Reizen naar en door Frankrijk

[bron: Lotgenoten]

Reizen in Frankrijk, in Europa en buiten de Europese Unie.

Volgens de website van de regering is interregionaal reizen in Frankrijk na maandag 5 april verboden, behalve om dwingende of beroepsredenen: dit weekend zal er zekere mate van tolerantie zijn voor Fransen die in een andere regio het paasweekeinde willen doorbrengen. Fransen in het buitenland kunnen terugkeren.

Reizen in de Europese Unie: reizen naar Europese landen is mogelijk op voorwaarde dat hun grenzen openstaan voor Fransen en dat u een dwingende of professionele reden kunt aantonen, alsmede een negatieve PCR-test die minder dan 72 uur oud is.
Deze maatregel is niet van toepassing op grensbewoners (die binnen een straal van 30 km van hun woning wonen).

Voor binnenkomst in Frankrijk op het Franse grondgebied vanuit een land in de Europese ruimte is een negatieve uitslag vereist van een biologische test voor virologische screening “RT-PCR COVID” die minder dan 72 uur voor vertrek is gedateerd. Deze verplichting geldt voor alle wijzen van reizen (aankomst over de weg, per spoor, door de lucht of over zee).

Alle reizigers ouder dan elf jaar, moeten dus het resultaat van een virologische screeningtest “RT-PCR COVID” van minder dan 72 uur voor vertrek overleggen (vertrek van de eerste vlucht in geval van een aansluitende reis) Bovendien een verklaring op erewoord waaruit blijkt dat :
– dat hij/zij geen symptomen heeft van een Covid-19 infectie,
– dat hij/zij er niet van op de hoogte is in de veertien dagen vóór de reis in contact te zijn geweest met een bevestigd geval van Covid-19,
– voor reizigers die ouder zijn dan elf jaar, dat hij ermee instemt dat bij zijn aankomst op het nationale grondgebied een virologische screeningtest of een biologisch onderzoek op de opsporing van SARS-CoV-2 wordt uitgevoerd.

Om naar een land buiten Europa te gaan: sinds 31 januari 2021 om 0.00 uur moet voor elke reis naar/van een land buiten de Europese ruimte een dwingende reden worden opgegeven. De indicatieve lijst kan worden gedownload van de website van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Het bestaan van de dwingende reden moet vóór het vertrek in Frankrijk worden geverifieerd. In geval van een valse verklaring of een ongeldige reden zal de toegang tot het vliegtuig worden geweigerd.

Wat zijn de dwingende redenen om te reizen?
-Overlijden van een familielid in de rechte lijn van een broer of zus
-Bezoek aan een persoon van wie de prognose vitaal is, voor familieleden in rechte lijn; Vereiste documenten: overlijdensakte of akte, medisch attest waaruit de toestand van de persoon van wie de prognose vitaal is, blijkt
-Gezagsrecht over de kinderen door de ouder met ouderlijk gezag of waarvan het gezagsrecht bij rechterlijke beslissing is erkend Vereiste documenten: rechterlijke beslissing en bewijs van verblijfplaats
– Dagvaarding door een gerechtelijke of administratieve autoriteit Vereiste documenten: dagvaarding door de administratieve of gerechtelijke autoriteit
– Juridische of economische onmogelijkheid om op het grondgebied te blijven waar de betrokkene zich bevindt / uitvoering van een uitzettingsbevel Vereiste documenten: verlopen verblijfsvergunning, kennisgeving van ontslag, enz.
– Studenten bij de aanvang, de hervatting of het einde van een studie Vereist document: Door de instelling afgegeven schoolcertificaat
–Terugkeer naar het hoofdverblijf wanneer de reis vóór 31 januari 2021 is aangevangen.

Lijst van dwingende professionele redenen:
– Dienstreizen die essentieel zijn voor de uitoefening van een economische activiteit, die een aanwezigheid ter plaatse vereisen die niet kan worden uitgesteld en waarvan het uitstel of de annulering kennelijk onevenredige gevolgen zou hebben of onmogelijk zou zijn (met inbegrip van beroepsvervoerders); Vereiste documenten: getuigschrift van de werkgever, beroepskaart voor bemanningen van internationaal goederenvervoer, internationaal personenvervoer, internationaal zeevervoer
– Beroepsbeoefenaar uit de gezondheidszorg die betrokken is bij de bestrijding van Covid 19 of die deelneemt aan samenwerkingsacties van groot belang op het gebied van de gezondheidszorg; Vereist document: beroepskaart
– Eenmalige dienstreizen in verband met de uitoefening van het openbaar gezag (met inbegrip van diplomatieke dienstreizen) die niet kunnen worden uitgesteld of opgeschort. Vereiste documenten: beroepskaart, dienstopdracht
– Professionele topsporters voor deelname aan door het ministerie van Sport gevalideerde bijeenkomsten Vereiste documenten: beroepskaart, door de organisator in samenwerking met het ministerie van Sport afgegeven attest

Lijst van dwingende gezondheidsredenen
– Belangrijk medisch noodgeval (voor de persoon zelf en voor een begeleider indien zijn aanwezigheid onontbeerlijk is) Vereiste documenten: medisch attest, bewijs van geplande ziekenhuisopname, enz…

1Reizen in Frankrijk: waar kunt u heen en hoe?
Voortaan gelden in alle departementen van Frankrijk beperkende maatregelen, naast de avondklok (19.00-06.00 uur) die in heel Frankrijk geldt. Ten minste tot 2 mei zijn interregionale reizen verboden, behalve om dwingende persoonlijke of beroepsredenen. In ieder geval raadt de regering sterk aan om onnodige reizen te beperken.

Reizen in Europa: naar welke landen kunt u gaan?
Er zijn geen beperkingen, om Frankrijk te verlaten voor een land in de Europese Unie. De regering heeft een website opgezet om in real time de opening van de grenzen van de lidstaten van de Europese Unie en hun toegangsvoorwaarden te kunnen volgen. Desondanks heeft de regering geadviseerd niet te vertrekken.

Europese landen met een isolatieperiode bij aankomst: Portugal (14 dagen quarantaine),Ierland (14 dagen quarantaine),Verenigd Koninkrijk (quarantaine van 10 dagen),Nederland (quarantaine van 10 dagen),Duitsland (quarantaine van 10 dagen voor risicogebieden),Italië (quarantaine van 5 dagen),Oostenrijk (quarantaine van 10 dagen)

Europese landen gesloten voor reizigers uit Frankrijk: België, Cyprus, Hongarije, Finland, Denemarken, Tsjechische Republiek, Rusland, Noorwegen

Wat zijn de voorwaarden voor vliegreizen?
Antigeentests (die een resultaat in minder dan 30 minuten mogelijk maken) worden in Franse luchthavens ingezet. Ze worden voor 100% vergoed door de ziekteverzekering, vereisen geen voorschrift en zijn met name bedoeld voor asymptomatische reizigers die uit gebieden komen waar de infectie actief circuleert. Stofmaskers (voor het grote publiek) zijn niet toegestaan aan boord van vliegtuigen of op luchthavens. Een regeringsdecreet (decreet 2020-860 van 11 juli) beveelt alleen het dragen van chirurgische maskers aan, en dus wegwerpmaskers. Dit zijn de sanitaire maatregelen die momenteel van kracht zijn op de luchthavens: het dragen van maskers is verplicht; er is bewegwijzering aangebracht om ervoor te zorgen dat fysieke afstand in acht wordt genomen; er zijn automatische dispensers van hydro-alcoholische gel geïnstalleerd; de desinfectie- en reinigingsprocedures zijn versterkt met een virucidaal product en er is een aanpassing van de veiligheidscontroleprocedures ingevoerd om fysiek contact te beperken. Online inchecken voor aankomst op de luchthaven wordt aanbevolen en passagiers wordt aangeraden zo licht mogelijk te reizen. Het verdient de voorkeur hun instapkaart op hun smartphone te tonen. De belastingvrije verkoop aan boord van vliegtuigen is beperkt.
Antigeentests, die sinds oktober in Frankrijk zijn toegestaan, worden op luchthavens ingezet.

Reizen met de trein: het dragen van een masker, fysieke afstand…
Om met de trein te mogen reizen, moet elke gebruiker ouder dan 11 jaar de sanitaire voorschriften naleven, zowel in het station als aan boord van de trein: Houd een fysieke afstand van ten minste 2 meter van elkaar. In de wachtzones, onder de hoofdschermen van de treinen, voor de zelfbedieningsterminals, op de roltrappen en op de perrons zijn grondmarkeringen aangebracht.
Het dragen van een masker is verplicht op stations en in treinen. Maskers zijn te koop in automaten en winkels in de stations. “Bij de ingang van de grote stations wordt door de politie en de Sûreté ferroviaire een controle uitgevoerd om na te gaan of de verplichting om een masker te dragen in de stations en op de treinen wordt nageleefd. Het niet dragen van een masker wordt bestraft met een boete van 135 euro. Het personeel dat tijdens uw reis aanwezig is, is uitgerust met maskers om ervoor te zorgen dat iedereen beschermd is”, aldus de SNCF op haar website.
Koop uw tickets bij voorkeur on line (website en applicatie oui.sncf, applicatie SNCF Assistant) om wachten in stations en mogelijke vervuiling te voorkomen.

Kunnen we een trein nemen na 7 uur ‘s avonds? Ja, maar alleen voor een reis die onder een van de uitzonderingsgronden valt (werk, medische afspraak, dringende familieredenen, kinderverzorging, reizen of begeleiding van een gehandicapte, …). Als uw trein na 19.00 uur op de plaats van bestemming aankomt, geldt het vervoersbewijs als bewijs.

[bron: Lotgenoten]

Dit bericht is 222 keer bekeken

Muzikanten zweven tussen hoop en vrees

Terwijl de cultuurwereld hopeloos stilligt, weet de artiestenwereld nog steeds niet wanneer zij weer aan het werk zullen kunnen. Een moeilijke situatie om mee te leven. Vooral in tijden van Covid. Meer dan vier maanden lang hebben muzikanten en technici hun ongeduld nauwelijks kunnen verbergen.

Eindeloos in stilte afwachten’, zegt Matthieu Dumont, een muzikant uit Saint-Yan. ‘In de culturele wereld is werkelijk alles tot stilstand gekomen,’ zegt de 24-jarige bassist. ‘We weten niet waar het heen gaat, het begint nu echt heet onder onze voeten te worden. Veel mensen zullen hun status verliezen en zijn ondertussen al op zoek naar iets anders. De meesten kunnen er gewoon niet meer tegen, we willen gewoon ons werk kunnen doen en weer aan de slag.’

Gevoel van onrechtvaardigheid

Philippe Tomasz en Henri Laporte, bandmaatjes van de groep Burn Out, mogen volgens de richtlijnen niet meer samen repeteren en over concerten fantaseren ze al helemaal niet meer, dat is slechts geschiedenis. Een situatie die als een diep onrecht wordt ervaren. ‘Mensen mogen dicht opeengepakt staan in de metro of op een perron, dat is allemaal geen probleem, maar voor een podium…’ zegt Philippe Tomasz. ‘We weten ondertussen echt wel wat dit virus doet’, vervolgt Matthieu Dumont. ‘We hebben nu zelfs vaccins. Wij zouden heel goed concerten kunnen organiseren in alle veiligheid, met maskers, met één zitplaats voor twee stoelen bijvoorbeeld… Er is toch geen reden meer om de hele cultuurwereld op slot te houden, nu toch niet meer? Vooral ook omdat het een grote invloed heeft op het moreel van de mensen.’

Een status op het spel

Hun huidige obsessie: concertdata vinden voor de zomer. Een gecompliceerdere missie dan het lijkt. ‘Op dit moment hebben we er maar vier gepland, terwijl we er normaal gesproken zo’n twintig doen in juni, juli en augustus. Maar de organisatoren weten niet hoe het zal gaan, dus willen ze niets plannen en zich niet vastleggen. De regering heeft het principe van een blanco jaar goedgekeurd, waardoor de rechten automatisch worden verlengd, maar werknemers met een tijdelijke arbeidsovereenkomst zullen tussen nu en eind augustus nog zo’n 40 optredens moeten vinden om hun status te behouden. Matthieu Dumont bijvoorbeeld, komt nog 20 dagen tekort. Dit is toch bijna niet te doen in deze situatie?’

Dankzij privélessen die hij geeft, slaagt hij er toch in het beter te doen dan veel andere muzikanten. Maar zelfs daarmee redt hij het niet. ‘De avondklok maakt het er niet gemakkelijker op en heeft grote invloed op wat ik doe. Ik kan daardoor niet heel veel leerlingen ontvangen. En lesgeven via zoom werkt gewoon niet zo goed. Bij  muziek maken is contact erg belangrijk.’

Terwijl de cultuurwereld deze donderdag in de grote steden van Frankrijk zijn ongenoegen liet blijken, hoopt de muzikant zo snel mogelijk terug te vinden wat hij zo heeft mist: het publiek en het podium. ‘Op een gegeven moment moeten we er uit en weer voor publiek kunnen spelen.’

Aart Sierksma

Bron: Les intermittents dans l’attente, le flou et la crainte [Emmanuel Daligand]

Dit bericht is 110 keer bekeken

Le Canapé Rouge

De boekhandel behoort tot de eerste levensbehoeften. Deze officiële aankondiging van de regering zorgde voor een zucht van verlichting. Le Canapé Rouge, de vereniging die een goedkope boekhandel runt in de rue du Commerce in Bourbon-Lancy gaat de bakens verzetten.

Wij hebben tijdens de lockdown ongestoord allerlei nieuwe vormen kunnen ontwikkelen’, zegt Louis Machuret, voorzitter van de vereniging Canapé rouge in Bourbon-Lancy. ‘Maar we kunnen nog steeds geen gebruik maken van onze zaal die bestemd is voor gezellige bijeenkomsten en activiteiten. Daarom hebben we sinds kort een ruimte omgebouwd tot expositieruimte. Na een deel van de herfst en de winter werken van Rémi Bloch te hebben tentoongesteld, presenteren we nu enkele creaties van de Moulin Rouge-artieste Noëlle Picandet – Baudoin.’

Een ontwikkeling in de schilderkunst van Noëlle Picandet – Baudoin

Na twee jaar aan de universiteit van Vincennes de zogenaamde moderne technieken te hebben bestudeerd, sloot zij zich in Yzeure (Allier) aan bij een groep kunstenaars die meer geïnteresseerd waren in abstract expressionisme. Zij begon met boetseren voordat zij haar werkterrein verruimde naar andere technieken zoals schilderen, inkt, houtskool en collage. Zo presenteert zij nu een aantal werken die ze met gemengde technieken heeft opgebouwd. Ze combineert tekenen, schilderen met acryl, dat snel droogt, en olie, dat een langere droogtijd nodig heeft, en collages in dezelfde compositie. Door het in elkaar opgaan van deze verschillende technieken ontstaat een abstracte vorm. Zo ontsnapt het doek aan de kunstenaar om een eigen leven te gaan leiden.

Noëlle Picandet – Baudoin gaat niet noodzakelijkerwijs uit van een abstract thema, om ‘het doek te laten werken’, maar je kunt er wel eenvoudig bepaalde figuratieve aspecten in terugvinden. Ze liet ook wat schetsboeken achter voor raadpleging. Interessante schetsen omdat die de impulsen van het moment laten zien. En als haar wordt gevraagd of ze van foto’s werkt, is het antwoord duidelijk: ‘Nee. Als je vanaf een foto werkt, neig je naar perfectionisme en verlies je alle impulsen van het moment.’

Na negen maanden van ‘nieuwe activiteiten’, zie je goed dat Le Canapé Rouge zich aan de veranderende omstandigheden heeft aangepast en zichzelf heeft verbreed. ‘Maar altijd in de geest van het verspreiden van cultuur. We proberen toekomstige lezers naar onze tentoonstellingen te brengen,’ zegt Louis Machuret. ‘En aangezien alle gemeentelijke expositieruimten op dit ogenblik gesloten zijn, zijn kunstenaars verstoken van ieder publiek contact, hoewel ze over het algemeen wel doorwerken. Het is een beetje zoals in Parijs’, vervolgt hij, ‘waar de officiële galerijen open zijn terwijl de musea gesloten zijn. Mensen hebben behoefte aan artistieke ontdekking.’

Aart Sierksma

Bron: En complément des livres, le Canapé rouge accueille les peintres [Patrick Boyer]

Dit bericht is 82 keer bekeken

Autun gaat ondernemers helpen

Ondanks de Covid-19 is de gemeenteraad van Autun bezig met de herlancering van zijn commerciële startersregeling voor toekomstige ondernemers. De oproep tot het indienen van aanvragen is in volle gang.

Wij bieden hulp aan mensen die een zaak willen openen of aan degenen die al gevestigd zijn en een nieuwe winkel willen openen’, zegt Joseph De Rose, hoofd van de afdeling Coeur de ville van de gemeente Autun.

Dit systeem, bekend als de ‘commerciële startersregeling’, is in 2018 door de gemeente opgezet. Zo kan een startende ondernemer steun ontvangen voor bijvoorbeeld de huur van een pand.

50% van de huur

In het eerste jaar betaalt de gemeente 50% van de huur’, zegt het hoofd van de Coeur de ville. ‘Deze steun kan met een tweede jaar worden verlengd, maar het doel van deze subsidie is dat de starter na een jaar zelfstandig van zijn onderneming kan rondkomen. Aan het eind van het jaar maken we de balans op van de activiteit en passen we het systeem zo nodig aan voor een tweede jaar’, zegt Joseph De Rose.

Hoe kom je in aanmerking

Zelfs in deze moeilijke tijd vanwege de gezondheidscrisis, is de startersregeling zeer succesvol. In 2019 zijn acht beginnende ondernemers geaccepteerd. Op dit moment zijn ze allemaal nog in bedrijf. Vorig jaar werden zes andere aanvragen door de gemeente goedgekeurd en deze maken alle zes nog steeds gebruik van de regeling. Joseph De Rose wil erop wijzen dat het niet moeilijk is om te solliciteren en als mensen problemen hebben, kunnen ze contact met hem opnemen.

Om een aanvraag in te dienen moet je een motivatiebrief sturen aan de burgemeester waarin het project wordt toegelicht en de wens om van de regeling gebruik te maken wordt beargumenteerd. Een gedetailleerde presentatie van het project (foto’s, plannen, teksten, verkochte producten, aangeboden diensten, enz.) helpt. Daarnaast is een schriftelijke en ondertekende instemming van de eigenaar van het pand nodig met de huurovereenkomst. Kandidaten kunnen zich tot 15 februari melden.

Aart Sierksma

Bron: La Ville d’Autun vient en aide aux futurs commerçants

Dit bericht is 147 keer bekeken

Kunstenaars blijven doorgaan

De sluiting van de theaters heeft de liveoptredens tot stilstand gebracht. Kunstenaars blijven echter doorgaan, maar zonder enig idee wanneer ze eindelijk terug kunnen keren naar het podium.

In l’Espace des arts in Chalon-sur-Saône is al tijden geen toeschouwers meer gesignaleerd maar nog wel kunstenaars. Zij zijn sinds de eerste lockdown nooit gestopt en zijn nog dagelijks in de repetitieruimtes te vinden. La Méandre, het collectief Chalonnais met danseres Jane Fournier en haar gezelschap Fernweh werken sinds kort aan hun volgende creatie, het soloprogramma Ben Parado. Een programma dat een paar dagen later op het Transdanses-festival had moeten worden geprogrammeerd, maar door de lockdown niet door kon gaan.

Deze solovoorstelling zal naar alle waarschijnlijkheid nu pas volgend jaar in productie gaan. We hadden drie data gepland voor het festival. Normaal gesproken hebben we altijd te weinig tijd om iets te maken en te repeteren, maar nu bevinden we ons in een tegenovergestelde situatie’, zeggen Jane Fournier en Cédric Frouin. ‘Toch blijft het vreemd. Hoe kunnen we nou iets maken zonder de stimulans van het podium, zonder de ontmoeting met het publiek? Het is niet eenvoudig om te accepteren. We vertellen onszelf dat we alle tijd van de wereld hebben om iets moois te maken en weten tegelijkertijd dat de uiteindelijke show er heel anders uit zal gaan zien, omdat die nog ver weg ligt en niet zoals anders onder grote druk in een korte tijd is gemaakt. En dan bevinden ons ook nog in een periode waarin we als kunstenaars te horen krijgen dat we niet nuttig zijn. Gelukkig beschikken we over een grote veerkracht en proberen we nieuwe perspectieven te zien. Want cultuur blijft iets wat mensen samenbrengt.’

Een situatie die de meest gevestigde kunstenaars zou kunnen bevoordelen

We kunnen niet in de toekomst kijken,’ zeggen ze, ‘het spijt ons. De voorstellingen zijn gestopt, theaterdirecties verzekeren ons dat ze ons zullen steunen, maar er staat voorlopig niks gepland. Maar dat mag geen invloed hebben op de kunst. Ons doel is om er in te blijven geloven. Beter nog, de Espace des arts moedigt ons aan om de voorstellingen op een andere manier uit te voeren, maar die mogelijkheden blijven vooralsnog beperkt. Deze situatie is onvermijdelijk gunstig voor kunstenaars die al langer bestaan, die een netwerk hebben’, aldus de muzikant en de danser.

Ben Parado is een Sevilliaanse dans die Jane Fournier als klein meisje leerde. Een dans met codes van verleiding, verlangen en vintage jurken. ‘Ik leerde deze dans van mijn moeder toen ik zes jaar oud was, maar keek er al die jaren niet meer naar om. De hedendaagse dans nam mijn hele leven in beslag maar opeens had ik zin om het op mijn manier te herinterpreteren. Ik dans graag in mijn dagelijkse kloffie, op techno-muziek en alleen, terwijl deze Sevilladans een echtpaarsdans is’, legt Jane Fournier uit. ‘Het gaat me nu niet meer om de verleiding maar om de vraag hoe we onszelf verhouden tot het verleden.’

Deze solovoorstelling belooft een metamorfose voor te stellen waarin de danseres verschillende vrouwen belichaamt, van de mater dolorosa (bijnaam van de heilige Maria) tot de suffragette (vrouw die strijd voor vrouwenrechten) en dan tot de hedendaagse jonge vrouw op haar gemak in haar vrouwelijkheid en op haar sneakers.

Aart Sierksma

Bron: Les artistes continuent à créer, mais après? [Meriem Souissi]

Dit bericht is 152 keer bekeken

Straatnamen

Het zijn niet alleen de kleine gemeenten waar de wegen nog geen straatnamen hebben. Ook in Chauffailles bijvoorbeeld hebben niet alle straten een naam. Buiten het centrum van veel gemeenten zijn adressen moeilijk te vinden. Meestal is het nog beperkt tot de naam van een lieu-dit. Veel gemeenteraden zijn van plan om dit binnenkort te verhelpen.

Om de komst van hulpdiensten, zoals brandweer en ambulances, maar ook pakketdiensten en binnenkort glasvezel te vergemakkelijken, is een nauwkeurig adres een noodzaak. Chauffailles beslaat bijna 23 km² en de bewoners van verschillende buurten hebben nog steeds geen volledig adres, met straatnamen en huisnummers. De gemeenteraad is van plan om dit in het eerste kwartaal van 2021 te verhelpen. Het project voor de nieuwe adressering van ongeveer 70 gemeentelijke wegen is nog in de steigers gezet door de vorige gemeenteraad.

Voltooiing van het dossier tegen het einde van het eerste kwartaal van 2021.

La Poste heeft alle plaatsen die in aanmerkingen komen in kaart gebracht en voorstellen gedaan voor een naam’, zegt Stéphanie Dumoulin, de burgemeester van Chauffailles. ‘We hebben dit als uitgangspunt genomen en hebben ons verder laten inspireren door de naam van de bestemming van de weg, het bestaande erfgoed of de plaats in het kadaster. We hebben er goed op gelet dat er geen onnodige herhalingen in zitten.’

De volgende fase wordt nu in overleg met de bevolking uitgevoerd. ‘Het is belangrijk dat de bewoners hun mening geven. Tijdens de verkiezingscampagne hoorden we regelmatig dat de bewoners behoefte hadden aan een eigen, nauwkeurig adres en ook hoorden we dat zij betrokken wilden worden. Maar met de gezondheidscrisis van dit moment waren we niet in staat zijn om een openbare vergadering te organiseren’, betreurt de gekozen vertegenwoordiger. ‘De gemeenteraad heeft nu voorstellen gedaan voor straatnamen, die bekeken kunnen worden in het gemeentehuis en die in digitale vorm op de website van de gemeente te zien zijn. De inwoners hebben tot eind december de tijd om deze te raadplegen en eventuele opmerkingen te maken’.

Na dit overleg zal de gemeenteraad dit project samen met La Poste voortzetten. Het doel is om de naamborden begin 2021 te bestellen voor installatie in het eerste kwartaal. ‘We hebben geprobeerd zo volledig mogelijk te zijn. Normaal gesproken heeft iedereen aan het eind van dit project een nummer en een straatnaam’, besluit de burgemeester.

Aart Sierksma

Bron: Adressage: près de 70 rues et voies en attente d’un nom [Charlotte Rebet]

Dit bericht is 403 keer bekeken

Lamsvlees met Kerst

Aan het einde van de 18e eeuw waren schapen in de Morvan een belangrijke bron van inkomsten. Het populaire schapenras, de Morvandelle, ging linea recta naar de vleesmarkten in Parijs en omgeving.

Het leven van een lam

Na een draagtijd van vijf maanden worden de lammeren tussen februari en april in de schaapskooi geboren. De eerste twee maanden blijven ze bij de moeder die ze voedt. Hun dieet bestaat voornamelijk uit melk. In het voorjaar, wanneer de eerste jonge grassprieten verschijnen, mogen de ooien met hun jongen naar buiten. 

Een lam van zo’n veertig kilo gaat na vijf maanden naar het slachthuis. Hij heeft dan ongeveer vijftig tot zestig kilogram voer gegeten. Dat voer bestaat uit hooi, stro en verschillende soorten granen. Over het algemeen wordt schapenvlees als gezond en voedzaam beschouwd. Sommige mensen hebben liever gebraden of gegrild schapenvlees dan rundvlees. Het vlees wordt meestal saignant gegeten. Vlees kan op vier verschillende manieren gegeten worden: rauw (bleu), kort gebakken (saignant), half gebakken (à point) of goed doorbakken (bien cuit).

De belangrijkste onderdelen die gegeten worden zijn:

het hoofd voor de hersenen en de tong

de nek voor stoofschotels

de uitgebeende schouders voor braadschotels

de karbonades om te roosteren of te grillen

de borst om te worden gevuld, gesmoord of geroosterd

filets om koud te worden geserveerd met mayonaise

de poten met een vinaigrettesaus

hersenbeignets

lamsbout om te worden geroosterd in de oven of aan het spit

Nog maar weinig schapen in de Morvan

De lamsbout (gigot) staat steeds vaker op het menu met Kerst. Een delicatesse. De gigot ontleent zijn naam aan de gigue. Deze naam is vermoedelijk afkomstig van het Italiaanse woord giga (viool), een driesnarig muziekinstrument uit de Middeleeuwen met als karakteristieke eigenschap twee cirkels in de vorm van een 8. Dezelfde vorm als de gigot.

Maar het morvandiau-lam is bijna verdwenen. De ontwikkeling van de wolindustrie heeft ertoe geleid dat de boeren Merino-schapen zijn gaan importeren. Schapen van het ras Merino zijn erg geliefd om hun wol. Dankzij de vele huidplooien produceert één schaap wel vijf kilo wol per jaar. Ook de kwaliteit van die wol is nogal bijzonder. Per vierkante centimeter groeien bij een Merino tien keer zoveel haartjes als bij een gemiddeld schaap. De wol heeft een zeer fijne structuur en is daarom zeer geschikt voor tal van toepassingen, zoals gordijnen en vitrages. Maar na 1820 kwam ook hier weer de klad in en zijn de boeren teruggekeerd naar de vleesproductie. Het lammetje en zijn moeder keerden terug naar de weide.

Het lam staat symbool voor de deugden: onschuld, zachtmoedigheid en goedheid, maar is daarnaast het slachtoffer dat werd opgeofferd om de zonden van de mensen te verlossen. Vandaar dat Agnus Dei (Lam Gods) nog ieder jaar aanwezig is tijdens de traditionele paasmaaltijd. De laatste jaren echter zien we het lam ook steeds vaker op tafel bij het kerstdiner.

Aart Sierksma

Bron: L’agneau tient encore toute sa place à Noël [Claude Chermain]

 

Dit bericht is 331 keer bekeken

Al twee eeuwen wordt hier kalk geproduceerd

De kalkfabriek van de familie Vincent in Ternant gaat al twee eeuwen over van vader op zoon. Zij zijn de enige kalkfabrikanten in de Bourgogne Franche-Comté en een van de weinige onafhankelijke fabrikanten in Frankrijk.

We gaan op bezoek.

Aan de zuidelijke rand van de Nièvre, op de grens met de Saône-et-Loire, ligt het dorpje Ternant met zo’n 192 inwoners. Het heeft als bezienswaardigheid twee schitterende triptiek altaarstukken uit de 15de eeuw, ondergebracht in de Saint-Roch kerk en staat ook bekend om zijn oude kalkovens, die de Vincent’s tot op de dag van vandaag in stand houden.

Om er te komen moet je het bord naar Savigny-Poil-Fol volgen, via het gehucht Hiry. De gemeente heeft er ook nog een bordje onder geplaatst, Route des chaufourniers. Een kilometer verderop over een landweggetje kom je bij de boerderij van de Vincent’s. Je ziet al snel de silo en de steengroeve in een prachtige oker kleur verlicht door de zon, omgeven door groene weiden. Het pad ernaartoe is moeilijk begaanbaar. Victorien Vincent, hoed op z’n hoofd, heet ons van harte welkom.

Alle stadia van de productie

En dan is het tijd voor de rondleiding. Victorien vertelt over zijn vak en zijn jeugdherinneringen, verrijkt met zijn wetenschappelijke en technische kennis. ‘We maken in Ternant kalk van vader op zoon sinds 1835. Wij voeren alle productiestadia uit, van de ontginning van het kalksteen tot het uitstrooien bij de klant. In de loop van de tijd hebben we veel geïnvesteerd en onze installaties gemoderniseerd. Aan het oorspronkelijk productieproces hebben we niets veranderd. We produceren natuurlijke kalk, calcium en magnesium van hoge kwaliteit. We waren ook pioniers in het verspreiden van kalk in het begin van de jaren zestig. De landbouwgrond is hier van uitzonderlijke kwaliteit omdat het een zeer kalkhoudende klei is, ook wel mergel genoemd.’

Hij vervolgt: ‘Deze grond geeft een zeer vettig vitaminerijk gras met dezelfde elementen die ook in onze kalk voorkomen, wat zeer gunstig is voor de natuurlijke ontwikkeling van het vee. Daarom vind je hier in Ternant de beste Charolais-fokkerijen van de Bourgogne.’ Deze natuurlijke kans heeft van Ternant een gemeente gemaakt waarin de kalkfabrieken sinds de industriële revolutie welvaart brengen. ‘Vroeger werkten hier 70 arbeiders om de kalkovens van de boeren Jonas, Berthelot en Vivant te bedienen. Mijn familie is altijd ongebluste kalk blijven produceren op dit terrein. De kalksteengroeve is ondertussen uitgegroeid en beslaat nu twee hectare.’

De groeve is ontstaan in de Vroeg-Jura periode (ongeveer 205 tot 175 miljoen jaar oud)

Zeven generaties van vader op zoon zijn elkaar opgevolgd sinds Nicolas, de oprichter, in 1812 werd geboren. ‘Mijn overgrootvader Pierre, had 17 arbeiders. Vandaag de dag ben ik alleen op de boerderij met mijn vader Pierre-Gaston, die zo nu en dan bijspringt. We produceren 2.500 ton natuurlijke ongebluste kalk per jaar in onze twee ovens, onderverdeeld in drie producten: gebakken ongebluste kalk, magnesiumkalk en dolomitische kalk, die we in het voorjaar over het land verspreiden. De steengroeve waaruit we de kalksteen halen is ontstaan in de Vroeg-Jura periode (Lias). De afzetting werd gevormd in een warme zee over een periode van 8 miljoen jaar. Daarna steeg de temperatuur van de planeet en trok de zee zich terug. In het zuiden van de gemeente ontstond een grote opening waar de afzetting zich vastzette, zodat er twee kalkaders overbleven. Door de hoge temperaturen ontstonden er verticale scheuren in het gesteente. Vervolgens steeg de zee weer, waardoor er klei in de scheuren sijpelde dat voor een andere samenstelling zorgde.

Bijna 95% van zijn klanten zijn boeren en fokkers binnen een straal van 50 km

Hij beschrijft de kleuren van de verschillende lagen met zijn vingertoppen. ‘In het bovenste gedeelte is het kalksteen lichtgeel, in het centrale gedeelte is het beige en blauw en bestaat het volledig uit fossielen. In het onderste gedeelte is het kalksteen donkerblauw, en soms zwart. De kalk die we produceren is natuurlijk, vet en grijs. We noemen dat ongebluste kalk (calciumoxide). Het wordt beige in de staat van gebluste kalk (calciumhydroxide). Door zijn aard, d.w.z. zijn vorm en samenstelling, is onze kalk zeer gewaardeerd en geschikt voor de landbouw. De boeren en fokkers uit de buurt zijn een trouwe klantenkring die in de loop van de tijd is uitgebreid naar de andere departementen van de Bourgogne.’

Victorien, 37 jaar oud, heeft een commerciële opleiding gevolgd in Dijon. In 2011 heeft hij het bedrijf van zijn vader overgenomen. Hij herinnert zich als kind: ‘In een oude vrachtwagen met aanhanger ging ik samen met mijn vader kolen halen in Montceau-les-Mines. Dat was voor mij een heel avontuur. Op de kade deed een mijnwerker goocheltrucs speciaal voor mij. Ik vond het prachtig.’ Daarna komt er nog een herinnering aan zijn overgrootvader boven. ‘Vroeger kwamen de boeren hier met paard en wagen om kalk te halen. Een merrie die op het punt van bevallen stond kon nog net op tijd losgekoppeld worden. Toen het veulen was geboren, moest de merrie gelijk weer aan het werk.’

Duizend graden

De steen wordt mechanisch gewonnen uit de kalksteengroeve. Het wordt met een vermaler verkleind tot een aanvaardbare grootte voor het bakken. Het bakken gebeurt op 1000 graden in twee verticale tonvormige ovens (een uit 1901 en de andere uit 1956), waar het kalksteen en antraciet wordt vermengd. Het vuur wordt van onderaf aangestoken. Er is een ton antraciet nodig om zeven ton kalk te produceren. De gebakken en afgekoelde stenen worden van de bodem van de oven opgevangen en op een transportband achtergelaten. Vervolgens worden ze vergruisd tot een zeer fijn poeder, zonder in contact te zijn geweest met vocht. Het geheel wordt opgeslagen in een silo voordat het wordt uitgespreid over de weilanden van de boeren of voor particulieren in zakken wordt gedaan’, legt hij uit.

Aart Sierksma

Bron: La famille Vincent fabrique la chaux vive depuis près de deux siècles [Rémi Langlois]

Dit bericht is 247 keer bekeken

Een buitengewone tuin

Vorige week zondag kwamen een twintigtal mensen een permacultuur en een agrobosbouwtuin bezoeken in de buurt van het Château de Fougerette, onder leiding van Michel Postma en zijn partner Sina Jeep. Michel en Sina informeerden de gasten uitgebreid over de ontstaansgeschiedenis van het project.

De Buitengewone Tuin, de titel van een beroemd lied van Charles Trenet, vat de kenmerken van het perceel Wh?ch Garden mooi samen. Het ligt in het gehucht Fougerette in Étang-sur-Arroux. In dit groene paradijs midden in de natuur groeien allerlei planten in permacultuur en agrobosbouw. ‘Ik kende het kasteel al toen de eigenaar me op een dag vertelde dat hij een permacultuurtuin wilde’, legt Michel uit. Hij studeerde landbouwkunde aan de universiteit en werkte daarna op verschillende plekken in Nederland en elders in Europa. ‘Net voordat ik hier kwam, heb ik vier jaar in de Vogezen gewerkt, waar ik deze vorm van landbouw heb beoefend.’

Drie jaar

Samen met zijn vriendin en zijn vriend, Arjan During, zette hij een tuinbouwproject op in permacultuur en agrobosbouw op een perceel van één hectare in de buurt van het Château de Fougerette. ‘Dat was drie jaar geleden. Ons doel was om producten te leveren aan de bewoners in deze streek en om de keuken te kunnen bevoorraden tijdens de evenementen die hier worden georganiseerd’, vervolgt Michel Postma. Nu verkopen we ook manden met groenten ter plaatse en in een winkel in Luzy (58). Met de producten die we hier niet kwijt raken bevoorraden we ook nog een speciaalzaak in Autun en als er dan nog producten overblijven, maken we ze in. De tuin staat onder toezicht van de vereniging fou-de-fougerette die ook het kasteel en alle evenementen rond het kasteel beheert. Om gunstige groeicondities te creëren, hebben we bomen en struiken in de buurt van de verschillende tuinen geplant. Dit heet agrobosbouw’, legt de gids uit. ‘In de praktijk zorgen de bomen voor schaduw op de andere plantages, waardoor de grond koel blijft. Wanneer vervolgens de bomen worden gesnoeid, sterven de wortels, die bij die gesnoeide takken horen, af en dat levert weer zeer interessante voedingsstoffen op voor de andere planten. De grond hier is nogal zuur. Je moet veel compost toevoegen anders droogt de grond heel snel uit’, zegt Michel. ‘Je moet dus mulchen of de bodem bedekken. Maar in perioden van droogte, zoals nu, ontkomen we er niet aan om water te geven.’ Deze teeltmethoden werpen duidelijk hun vruchten af en daarbij komt dat deze tuin ook nog eens een lust voor het oog is en al je zintuigen op scherp zet.

Opmerking:

Lieu-dit Fougerette, 71 190 Étang-sur-Arroux.

Open op woensdag en zaterdag, van 9 tot 11 uur en van 16 tot 18 uur of op afspraak door te bellen naar 07.81.51.05.81.

Aart Sierksma

Bron: Wh?ch Garden, le jardin extraordinaire [Guy Lhenry]

Dit bericht is 555 keer bekeken

Kerstbomen

We gaan geen dode bomen in het centrum neerzetten?’ De burgemeester van Bordeaux, Pierre Hurmic, zette met deze verklaring de kerstboomstrijd in vuur en vlam.

Of het nu gaat om de Tour de France in Lyon of de kerstboom in Bordeaux, de nieuwe milieubewuste burgemeesters nemen geen blad voor de mond. En de onderwerpen stapelen zich op. Vaak heeft het te maken met radicale ideeën tegen Franse tradities of het streven naar een nieuwe groenere aarde? Dit keer zijn de producenten van kerstbomen in de Morvan de klos.

CO2-opname

De familiekwekerij van Jean-Christophe Bonoron produceert al 50 jaar kerstbomen in de Haut Morvan en sinds zeven jaar is hij de leverancier van DE boom, die met Kerstmis op de binnenplaats van het Elysée wordt geplaatst: ‘Ik vind het erg onnozel om een kerstboom te gaan verbieden. Iedereen weet toch dat dat een normaal cultuurgewas is. We kappen de boom om en planten een nieuwe. De Élysée-boom wordt niet gekapt in het bos, het is gewoon een gekweekte boom.’

Jean Christophe Bonoron, die tevens vice-voorzitter is van de Association française pour les arbres de Noël naturels, begrijpt het voorstel van de burgemeester van Bordeaux niet. ‘Wij, de producenten, houden ons al veel bezig met ecologische kwesties. We hebben veel respect voor het milieu. De boom is een zelfstandig groeiend gewas. We bevloeien onze gewassen niet en de bomen absorberen veel kooldioxide. Het CO2 eindresultaat van een kerstboom is buitengewoon positief.’

Om de kwaliteit van de sparren in de regio te bevorderen, heeft Jean-Christophe Bonoron ook het voorzitterschap van de gloednieuwe afdeling Sapin du Morvan met de beschermde geografische aanduiding indication géographique protégée (IGP) op zich genomen, die binnenkort van start gaat.

Onze tradities

Zou er een nieuwe trend kunnen ontstaan en is het te verwachten dat de natuurlijke kerstboom uit de tijd raakt? Jean-Christophe Bonoron gelooft er niks van. ‘Kun je je de teleurstelling van een kind zonder kerstboom voorstellen? Het maakt deel uit van onze tradities, het brengt ons terug naar onze roots. We gaan de kerstboom nog lang niet afschaffen.’

Tijdens een bijeenkomst van professionals vorige week bleek dat de vraag naar kerstbomen zelfs toeneemt. ‘We hebben veel bestellingen in het voorseizoen gehad’, vervolgt de kweker. ‘Na de lastige Covid-periode willen mensen weer samenkomen en met hun familie kerst vieren.’

En tot op de dag van vandaag heeft het Élysée geen contact opgenomen met Jean-Christophe om te stoppen met DE kerstboom, die elk jaar door de association Française du sapin de Noël naturel wordt aangeboden aan het Élysée.

Kort:

De kerstboomteelt vertegenwoordigt 1.000 vaste banen, plus 5.000 seizoenarbeiders tijdens de intensieve werkperiode (7 banen per 100 hectare).

Het aantal verkochte natuurlijke kerstbomen in Frankrijk wordt geschat op 6,1 miljoen.

De Franse productie bevindt zich voornamelijk in de Morvan, de belangrijkste productieregio met een miljoen bomen op 1.500 hectare, wat neerkomt op een kwart van de nationale productie.

2 miljoen sparren worden geïmporteerd uit België (60%) en Denemarken (25%).

Het duurt 5 tot 10 jaar, afhankelijk van de gewenste grootte, om een kerstboom te verkrijgen. Deze productie wordt beschouwd als een landbouwactiviteit.

Cijfers van het Ministerie van Landbouw en Voedselvoorziening (2019).

.

Aart Sierksma

Bron: Sapins de Noël: une polémique incompréhensible pour les producteurs [Alice Emorine]

Dit bericht is 442 keer bekeken