Vertaald uit het Frans naar het Nederlands uit le Journal du Centre 

Hoe gaat het met de bijen in de Nièvre?

Vertaald uit FR naar NL
frelon

Frelon – hoornaar

Op 7 juni hebben de Franse bijenverenigingen een speciaal ondersteuningsplan bij de regering ingediend voor hun collega’s die geconfronteerd worden met een hoge sterfte onder hun bijenvolken. We maken de balans op van de populatie bijen in de Nièvre en de factoren die hen voor meerdere jaren bedreigen: de buitenlandse wespen, de parasieten en het gebruik van insecticiden.

Populatie
De ‘Syndicat d’apiculture Nivernais Morvan’ (SANM) heeft tussen de 430 en 450 leden. Ze hebben in totaal ongeveer 5800 volken, elk met 40.000 tot 60.000 bijen. En dan zijn er nog imkers die zich niet hebben aangesloten bij een bijenvereniging.

varraomijt

Varraomijt

Bedreigingen
In heel Frankrijk, waaronder de Nièvre, zijn er verschillende factoren die de bijensterfte veroorzaken: de Aziatische hoornaar, de varroamijt en de neonicotinoiden.

De hoornaar komt veel voor in de Nièvre. Elk jaar worden er vijftig tot zestig nesten vernietigd volgens de departementale bijenvereniging.
( Er is een artikel geplaatst met foto’s om zelf een hoornaar- en/of wespenval te maken: ‘Comment fabriquer facilement un piège à frelons asiatiques pas cher et efficace’)

Lees meer

In Lormes woont Michel Zink, de ‘immortel de l’Académie Française’

Vertaald uit FR naar NL

Michel Zink, al tien jaar woonachtig in Lormes, werd onlangs verkozen tot lid van de Académie Française*.
Hij heeft nogal wat eretitels op zijn naam:
‘Commandeur de la Légion d’honneur’
‘Commandeur de l’ordre des Palmes académiques’
Bestuurslid van de vereniging ‘Henri Bachelin’ (een Franse schrijver uit Lormes uit de vorige eeuw)
Lid van ‘l’Académie des inscriptions et Belles-Lettres’
Michel Zink, erkend filoloog (bestudeert de taal- en letterkunde van verschillende volken) en mediëvist (iemand die de Middeleeuwen bestudeert), was professor aan de universiteit van Toulouse en vervolgens aan de Sorbonne. Van 1995 tot 2016 doceerde hij aan het ‘Collège de France’ (een instelling voor hoger onderwijs en onderzoek).
Sinds 1972 is hij de auteur van vele boeken over de Franse literatuur van de Middeleeuwen, waarvan de meeste op dit gebied toonaangevend zijn.
In augustus 2016 namen Michel Zink en zijn echtgenote deel aan de literaire wandeling in Lormes: “In de voetsporen van Henri Bachelin.” Aan het einde van deze wandeling hebben ze de deelnemers verwelkomd op de binnenplaats van de voormalige broederschool, waar de familie Zink sinds 2008 woont.

Hoe kende u Lormes?
Mijn ouders, Elzassers, kochten een huisje in Chastellux-sur-Cure; in 1938 vonden ze het nodig om een beetje afstand te nemen vanwege de opkomst van het nazisme in het naburige Duitsland. Rue Perrin, het huis van mijn jeugd had geen stromend water of tuin. Ze kochten daarna een huis in Chalaux, momenteel bewoond door mijn zus. Ik kende Lormes dus al lange tijd.
In 2007, na de ontvangst van de Prix Balzan (Een internationale onderscheiding op het gebied van wetenschap en cultuur), had ik de wens om een huis te kopen in Lormes. Ons oog viel op het huis van de familie Huck, die de woning te koop aanbood. Ik hoorde dat het de voormalige vrije broederschool was, waar indertijd ook Henri Bachelin opzat. Ik ben me gaan interesseren voor deze plaatselijke schrijver en ben blij lid te zijn van de raad van bestuur van de vereniging die zijn naam draagt.

Lees meer

Morvan

De Morvan op Facebook

Vertaald uit FR naar NL

Vorig jaar november kwam Béatrice Farny, die haar privé- en professionele leven tussen Luzy en de Yvelines deelt, op het idee om een Facebook-pagina te maken die gewijd is aan de Morvan en haar erfgoed.
‘Le Morvan de Bouches à Oreilles’ is de titel die Béatrice Farny aan haar Facebook-pagina gaf.

Haar streven
“Ik heb deze facebookgroep aangemaakt om de erfenis en de rijkdom van de Morvan uit het heden en het verleden te delen en bekend te maken door middel van schriftelijke getuigenissen. Foto’s, recepten, wandelingen, evenementen die je niet mag missen, tradities, mooie plekjes, … Vrienden van Facebook worden uitgenodigd om hun bijzondere verhalen over de Morvan te delen.”

Ontploffen
MorvanTot haar grote verbazing explodeerde het aantal deelnemers in slechts een paar weken tijd. Elke dag beantwoordt Béatrice Farny verzoeken om lid te worden van de groep. “Het is niet de bedoeling dat het een advertentiesite met vraag en aanbod wordt. Ik controleer iedere dag wat er binnenkomt en wat geschikt is om op de site te zetten. Ik heb er een extra baan bijgekregen. Vaak ben ik er tot ’s avonds elf uur mee bezig.”
Béatrice Farny probeert een evenwicht te vinden tussen haar werk en deze hobby. Een nieuwe activiteit die haar ontzettend veel plezier bezorgt. “Ik leer iedere dag weer nieuwe dingen. Zodra er een foto binnenkomt, probeer ik er een passend onderschrift bij te zetten. Ik had echt niet verwacht dat het zo snel een groot succes zou worden. Ik ben hiermee begonnen uit liefde voor de Morvan. De geïnteresseerde mensen delen diezelfde liefde. Het is een kleine club van mensen die in recordtijd heel erg groot is geworden.”

Lees meer

ondergrondse jacht

Ondergrondse jacht op dassen en vossen

Vertaald uit FR naar NL

In de wintermaanden zijn veel jagers bezig met het opsporen van dassen en vossen. De uiteindelijke bedoeling is deze dieren te vangen in hun hol. In de Nièvre en omgeving zijn genoeg liefhebbers voor deze jachtpraktijk te vinden. Het maakt ook deel uit van de noodzaak om deze soorten te reguleren.
Het begint met het plaatsen van één of meerdere honden bij de ingangen, ook wel ‘monden’ genoemd. Daarna begint het wachten. De jagers kunnen niets anders doen dan de reacties van de speurhonden volgen, die hun aandacht strak gericht hebben op de mond van het hol.
Het gebruik van slechts één hond kan al voldoende zijn. Het kost dan gewoon meer tijd voordat de te vangen dieren in het nauw gedreven zijn. De keuze om slechts één hond te gebruiken is in ieder geval beter voor de hond. Hij of zij kan zich sneller terugtrekken, zodat de kans op ernstig letsel voorkomen kan worden.

De jagers komen in actie als de vos of das geen kant meer op kan; wanneer hij gevangen zit in zijn eigen hol en alle uitgangen afgesloten zijn. De jagers gaan dan een geul graven in lijn met de plaats waar het opgejaagde dier vastzit. De honden zorgen ervoor dat het slachtoffer niet kan ontsnappen. Zij zijn hier speciaal op getraind.

Lees meer

jonge boeren

Twee jonge boeren laten van zich horen

Vertaald uit FR naar NL

Clément Blandin en Cédric Bernier zijn twee jonge veehouders van ‘Le Groupement agricole d’exploitation en commun’ (Gaec). Ze houden rundvee en schapen. Ze willen graag eens vertellen over hun dagelijks leven en hun problemen en een ander geluid laten horen over ‘le mouvement vegan et végétarien’. “Er komen steeds meer organisaties die zich met dierenwelzijn bezighouden. Ze brengen veel schade toe aan de landbouw in het algemeen en aan de veehouderij in het bijzonder.” De jonge veehouders willen hun verhaal over hun beroep vertellen zonder de veganistische en vegetarische beweging te veroordelen. Ook zij hekelen dierlijk geweld.
“We doen dit werk al ons hele leven en we gaan goed met onze dieren om.” De twee boeren komen al snel te praten over allerlei misvattingen over hun beroep. Vervuiling bijvoorbeeld. “Veeteelt is vervuilend, dat begrijpen we. Daarover hebben we cijfers ter ondersteuning. De landbouw zorgt voor 20% van de uitstoot van broeikasgassen, waarvan 8% voor de veeteelt. Maar het vee heeft weilanden nodig, die weer zuurstof produceren. We zouden voedsel voor onze dieren zelf moeten verbouwen, maar dat doen we al voor 90%. We gebruiken minerale meststoffen en zoveel mogelijk biologische bestrijdingsmiddelen. Vandaag de dag is het niet meer zeker of veelteelt nog rendabel is.”

Soja en quinoa
De twee mannen pakken een ander onderwerp bij de kop en komen bij producten die vaak worden genoemd om de consumptie van vlees te vervangen. “Soja bijvoorbeeld. Dat komt voor een belangrijk deel uit Brazilië en is genetisch gemanipuleerd. Of quinoa. We horen nooit iets over de arbeidsomstandigheden in de landen waar dit product wordt geproduceerd.” Clément Blandin maakt zich ook zorgen over vrijhandelsverdragen. “Ceta met Canada dat al in werking is en Mercosur met Zuid-Amerika, waarover nu gesproken wordt.
“We willen de argumenten over dierenwelzijn en slachtomstandigheden serieus nemen. Maar als mensen zo voor dierenrechten zijn, zoals veganisten, gaan ze dan ook niet skiën? Wie onderhouden bijvoorbeeld de bergweiden? Dat zijn toch echt de schapen. In deze berggebieden kun je geen gewassen verbouwen.”

Lees meer

50-plussers op zoek naar de liefde

Vertaald uit FR naar NL

Bemiddelingsbureaus blijven een veilige haven voor veel senioren, al wordt het internet steeds vaker gebruikt. In Nevers kennen we het ‘Agence Relations Conseil’ voor deze doelgroep. De klantenkring bestaat vooral uit vijftigplussers.
Virginie Bauer, adviseur van het relatiebemiddelingsbureau, is verantwoordelijk voor het in contact brengen van koppels tot 80 jaar oud. “50-plussers zijn een interessante en gemotiveerde leeftijdsgroep. Ze zeggen vaak: We hebben geen tijd te verliezen,” zegt Virginia met een glimlach.

Een ontmoeting met serieuze bedoelingen
Veel paren, die door het agentschap bij elkaar zijn gebracht, hebben al een testperiode met datingsites achter de rug. Stuk voor stuk spreken ze over slechte ervaringen en teleurstellingen. Zo ook Jeanne en André. Zij hebben elkaar twee jaar geleden gevonden en voelden zich alles behalve veilig om iemand via internet te ontmoeten. “We waren helemaal klaar met internet,” zegt André. “We wilden graag een serieuze aanpak waarbij goed naar onze wensen geluisterd werd en waarbij alle personen van te voren geverifieerd werden,” vult Jeanne aan. Al na één jaar registratie bij het bemiddelingsbureau vonden de twee tortelduifjes elkaar. “Met een beetje hulp,” vertellen ze in koor, nog steeds nagenietend.
“Wat me verrast en tegelijk vrolijk maakt,” zegt Virginie, “is de gretigheid van de nieuwe paren om samen te gaan wonen en gezamenlijke projecten op te zetten. Het voordeel is natuurlijk dat de paren na de leeftijd van 50 jaar meer tijd voor zichzelf krijgen. Sommige gaan al met pensioen, de kinderen zijn het huis uit, enzovoorts.”
“Pensionering is het begin van een nieuw leven,” vult Jeanne aan. “We genieten van elk moment. We maken uitstapjes met de camper door Frankrijk, we sporten veel, gaan regelmatig uit eten en binnenkort staat een nieuw avontuur op de agenda: de beroemde route 66 in de Verenigde Staten.”
Virginie houdt van deze jonge senioren. “50-plussers staan nog volop in het leven. Ze hebben ervaring en weten wat ze willen.”

Lees meer

poiseux

Steeds meer jongeren vestigen zich in Poiseux

Vertaald uit FR naar NL

In tegenstelling tot andere dorpen, zie je in Poiseux de bevolkingssamenstelling veranderen. Eén op de zes is tegenwoordig jonger dan twaalf jaar. Eén van de verklaringen is dat er steeds meer jonge echtparen komen wonen.
Het departement de Nièvre veroudert in een rap tempo. In vijf jaar heeft het 7800 inwoners verloren. Maar dat is niet het geval in Poiseux. De cijfers spreken voor zich. Van de 346 inwoners van de gemeente zijn er 56 jonger dan twaalf jaar. Dit betekent dat één op de zes inwoners jonger is dan twaalf jaar. Niet slecht, toch?
“De aanwezigheid van al deze kleine kinderen in dit kleine dorp, gelegen in de buurt van Guérigny, is eigenlijk niet echt nieuw. Toen ik negen jaar geleden in het stadhuis arriveerde, waren er al veel kinderen,” herinnert zich Jean-Louis Fity, de burgemeester.

Jonge stellen blijven
Steeds meer jonge paren komen en blijven in Poiseux. Zoals Elodie Seigneur, die een jaar geleden verhuisde naar Mauvron, met haar man en haar 2-jarige kind. Ze legt uit: “We wilden graag iets kopen. We werden verliefd op dit huis en eerlijk is eerlijk, de huizenprijzen in deze streek zijn erg aantrekkelijk.”
De afwezigheid van een crèche heeft geen rol gespeeld bij hun besluit. “Ik breng mijn zoon naar de oppas in Guérigny,” zegt ze. Ook het ontbreken van een school had geen invloed. “Ik denk dat er wel een schoolbus stopt. De school bevindt zich in Guérigny en dat is niet ver. “De nabijheid van een grotere stad is voldoende,” zegt ook haar buurman Alan Laruelle, vader van drie kinderen in de leeftijd van 11, 9 jaar en 2 jaar. “Wij zijn hier tien jaar geleden komen wonen. Ik breng ze naar school in Guérigny voordat ik ga werken. De school ligt op de route naar mijn werk.”

Lees meer

toren met warmte tegen vorst wijnbouw

Wijnboeren verenigen zich tegen de vorst

Vertaald uit FR naar NL

Twee jaar achter elkaar is genoeg! De wijnboeren van Pouilly en omgeving zijn het slachtoffer zijn van de grillen van een steeds ongunstiger klimaat zat. Soms hagelschade en steeds vaker late nachtvorst. In 2016, in de nacht van 19 april, daalde de thermometer tot -3 °C aan de grond en vernietigde enkele percelen.

Effect op de werkgelegenheid
Het afgelopen jaar was het opnieuw raak, met tussen 19 en 27 april nachtvorsten van -6 °C en -7 °C. Aanzienlijke schade aan de gewassen en dus een veel kleinere oogst. Dit krijgt steeds meer gevolgen voor de lokale economie en voor de werkgelegenheid. Sommige boeren moeten het aantal uren van hun werknemers verminderen, anderen gebruiken geen seizoenarbeiders meer. “Als de oogst mislukt of vermindert, wordt ook het werk in de wijnkelders daarna beïnvloed,” zegt Katia Mauroy, voorzitter van de ‘Syndicat Viticole’.
In de afgelopen jaren hebben wijnboeren allerlei vruchtbare percelen, die dertig of veertig jaar lang braak hebben gelegen, herbeplant. In de jaren vijftig was er vaak vorstschade en werden de wijngaarden regelmatig getroffen door hagel. Na verscheidene jaren zonder oogst, werden die percelen dan verlaten en achtergelaten.
wijnboerIn 1997-1998 beschadigde de lentevorst opnieuw de wijngaarden. In die tijd brandden de boeren fakkels tegen de vorst. Een arbeidsintensief werk. Zodra de temperatuur rond -1 °C kwam, vaak midden in de nacht, staken de boeren 400 tot 500 fakkels per hectare aan. Er waren ook boeren die voor een sprinklerinstallatie kozen, die de lucht verzadigde met vocht zodat de knoppen van de druiven gehuld werden in een dun beschermend laagje ijs. Tijdens de vorstperiode van 2016 zijn er verschillende systemen getest, variërend van fakkels tot gasbranders.
Vorig jaar is de wijnwereld op zoek gegaan naar duurzamere oplossingen. De exploitanten hebben zich verenigd en hebben een collectieve oplossing gevonden. “In de wijngaarden zien we nu overal torens verschijnen. Er zijn er al vijftig geplaatst. Zo’n machine kan verschillende percelen beschermen van meerdere eigenaren, afhankelijk van de temperatuur. 4 hectare bij een temperatuur van -4 °C, 6 tot 7 hectare bij -2 °C. Deze apparaten blazen warme lucht naar de grond en beschermen zo de beplanting. Sommige werken automatisch en lopen op gas. Andere werken op olie of moeten aangedreven worden door een tractor. De meeste machines worden collectief aangeschaft. Een grote investering. We spreken toch al gauw van €10.000 per toren,” vertelt Katia Mauroy.

Lees meer

snelheid op tweebaansweg naar 80

80 km/u: wat vinden de automobilisten in de Nièvre ervan?

Vertaald uit FR naar NL

De kogel is door de kerk. Premier Edouard Philippe kondigde het vorige week aan: De maximumsnelheid op tweebaanswegen gaat van 90 naar 80 km per uur.

snelheid op tweebaansweg naar 80Christian uit Prémery
“Weet je wat pas echt gevaarlijk is? Al die slecht onderhouden wegen. Laten we beginnen met die te herstellen. Op smalle wegen is 80 km per uur een goed idee, maar laat ons gewoon 90 rijden op de andere wegen. Het zou echt per geval bekeken moeten worden, afhankelijk van hoe gevaarlijk het is.”

Donovan uit Nevers
“Dit slaat nergens op. Dat wordt dus nog meer op de rem staan. Ik denk niet dat deze 10 km/u voor minder ongelukken gaat zorgen. Als we het vergelijken met Duitsland… dit stelt helemaal niks voor. En wat te denken van de motorrijders. Die ontneem je zo toch alle plezier!”

Sinds 2015 is op drie stukken van tweebaanswegen (op de RN7, de RN57 en de RN151) geëxperimenteerd met een snelheidsvermindering tot 80 km/u. Tegen 2018 zou bijna 400.000 kilometer weg dezelfde verandering ondergaan. Het doel van de overheid is het aantal verkeersdoden terugbrengen: 200 tot 400 levens per jaar.

Lees meer

houtstapel

In Prémery is het hout uit de bossen voor de inwoners

Vertaald uit FR naar NL

De liefhebbers hebben tot eind maart 2018 de tijd om hun stuk bos te kappen en het hout te verwijderen. Deze oude traditie is nog steeds erg in trek bij de bewoners van de beboste gemeenten in de Nièvre. Het geeft ze de mogelijkheid om goedkoop aan brandhout te komen.
Om negen uur, vier dagen voor Kerst, werden de percelen in het bos Moreau, in de gemeente Prémery, toegewezen. Ieder kreeg een strook van 600 m lang. Door de mist waren er niet veel mensen op afgekomen.
Patrick, een jonge gepensioneerde, was er wel. Met zijn kettingzaag. “De andere gepensioneerden komen wel als de mist weer opgetrokken is.”
affouage“We gebruiken allemaal biologische olie. Dat is een van de voorwaarden. We moeten rekening houden met het milieu. Vijftig jaar geleden lag het hier nog vol met ijzeren blikjes, dat willen we niet meer. We laten het gebied net zo schoon achter als voor de affouage,” legt Alexis Plission uit. Hij is gemeenteraadslid in Prémery en één van de voorvechters van deze oude traditie. “Iedereen heeft nu de mogelijkheid om zijn huis te verwarmen voor minder geld. Een stère hout die je ergens koopt, kost toch al gauw 45 euro. Wij bieden de percelen aan voor €15. Daar haal je 6 tot 8 stères uit. Je moet natuurlijk wel de beschikking hebben over de juiste apparatuur. Ook moet je kunnen omgaan met een kettingzaag en weten hoe je het hout uit het bos krijgt.  ‘l’Entreprise à But d’Emploi’ (EBE) biedt ondersteuning als het nodig is. Veiligheid staat voorop. Vooral in bossen waar geen bereik is met je mobiele telefoon.”

Geschiedenis
‘Affouage’ is een gebruik dat dateert uit de Middeleeuwen en stelt mensen in staat een perceel van een gemeentelijk bos te exploiteren. Een gemeenteraad heeft de mogelijkheid om een deel van het gemeentelijke bos te reserveren voor zijn inwoners. Het woord ‘affouage’ komt van het oude Franse werkwoord ‘affouer’ dat verwarmen betekent.

Lees meer