zich horen

Vertaald uit FR naar NL

Clément Blandin en Cédric Bernier zijn twee jonge veehouders van ‘Le Groupement agricole d’exploitation en commun’ (Gaec). Ze houden rundvee en schapen. Ze willen graag eens vertellen over hun dagelijks leven en hun problemen en een ander geluid laten horen over ‘le mouvement vegan et végétarien’. “Er komen steeds meer organisaties die zich met dierenwelzijn bezighouden. Ze brengen veel schade toe aan de landbouw in het algemeen en aan de veehouderij in het bijzonder.” De jonge veehouders willen hun verhaal over hun beroep vertellen zonder de veganistische en vegetarische beweging te veroordelen. Ook zij hekelen dierlijk geweld.
“We doen dit werk al ons hele leven en we gaan goed met onze dieren om.” De twee boeren komen al snel te praten over allerlei misvattingen over hun beroep. Vervuiling bijvoorbeeld. “Veeteelt is vervuilend, dat begrijpen we. Daarover hebben we cijfers ter ondersteuning. De landbouw zorgt voor 20% van de uitstoot van broeikasgassen, waarvan 8% voor de veeteelt. Maar het vee heeft weilanden nodig, die weer zuurstof produceren. We zouden voedsel voor onze dieren zelf moeten verbouwen, maar dat doen we al voor 90%. We gebruiken minerale meststoffen en zoveel mogelijk biologische bestrijdingsmiddelen. Vandaag de dag is het niet meer zeker of veelteelt nog rendabel is.”

Soja en quinoa
De twee mannen pakken een ander onderwerp bij de kop en komen bij producten die vaak worden genoemd om de consumptie van vlees te vervangen. “Soja bijvoorbeeld. Dat komt voor een belangrijk deel uit Brazilië en is genetisch gemanipuleerd. Of quinoa. We horen nooit iets over de arbeidsomstandigheden in de landen waar dit product wordt geproduceerd.” Clément Blandin maakt zich ook zorgen over vrijhandelsverdragen. “Ceta met Canada dat al in werking is en Mercosur met Zuid-Amerika, waarover nu gesproken wordt.
“We willen de argumenten over dierenwelzijn en slachtomstandigheden serieus nemen. Maar als mensen zo voor dierenrechten zijn, zoals veganisten, gaan ze dan ook niet skiën? Wie onderhouden bijvoorbeeld de bergweiden? Dat zijn toch echt de schapen. In deze berggebieden kun je geen gewassen verbouwen.”

Lees meer

50-plussers op zoek naar de liefde

Vertaald uit FR naar NL

Bemiddelingsbureaus blijven een veilige haven voor veel senioren, al wordt het internet steeds vaker gebruikt. In Nevers kennen we het ‘Agence Relations Conseil’ voor deze doelgroep. De klantenkring bestaat vooral uit vijftigplussers.
Virginie Bauer, adviseur van het relatiebemiddelingsbureau, is verantwoordelijk voor het in contact brengen van koppels tot 80 jaar oud. “50-plussers zijn een interessante en gemotiveerde leeftijdsgroep. Ze zeggen vaak: We hebben geen tijd te verliezen,” zegt Virginia met een glimlach.

Een ontmoeting met serieuze bedoelingen
Veel paren, die door het agentschap bij elkaar zijn gebracht, hebben al een testperiode met datingsites achter de rug. Stuk voor stuk spreken ze over slechte ervaringen en teleurstellingen. Zo ook Jeanne en André. Zij hebben elkaar twee jaar geleden gevonden en voelden zich alles behalve veilig om iemand via internet te ontmoeten. “We waren helemaal klaar met internet,” zegt André. “We wilden graag een serieuze aanpak waarbij goed naar onze wensen geluisterd werd en waarbij alle personen van te voren geverifieerd werden,” vult Jeanne aan. Al na één jaar registratie bij het bemiddelingsbureau vonden de twee tortelduifjes elkaar. “Met een beetje hulp,” vertellen ze in koor, nog steeds nagenietend.
“Wat me verrast en tegelijk vrolijk maakt,” zegt Virginie, “is de gretigheid van de nieuwe paren om samen te gaan wonen en gezamenlijke projecten op te zetten. Het voordeel is natuurlijk dat de paren na de leeftijd van 50 jaar meer tijd voor zichzelf krijgen. Sommige gaan al met pensioen, de kinderen zijn het huis uit, enzovoorts.”
“Pensionering is het begin van een nieuw leven,” vult Jeanne aan. “We genieten van elk moment. We maken uitstapjes met de camper door Frankrijk, we sporten veel, gaan regelmatig uit eten en binnenkort staat een nieuw avontuur op de agenda: de beroemde route 66 in de Verenigde Staten.”
Virginie houdt van deze jonge senioren. “50-plussers staan nog volop in het leven. Ze hebben ervaring en weten wat ze willen.”

Lees meer

poiseux

Steeds meer jongeren vestigen zich in Poiseux

Vertaald uit FR naar NL

In tegenstelling tot andere dorpen, zie je in Poiseux de bevolkingssamenstelling veranderen. Eén op de zes is tegenwoordig jonger dan twaalf jaar. Eén van de verklaringen is dat er steeds meer jonge echtparen komen wonen.
Het departement de Nièvre veroudert in een rap tempo. In vijf jaar heeft het 7800 inwoners verloren. Maar dat is niet het geval in Poiseux. De cijfers spreken voor zich. Van de 346 inwoners van de gemeente zijn er 56 jonger dan twaalf jaar. Dit betekent dat één op de zes inwoners jonger is dan twaalf jaar. Niet slecht, toch?
“De aanwezigheid van al deze kleine kinderen in dit kleine dorp, gelegen in de buurt van Guérigny, is eigenlijk niet echt nieuw. Toen ik negen jaar geleden in het stadhuis arriveerde, waren er al veel kinderen,” herinnert zich Jean-Louis Fity, de burgemeester.

Jonge stellen blijven
Steeds meer jonge paren komen en blijven in Poiseux. Zoals Elodie Seigneur, die een jaar geleden verhuisde naar Mauvron, met haar man en haar 2-jarige kind. Ze legt uit: “We wilden graag iets kopen. We werden verliefd op dit huis en eerlijk is eerlijk, de huizenprijzen in deze streek zijn erg aantrekkelijk.”
De afwezigheid van een crèche heeft geen rol gespeeld bij hun besluit. “Ik breng mijn zoon naar de oppas in Guérigny,” zegt ze. Ook het ontbreken van een school had geen invloed. “Ik denk dat er wel een schoolbus stopt. De school bevindt zich in Guérigny en dat is niet ver. “De nabijheid van een grotere stad is voldoende,” zegt ook haar buurman Alan Laruelle, vader van drie kinderen in de leeftijd van 11, 9 jaar en 2 jaar. “Wij zijn hier tien jaar geleden komen wonen. Ik breng ze naar school in Guérigny voordat ik ga werken. De school ligt op de route naar mijn werk.”

Lees meer