ondergrondse jacht

Ondergrondse jacht op dassen en vossen

Vertaald uit FR naar NL

In de wintermaanden zijn veel jagers bezig met het opsporen van dassen en vossen. De uiteindelijke bedoeling is deze dieren te vangen in hun hol. In de Nièvre en omgeving zijn genoeg liefhebbers voor deze jachtpraktijk te vinden. Het maakt ook deel uit van de noodzaak om deze soorten te reguleren.
Het begint met het plaatsen van één of meerdere honden bij de ingangen, ook wel ‘monden’ genoemd. Daarna begint het wachten. De jagers kunnen niets anders doen dan de reacties van de speurhonden volgen, die hun aandacht strak gericht hebben op de mond van het hol.
Het gebruik van slechts één hond kan al voldoende zijn. Het kost dan gewoon meer tijd voordat de te vangen dieren in het nauw gedreven zijn. De keuze om slechts één hond te gebruiken is in ieder geval beter voor de hond. Hij of zij kan zich sneller terugtrekken, zodat de kans op ernstig letsel voorkomen kan worden.

De jagers komen in actie als de vos of das geen kant meer op kan; wanneer hij gevangen zit in zijn eigen hol en alle uitgangen afgesloten zijn. De jagers gaan dan een geul graven in lijn met de plaats waar het opgejaagde dier vastzit. De honden zorgen ervoor dat het slachtoffer niet kan ontsnappen. Zij zijn hier speciaal op getraind.

Lees meer

jonge boeren

Twee jonge boeren laten van zich horen

Vertaald uit FR naar NL

Clément Blandin en Cédric Bernier zijn twee jonge veehouders van ‘Le Groupement agricole d’exploitation en commun’ (Gaec). Ze houden rundvee en schapen. Ze willen graag eens vertellen over hun dagelijks leven en hun problemen en een ander geluid laten horen over ‘le mouvement vegan et végétarien’. “Er komen steeds meer organisaties die zich met dierenwelzijn bezighouden. Ze brengen veel schade toe aan de landbouw in het algemeen en aan de veehouderij in het bijzonder.” De jonge veehouders willen hun verhaal over hun beroep vertellen zonder de veganistische en vegetarische beweging te veroordelen. Ook zij hekelen dierlijk geweld.
“We doen dit werk al ons hele leven en we gaan goed met onze dieren om.” De twee boeren komen al snel te praten over allerlei misvattingen over hun beroep. Vervuiling bijvoorbeeld. “Veeteelt is vervuilend, dat begrijpen we. Daarover hebben we cijfers ter ondersteuning. De landbouw zorgt voor 20% van de uitstoot van broeikasgassen, waarvan 8% voor de veeteelt. Maar het vee heeft weilanden nodig, die weer zuurstof produceren. We zouden voedsel voor onze dieren zelf moeten verbouwen, maar dat doen we al voor 90%. We gebruiken minerale meststoffen en zoveel mogelijk biologische bestrijdingsmiddelen. Vandaag de dag is het niet meer zeker of veelteelt nog rendabel is.”

Soja en quinoa
De twee mannen pakken een ander onderwerp bij de kop en komen bij producten die vaak worden genoemd om de consumptie van vlees te vervangen. “Soja bijvoorbeeld. Dat komt voor een belangrijk deel uit Brazilië en is genetisch gemanipuleerd. Of quinoa. We horen nooit iets over de arbeidsomstandigheden in de landen waar dit product wordt geproduceerd.” Clément Blandin maakt zich ook zorgen over vrijhandelsverdragen. “Ceta met Canada dat al in werking is en Mercosur met Zuid-Amerika, waarover nu gesproken wordt.
“We willen de argumenten over dierenwelzijn en slachtomstandigheden serieus nemen. Maar als mensen zo voor dierenrechten zijn, zoals veganisten, gaan ze dan ook niet skiën? Wie onderhouden bijvoorbeeld de bergweiden? Dat zijn toch echt de schapen. In deze berggebieden kun je geen gewassen verbouwen.”

Lees meer

50-plussers op zoek naar de liefde

Vertaald uit FR naar NL

Bemiddelingsbureaus blijven een veilige haven voor veel senioren, al wordt het internet steeds vaker gebruikt. In Nevers kennen we het ‘Agence Relations Conseil’ voor deze doelgroep. De klantenkring bestaat vooral uit vijftigplussers.
Virginie Bauer, adviseur van het relatiebemiddelingsbureau, is verantwoordelijk voor het in contact brengen van koppels tot 80 jaar oud. “50-plussers zijn een interessante en gemotiveerde leeftijdsgroep. Ze zeggen vaak: We hebben geen tijd te verliezen,” zegt Virginia met een glimlach.

Een ontmoeting met serieuze bedoelingen
Veel paren, die door het agentschap bij elkaar zijn gebracht, hebben al een testperiode met datingsites achter de rug. Stuk voor stuk spreken ze over slechte ervaringen en teleurstellingen. Zo ook Jeanne en André. Zij hebben elkaar twee jaar geleden gevonden en voelden zich alles behalve veilig om iemand via internet te ontmoeten. “We waren helemaal klaar met internet,” zegt André. “We wilden graag een serieuze aanpak waarbij goed naar onze wensen geluisterd werd en waarbij alle personen van te voren geverifieerd werden,” vult Jeanne aan. Al na één jaar registratie bij het bemiddelingsbureau vonden de twee tortelduifjes elkaar. “Met een beetje hulp,” vertellen ze in koor, nog steeds nagenietend.
“Wat me verrast en tegelijk vrolijk maakt,” zegt Virginie, “is de gretigheid van de nieuwe paren om samen te gaan wonen en gezamenlijke projecten op te zetten. Het voordeel is natuurlijk dat de paren na de leeftijd van 50 jaar meer tijd voor zichzelf krijgen. Sommige gaan al met pensioen, de kinderen zijn het huis uit, enzovoorts.”
“Pensionering is het begin van een nieuw leven,” vult Jeanne aan. “We genieten van elk moment. We maken uitstapjes met de camper door Frankrijk, we sporten veel, gaan regelmatig uit eten en binnenkort staat een nieuw avontuur op de agenda: de beroemde route 66 in de Verenigde Staten.”
Virginie houdt van deze jonge senioren. “50-plussers staan nog volop in het leven. Ze hebben ervaring en weten wat ze willen.”

Lees meer

poiseux

Steeds meer jongeren vestigen zich in Poiseux

Vertaald uit FR naar NL

In tegenstelling tot andere dorpen, zie je in Poiseux de bevolkingssamenstelling veranderen. Eén op de zes is tegenwoordig jonger dan twaalf jaar. Eén van de verklaringen is dat er steeds meer jonge echtparen komen wonen.
Het departement de Nièvre veroudert in een rap tempo. In vijf jaar heeft het 7800 inwoners verloren. Maar dat is niet het geval in Poiseux. De cijfers spreken voor zich. Van de 346 inwoners van de gemeente zijn er 56 jonger dan twaalf jaar. Dit betekent dat één op de zes inwoners jonger is dan twaalf jaar. Niet slecht, toch?
“De aanwezigheid van al deze kleine kinderen in dit kleine dorp, gelegen in de buurt van Guérigny, is eigenlijk niet echt nieuw. Toen ik negen jaar geleden in het stadhuis arriveerde, waren er al veel kinderen,” herinnert zich Jean-Louis Fity, de burgemeester.

Jonge stellen blijven
Steeds meer jonge paren komen en blijven in Poiseux. Zoals Elodie Seigneur, die een jaar geleden verhuisde naar Mauvron, met haar man en haar 2-jarige kind. Ze legt uit: “We wilden graag iets kopen. We werden verliefd op dit huis en eerlijk is eerlijk, de huizenprijzen in deze streek zijn erg aantrekkelijk.”
De afwezigheid van een crèche heeft geen rol gespeeld bij hun besluit. “Ik breng mijn zoon naar de oppas in Guérigny,” zegt ze. Ook het ontbreken van een school had geen invloed. “Ik denk dat er wel een schoolbus stopt. De school bevindt zich in Guérigny en dat is niet ver. “De nabijheid van een grotere stad is voldoende,” zegt ook haar buurman Alan Laruelle, vader van drie kinderen in de leeftijd van 11, 9 jaar en 2 jaar. “Wij zijn hier tien jaar geleden komen wonen. Ik breng ze naar school in Guérigny voordat ik ga werken. De school ligt op de route naar mijn werk.”

Lees meer

toren met warmte tegen vorst wijnbouw

Wijnboeren verenigen zich tegen de vorst

Vertaald uit FR naar NL

Twee jaar achter elkaar is genoeg! De wijnboeren van Pouilly en omgeving zijn het slachtoffer zijn van de grillen van een steeds ongunstiger klimaat zat. Soms hagelschade en steeds vaker late nachtvorst. In 2016, in de nacht van 19 april, daalde de thermometer tot -3 °C aan de grond en vernietigde enkele percelen.

Effect op de werkgelegenheid
Het afgelopen jaar was het opnieuw raak, met tussen 19 en 27 april nachtvorsten van -6 °C en -7 °C. Aanzienlijke schade aan de gewassen en dus een veel kleinere oogst. Dit krijgt steeds meer gevolgen voor de lokale economie en voor de werkgelegenheid. Sommige boeren moeten het aantal uren van hun werknemers verminderen, anderen gebruiken geen seizoenarbeiders meer. “Als de oogst mislukt of vermindert, wordt ook het werk in de wijnkelders daarna beïnvloed,” zegt Katia Mauroy, voorzitter van de ‘Syndicat Viticole’.
In de afgelopen jaren hebben wijnboeren allerlei vruchtbare percelen, die dertig of veertig jaar lang braak hebben gelegen, herbeplant. In de jaren vijftig was er vaak vorstschade en werden de wijngaarden regelmatig getroffen door hagel. Na verscheidene jaren zonder oogst, werden die percelen dan verlaten en achtergelaten.
wijnboerIn 1997-1998 beschadigde de lentevorst opnieuw de wijngaarden. In die tijd brandden de boeren fakkels tegen de vorst. Een arbeidsintensief werk. Zodra de temperatuur rond -1 °C kwam, vaak midden in de nacht, staken de boeren 400 tot 500 fakkels per hectare aan. Er waren ook boeren die voor een sprinklerinstallatie kozen, die de lucht verzadigde met vocht zodat de knoppen van de druiven gehuld werden in een dun beschermend laagje ijs. Tijdens de vorstperiode van 2016 zijn er verschillende systemen getest, variërend van fakkels tot gasbranders.
Vorig jaar is de wijnwereld op zoek gegaan naar duurzamere oplossingen. De exploitanten hebben zich verenigd en hebben een collectieve oplossing gevonden. “In de wijngaarden zien we nu overal torens verschijnen. Er zijn er al vijftig geplaatst. Zo’n machine kan verschillende percelen beschermen van meerdere eigenaren, afhankelijk van de temperatuur. 4 hectare bij een temperatuur van -4 °C, 6 tot 7 hectare bij -2 °C. Deze apparaten blazen warme lucht naar de grond en beschermen zo de beplanting. Sommige werken automatisch en lopen op gas. Andere werken op olie of moeten aangedreven worden door een tractor. De meeste machines worden collectief aangeschaft. Een grote investering. We spreken toch al gauw van €10.000 per toren,” vertelt Katia Mauroy.

Lees meer

snelheid op tweebaansweg naar 80

80 km/u: wat vinden de automobilisten in de Nièvre ervan?

Vertaald uit FR naar NL

De kogel is door de kerk. Premier Edouard Philippe kondigde het vorige week aan: De maximumsnelheid op tweebaanswegen gaat van 90 naar 80 km per uur.

snelheid op tweebaansweg naar 80Christian uit Prémery
“Weet je wat pas echt gevaarlijk is? Al die slecht onderhouden wegen. Laten we beginnen met die te herstellen. Op smalle wegen is 80 km per uur een goed idee, maar laat ons gewoon 90 rijden op de andere wegen. Het zou echt per geval bekeken moeten worden, afhankelijk van hoe gevaarlijk het is.”

Donovan uit Nevers
“Dit slaat nergens op. Dat wordt dus nog meer op de rem staan. Ik denk niet dat deze 10 km/u voor minder ongelukken gaat zorgen. Als we het vergelijken met Duitsland… dit stelt helemaal niks voor. En wat te denken van de motorrijders. Die ontneem je zo toch alle plezier!”

Sinds 2015 is op drie stukken van tweebaanswegen (op de RN7, de RN57 en de RN151) geëxperimenteerd met een snelheidsvermindering tot 80 km/u. Tegen 2018 zou bijna 400.000 kilometer weg dezelfde verandering ondergaan. Het doel van de overheid is het aantal verkeersdoden terugbrengen: 200 tot 400 levens per jaar.

Lees meer

houtstapel

In Prémery is het hout uit de bossen voor de inwoners

Vertaald uit FR naar NL

De liefhebbers hebben tot eind maart 2018 de tijd om hun stuk bos te kappen en het hout te verwijderen. Deze oude traditie is nog steeds erg in trek bij de bewoners van de beboste gemeenten in de Nièvre. Het geeft ze de mogelijkheid om goedkoop aan brandhout te komen.
Om negen uur, vier dagen voor Kerst, werden de percelen in het bos Moreau, in de gemeente Prémery, toegewezen. Ieder kreeg een strook van 600 m lang. Door de mist waren er niet veel mensen op afgekomen.
Patrick, een jonge gepensioneerde, was er wel. Met zijn kettingzaag. “De andere gepensioneerden komen wel als de mist weer opgetrokken is.”
affouage“We gebruiken allemaal biologische olie. Dat is een van de voorwaarden. We moeten rekening houden met het milieu. Vijftig jaar geleden lag het hier nog vol met ijzeren blikjes, dat willen we niet meer. We laten het gebied net zo schoon achter als voor de affouage,” legt Alexis Plission uit. Hij is gemeenteraadslid in Prémery en één van de voorvechters van deze oude traditie. “Iedereen heeft nu de mogelijkheid om zijn huis te verwarmen voor minder geld. Een stère hout die je ergens koopt, kost toch al gauw 45 euro. Wij bieden de percelen aan voor €15. Daar haal je 6 tot 8 stères uit. Je moet natuurlijk wel de beschikking hebben over de juiste apparatuur. Ook moet je kunnen omgaan met een kettingzaag en weten hoe je het hout uit het bos krijgt.  ‘l’Entreprise à But d’Emploi’ (EBE) biedt ondersteuning als het nodig is. Veiligheid staat voorop. Vooral in bossen waar geen bereik is met je mobiele telefoon.”

Geschiedenis
‘Affouage’ is een gebruik dat dateert uit de Middeleeuwen en stelt mensen in staat een perceel van een gemeentelijk bos te exploiteren. Een gemeenteraad heeft de mogelijkheid om een deel van het gemeentelijke bos te reserveren voor zijn inwoners. Het woord ‘affouage’ komt van het oude Franse werkwoord ‘affouer’ dat verwarmen betekent.

Lees meer

schoorsteenbrand

Schoorsteenbranden

Vertaald uit FR naar NL

Sinds het begin van de maand hebben brandweerlieden in de Nièvre al meer dan tien schoorsteenbranden geblust. En meer dan tweehonderd sinds januari.
Dertien schoorsteenbranden in oktober in de Nièvre en al elf aan het einde van de eerste tien dagen van november. De kou is ingevallen en de open haarden knetteren weer. De niet-geveegde schoorstenen zitten soms vol met roetaanslag en dan is er maar weinig nodig voor een drama….
Tussen 1 januari en 10 november, volgens de laatst bekende statistieken, hebben de brandweerlieden al tweehonderd en tien branden moeten blussen. Een aanzienlijk aantal. Vaak is het een teken van nalatigheid bij het onderhoud van schoorstenen. De komende weken zou dit aantal nog wel eens kunnen toenemen. “We kennen meestal een grote piek in december en januari”, zegt een woordvoerder van ‘Service départemental d’Incendie et de Secours’ in Varennes-Vauzelles. Over heel 2016 werd meer dan driehonderd keer de hulp ingeroepen.

Een schoorsteenbrand kan het hele huis verwoesten
Een schoorsteenbrand, veroorzaakt door koolstofresten in de schoorsteen gaat snel uit wanneer het wordt ontdekt door de bewoners. Maar het kan volkomen onopgemerkt blijven en grote schade aanrichten aan het dak, de vloeren … als de bewoners afwezig zijn. Een dergelijke ramp kan een woning ook volledig vernietigen zoals dat gebeurde in 2015, in een gemeente in de Nièvre. Een familie heeft toen alles verloren.

Lees meer

begraafplaats

De laatste eer

Vertaald uit FR naar NL

De tijd van kostbare begrafenissen lijkt voorbij. Een andere moraal en de voortdurende crisis hebben ertoe geleid dat begrafenissen steeds soberder zijn geworden.

Wanneer de bladeren vallen, lijken de begraafplaatsen wel in bloei te staan. Al die verschillende kleuren benadrukken de liefde voor de dierbaren. Maar net als andere maatschappelijke ontwikkelingen, verandert ook de moraal met betrekking tot begrafenissen. “Het wordt eenvoudiger en goedkoper,” merkt de regiomanager van een nationale begrafenisondernemer op.

Crematie in één derde van de gevallen
“Cremeren is zonder twijfel de meest voor de hand liggende verandering die we zien,” zegt de directeur van ‘Pompes Funèbres Générales’ (PFG) Nevers en Decize, Cédric Chaussin. “Eén op de drie overledenen wordt tegenwoordig gecremeerd.” Dit geldt wel meer voor de stedelijke gebieden dan voor het platteland. Een van zijn collega’s, een begrafenisondernemer in de zuidelijke Morvan, merkt op dat “de meeste verzoeken aan ons betrekking hebben op begrafenissen”.
Tegenwoordig worden er veel meer begrafeniscontracten afgesloten. Mensen willen niet langer een last voor hun kinderen zijn en willen er zeker van zijn dat hun wensen gerespecteerd worden. Ze betalen het begrafenisgeld in één keer of in maandelijkse termijnen aan een verzekeringsmaatschappij. Deze betaalt het geld aan de begrafenisondernemer, nadat ze op de hoogte zijn gesteld van het overlijden van de verzekerde.

Lees meer

val voor frelons

De Aziatische hoornaar in de Nièvre

Vertaald uit FR naar NL

De meeste ‘frelons’ zijn gevlucht voor de eerste nachtvorst, maar je ziet ze nog steeds.
Met het vallen van de blaadjes van de bomen worden de Aziatische hoornaarsnesten zichtbaar in de bomen. Twee weken geleden heeft ‘le Groupement de Défense Sanitaire Apicole de la Nièvre’ (GDSA) verschillende nesten vernietigd. “In Nevers en Marzy hebben we er op één avond vier vernietigd‚” vertelt Gérard Peudpièce, voorzitter van de bijenvereniging. “Eind september/begin oktober zijn de nesten goed zichtbaar. In de zomer zie je ze zelden. En als ze 10 meter hoog zitten, hebben de mensen er geen erg in,” zegt Michaël, ongediertebestrijder voor MV Service, in Guérigny. “Het is nu het einde van het seizoen. Met de kou vertrekken ook de bewoners van de nesten.”
Dit jaar heeft de GDSA 40 nesten geïdentificeerd in de Nièvre. Dat is minder dan vorig jaar (60). De eerste meldingen kwamen ook pas aan het eind van de zomer. Michaël, van MV Service, heeft dit jaar minder te doen gehad. Hij verwijderde drie of vier nesten, in plaats van zes vorig jaar.

Nieuwe plaatsen: op beschutte plekken en in heggen
“Het komt misschien door de strenge vorst van de winter 2016-2017 dat er minder hoornaars waren dit jaar,” analyseert Gérard Peudpièce. “Desalniettemin was de Aziatische hoornaar er dit jaar nog steeds en met nieuwe gewoonten. We vinden hem meer en meer in huizen en op beschutte plaatsen. We hebben een nestvernietiging onder een open veranda in Guérigny gedaan en ééntje in een garage in Nevers.” “Er zijn ook nesten in hagen en bosjes,” zegt Thomas Bonnot, imker in Marzy.
Valérie, inwoner van Challuy, had er in twee weken tijd bijna 300 vlak voor de eerste nachtvorst. “Ik had een boom in bloei voor mijn huis en elke ochtend, bij zonsopgang, kwamen ze massaal naar buiten. Het was erg indrukwekkend! We moesten langs de muren lopen.”

Lees meer