Iedere week een vegetarische maaltijd in de kantine

Gedurende twee jaar moeten alle scholen, bij wijze van proef, ten minste eenmaal per week een vegetarisch menu aanbieden. In de Yonne hebben sommige gemeenten al het voortouw genomen.
Geen vlees, vis of zeevruchten. Eieren en zuivelproducten worden daarentegen wel geaccepteerd. Van de kleuterschool tot de middelbare school, alle schoolkantines, zowel openbare als particuliere, moeten sinds 1 november minstens één vegetarische maaltijd per week aanbieden. De maatregel is vastgelegd in een wet in 2017 met de mooie naam Egalim (États généraux de l’alimentation). In de Yonne hebben sommige gemeenten niet gewacht en hebben direct actie ondernomen. Anderen zijn van plan volgend jaar te starten. Sommigen zijn tot slot van mening dat ze nog niet klaar of onvoldoende voorbereid zijn.

Sinds 2015 al een eco-verantwoord menu in Auxerre

‘We noemen het geen vegetarische maaltijd. Maar het is het wel. Omdat het geen vlees of vis bevat hebben we het een eco-verantwoord menu genoemd. Sinds 2015 worden deze menu’s één keer per maand geserveerd’, legt Noëlle Choquenot, directeur van de dienst Service du Temps de l’Enfant, uit. (Deze dienst is verantwoordelijk voor de oprichting, het beheer en de animatie van crèches, kinderdagverblijven, kleuter- en basisscholen in opdracht van het Franse Ministerie van Onderwijs). ‘We kozen ervoor om ze zo te noemen omdat de ondertoon anders is. Het moet iets normaals worden. Sinds één november worden ze wekelijks op maandag geserveerd.’
‘We regelen dagelijks de gemeenschappelijke maaltijdverzorging hier in Auxerre, waarbij we rekening houden met afvalscheiding, verspilling, volksgezondheid en duurzame ontwikkeling’, vervolgt Noëlle Choquenot. De commissie die de menu’s samenstelt staat onder leiding van een diëtist. En of ze nu vegetarisch zijn of niet, de maaltijden moeten evenwichtig samengesteld zijn’.

Sinds een jaar een maaltijd zonder vlees in Sens

Vanaf het begin van het schooljaar 2018-2019 is de vleesvrije maaltijd opgenomen in het dagmenu van de schoolkantines in Sens. Niet strikt genomen vegetarisch, want het kan gaan om vis, eieren, maar ook zuivelproducten. De vleesvrije maaltijd wordt bereid door diëtisten van API-Restauration. Deze dienstverlener moet er voor zorgen dat minstens 20% van de producten biologisch is en uit de regio komt.
‘We hebben het niet aangedurfd om een 100% vegetarische maaltijd te introduceren, dus kozen we voor de flexibiliteit van vleesloos. Nu wordt het verplicht om elke week een vegetarische maaltijd te serveren. Dit zal geen probleem zijn voor API Restauration, dat één keer per week zijn vleesloze maaltijd zal veranderen in een vegetarische maaltijd voor de 700 kinderen in onze kantines’, zegt wethouder Pascale Larché.

In Charny-Orée-de-Puisaye worden kinderen voorzichtig voorbereid

‘We hebben al één keer per maand een vegetarisch hoofdgerecht, zonder het echt te specificeren”, zegt Aurélien Brain, hoofd van de centrale keuken. ‘Het gaat onder meer om een groente-lasagne en een gehakt van linzen. Het doel was om de kinderen langzaam voor te bereiden op een maaltijd zonder vlees of vis. Er is overweldigend positief op gereageerd.’
Aurélien Brain heeft er alle vertrouwen in dat de wettelijke verplichting wordt toegepast. ‘We hebben al een aantal recepten, maar we zullen nog wat meer moeten variëren. We zijn intern al een eind op weg.’

In Joigny

‘We waren er al klaar voor’, stelt burgemeester Bernard Moraine. In overleg met onze dienstverlener Elite-Restauration, bieden we al enkele jaren een vegetarisch menu aan. 200 tot 250 schoolkinderen eten elke dag in de kantine en ongeveer 30 kinderen hebben om verschillende redenen voor dit menu gekozen. De regeling stelt kinderen in staat om meer groenten te eten en in dat opzicht vind ik het een zeer goede zaak. Het is tegelijk ook een vorm van voedseleducatie.’

In Sauvigny-le-Bois zijn ze overtuigd van het belang

In de kantine van Sauvigny-le-Bois hebben ze niet gewacht tot de wet ze verplicht om de kinderen vegetarische menu’s voor te schotelen. Lokale biologische producten, de strijd tegen afval, een educatieve tuin, leuke workshops rond lekker eten: het schoolrestaurant is de kern van een globale aanpak om de bewustwording rond voedsel te vergroten. ‘Sinds 2011 bieden we vegetarische menu’s aan, eerst één keer per maand, sinds vorig jaar twee keer per maand. We hebben deze keuze gemaakt omdat we ervan overtuigd zijn dat het essentieel is om ook voedingsmiddelen die rijk zijn aan plantaardig eiwitten aan te bieden”, zegt burgemeester Didier Ides. ‘De maatregel wordt over het algemeen positief beoordeeld. In ieder geval op zijn inhoud, maar niet noodzakelijkerwijs op zijn vorm. Het is een beslissing uit Parijs, ver van het veld en al helemaal niet aangepast aan de plaatselijke situatie. De maatregel is een stap in de goede richting wat betreft voedseleducatie, maar qua uitvoering een gedrocht. Er wordt ons gevraagd om in korte tijd grote stappen te zetten, maar evenwichtige menu’s samenstellen doe je niet van de ene op de andere dag. Het zal enige tijd en aanpassing vergen voor het personeel om te begrijpen hoe je een evenwichtig menu opbouwt en hoe je verschillende recepten vindt. Wij doen dit op onze eigen manier en in ons eigen tempo.’

Aart Sierksma

Bron: Obligation d’un repas végétarien chaque semaine dans les cantines : des communes de l’Yonne l’affichaient déjà à leur men

Loonongelijkheid

18 november 2019/in Vertaald uit l’yr, Yonne (89) /door Aart Sierksma

Het is moeilijk te geloven, maar in 2019, dus in de eenentwintigste eeuw, is de loonongelijkheid tussen mannen en vrouwen zodanig dat vanaf 5 november, precies om 16.47 uur, vrouwelijke werknemers symbolisch tot het einde van het jaar vrijwillig voor niets werken.

Elk jaar opnieuw is het weer even schrikken als de nieuwe gegevens binnenkomen. De situatie stagneert. De Europese commissarissen luiden de noodklok: ‘Europese vrouwen blijven twee maanden gratis werken in vergelijking met hun mannelijke collega’s’. Volgens het Europese Bureau voor de Statistiek Eurostat is het gemiddelde bruto-uurloon van Europese vrouwen gemiddeld 16% lager dan dat van mannen in Europese Gemeenschap.

Al 60 jaar in de statuten

In het traditionele communiqué tijdens de Europese dag van gelijke beloning, op 4 november, hamerde Frans Timmermans (eerste vice-voorzitter van de Europese Commissie), Marianne Thyssen (commissaris voor werkgelegenheid) en Vera Dayová (commissaris voor Justitie) op deze grote ongelijkheid: ‘Het is 60 jaar gelden dat het beginsel van gelijke beloning werd vastgelegd in de Europese Verdragen, en toch weerspiegelt de dagelijkse realiteit van vrouwen in heel Europa nog steeds niet de wetten van (….)’.

Meerdere oorzaken

De oorzaken achter de loonkloof zijn natuurlijk meervoudig, zegt de EU: ‘Vrouwen werken vaker in deeltijd, ze worden geconfronteerd met het glazen plafond in bedrijven, ze zijn minder aanwezig in goed betaalde sectoren of ze zijn vaak primair verantwoordelijk als het gaat om de zorg van hun gezin. Een manier om deze oorzaken aan te pakken is om het evenwicht tussen werk en privéleven van werkende ouders en verzorgers te verbeteren’.

Een zoveelste richtlijn

Afgelopen januari, in het kielzog van talrijke teksten die al gevalideerd zijn om de loonkwesties van vrouwen te bevorderen, hebben het Europese Parlement en de Raad van Europa een voorlopig akkoord goedgekeurd over een nieuwe richtlijn over het evenwicht tussen werk en privéleven van ouders en verzorgers. De maatregelen bepleitten in het bijzonder om de ondervertegenwoordiging van vrouwen op de arbeidsmarkt aan te pakken en hun loopbaanontwikkeling te ondersteunen door betere omstandigheden te creëren wat betreft werk en privé. ‘Het enige wat nu moet gebeuren is de bestaande richtlijnen in de praktijk brengen. Actie dus’.

Franse vrouwen zijn nauwelijks beter af

De situatie van Franse vrouwen is bijna in overeenstemming met het gemiddelde in de EU. De loonkloof is dit jaar 15.4%. Vorig jaar was het 15.6%. Een kleine vooruitgang in de richting van gelijkheid

dus. Volgens het Inequalities Observatory is de kloof tussen het inkomen van mannen en vrouwen gemiddeld 21% voor leidinggevenden en 8% voor werknemers. En volgens de minister van Arbeid, Muriel Pénicaud, zijn de grootste bedrijven niet bepaald de braafste: 17% van de bedrijven die meer dan 250 werknemers in dienst hebben staan aan de verkeerde kant van de streep’.

.. en de Esten staan onderaan de ranglijst

De rangorde, opgesteld door de EU laat een groot verschil tussen de lidstaten zien. Onder de goede leerlingen in Europa loopt Roemenië voorop met een loonkloof tussen mannen en vrouwen van 3,5%. Luxem

burg en Italië volgen met 5%. Dit stijgt geleidelijk door naar Zweden (12,6%) en vervolgens naar Spanje en Nederland (15,1 en 15,2%); Portugal (16,3%), Finland (16,7%). Het Verenigd Koninkrijk staat op 20,8%; de Duitse buurman op 21%, terwijl de ‘hoofdprijs’ naar Estland gaat met een kloof van 25,6%.

Aart Sierksma

Bron: À partir de 16h47 aujourd’hui, Mesdames, vous travaillez pour du beur

Een fontein in Château-Chinon en een monumentaal beeld in Clamecy

28 oktober 2019/in Vertaald uit l’yr, Yonne (89) /door Aart Sierksma

Een fontein in Château-Chinon en een monumentaal beeld in Clamecy

De onbekende geschiedenis van twee werken aangeboden door François Mitterrand.

De fontein van Niki de Saint Phalle in Château-Chinon en de Man van de toekomst van César in Clamecy zijn geschenken van president Mitterrand. Zij hebben hun plaats niet zonder slag of stoot gevonden. Hun locatie is zelfs in de loop der tijd omgedraaid. François Mitterrand, president van Frankrijk van 1981 tot 1995, gedeputeerde van de Nièvre en burgemeester van Château-Chinon, had beloofd een kunstwerk aan te bieden aan elk van de twee steden in zijn district, Clamecy en Château-Chinon. Dit mooie initiatief heeft nogal wat moeite en tijd gekost. Voor Château-Chinon had de president gekozen voor een monumentaal beeld van César, een kunstenaar waar hij dol op was. De toenmalige burgemeester van Château-Chinon, René-Pierre Signé, beviel dit voorstel echter helemaal niet. Hij wist niet hoe hij dit aan de bevolking moest verkopen: ‘Hedendaagse kunst is niets voor ons’.

De locatie omgedraaid door de president

Geconfronteerd met de in het openbaar geuite aarzelingen van René-Pierre Signé besloot de geërgerde president de werken om te draaien. De fontein van Niki de Saint Phalle, oorspronkelijk gepland voor Clamecy naar Château-Chinon en het beeldhouwwerk van César getiteld Man van de toekomst naar Clamecy. De burgemeester Bernard Bardin van Clamecy verwelkomde het kunstwerk met veel plezier. Hij zei vol vertrouwen ja en geloofde in het vermogen van de inwoners van Clamecy om risico’s te durven nemen, ondanks de heftige kritiek die losbarstte.

De man van de toekomst werd ingehuldigd op 6 juli 1987. De fontein van Niki de Saint Phalle met de verbazingwekkende kleurrijke en geanimeerde sculpturen, op 10 maart 1988, tijdens een flinke sneeuwbui. René-Piere Signé herinnert zich nog steeds het schouderklopje van de president en deze paar woorden uitgesproken door Mitterrand: ‘U bent getuige van het feit dat ik de fontein van Niki de Saint Phalle voor Château-Chinon heb bestemd’. Woorden die de voormalige burgemeester nog steeds doen glimlachen. Omdat dat niet echt de bedoeling was.

César’s steek onder water voor de burgemeester van Château-Chinon

Bernard Bardin was zich terdege bewust van de aarzelingen van Château-Chinon ten opzichte van het werk van César. Een buitenkansje voor Clamecy uiteindelijk, omdat hij vanaf het begin de voorkeur gaf aan het werk van César. ‘Ik had het gevoel dat dit werk gemakkelijker de tijd zou doorstaan en ik respecteerde absoluut de keuze van de president.’ En tot slot César. Hij kon niet nalaten om een hatelijke opmerking over René-Pierre Signé te maken op het moment van de inhuldiging: ‘Ach, u wilde mijn sculptuur toch niet voor uw gemeente?’

De twee kunstwerken worden tegenwoordig omarmt door de lokale bevolking en zijn erg populair bij toeristen.

Aart Sierksma

Bron: Une fontaine à Château-Chinon, une sculpture monumentale à Clamecy : l’histoire méconnue des deux œuvres offertes par François Mitterrand

De Abdij van Pontigny staat te koop

Nieuw hoofdstuk in het dossier van de Cisterciënzers Abdij van Pontigny: (De orde der cisterciënzers is een kloosterorde die in 1098 is opgericht door Robert van Molesme in de abdij van Cîteaux). De regio Bourgogne Franche-Comté heeft officieel aangekondigd om afstand te doen van het landgoed van de Abdij van Pontigny, terwijl diezelfde regio het in 2003 juist had aangekocht. Vanaf juli staat het te koop. Het gaat om tien gebouwen, gebouwd tussen de twaalfde en twintigste eeuw. In totaal ongeveer 6.000 m² op negen hectare grond.

Het gewest heeft besloten om er een openbare inschrijving van te maken om op die manier verschillende potentiële kopers met elkaar te laten concurreren. De kandidaten kunnen hun blijk van belangstelling indienen. Het doel van deze opzet is natuurlijk het landgoed te verkopen tegen de best mogelijke prijs.
Yves Delot, president van de intercommunale Serein Armance: ‘Deze 900 jaar oude site is een onaangeboorde schat die internationale faam zou kunnen hebben. Dit is onze Vézelay Florentinois.’

De abdij is zeer geschikt voor allerlei doeleinden. ‘De Vrienden van Pontigny willen er graag een training en onderzoekscentrum openen, dat gewijd is aan monumentrestauratie in samenwerking met het Centre d’Études Médiévales in Auxerre’, aldus de voorzitter Micheline Durand.
De orgelvereniging in Pontigny hoopt op de toekomstige restauratie van het orgel van de abdij. ‘Een schitterend plek waar we masterclasses en andere commerciële en toeristische activiteiten kunnen aanbieden’, aldus Serge Scapol, voorzitter van de orgelvereniging.

Wat zijn de criteria?

Om kandidaten in staat te stellen zich vooraf te informeren, zijn criteria geformuleerd. Deze zijn ondergebracht in twee rubrieken.
Rubriek één (65%) gaat over elementen die bijdragen tot de verbetering van het erfgoed, de groei van het toerisme, de ontwikkeling van lokale partnerschappen en de concentratie van de lokale economische activiteiten. Daarnaast wordt de kwaliteit van het project beschreven en zien we een opsomming van alle wettelijke en financiële garanties. De kandidaat moet kunnen laten zien dat zijn vermogen een effectieve uitvoering van het project kan waarborgen.
Rubriek twee (35%) gaat in z’n geheel over de vraagprijs.

Welke prijs?

De prijs moet door de kandidaat worden geformuleerd. Het gewest gaat echter de aandacht van de kandidaten wel vestigen op het feit dat het onroerendgoedcomplex door de diensten van het staatseigendommenbeheer op 1.800.000 euro is gewaardeerd.

Welke tijdplan?

Kandidaten moeten hun acquisitievoorstel indienen vóór 17 oktober 2019. Vervolgens zal het Gewest besprekingen openen met de kandidaten. Iedereen krijgt de kans om mee te doen en krijgt de mogelijkheid om nog aanpassingen te doen. “Aan het einde van de besprekingen zal het Gewest de geselecteerde kandidaat (en) uitnodigen om een eenzijdige belofte van aankoop te ondertekenen.” Tenzij anders overeengekomen, moet het worden ondertekend ‘binnen een maand na het besluit tot nominatie van de winnaar’.

Aart Sierksma

Bron: La Région met le domaine de l’abbaye de Pontigny en vente [Nora Gutting]

Vier leessuggesties

Vier auteurs in onze selectie van de week: Je suis le carnet de Dora Maar van Brigitte Benkemoun, Retour à Birkenau van Ginette Kolinka, Corentine van Roselyne Bachelot en Romans et récits van Romain Gary in La Pléiade.

Je suis le carnet de Dora Maar, Brigitte Benkemoun

Brigitte Benkemoun kreeg bij toeval een oud geschrift in handen: Het notitieboekje van Dora Maar, fotografe, schilderes, muze en metgezel van Picasso. Alle relaties met Aragon, Breton, Brassaï, Cocteau, Chagall, Eluard, Giacometti … komen langs. De scherpzinnige manier van schrijven van Brigitte Benkemoun doet een heel tijdperk herleven van Parijs tot de Luberon, via Avignon, Arles, Brussel, Saint-Tropez, de Nièvre en Cannes. Het is een galerij van portretten rond Dora Maar met veel observaties, een beschrijving van een tijdperk en tot slot een hoofdstuk uit de kunstgeschiedenis. Je krijgt een kijkje in de keuken van het leven van Dora Maar, een groot plezier om te lezen.
Pascale Fauriaux

Retour à Birkenau van Ginette Kolinka

‘Ik hoop dat je tenminste niet denkt dat ik overdrijf’. Ginette Kolinka komt in de laatste regels van haar korte roman tot een verbazingwekkende, ongelooflijk bescheiden conclusie. Ze heeft haar leven lang gestreden tegen de zogenaamde onwetendheid, de naïviteit en het gebrek aan gerechtigheid. In enkele tientallen pagina’s levert ze een zeer gevoelige en uiteindelijk heel intelligente getuigenis. Zij heeft met deze roman de harten van vele jonge mensen geraakt. Ze bezoekt regelmatig middelbare scholen in Frankrijk, waar ze met groot respect wordt ontvangen. Het is vooral voor deze leerlingen dat ze schrijft, zij moeten begrijpen dat deze verschrikkingen niet opnieuw mogen gebeuren: De afschuwelijke misdaden die zij meegemaakt heeft toen ze in 1944 op 19-jarige leeftijd naar Birkenau werd gedeporteerd. Een jaar later kwam ze ontheemd en beroofd van het leven terug. Maar ze heeft zich lange tijd in stilte herpakt en zoals we nu zien als een sterke vrouw. Dus nee, ze overdrijft niets en daarom gaat ze ook door. Het verhaal moet verteld worden. Aan iedereen, Steeds opnieuw. Vooral nu.
Blandine Hutin-Mercier

Corentine van Roselyne Bachelot

De voormalige minister van milieu heeft een zeer interessant portret van haar grootmoeder neergezet. Tegelijkertijd is het een beschrijving van een tijdperk. Een portret van een speciale dame maar ook van een intelligente, moedige en scherpzinnige vrouw.
Corentine is geboren in 1890. De familie van Bretonse boeren leefde in de ‘Montagnes Noires’, een zeer arme streek. Toen ze zeven jaar oud was hebben haar ouders haar in een huis van een rijke familie geplaatst en op twaalfjarige leeftijd vindt ze een betrekking als huishoudster in Parijs onder erbarmelijke omstandigheden. Corentine kent alle vernederingen en ontberingen van het bestaan. Uiteindelijk krijgt ze de kans dit milieu te ontvluchten. Met passages in het Bretons vertaald, is dit boek ook een eerbetoon aan de regio. Het geheel, stijlvol geschreven, geeft een zeer interessante inkijk in die tijd.
Muriel Mingau

Romans et récits van Romain Gary

Negenendertig jaar na zijn dood werd Romain Gary in de prestigieuze Pleiade-bibliotheek opgenomen. Het wordt tijd om hem te (her)ontdekken. In deze twee delen, ondertiteld Roman et récits, vinden we helaas niet zijn hele oeuvre. Jammer voor de verzamelaars, maar zijn belangrijkste werken vind je er gelukkig in terug.

Romain Gary is in de eerste plaats een man van records: hij ontving twee keer de Goncourt-prijs voor Racines du ciel (1956) en voor La Vie devant soi (1975), onder het pseudoniem Émile Ajar. Deze twee romans staan natuurlijk in deze verzameling, net als zijn andere grote literaire werken van de twintigste eeuw (La Promesse de l’aube, Clair de femme, Adieu Gary Cooper). Romain Gary herontdekken is te vergelijken met het terugvinden van een geschrift waarin alle tegenstrijdigheden van de menselijke geest worden beschreven. Zijn levensverhaal en zijn werk teruglezen is als een verrukkelijke speurtocht waarvan je nooit genoeg krijgt. Een duizelingwekkend literair genot.
Rémi Bonnet

Aart Sierksma
Bron: Quatre idées de lecture de la semaine : Brigitte Benkemoun, Ginette Kolinka, Roselyne Bachelot et Romain Gary

Street-art in Auxerre

Een van de muren van de basisschool met de toepasselijke naam ‘Renoir’ is kortgeleden versierd met een muurschildering van Anne Procoudine. De school staat in de wijk Sainte-Geneviève in Auxerre.

Het oorspronkelijke plan was om de muur vorig jaar al te beschilderen, maar door tijdgebrek lukte dat niet. Het onderwijsteam en de kunstenaar kwamen overeen om het dit voorjaar uit te voeren samen met de leerlingen. Het is een grote wandschildering geworden, dat symbool staat voor het behoud en het respect voor de omgeving is nu te bewonderen op een muur van de basisschool.

Ideeën van schoolkinderen

De muurschildering is een mooie aanvulling op de al bestaande schilderingen. Deze zijn te vinden in en rond de wijk, op de biomassacentrale van Sainte-Geneviève en op de nabijgelegen woontorens van Brichères. Dit alles ter gelegenheid van ‘Rencontres auxerroises du développement durable’, een jaarlijks terugkerend evenement in het teken van duurzaamheid. “Het fleurt de wijk op en het is goed voor een buurt als de onze,” zegt een moeder. “Wij hebben veel waardering voor dit project en onze kinderen worden er goed bij betrokken.”

“De kunstenares heeft met de hele school samengewerkt via de twaalf klasvertegenwoordigers”, legt de schooldirecteur, Valérie Gorbier, uit. De schoolkinderen hebben zo’n 20 tekeningen ingebracht, waarvan sommige geïntegreerd werden in het uiteindelijke werk.

Eén werk is uiteindelijk geselecteerd uit drie voorstellen. “Er heeft een stemming plaatsgevonden onder de leerlingen, de ouders en de buurtbewoners. “Zo’n verkiezing is absoluut nuttig. Het geeft inzicht in de manier van werken en de benadering van de kunstenaar en het is een mooie burgerparticipatie voor de wijk”, zegt een buurtvertegenwoordiger.

Creatieve ontwikkeling belangrijk

Anne Procoudine benadrukt van haar kant nog eens de educatieve betekenis van een dergelijk project. “In het onderwijs is er steeds minder tijd voor creatieve ontwikkeling in het programma”, zegt ze. “Dit is een mooie kans en een goede mogelijkheid om kunst weer eens in de schijnwerpers te zetten. Kunst met inhoud en een boodschap dit keer. In mijn werk staat de mensheid centraal. De mensheid in al haar facetten, gesymboliseerd door de huidskleuren van de personages. Een diversiteit waar we zuinig op moeten zijn. De mensheid wordt hier weergegeven als een boom. Een beeld van de natuur waarvoor we goed moeten zorgen. En een witte duif: het symbool van de vrede. Ik wil graag dat de kinderen meedenken over de toekomst en respectvol met anderen omgaan”.

Aart Sierksma

 

Bron: Street-art : l’école auxerroise de Sainte-Geneviève s’est parée de couleurs [Laurenne Jannot]

 

Welke producten exporteert de Yonne en naar welke landen?

De douane heeft de buitenlandse handelscijfers van elk Frans departement gepubliceerd. Met welke landen handelt de Yonne, om welke soorten producten gaat het en hoeveel geld vertegenwoordigt het? Voor het eerst in jaren was de handelsbalans van de Yonne in het laatste kwartaal van 2018 licht positief. Maar over het hele jaar heeft het departement een negatief saldo van 216 miljoen euro.

Op regionaal niveau is de Yonne het zesde departement met 1.364 miljoen euro export, of 6,3% van de totale uitvoer van de Bourgogne Franche-Comté. Samen met het Territoire de Belfort en de Saône-et-Loire heeft de Yonne een tekort.

Import en export in de Yonne

(rood is import, blauw is export)

Drank naar het Verenigd Koninkrijk levert twee keer zo veel op.

In 2018 werden de meeste producten uit de Yonne geëxporteerd naar het Verenigd Koninkrijk en naar Duitsland (voor respectievelijk 152 en 151 miljoen euro). Spanje, België en Italië volgen. Maar het departement exporteert ook buiten de Europese Unie: in de afgelopen vier jaar heeft de Yonne handel gedreven met 190 landen.

In de lijst met producten die de Yonne naar het Verenigd Koninkrijk exporteert, is de categorie ‘drank’ opvallend. Tussen het derde en vierde kwartaal van 2018 is de opbrengst verdubbeld: van 5.026 miljoen euro naar 10.279 miljoen.

Engelse importeurs van wijn leggen sinds juni 2016, het begin van de crisis, een grote voorraad aan. Een gevolg van de brexit? Hetzelfde geldt voor de andere departementen in de regio, zoals de Nièvre (van 685 tot 1.380 miljoen). In de Côte-d’Or is de stijging minder indrukwekkend maar wel aanwezig.

Slechts drie departementen in Frankrijk hadden het Verenigd Koninkrijk als belangrijkste exportland: Yonne, Haute-Loire en Marne.

Belangrijkste exportlanden van Yonne in 2018
  1. Het Verenigd Koninkrijk               € 151.984
  2. Duitsland                                          € 131.340
  3. Spanje                                               € 129.691
  4. België                                                €   92.153
  5. Italië                                                  €   50.155
  6. De Verenigde Staten                      €   49.110
  7. Nederland                                        €   47.323
  8. Turkije                                              €   41.287
  9. Zweden                                             €   32.428

Bovenaan de lijst met meest geëxporteerde producten door de Yonne staan niet de wijnen van Chablis en andere lokale drank. Deze kom je pas tegen op de vierde plaats. Machines, gereedschappen, elektrische apparatuur en zuivelproducten voeren de lijst aan. Met Yoplait en Eurial (voorheen Senoble), de twee grootste zuivelondernemingen in de Bourgogne, heeft de Yonne zuivelproducten die overal in de wereld geconsumeerd worden.

De producten die de Yonne in 2018 heeft uitgevoerd
  1. Machines en gereedschappen voor algemeen gebruik
  2. Andere elektrische apparatuur
  3. Zuivelproducten
  4. Drank
  5. Auto-onderdelen
  6. Chemische producten
  7. Kunststofproducten
  8. Rubberproducten
  9. Vlees en vleesproducten
Import uit Duitsland

Zoals de meeste Franse departementen, handelt ook de Yonne voornamelijk met Duitsland om producten te importeren: 393 miljoen euro aan invoer in 2018. Op de tweede plaats komt Italië met 244 miljoen euro. Bovenaan de lijst met meest geïmporteerde producten uit Duitsland vinden we elektrische apparatuur en vlees.

1. Duitsland                             €393.404
2. Italië                                     €244.519
3. Nederland                           €121.423
4. Spanje                                  €100.983
5. België                                   €  93.681
6. China                                    €  91.343
7. Hongarije                            €  47.514
8. Portugal                              €  43.005
9. Het Verenigd Koninkrijk € 42.404
10. Oostenrijk                         € 41.273

Aart Sierksma

Bron: Quels produits l’Yonne exporte-t-elle et vers quels pays [Myriam Lebret]

 

 

Verbod op chemische pesticiden voor particulieren

Sinds 1 januari 2019 kunnen particulieren, tuinders en hoveniers niet langer chemische gewasbeschermingsmiddelen kopen, opslaan of gebruiken, volgens een verklaring van de prefectuur van de Yonne. In het openbare groen waren deze producten al vanaf 2017 verboden. Er blijven nog steeds bestrijdingsmiddelen bestaan die wel gebruikt mogen worden: “Biocontrol-producten (gewasbeschermingsmiddelen die voldoen aan de Europese eisen en zijn toegelaten na een uitgebreide beoordeling van de risico’s voor de menselijke gezondheid, diergezondheid en het milieu), producten die worden gebruikt in de biologische landbouw en producten met een laag risico”, aldus de verklaring.

Op de website van het ministerie van Landbouw en Voedselvoorziening is een lijst voor particulieren en hoveniers gepubliceerd van producten die nog worden toegestaan sinds 1 januari, evenals een lijst met verboden producten.

Producten die tuinliefhebbers nog steeds mogen gebruiken

Liste des produits qui restent autorisés aux amateurs de jardinage au 1er janvier 2019 by Grégoire MOLLE on Scribd

Verpakkingen horen niet in de vuilnisbak

Containers voor chemische bestrijdingsmiddelen zijn niet langer toegestaan, of ze nu leeg zijn of niet. Particulieren die in het bezit zijn van deze vaten moeten ze naar een afvalverwijderingscentrum of naar een tijdelijk verzamelpunt brengen, laat de prefectuur weten.

Het mag, om milieuredenen, in geen geval in een vuilnisbak worden gegooid of in het riool komen, bevestigt de website van EcoDDS, een non-profitorganisatie die chemisch afval van particulieren verzamelt en behandelt. Op de site van dit bedrijf staan de plaatsen waar personen zich kunnen ontdoen van chemische bestrijdingsmiddelencontainers.

Aart Sierksma

Bron: Interdiction des phytosanitaires chimiques pour les particuliers : quels produits sont interdits, lesquels restent autorisés ? [Grégoire Molle]

Reorganisatie van de TNT-frequenties

Vanaf 29 januari zullen de inwoners van de Yonne, die televisie ontvangen via een antenne, opnieuw actie moeten ondernemen als ze naar hun favoriete zenders willen blijven kijken. In april 2016, tijdens de overgang van TNT naar hd-TV, moesten de Icaunais hun televisie ook al opnieuw instellen. De Yonne is sterk afhankelijk van dit type ontwikkeling, vooral om aantrekkelijk te blijven als woongebied. 54% van de huishoudens in de Bourgogne-Franche-Comté is nog afhankelijk van TNT.

70.000 huishoudens 

Deze keer opnieuw zal het alleen maar gaan om huishoudens die televisie via de ether ontvangen, met gebruikmaking van de beroemde hark-antenne. Volgens ramingen van de ‘Conseil supérieur de l’audiovisuel’ (CSA) zou het gaan om ongeveer 70.000 huishoudens in de Yonne, waarvan 9000 in Auxerre.

“Het doel is om ongeveer 30% van de audiovisuele frequenties over te dragen naar de mobiele sector voor 4G en voor 5G op de langere termijn. Dit is een noodzakelijke stap vanwege de enorme groei van het dataverkeer op mobiele telefoons”, zegt Jean-Marc Salmon, adjunct-directeur van de ‘Agence nationale des fréquences’ (ANFR). “Een reorganisatie waarmee we in april 2016 zijn begonnen en die in dertien fases uitgevoerd wordt. De Bourgogne Franche-Comté zit in fase 10.”

“In de nacht van 28 op 29 januari hebben de teams van TDF en Towercast de hoofdzenders (Auxerre-Molesmes en Sens) omgezet. De huidige televisiefrequenties zijn daarbij uitgeschakeld, zodat iedereen vanaf de 29ste de kanalen op de nieuwe frequenties kan gaan zoeken. Dit kan automatisch met de afstandsbediening. Ruim 85% van de kijkers kon op 29 januari inderdaad de nieuwe zenders ophalen. De rest moest geduld hebben tot 1 februari, de datum waarop ook de regionale zenders omgeschakeld werden”, zegt Jean-Marc Salmon. “Als er problemen ontstaan, kan er assistentie aan individuen worden verleend. De webpagina recevoirlatnt.fr, die verschillende oplossingen aanbiedt, kan geraadpleegd worden. Er kan ook contact opgenomen worden met de hulpdienst op 0970.818.818. Voor € 120 komt er iemand om de hark-antenne aan te passen en als iemand wil overschakelen naar een ander type ontvangst brengen we € 250 in rekening.”

Aart Sierksma

Bron: Réorganisation des fréquences de la TNT : environ 70.000 ménages pourraient être concernés dans l’Yonne [Véronique Sellès]

 

 

Welke regels gelden in het bos

Waar mag je met een auto rijden? Hoe weet je of een pad wel of niet toegankelijk is voor autoverkeer? Juridisch gezien is dit een hele ‘puzzel’. Hieronder vind je enkele nuttige tips voordat je op stap gaat.

Kan ik elk pad volgen als ik het bos inga?

“Nee”, zegt Charles Péot van het ‘Collectif de défense des loisirs verts’ (Codever) in Villeneuve-sur-Yonne. “Hoewel veel wegen in de Yonne opengesteld zijn voor het verkeer, zijn er uitzonderingen. Het eerste element dat moet worden gedefinieerd om deze vraag te beantwoorden, is het type weg waar we mee te maken hebben. En als er geen borden staan, is dat niet zo eenvoudig.”

Er zijn drie soorten paden:

  • les chemins ruraux, ook wel gemeentelijke wegen (‘chemins communaux’) genoemd. Ze zijn per definitie opengesteld voor het openbaar verkeer, ook voor motorvoertuigen, zelfs als ze door openbare bossen of beschermde gebieden lopen. Alleen een gemeentelijke verordening kan dit verkeer voorkomen. In dat geval is de gemeente verplicht om borden te plaatsen om gebruikers te informeren.
  • les chemins privés en les chemins d’exploitation. Dit zijn twee verschillende soorten wegen, maar met dezelfde regelgeving. De eigenaar beslist of het pad open of afgesloten is het voor verkeer en hij is niet verplicht om een bord te plaatsen.

Zijn er wegen die permanent afgesloten zijn voor het verkeer?

Ja, sommige paden zijn verboden voor bepaalde voertuigen. Dit is bijvoorbeeld het geval langs rivieren of op jaagpaden waar geen voertuigen zijn toegestaan. In dit geval moet er een bord te zien zijn om gebruikers te waarschuwen. Deze verboden hebben ook betrekking op ‘les voies vertes’ (fietspaden en/of voetpaden) en ‘les voies de défense forestière contre l’incendie’ (brandgangen).

Hoe weet ik wat voor soort weg het is, als er geen bord staat?

Dat is nogal ingewikkeld. Bij afwezigheid van signalering is het onmogelijk om de status van de weg te kennen. Maar Charles Péot stelt dat sommige criteria het mogelijk maken om te weten of de weg op zijn minst “verondersteld wordt open te staan voor verkeer”. Het is dus noodzakelijk om te kijken of er een bord, een barrière of een obstakel aanwezig is. Ook de breedte van de weg kan een rol spelen.

Recente jurisprudentie geeft wat meer duidelijkheid. Als een pad berijdbaar is en niet afgesloten voor het verkeer, mag je er gebruik van maken.

Welke wegen mag je niet nemen?

Om geen risico te lopen is het beter om bepaalde paden te mijden, zoals karresporen, onverharde paden die dienst doen als recht van overpad, brandgangen in bossen …

En welke regels zijn van toepassing buiten de paden?

In het bos geldt de ‘Code forestier’: Het is verboden je buiten de wegen en paden te begeven. Het maakt daarbij niet uit of het bos in staatseigendom, in gemeente-eigendom of in privébezit is. De off-piste is voor elke weggebruiker verboden, behalve voor wandelaars. Een pad van minder dan twee meter breed wordt beschouwd als een wandelpad, tenzij anders aangegeven.

En in beschermde gebieden?

In ‘Natura 2000’ en in regionale natuurparken zijn de hierboven vermelde regels van toepassing. Zelfs als het gebied een beschermde status heeft, is het gebruik van gemotoriseerde voertuigen niet per se verboden.

Welk risico loop ik als ik me op verboden terrein begeef, zelfs zonder het te weten?

In natuurgebieden buiten de bossen is de ‘Code de l’environnement’ van toepassing. Hierin staat dat rijden buiten de openbare weg strafbaar is en beboet wordt met 1.500 euro of meer (klasse 5). Maar een rechter kan ook een andere straf opleggen, zoals het intrekken van het rijbewijs, inbeslagname van het voertuig of detentie …

In het bos voorziet de  ‘Code forestier’. Rijden op een verboden pad wordt beboet met 135 euro (klasse 4). Rij je buiten de wegen en paden dan geldt een 5e klasse boete. In dit tweede geval kan de rechter ook aanvullende straffen opleggen.

Aart Sierksma (La difficulté, c’est qu’il ne suffit pas exactement de vivre selon la règle. Michel Houellebecq)

Bron: Usagers des chemins et de la forêt : des règles à respecter [Maëlle Hamma]