Is het water van de ‘barrage de Rangère’ nog drinkbaar?

Vertaald uit FR naar NL

Het water dat afkomstig is van het stuwmeer la Rangère, in de buurt van Villapourçon, laat een rode laag achter in de rivier en uit de kraan heeft het een gele kleur. De inwoners willen het niet meer drinken. Toch blijft het drinkbaar.
“Wij kopen altijd flessenwater in plaats van kraanwater te gebruiken. Het ruikt naar bleekmiddel, het ziet er bruin uit en het smaakt vies,” stelt een inwoner van Onlay, een gemeente die ook het water van de ‘barrage de Rangère’ afneemt. In het gehucht Mourceau, in de gemeente Moulins-Engilbert, kan een inwoner niet meer tegen de stank als ze een bad neemt. “Het hele bad zit onder de aanslag.”

277 km leidingen naar 8 gemeenten
Het stuwmeer voedt acht gemeenten. “Er ligt 277 km aan leidingen,” zegt René Duvernoy, president van de ‘Siaep de la Dragne’. “We verkopen het water tot aan Saint-Honoré-les-Bains en er is een verbinding met Luzy.”
Maar sommige mensen rond de dam hebben zorgen over de kleur en de smaak van het water, omdat naast de bruine (of zelfs geelachtige) kleur uit de kraan het water ook een baksteenrode aanslag in de rivier de Dragne achterlaat. Stroomopwaarts is het water wel helder.

Lees meer

farmacie

Een trainingscentrum in Saint-Honoré-les-Bains voor buitenlanders

Vertaald uit FR naar NL

Een onderneming starten in Frankrijk is niet zo eenvoudig voor een buitenlander. Je moet de taal spreken, je moet weten hoe je een relatie aangaat. Lonneke Grobben en Maarten Stroes bieden een training aan met Franse les en coaching in ‘Le centre de formation à l’installation professionnelle en France (CFIPF)’.

Het idee?
Eind 2010 verliet het Nederlandse stel Nederland. Sindsdien geeft Maarten Stroes cursussen ‘medisch Frans’ aan niet-francofone artsen die zich in Frankrijk willen vestigen. Lonneke Grobben begeleidt buitenlanders, die zich professioneel in Frankrijk willen vestigen. Dit doet zij in opdracht van lokale overheden.

Een innovatief concept
“Het gaat niet alleen om een uitbreiding van de lessen ‘medisch Frans’. Het is breder. Het worden cursussen verspreid over meerdere weken. Dit miste ik nog in mijn aanbod,” zegt Maarten Stroes. “Het was daarom noodzakelijk om een juiste formule te vinden voor mensen met een basiskennis van het Frans. En het moest ook nog financieel betaalbaar zijn. Vandaar de oplossing van het aanbieden van stages, over meerdere dagen, in groepen van vier. Het idee ontstond vorig jaar, tijdens de zomer, op verzoek van iemand die medisch personeel zocht.”

De accommodatie
Dit aanbod is speciaal bedoeld voor mensen die op het platteland willen komen werken. We moesten dus een woon- en cursusplek in de buurt vinden.
Maarten Stroes en Lonneke Grobben vonden een ideale plek. ‘La Villa des Fleurs’ in het centrum van Saint-Honoré-les-Bains. “Het is de oude apotheek van het dorp. Stagiairs kunnen gemakkelijk in het dorp hun boodschappen doen. Een van de doelstellingen van deze aanbieding is namelijk om de integratie van stagiairs in het dagelijkse leven van een Frans dorp te vergemakkelijken.”

Lees meer

musee du son

In 2001 koos dit Nederlandse stel voor de Nièvre

Vertaald uit FR naar NL

In 2001 heeft de familie Gerritsen de knoop doorgehakt. Ze hebben Haarlem in Nederland met 150.000 inwoners verruild voor een klein dorp met 127 zielen. Ze bewonen een idyllische plek in het hart van het dorp met kippen die rond hun huis scharrelen. Honorine en Derk-Jan Gerritsen komen net thuis van een fietstocht. “We zijn echte Hollanders hoor,” zegt de eigenaar.

Zestien jaar geleden hebben ze de sprong gewaagd. Weg uit Haarlem, richting Monceaux-le-Comte in de Haut Nivernais met slechts 127 inwoners, een bakkerij en een herberg. “Het was liefde op het eerste gezicht. Ik heb er geen andere verklaring voor,” zegt Derk-Jan. “In Haarlem was ik grafisch ontwerper en Honorine werkte als museummedewerkster. We wilden iets anders met ons leven.”

Een ander leven en eigen baas
Drie jaar voordat ze definitief hun koffers pakten, vielen ze in 1998 voor deze al dertig jaar verlaten boerderij. “We hebben er niet heel lang over nagedacht”, voegt Honorine eraan toe. “Deze boerderij was voor ons, al wisten we nog niet echt wat we ermee zouden kunnen doen.”
Wat hun erg beviel aan dit nieuwe leven, was de vrijheid. “We zijn vrij om te denken wat we willen, we hebben alle bewegingsvrijheid die we willen en vooral: we zijn nu eigen baas. Je hoort mij niet zeggen dat we niet vrij waren in onze beroepen in Haarlem, maar we wilden echt iets anders uit proberen,” vervolgt Derk-Jan, die eraan herinnert dat het dorpshuis beheerd wordt door… een Nederlander.

Lees meer

officieel portret van Emmanuel Macron

Het presidentiële staatsieportret binnenkort in alle gemeentehuizen

Vertaald uit FR naar NL

De officiële foto van de president is gemaakt door Soazig de la Moissonnière. Na de fotosessie en het drukwerk kan het portret van Emmanuel Macron opgehangen worden in de gemeentehuizen.
President Macron poseert in een donker pak en das met beide handen stevig aan zijn bureau. Op papier ziet het er zacht en tastbaar uit. De foto van 50 x 70 cm zal binnenkort het portret van zijn voorganger in de stadhuizen en andere openbare gebouwen vervangen.
Per e-mail zijn de gemeenten op de hoogte gebracht en opgeroepen om de foto’s te komen ophalen bij de prefectuur. Het lijkt er echter op dat men geen haast heeft. Slechts 19 van de 82 gemeentes hebben gereageerd. Maar, geen nood. Er is geen deadline vastgesteld. De eerste die heeft gereageerd was het hoofd van de archiefafdeling van de stad Cosne-sur-Loire, eind juli. “We hadden voor de levering telefonisch een verzoek ingediend,” zei burgemeester Michel Veneau. “Na aankomst hebben we het onmiddellijk opgehangen in de raadzaal.”

“Ik dacht dat ik de laatste was …”

officieel portret van Emmanuel Macron

In de Morvan werd plichtsgetrouw gereageerd. De burgemeester van Glux-en-Glenne, René Blanchot, ging persoonlijk naar de sous-préfecture in Château-Chinon. “En ik dacht dat ik de laatste was…” Geïnspireerd door andere gemeenten wil ook Blanchot de portretten van de vorige presidenten uit de archieven halen om ze nog eens te laten zien. Het portret van François Mitterrand hangt trouwens nog steeds boven zijn bureau. “We hadden wel een probleem. De afdruk van Macron paste niet in de lijst. De foto was 10 cm groter dan de vorige foto’s,” vervolgt René Blanchot. “Gelukkig hebben we een passende lijst gevonden.”
Dezelfde onzekerheid ontstond in het gemeentehuis van Coulanges-lès-Nevers. “U kunt zich voorstellen hoe verbaasd ik was toen ik gebeld werd met de mededeling: We hebben een probleem. We hebben een probleem? De president past niet in de lijst,” glimlacht de burgemeester, Maryse Augendre. “U ziet het al voor u dat we een stuk van de foto van de president afknippen?”

Lees meer

Amerikaanse ziekenhuis in Saint-Parize-le-Châtel

Het Amerikaanse ziekenhuis in Saint-Parize-le-Châtel 100 jaar later

Vertaald uit FR naar NL

40.000 bedden
De verbinding tussen de lokale geschiedenis en die van de Verenigde Staten werd in Saint-Parize-le-Châtel van 23 tot en met 25 juni herdacht, met de herinnering aan een gigantisch militair ziekenhuis gebouwd aan het einde van de eerste wereldoorlog. Eén van de grootste Amerikaanse ziekenhuizen in Europa, met ongeveer 700 barakken op 300 hectare, en een mogelijke capaciteit van 40.000 bedden.
In januari 1918 begon het Amerikaanse leger de bouw van dit ziekenhuis, achter het front maar gemakkelijk bereikbaar. Vanaf de havens aan de Atlantische kust hebben de Amerikanen verschillende bases in het centrum van Frankrijk opgezet. “Het spoor was erg belangrijk en de Nièvre beschikte over een spoorwegknooppunt,” legt Alexandre Coulaud uit. Alexandre Coulaud is archeoloog van de ‘Inrap’ (Institut national de recherches archéologiques préventives) en specialist van ‘la Grande Guerre’, zoals de Fransen de eerste wereldoorlog noemen.
Amerikaanse ziekenhuis in Saint-Parize-le-ChâtelVoor de enorme bouwplaats werden veel Vietnamezen gemobiliseerd. Er is een buizenstelsel van 8 km naar de rivier de Allier aangelegd om over voldoende water te kunnen beschikken. Het geheel werd verdeeld in 20 blokken. Ieder blok had de beschikking over een autonoom ziekenhuis, onder afzonderlijk gezag. Elk blok had duizend medewerkers (artsen, verpleegkundigen, enz.). Ongeveer twaalf blokken zijn daadwerkelijk in bedrijf geweest tussen augustus 1918, de aankomst van de eerste trein met gewonden, en mei 1919 toen het kamp al weer sloot.
“De Amerikanen wilden het zo groot aanpakken, omdat ze een langere oorlog hadden verwacht, tot 1921 of 1922,” voegt Alexandre Coulaud eraan toe. Hij raakte gepassioneerd door dit onderwerp toen hij per ongeluk het bestaan van het kamp in 2014 ontdekte.

 

Lees meer

leeftijdspyramide nievre

Hoe ziet de Nièvre er in 2050 uit?

Vertaald uit FR naar NL

Minder jongeren, meer senioren, van wie een kwart ouder dan 75 is en een inwonersverlies van ongeveer 8%. Dat is het profiel voor de Nièvre in 2050.
Volgens een demografische onderzoek van het ‘Institut national de la statistique et des études économiques’ (INSEE) zal Frankrijk vergrijzen en zal het inwoneraantal toenemen. Over dertig jaar zouden er 74 miljoen inwoners in Frankrijk wonen.
De Nièvre gaat verder vergrijzen en zal minder inwoners tellen, volgens David Brion, hoofd van het instituut ‘INSEE Bourgogne-Franche-Comté’.

Kunt u een beschrijving geven van de Nièvre in 2050?
In deze studie hebben we verschillende scenario’s vastgesteld. Ik zal in detail beschrijven wat essentieel is bij een voortzetting van de huidige trends op het gebied van geboorte, levensverwachting en migratie. We zullen van 215.200 inwoners (huidige cijfer) naar 197.200 gaan, een daling van 8%. Dit cijfer is gebaseerd op de veronderstelling dat de vruchtbaarheid 1,9 per vrouw zal blijven. De levensverwachting zal toenemen met 8 jaar voor mannen (84,2) en 5 jaar voor vrouwen (88,7). Migratie zal ongeveer gelijk blijven.

Lees meer

brocante

La brocante: een passie, een hobby of handel?

Vertaald uit FR naar NL

Van april tot december zijn er zo’n vijfhonderd vlooienmarkten in de Nièvre. Maar wie zijn eigenlijk de mensen die hun tweedehands spullen aanbieden? En waarom gaan ze naar deze markten? En kunnen de professionele handelaren er echt van leven?
Een willekeurige zaterdag, 11 uur, vier exposanten, het Saint-Laurent plein in Nevers. Patrick, cowboyhoed en een geschoren sikje, kletsend met zijn buurman achter zijn marktkraam, dat bestaat uit een plastic tafel bedekt met bierglazen. Hij is gepensioneerd en verzamelt links en rechts wat snuisterijen, die hij verkoopt om wat bij te verdienen: “Tussen het ontbijt en de lunch sta ik op rommelmarkten en verdien een extraatje. Het is niet professioneel bedoeld maar meer als tijdverdrijf, voor de gezelligheid. Ik doe dit voor de sfeer en om wat te kletsen te hebben.”
Naast hem staat Bernard, net begonnen met autobanden en gereedschap uit te stallen op de grond. Door de regen is er geen kip op de been. Er zijn slechts vier handelaren die hun handel uitgepakt hebben. Anderen wachten af en vertrekken in de loop van de ochtend zonder zelfs maar iets uitgepakt te hebben.

“Een hobby voor de gezelligheid”

“Het weer bepaalt voor 50% onze verkoop. Een dag als deze levert niet veel op. Ik heb voor 10 euro aan glazen verkocht. Daarvan kan ik net mijn standplaats voor maandag op de rommelmarkt op Champ-de-Foire-aux-Moutons betalen,” zegt Patrick.
“Wij bepalen niet zozeer de prijs van onze koopwaar. Die komt meestal spontaan tot stand,” vervolgt Patrick. “Neem nou deze vier stoelen, gevonden bij het afval. Ik heb ze verkocht voor €10, terwijl ze €90 per stuk waard zijn. Of deze cd van Dalida van de hand gedaan aan een collega voor €30, die hem even later voor €70 verkocht.”

Lees meer

Romain Rolland

“Laten we naar buiten gaan, de bezieling van onze helden inademen”

Vertaald uit FR naar NL

Na ‘Vie de Beethoven’ van twee jaar geleden is zojuist een nieuwe biografie van Romain Rolland gepubliceerd. ‘Het leven van Michelangelo’, een belangrijke werk in het oeuvre van de auteur van ‘Jean-Christophe’.
De Duitse geleerde en filosoof Jean Lacoste, vertaler van Goethe, Nietzsche en Walter Benjamin, is sinds een aantal jaren geïnteresseerd geraakt in het werk van Romain Rolland.

Het grootse Italië
Na ‘Journal de Vézelay 1938-1944’ (Editions Bartillat 2012) kwam hij met ‘Vie de Beethoven’ (Bartillat Editions 2015). En nu dus de presentatie van ‘Het leven van Michelangelo’, uit 1906. Een menselijk portret van de beeldhouwer en schilder en tegelijk een tocht door het magnifieke Italië in de Renaissance.

Vie de Michel-AngeHoe bent u in contact gekomen met het werk van Romain Rolland?
In de buurt van Clamecy ontdekte ik een interessante club: de vereniging Romain Rolland. Ik ben geïnteresseerd geraakt in deze man en in zijn werk en met name in de briefwisselingen met Freud. Nadat ik met Professor Bernard Duchatelet sprak over teksten van Romain Rolland uit de regio, stuurde hij me stukken van zijn ‘Journal 1938-1944’, dat nooit openbaar gemaakt was. Vervolgens zocht ik een uitgever en bood aan deze tekst te bewerken. Hij accepteerde mijn voorstel. Het boek heeft zowel op lokaal als op nationaal niveau voor veel reacties gezorgd. Het toont een man die gehecht is aan de regio waar hij woont en een schrijver die achtervolgd en verstikt wordt door de problemen in de wereld.

 

Lees meer

vieux chateau

Beleef op zondag 6 augustus een middeleeuwse dag in Moulins-Engilbert

Op zondag 6 augustus 2017 vanaf 10 uur tot en met het banket in de avond organiseert de vereniging “Les amis du vieux château” voor alle leeftijden voor de 5de keer een middeleeuws festival rond het “oude kasteel” in het hart van het dorp Moulins-Engilbert.
affiche fete medievale 2017

Naast de middeleeuwse markt (ambachten, ambachtelijke producten) en middeleeuwse muziek zijn er allerlei activiteiten.

Overdag zijn er eet- en drinkkramen en ’s avonds is er, na des mises en bouche médiévales (hapjes vrijwillig klaargemaakt door J.F. BOSCHETTI), een middeleeuws banket met ham van het spit en hypocras (een kruidenwijn).

Alle inkomsten van de dag komen volledig ten goede aan het behoud en de ontwikkeling van deze interessante en bijzondere plek (Filips de Goede, Hertog van Bourgondië, trouwde er in 1424 Bonne van Artesië, Gravin van Nevers). Lees meer

Bibracte: Nog niet alle geheimen zijn onthuld

Vertaald uit FR naar NL

Alle geheimen van het voormalige oppidum van de Galliërs zijn nog niet blootgelegd, verre van dat! Opgravingen blijven doorgaan. (Een oppidum is een op hoogte gelegen versterkte stad of burcht van Keltische oorsprong).
Vincent Guichard (algemeen directeur van Bibracte) heeft onlangs ‘l’Association Joseph Déchelette de Roanne’ in het museum en op de archeologische site rondgeleid. De tweeëntwintig leden van de delegatie werden ondergedompeld in de geschiedenis die geschreven is in steen, hout en ijzer. Zoals de ‘murus gallicus’ (Gallische muur) die veel indruk maakte op Julius Caesar bij zijn eerste bezoek aan Bibracte, in het jaar 58 voor Chr. aan het begin van de Gallische Oorlog.
De Gallische Oorlog heeft de ontwikkeling van het oppidum versneld, nadat het een eeuw lang stilgestaan had en geleidelijk verlaten was ten gunste van ‘Augustodunum’ (het huidige Autun).
Als hij zegt: “Hier is geschiedenis geschreven vanuit de grond!” vat Vincent Guichard in een paar woorden alle lessen van de archeologen samen. Want daar, op de Mont Beuvray, is de grond als een boek waarvan je langzaam de pagina’s omslaat; als een verteller die zijn verhaal in stukjes en beetjes voordraagt.

Architectuur en hout
Dankzij de onvermoeibare onderzoekers, weten we nu dat Bibracte gebouwd was op palen. Als bewijs geldt een omgevallen muur na een brand. De Galliërs gebruikten in tweeën gespleten bomen. Zonder deze brand zouden de onderzoekers waarschijnlijk nooit een bewijs hiervoor gevonden hebben. De directeur van Bibracte zegt hierover: “Een ramp is een grote vreugde voor archeologen.”

Lees meer