Vertaald uit het Frans naar het Nederlands uit L’Yonne Républicaine

Een demonstratie voor vrijheid tegen extreemrechts

Overal in het land waren afgelopen zaterdag 12 juni grote demonstraties. In Sens waren 120 mensen op de been, in Auxerre marcheerden 150 mensen naar het gerechtsgebouw.

 

Vrijheid is niet vanzelfsprekend’. Verschillende leuzen werden op de weg geschreven door de deelnemers in Sens. Aan het eind van de ochtend bereikte de stoet het plein Champs-Plaisants via de Boulevards de Verdun et de la Marne.

Veel demonstranten gaven gehoor aan een gezamenlijke oproep van verschillende vakbonden, media en politieke partijen, zoals La France Insoumise en Europe Écologie-Les Verts (EELV) die allen een ‘klimaat van haat, racisme en aanvallen op de individuele en collectieve vrijheden’ aan de kaak stelden. Aan het begin deelden ze gougères (kaassoesjes) uit en als afsluiting kregen alle deelnemers een klein buffet aangeboden.

Er werden verschillende toespraken gehouden over uiteenlopende thema’s: De beperking van de vrijheden, de leugens van RN (Rassemblement National, tot 1 juni 2018 bekend als het Front National onder leiding van Marine Le Pen), de verantwoordelijkheid van de regering bij de opkomst van extreemrechts, de rol van de media. ‘Het gaat ons om de strijd tegen fascistische ideeën die in de loop van de tijd alleen maar toenemen’, aldus Jérome Thiriet, namens het eenheidscollectief. ‘In Sens mochten we niet eens over het Place de la République lopen. Dit hebben we als een aanval op de vrijheid om te demonstreren ervaren. We sluiten niet uit dat we dit voor de rechter brengen.’

Auxerre

Teleurstelling was er ook in de gelederen van de in Auxerre verzamelde demonstranten, die niet door het centrum van de stad mochten. Uiteindelijk liepen de 150 mensen die zich op de Boulevard du 11 novembre hadden verzameld, van de Arquebuse naar het rond-point de Paris om vervolgens voor het gerechtsgebouw bijeen te komen voor de slotmanifestatie.

Door hier te zijn, bevestigen wij opnieuw het belang dat we hechten aan onze vrijheid en onze samenleving’, aldus Hervé, een inwoner van Cravant. ‘Maar ook om te tonen dat links nog bestaat en dat het recht op demonstratie niet verloren mag gaan’.

Op de Place de l’Arquebuse, was Rose een van de eersten die aankwamen. ‘We mogen de geschiedenis niet vergeten,’ zegt deze altijd aanwezige demonstrante. Zij wijst met name op ‘het gevaar van extremen’. ‘Binnenkort zijn de regionale en departementale verkiezingen, maar ik maak me grote zorgen over de komende presidentsverkiezingen’, vervolgt de Auxerroise. ‘Ik vrees dat ik zal moeten kiezen tussen de pest en de cholera.’

De oproep tot een nationale demonstratie, gesteund door een twintigtal collectieven, bracht veel mensen op de been. De optocht in Auxerre startte achter een spandoek met de leus: ‘Wij zijn het lawaai van de pantoffels’. (‘Erger dan het lawaai van laarzen is de stilte van pantoffels’ schreef de Zwitserse schrijver Max Frisch na de tweede wereldoorlog en is vandaag de dag nog volledig actueel).

Dit is een zeer gecompliceerde periode van mobilisatie,’ zei Sand, een actief lid van het collectief. ‘Maar we zijn er nog steeds en we hebben opgeroepen om te demonstreren tegen extreem-rechtse ideeën en alle vormen van totalitarisme’. Voor Philippe Wante, afdelingssecretaris van de FSU (Fédération Syndicale Unitaire) die ook deelnam aan de demonstratie, is het belangrijk dat we ‘alarm slaan over de opkomst van extreemrechts en jacht maken op die ideeën. Een strijd die niet mag stoppen.’

Aart Sierksma

Bron: Dans l’Yonne, près de 300 personnes ont marché pour les libertés et contre l’extrême droite [Véronique Sellès, Caroline Girard]

Dit bericht is 114 keer bekeken

Het windmolenpark van Santigny gaat niet door

De prefectuur van de Yonne heeft de knoop doorgehakt. Het windmolenpark van Santigny kan niet doorgaan. De weigering om een vergunning te verlenen is gebaseerd op de aanwezigheid van een beschermde diersoort: de zwarte ooievaar.

3 windturbines

Het plan was om drie windturbines te installeren in de buurt van de gemeente Santigny in het kader van een project dat in 2015 door de gemeente is opgestart. Deze gevaartes zouden 200 meter hoog worden met een vermogen van 33,2 GW, goed voor het elektriciteitsverbruik voor ongeveer 6.000 huishoudens.

1,2 hectare

Ongeveer anderhalve hectare bos zou gekapt moeten worden in de buurt van Santigny.

257 plantensoorten

In het gebied waar de windturbines zouden worden geplaatst, zijn tijdens de studie naar de effecten 257 plantensoorten geïnventariseerd. In een document dat in augustus 2020, een maand voor de opening van het openbaar onderzoek, door Abowind is gepubliceerd (het bedrijf dat het project uitvoert) staat: ‘De locatie waar de windturbines geplaatst gaan worden kent geen problemen wat betreft flora en kleine fauna. Bij de inventarisatie van de flora zijn 257 soorten of ondersoorten geïdentificeerd, waarvan geen enkele een beschermde status heeft. In het gebied zijn geen wetlands of aquatische milieus (milieus die zich gedeeltelijk of geheel onder water bevinden) waargenomen, die aan regelgeving zijn onderworpen’. In de studie wordt melding gemaakt van de aanwezigheid van enkele erfgoedplanten in het gebied, maar bij de installatie van de windturbines worden kwetsbare sectoren voor kleine fauna en flora vermeden.

Twee ooievaarsnesten

Er zijn wel twee ooievaarsnesten gevonden in de buurt van de plaats die voor de drie masten is gekozen. Deze soort (zwarte ooievaar) wordt als rood geclassificeerd op de lijst van bedreigde soorten in Frankrijk. De LPO-website (Ligue pour La Protection des Oiseaux) zegt: ‘Bedreigde broedparen en een kwetsbare passerende populatie,’ In 2019 zijn in Frankrijk tussen 70 en 90 paren geteld, waarvan slechts een tiental in de Bourgogne Franche Comté.

20 km

Het essentiële woongebied van de zwarte ooievaar bestaat uit zo’n twintig kilometer rond zijn nest. In het besluit benadrukt de prefectuur dat de afstand tussen het nest en de eerste windmolen slechts 3,7 kilometer is. Als één vogel sterft wordt de instandhouding van de soort op lokaal niveau al bedreigd.

De reacties

Bruno Charmet, voorzitter van l’association de sauvegarde de la haute vallée du Serein: ‘Ik ben tevreden met deze logische beslissing, gezien de ecologische context. Bij ieder ander besluit waren we in hoger beroep gegaan’.

Xavier Courtois, voorzitter van de communauté de communes du Serein, die onlangs een moratorium over het onderwerp windenergie aankondigde: ‘Het is een verdeeld onderwerp, waar de ja-stem in de gemeenteraad met een minieme meerderheid had gewonnen’.

Sylvie Charpignon, burgemeester van Santigny, die het project tijdens het debat had verdedigd, verklaarde dat zij niet wilde reageren op het besluit dat zij naar eigen zeggen nog niet op het gemeentehuis had ontvangen.

Op de vraag of Abowind al dan niet van plan is administratief beroep aan te tekenen tegen dit besluit, antwoordde een woordvoerder van het bedrijf: ‘Intern zijn wij bezig met de behandeling van de zaak om te zien welke actie wij zullen ondernemen’.

Aart Sierskma

Bron: Pourquoi le projet éolien de Santigny a-t-il été refusé par le préfet de l’Yonne?

Dit bericht is 254 keer bekeken

Waarom geven we elkaar lelietjes-van-dalen op 1 mei

Heb je je ooit afgevraagd waar de traditie op de Dag van de Arbeid vandaan komt? In Frankrijk is 1 mei een vrije en doorbetaalde dag sinds 1947, maar de traditie van het lelietje-van-dalen is veel ouder. De geschiedenis van de kleine klokjesbloem gaat terug tot de Renaissance en Karel IX. Ook in de Oudheid, van de godin Flora bij de Romeinen tot Ostara bij de Germanen, bestonden er al bloemenfeesten ter ere van de lente.

Van de Renaissance tot het Vichy-regime

In de Renaissance was het gebruikelijk om op 1 mei een bloeiende tak aan elkaar te geven. Toen de koning in 1560 een bezoek bracht aan de Dauphiné kreeg hij een takje lelietjes-van-dalen. Het jaar daarop zou hij de bloem met klokjes zelf zijn gaan uitdelen aan de dames van zijn hof.

Maar het lelietje-van-dalen is niet altijd geassocieerd geweest met 1 mei: tijdens de Revolutie bijvoorbeeld werd het gekoppeld aan 7 Floréal (26 april), de dag van de republiek. (Floréal was de achtste maand van de Franse republikeinse kalender. De naam betekent: bloemmaand). Op de Dag van de Arbeid gaven de mensen elkaar toen een rode roos.

Witte lelietjes-van-dalen of rode rozen

Het lelietje-van-dalen kwam aan het eind van de 19e eeuw weer in de mode, dankzij de populaire zanger Felix Mayol, die altijd een takje van het lelietje-van-dalen op zijn jasje droeg, maar ook dankzij een feest dat op 1 mei 1900 door de grote Parijse couturiers werd georganiseerd en waarbij de dames een bosje lelietjes-van-dalen in hun handen kregen. Maar de rode roos bleef het lelietje-van-dalen op 1 mei verdringen tot 1941.

Onder maarschalk Pétain werd het lelietje-van-dalen opnieuw geïntroduceerd op 1 mei en in verband gebracht met het ‘feest van arbeid en sociale harmonie’ van het Vichy-regime. (Vichy-Frankrijk is de gebruikelijke benaming voor Frankrijk onder het autoritaire bewind van maarschalk Philippe Pétain tijdens de Tweede Wereldoorlog. Onder dat Vichyregime heette Frankrijk officieel État Français en zetelde de regering in de stad Vichy. Het Vichyregime duurde van 10 juli 1940 tot 20 augustus 1944. Gedurende die tijd collaboreerde het regime in steeds sterkere mate met Duitsland).

Volgens Pétain deed de rode roos te veel denken aan het communisme. De witte bloem bleef sindsdien geassocieerd met de Dag van de Arbeid tot de dag van vandaag.

Aart Sierksma

Bron: Pourquoi offre-t-on du muguet le 1er mai ? [Myriam Lebret]

Dit bericht is 162 keer bekeken

Wat betekent de gezondheidscrisis voor Avallon

Net als veel andere gemeenten heeft de gemeente Avallon te kampen met aanzienlijke inkomstenverliezen, die voor een groot deel te wijten zijn aan de administratieve opschorting van bepaalde diensten. Een totaal verlies van iets meer dan 500.000 euro. De lokale overheden moeten behoorlijk in de buidel tasten. Zo moeten ze zorgen voor beschermende uitrusting en voor producten die nodig zijn voor de installatie van de sanitaire protocollen. Maar dit zijn niet de enige uitzonderlijke uitgaven waarmee de gemeente te maken heeft.

De cijfers

70.000

Dit is wat de gemeente Avallon moest uitgeven voor de aankoop van duizenden maskers en beschermende uitrusting. De gemeenteraad had zelf besloten om gratis maskers uit te delen aan alle inwoners.

452.721

Maar wat de gemeente het meest heeft gekost, is het verlies aan inkomsten in verband met de langdurige administratieve sluiting van bepaalde diensten en faciliteiten, zoals het zwembad, de muziekschool, de bioscoop…

Door de sluiting van de bioscoop heeft de gemeente 159 263 euro aan inkomsten misgelopen. Voor het zwembad wordt het verlies geraamd op 135.572 euro. Ook de camping leed een groot verlies (61.970 euro aan gederfde inkomsten).

Tenslotte heeft iedere gemeente ook nog te maken met allerlei andere kosten. Als bepaalde diensten moeten sluiten, moeten ambtenaren, die niet in aanmerking komen voor een gedeeltelijke werkloosheidsuitkering, immers doorbetaald worden. Dit is voor een gemeente een behoorlijke extra schadepost waar ze rekening mee moeten houden. De uiteindelijke kosten kunnen pas aan het eind van de rit precies in kaart worden gebracht.

Een geringer effect voor de gemeentelijke samenwerkingsverbanden

Voor de twee samenwerkingsverbanden in deze regio vallen de gevolgen nogal mee. Het CCAVM (Communauté de Communes Avallon-Vézelay-Morvan) gaf ongeveer 30.000 euro uit aan beschermingsmiddelen. Daarnaast liep het bijna 70.000 euro mis aan inkomsten uit kinderactiviteiten. Je moet dan denken aan contributie die gezinnen betalen omdat hun kinderen gebruik maakten van een van de diensten die worden aangeboden door de Pôle enfance jeunesse (recreatiecentrum, crèche).

Het CCS (Communauté de Communes du Serein) besteedde 10.000 euro aan beschermingsmateriaal. Net als de buren van het CCAVM lijdt ook het CCS verlies op zijn kinderactiviteiten.

Aart Sierksma

Bron: Ce que la crise sanitaire a coûté à la Ville d’Avallon [Maëlle Hamma]

Dit bericht is 145 keer bekeken

Eiken voor de Notre-Dame in Parijs

In Lichères-sur-Yonne, op de grens van de Morvan en de Puisaye, is een ploeg bosarbeiders op dinsdag 9 maart 2021 begonnen met het kappen van verschillende eiken die bestemd zijn voor de wederopbouw van de Notre-Dame de Paris. In de Yonne hebben verschillende boseigenaren, zoals de familie Chastellux, een deel van hun familiegeschiedenis geschonken.

Het gezoem van kettingzagen is vanaf de weg te horen. Op enkele tientallen meters van het asfalt dat het bos van Champornot doorkruist, kun je alleen op het gehoor raden wat er daarboven gebeurt.

‘Ik denk dat we onze grootvader blij zouden maken met deze actie.’ In de ogen van zijn broer zoekt en vindt Philippe de Chastellux goedkeuring. ‘Hij deed dit zijn hele leven. Als hij niet in het bos was, zat hij achter zijn bureau, elk perceel één voor één na te schilderen met waterverf.’

Eén voor één stappen Vincent, Thomas en Alain de auto uit. Het is nog geen negen uur op deze dinsdagmorgen in Lichères-sur-Yonne, maar de ploeg bosarbeiders heeft de rust in het bos al beëindigd. ‘Ik heb gisteren alle bomen hier stuk voor stuk gecontroleerd, volgens een zeer nauwkeurig bestek,’ legt Victor Steenwinckel uit.

Dertig bomen uit de Yonne

In de zakken van de adjunct-directeur van de bosbouwcoöperatie Unisylva, die verantwoordelijk is voor de sector Bourgogne-Berry, zitten twee blikken zuurstokroze verf. ND – 10. Twee letters voor Notre-Dame en een nummer. Op iedere boom die gekapt gaat worden verschijnt een nummer. ‘Op dit perceel halen we er dertien neer. In totaal zullen er dertig via de bosbouwcoöperatie uit de Yonne worden gehaald. Samen met ongeveer 300 andere eiken zullen deze bomen naar Parijs worden vervoerd. Al heel snel, een paar dagen na de brand in de kathedraal zeiden we tegen elkaar dat we ons als bosbouwsector absoluut moesten mobiliseren’, herinnert Hugues de Chastellux, die ook voorzitter van de unie van boseigenaren in de Yonne is. De operatie, die wordt georganiseerd door de nationale brancheorganisatie France Bois Forêt, moet de eiken opleveren die nodig zijn voor het herstel van het geraamte en de torenspits van de kathedraal.

‘En natuurlijk is het een geschenk,’ bevestigt Philippe de Chastellux. ‘De gevoelswaarde kunnen we niet zo goed inschatten, maar de financiële waarde ligt tussen de €150 en €200 per m³,’ schat Victor Steenwinckel. ‘We hadden een opa die gepassioneerd was door bosbouw en dan is dit wat we vandaag de dag kunnen schenken dankzij zijn inzet: prachtige bomen’, zegt Hugues de Chastellux met trots. ‘Rechte, gezonde bomen waar ze in de zagerij stukken hout uit kunnen zagen van duizelingwekkende afmetingen.’

Dit is het leven van een bos.

Boem. Een nieuwe boom valt. ‘Wij spreken liever niet van bomen kappen, maar van oogsten’, aldus de kleinzoon van de boswachter. ‘Zie je dat licht daar? Als je een boom eruit haalt, zorgt dat ervoor dat de volgende kan groeien. Dat is het leven van een bos, zegt de broer. ‘Er is geen sprake van een bos leeghalen. Er omheen staan nog genoeg eiken om de stand in leven te houden. Het is een cyclus,’ voegt de Unisylva-vertegenwoordiger eraan toe.

Meestal heeft hij slechts een vaag idee wat er met de bomen gebeurt die weggehaald worden van de percelen van particuliere eigenaars die hij beheert: Meubels, bouw… ‘Hier weten we precies wat het doel is. En dan te bedenken dat wij een bescheiden bijdrage leveren….. Ik vind het niet slecht.’ Aan de voet van de eik n°10 kijkt Vincent Duaux omhoog. Hij staat liever met z’n beide benen op de grond, dus is het Thomas Vautrin, de eekhoorn van het team, die op het punt staat naar boven te klimmen om een deel van de boom te snoeien zodat die veilig kan vallen.

‘De Notre Dame wordt vast weer een mooie kathedraal’. Hij grapt over het hardnekkige cliché van de ‘man met een geruit hemd diep in het bos’ dat aan het beroep kleeft. Hij is niettemin enthousiast over zijn deelname aan dit grootse project: ‘We zijn apetrots dat wij hier een bijdrage aan mogen leveren. We zouden graag eens gaan kijken bij de werkzaamheden in Parijs.

Niet ver weg, wachten de machines die de bomen uit het bos gaan trekken. Het laatste onderdeel van deze klus, voordat de bomen naar de zagerij worden vervoerd. ‘Onze opa wist precies wat hij deed. Er zijn genoeg bomen die over een goede honderd jaar geoogst kunnen worden. Wij hopen dat onze kleinkinderen nog steeds dit bos zullen beheren. En dat zij aan de voet van de Notre-Dame zullen kunnen zeggen dat zij, net als tientallen andere boseigenaren, hebben bijgedragen aan de herbouw van deze schitterende kathedraal.’

Aart Sierksma

Bron: Des propriétaires forestiers de l’Yonne donnent des chênes pour Notre-Dame de Paris : “elle va être belle notre charpente” [Caroline Girard]

Dit bericht is 347 keer bekeken

Tonnerre maakt jacht op verlaten en vervallen gebouwen

Het nieuwe gemeentebestuur wil niet langer dat mensen praten over Tonnerre als een ‘spookstad’ en zet zich in voor de renovatie van verlaten, vervallen of gevaarlijke gebouwen.

Ons doel is om de stad er fatsoenlijk uit te laten zien.’ Bernard Clément windt er geen doekjes om. De wethouder die verantwoordelijk is voor woningbouw en monumentenzorg is strijdvaardig. Je komt hem overal tegen en dan vooral in de straten van Tonnerre. Hij spoort huizen op die al lange tijd leegstaan. Geen voorgevel ontkomt aan zijn inspecterende blik. ‘Het is echt tijd om iets te doen,’ dringt de nieuwgekozen wethouder aan. Sinds zijn aanstelling heeft hij de zaak opgepakt met de steun van de afdelingen van de dienst stadsplanning.

Alle huiseigenaren zijn geïnformeerd

Zij hebben in het centrum meer dan zestig huizen geïdentificeerd die in min of meer vervallen staat verkeren. Voor elk gebouw wordt een formulier opgesteld, met foto’s, kadastraal nummer en naam van de eigenaar (zo nodig worden de erfgenamen aangeschreven).

Ons doel is om deze spookhuizen te laten verdwijnen,’ zegt Bernard Clément. ‘Het refrein Tonnerre is een spookstad moet stoppen! Dit project is ook noodzakelijk voor het toerisme, dat steeds belangrijker wordt aan de oevers van de Armançon, en dat van economisch belang is voor onze gemeente. Tenslotte zal het jonge gezinnen aanmoedigen om zich in Tonnerre te komen vestigen.’

Om dit project tot een goed einde te brengen, heeft de gemeente contact opgenomen met de eigenaren: ‘Wij bieden hun steun aan uit het fonds Petites Cités de caractère, speciaal voor dit doel in het leven geroepen. We kunnen zelfs mensen begeleiden als ze van plan zijn mee te werken, maar als er niets gedaan wordt, komen we zelf in actie.’

We geven niet op

De gemeente heeft een advocaat in de arm genomen die gespecialiseerd is in stedenbouwkunde. Voor gebouwen die een dreigend gevaar inhouden, moeten per direct procedures worden gestart. ‘We geven het nu niet op,’ volhardt de wethouder. Soms moet je een lange adem hebben, maar dit is van belang voor de hele gemeente!’

De gemeente zelf heeft ook veel vervallen huizen in bezit. ‘We erven soms bijzonder complexe gebouwen. Met Bâtiments de France zoeken wij naar passende oplossingen voor elk van deze gebouwen, die soms in zeer vergevorderde staat van verval verkeren. Wij kunnen het ons niet permitteren om de situatie nog verder te laten verslechteren. We zullen alle nodige maatregelen treffen, zodat Tonnerre weer een levendige gemeenschap wordt,’ belooft Bernard Clément.

Aart Sierksma

Bron: “On veut faire disparaître ces verrues” : la Ville de Tonnerre fait la chasse aux bâtiments abandonnés et vétustes

Dit bericht is 314 keer bekeken

Welke series moet je zien dit jaar

Om het jaar 2021 goed te beginnen, zijn hier negen series:

Le Fléau (Starzplay)

Le Fléau (De beproeving) is medio december in de Verenigde Staten gestart en is nu in Frankrijk op Starzplay te zien.

Deze apocalyptische serie is geïnspireerd op de gelijknamige roman van Stephen King, de meester van de thriller. Hoewel de roman in 1978 is uitgebracht, is het verhaal ervan nog heel actueel: een pandemie decimeert een groot deel van de bevolking. De overlevenden worden verdeeld in twee kampen: goed en kwaad… De cast: Whoopie Goldberg, James Masden, Alexander Skarsgård

The Stand past goed in de lange reeks van werken van de Amerikaanse romanschrijver die zijn verfimd: Shining, Dead Zone, Salem, Under the Dome, 22.11.63, Castle Rock, The Outsider…

The Good Lord Bird (Canal +)

Een moderne western met in de hoofdrol acteur Ethan Hawke. In de Verenigde Staten wordt in het midden van de 19e eeuw een tienerslavenjongen actief lid van de groep activisten voor afschaffing van de slavernij onder leiding van John Brown. De serie is in Europa erg goed ontvangen. Zo prees Vanity Fair de prestatie van Ethan Hawke: “Deze miniserie is goed, soms geweldig. Maar Hawke is meer dan geweldig.

La Promesse (TF1)

Een detectiveserie van zes afleveringen met Sofia Essaïdi, Olivier Marchal, Lorànt Deutsch en Nadia Farès.

De dag na Kerst 1999 verdwijnt Charlotte Meyer (een 11-jarig meisje) spoorloos tijdens een grote storm die Frankrijk geteistert. Kapitein Pierre Castaing, verantwoordelijk voor het onderzoek, slaagt er niet in haar te vinden. Een paar honderd kilometer verderop wordt een jonge onderzoeker geconfronteerd met een soortgelijke verdwijning…

De serie, die in de regio’s Gironde en Landes in Frankrijk werd opgenomen, zou aanvankelijk tussen half februari en eind april 2020 worden opgenomen. Maar werd onderbroken door de pandemie.

Lupin (Netflix)

Op 8 januari is het eerste deel van de langverwachte serie Lupin uitgebracht, de avonturen van Arsène Lupin, geschreven door Maurice Leblanc in 1905. In deze fictie laat onderhoudsmonteur Assane Diop zich inspireren door de meester inbreker om zijn vader te wreken. Deze stierf nadat hij werd beschuldigd van een misdaad die hij niet had begaan. Met Lupin blijft Netflix investeren in Franse fictie en vertrouwt op acteur Omar Sy en het Louvre als decor, een Frans monument bij uitstek.

UFO(s) (Canal +)

De nieuwe creatie van Canal + brengt je terug naar de jaren ’70.

Didier Mathure, een briljante ruimte-ingenieur, ziet zijn droom in rook opgaan als zijn raket bij het opstijgen ontploft. Net toen hij dacht dat zijn carrière voorbij was, werd hij overgeplaatst als hoofd van een UFO-onderzoeksbureau. Het team dat hier werkt lijkt op een andere planeet te leven.

Een mengeling van humor en sciencefiction!

WandaVision (Disney +)

Seizoen 2 van The Mandalorian is nog maar net voorbij of Disney+ brengt weer een nieuwe serie uit. De langverwachte serie WandaVision zal eindelijk te zien zijn en zoals de naam al doet vermoeden, zal het zich richten op Wanda en Vision, twee zeer belangrijke karakters uit de Avengers Film Series.

Euphoria (OCS)

Na de speciale kerstaflevering in december keert Euphoria terug met een tweede seizoen. Deze serie verkent het dagelijks leven van een groep Amerikaanse middelbare scholieren die verdrinken in hun problemen op het gebied van seks, alcohol en drugs. De actrice Zendaya (ook te zien in de film The Greatest Showman) speelt Rue, een drugsverslaafde die terugvalt in haar verslaving. De serie toont de onrust van jonge mensen in een wereld die geobsedeerd is door sociale netwerken.

Snowpiercer (Netflix)

De bewerking van het Franse stripboek Le Transperceneige van Jacques Lob en Jean-Marc Rochette (al bewerkt tot een film in 2013) keert aan het einde van de maand met het tweede seizoen terug op Netflix.

Als je het verhaal niet kent, volgt hier een korte samenvatting: Zeven jaar nadat de wereld in een enorme ijsvlakte is veranderd, hebben de overlevenden hun toevlucht gevonden in een permanent rijdende trein. De trein met 1001 wagons rijdt in volle vaart de wereld rond. Aan boord ontstaat veel onrust door klassenstrijd, sociale onrechtvaardigheid en politieke strijd.

In therapie (Arte)

Arte komt dit jaar met een nieuwe serie. Vanaf februari kunnen we En thérapie zien met een indrukwekkende cast, zowel voor de camera met Carole Bouquet, Reda Kateb, Mélanie Thierry, Clémence Poésy en Pio Marmaï, als erachter met het duo Éric Toledano en Olivier Nakache, aan wie we bijvoorbeeld Intouchables te danken hebben. In deze serie, die zich afspeelt in de nasleep van de aanslagen van november 2015, krijgt een psycholoog voor elke aflevering een andere patiënt.

Voor de ongeduldigen is deze serie vanaf 28 januari in preview beschikbaar op de website van Arte.

Bonus: Drie cultseries worden in januari opnieuw uitgezonden. Vanaf 1 januari zijn de 9 seizoenen van 24 heures chrono beschikbaar op Netflix. Ook is het mogelijk om de avonturen van Ally McBeal op TMC te bekijken. En vanaf 15 januari neemt Netflix ons mee terug naar Capeside, de fictieve stad Dawson en haar vrienden.

Aart Sierksma

Bron: Lupin, WandaVision, En thérapie… Les séries à voir en ce début d’année 2021 [Audrey Poma]

Dit bericht is 429 keer bekeken

De journaliste Laure Adler verkent de ouderdom

La Voyageuse de nuit is eigenlijk geen roman, het is veel meer een verhaal, een persoonlijke reis die gevoed wordt door gesprekken met andere schrijvers en door ontmoetingen met bekende en minder bekende mensen. Laure Adler is langzaam door het land van de ouderdom gereisd. Analyserend en enthousiast. Ze voelt zichzelf niet oud, maar ze weet dat ze geleidelijk aan dit land binnentreedt, een land waar we niet veel over praten, maar waar we ooit allemaal zullen wonen.

In het onderstaande interview ontmoeten we Laure Adler. We praten open ‘over het verstrijken van de tijd, waarbij we meer winnen dan we verliezen’.

Kort geleden is La Voyageuse de nuit (éditions Grasset, 224 pagina’s) uitgekomen, de vrucht van vier jaar onderzoek en schrijven. Uw uitgangspunten zijn allerlei teksten van verschillende auteurs en vooral ontmoetingen met veel mensen. Hoe is dit boek tot stand gekomen?

L.A. Als een onderzoek. Een reis naar het land van mezelf. Ik voel me nog niet oud, maar ik weet dat ik op weg ben naar de andere kant, naar het land van de ouderdom. Ik ben nog niet oud, maar ik word objectief gezien wel oud. Het is een persoonlijke reis en een onderzoek.

U zegt, verwijzend naar de samenlevingen van Afrika of Zuidoost-Azië, dat ‘de vergrijzing een rijkdom is’. Kun u zeggen waarom?

L.A. Ik denk dat we meer winnen dan verliezen. De winst zit bijvoorbeeld in ongedwongenheid, in geduld. Je wordt vrijer. Toen ik 50 werd, dacht ik dat het allemaal minder zou gaan worden. Maar het tegenovergestelde is waar. We doen nog volop mee. Het leven wordt zelfs intenser. Iedereen die met pensioen is, zolang je niet ziek of arm bent, kan schrijven, schilderen, reizen, enzovoorts.

In samenlevingen zoals in Afrika en Zuidoost-Azië wordt de oudere gerespecteerd, zelfs bewonderd.

U verwijst naar het boek van Simone de Beauvoir, La Vieillesse, waar ze het had over ‘beschaafde rampspoed’. Hoe moet ik dat lezen?

L.A. Ik verbind het met het neoliberale denken, met deze maatschappij die wil dat we allemaal hoogvliegers zijn. Een maatschappij die ons meer en meer uitperst. Vanaf een bepaalde leeftijd staan we als individu in de weg. Bij bedrijven, overal eigenlijk. We zijn teveel. Ik denk dat we een nieuw sociaal contract tussen de generaties nodig hebben.

U noemt militante verenigingen zoals Old’Up*. Zie u een verband tussen hen en de feministische strijd die u op uw 18e hebt gevoerd?

L.A. Het zijn geweldige mensen die de manier waarop we naar oudere mensen kijken willen veranderen. En ook de AAFA*, een vereniging die in het leven is geroepen om het ageïsme (leeftijdsdiscriminatie) te bestrijden waar acteurs, en vooral actrices, veelvuldig mee te maken hebben. Ja, ik wil graag een verbinding maken met de feministische strijd, want onder de mensen van mijn generatie zijn er velen die mei ’68 actief hebben meegemaakt. De protestbeweging die ten strijde trok omdat er geen plaats was voor jongeren in de samenleving. Vandaag de dag is het hetzelfde. Er zijn meer en meer senioren die niet weggestopt willen worden.

U heeft het over minachting. Oudere vrouwen worden misprijzend bekeken hoewel ze er nog steeds mooi uitzien. Is volgens u de manier waarop u naar vrouwen kijkt in 50 jaar tijd veranderd?

L.A. Ik denk dat de dingen in snel tempo veranderen. Het wordt steeds erger. We worden overspoeld met reclamebeelden. In onze maatschappij zijn er echter steeds meer senioren die fleurige kleding, spijkerbroeken, soms hoge hakken dragen. We gaan niet allemaal meer in het zwart zoals mijn moeder. En de mythe van de sexy bimbo van 18-25 jaar, daar zijn we nu wel klaar mee. Genoeg is genoeg.

Denkt u niet dat mannen misschien banger zijn om oud te worden dan vrouwen?

L.A. Ja, dat denk ik wel. Ik denk dat mannen van 50/60 een grotere angst voor veroudering hebben dan vrouwen. Maar ik geloof dat als ze 70 zijn ze het eerder als een pluspunt zien dan als een minpunt.

U brengt de meesterwerken van grote kunstenaars, van Picasso tot Louise Bourgeois ter sprake, die in de laatste tien jaar van hun leven met dubbele inzet zijn gaan produceren. Denkt u dat de wil om door te gaan intenser wordt naarmate je ouder wordt?

L.A. Ik denk het wel. Je hebt niets te verliezen, je bent helemaal vrij. Ik denk dat het creatiever, krachtiger en intenser kan zijn; je werkt alleen nog voor je eigen plezier.

Er wordt veel gepraat over het seniorenplan. Wat denkt u dat er gedaan moet worden voor de bejaardentehuizen?

L.A. De overheid moet betere wetgeving opstellen over de tarieven, die in sommige gevallen zeer hoog zijn. We moeten ook de generaties veel meer mengen, doorgaan met het bouwen van bejaardentehuizen in de buurt van kinderdagverblijven, kleuterscholen en scholen. Ik denk ook dat de rol van de zorgassistent moet worden opgewaardeerd. Dit zijn mensen die prachtig maar onderbetaald werk doen.

*De vereniging OLD’UP, opgericht in februari 2008, richt zich in de eerste plaats op de vergrijzing van de bevolking. De doelstellingen zijn:

– Het kennen en bekend maken van de plaats, de rol, de geschiktheid en het nut van ouderen.

– Het wegnemen van de obstakels voor deze generatie.

– Het vermogen tot autonomie van deze generatie vergroten, d.w.z. het vermogen om op zichzelf te reflecteren en vrijelijk te beslissen over haar levenskeuzes.

– Werken aan het optimaliseren van de relaties tussen de generaties.

*AAFA (Actrices et Acteurs de France Associés) is de beroepsvereniging van acteurs in Frankrijk.

Aart Sierksma

Bron: La journaliste Laure Adler explore le pays de la vieillesse dans son livre ‘La Voyageuse de nuit’ [Nicola Edge]

Dit bericht is 271 keer bekeken

De Dionne-bron in Tonnerre

De verdere verkenning van de Dionne-bron in Tonnerre wordt bemoeilijkt door een onbekend natuurverschijnsel. Duiker Pierre-Eric Deseigne merkte afgelopen herfst tijdens een oefening dat er ergens een verstopping is, die de toegang naar beneden blokkeert. ‘Er is ongeveer drie kubieke meter rots verschoven en in het toegangspad gestort.’

De Dionne-bron is een karstbron, ook wel een resurgentie of vauclusebron genoemd. Een bron waar een rivier na een ondergrondse loop weer aan de oppervlakte komt. Dit fenomeen komt vooral voor in kalksteengebieden. Met de term karst worden alle verschijnselen bedoeld die te maken hebben met de oplossing van kalksteen in water. Het water verdwijnt eerst in de grond via kleine openingen (karstpijpen) of via dwijngaten (pertes) om via één of meer ondergrondse wegen terug aan de oppervlakte te komen. Meestal zal slechts een deel van de rivier ondergronds gaan stromen en blijft de bovengrondse loop eveneens bestaan. Soms komen daarbij de bovengrondse en ondergrondse loop na de resurgentie weer bij elkaar, zoals bij de Lesse in de Ardennen. In andere gevallen verdwijnt de bovengrondse loop volledig en blijft alleen een droge vallei over.

We kunnen er niet meer doorheen

Eind september 2020 ontdekte Pierre-Eric Deseigne het. ‘Het was tijdens mijn laatste duik,’ zegt hij. ‘Ik was ter plekke met een TF1-team als onderdeel van een reportage voor de televisie. Ik had niet meer gedoken sinds november 2019. Het is waarschijnlijk gebeurd in de zomer, tijdens die lange periode van droogte. Het moet wel een soort aardverschuiving zijn geweest, een lawine van stenen, onmogelijk om daar nog door te kunnen’, vat de duiker samen. ‘De doorgang bevindt zich op een diepte van ongeveer 30 meter, terwijl we hiervoor al eens tot 79 meter zijn gekomen. De opening was zo’n 60 cm en is nu teruggebracht tot 5 cm. Dit wonderbaarlijke natuurverschijnsel is lang geleden ontdekt.’

Er moeten duiken worden georganiseerd om het gebied met de hand te ontruimen. Pierre-Eric Deseigne is van plan om eens per maand een soort estafette duik te organiseren. Ondanks deze onvoorziene gebeurtenis blijft hij, zoals gewoonlijk, optimistisch. ‘Het is natuurlijk een enorme opgave en zal de nodige tijd duren, maar naar mijn mening is het geen probleem. Ik heb trouwens alle tijd van de wereld! Het zal de exploratie van verdere dieptes vertragen en veel werk vergen, maar het gaat ons lukken. De komende duiken zullen we volledig aan het opruimen wijden. We gaan het samen doen.’

Vergunning

Na verschillende dodelijke ongelukken werd het duiken in de Dionne-bron 22 jaar geleden verboden. In 2018 heeft de voormalige burgemeester van Tonnerre, Dominique Aguilar, dit verbod opgeheven en Pierre-Eric Deseigne toestemming gegeven om de exploratie voort te zetten. Ook de nieuwe burgemeester Cédric Clech, die in mei 2020 gekozen is, heeft zijn toestemming gegeven. ‘Het is een kans voor onze gemeente. La Fosse Dionne is één van de bekendste lavoirs in de Bourgogne met bovendien een mysterieuze bron in de diepte’, legt de burgemeester uit.

Aart Sierksma

Bron: L’exploration de la Fosse Dionne à Tonnerre freinée par un phénomène inattendu [Marc Charasson]

Dit bericht is 279 keer bekeken

De markthal van Sens

Ondanks de gezondheidscrisis en een reeks annuleringen van kerstmarkten, geven de kooplieden de moed niet op. Ze draaien op dit dit moment goed en zien zelfs een nieuwe klantenkring ontstaan.

De levensmiddelenindustrie doet het heel goed. We zijn een van de bedrijven die als essentieel worden beschouwd,’ zegt Patrick Vanhove van de zuivelkraam, waarmee hij het algemene gevoel verwoordt. De andere standhouders op de overdekte markthal van Sens zijn net als hij optimistisch gestemd. En dit in een tijd waarin de gezondheidscrisis keihard toeslaat en ook het departement de Yonne in volledige lockdown is. Lokale overheden en verenigingen zeggen nu al alle festiviteiten rond de feestdagen af, met name de kerstmarkten aan het eind van het jaar.

Élodie Monpoix, een pluimveehouder, legt echter uit dat ‘de periode van kerst en oud en nieuw ongeveer 30% van de jaarlijkse omzet van haar bedrijf vertegenwoordigt’. De standhouder profiteert ieder jaar geweldig van de kerstmarkt, die in het centrum van de stad wordt gehouden en die haar indirect vele klanten bezorgt. Op dit moment is het evenement nog niet geannuleerd. ‘En op dit moment gaat het goed. We zien minder oudere mensen dan gewoonlijk, maar we zien een nieuwe, jongere clientèle binnenkomen, die niet noodzakelijkerwijs bij ons kwam kopen voor de lockdown.’ De jonge vrouw zegt dat ze ‘weinig last heeft van de gezondheidscrisis’, dankzij de nodige aanpassingen, waaronder het bezorgen aan huis.

De komst van een nieuwe klantenkring

Laetitia en Jean-François Tomczyk, biologische bakkers, delen haar observatie. ‘Tussen maart en juni was het moeilijk. Maar sinds medio juli zijn we weer terug op een normaal niveau van de verkoop. Ik was een beetje bang voor het tweede golf effect dat voor de herfst werd aangekondigd, maar uiteindelijk blijkt het allemaal erg mee te vallen voor ons’, legt het bakkerspaar uit. ‘We zijn er zelfs op vooruit gegaan, we hebben er klanten bijgekregen. Tijdens de eerste lockdown hebben we in ons dorp, in La Chapelle-sur-Oreuse, aan huis bezorgd. Daarmee hebben we ongeveer 20 nieuwe klanten gewonnen, die vandaag de dag nog steeds hun brood bij ons komen kopen.’

De biologische bakker heeft de indruk dat de kopers hun manier van consumeren hebben veranderd en zich meer richten op lokale producten of zelfs op producten uit de biologische landbouw. ‘Wij, als biologische bakkers, staan voor een gezondere manier van eten die op dit moment aantrekkelijk is. Ik ken bijvoorbeeld biologische tuinders die een geweldig jaar hebben!’

Jean-Luc Dosnon, een imker, is meer gereserveerd. Voor hem is december de belangrijkste maand van het jaar geworden en het feestelijke seizoen is goed voor 15% van zijn omzet. Dus terwijl hij het op dit moment vrij goed doet, met name dankzij het verzenden van zijn producten, weet hij dat hij een groot deel van zijn omzet gaat verliezen in vergelijking met andere jaren. Temeer daar de handelaar regelmatig deelneemt aan tentoonstellingen en beurzen, die momenteel allemaal zijn afgelast.

Aart Sierksma

Bron: Sous la halle de Sens, les marchands sont plutôt sereins malgré la crise sanitaire [Cécile Carton]

Dit bericht is 326 keer bekeken