Villa Léonie in Marcigny

De toeristen keren geleidelijk terug naar Villa Léonie, maar de gezondheidscrisis heeft zijn sporen nagelaten. Valérie Challine, eigenares van het pand sinds 1997, wil het gebouw in de rue de Borchamp een nieuw leven inblazen.

Eindelijk waren daar vorige week dan weer de eerste huurders. Voor Valérie Challine was het wel even wennen. ‘Vorig jaar hebben we slechts vijf keer iets kunnen verhuren tegen 35 gasten in 2019. Het trekt langzaam weer een beetje aan. Voor de komende zomer is het nog wel op eieren lopen, we moeten nog maar afwachten welke versoepelingen er gaan komen en welke mogelijke maatregelen nog genomen worden, maar we geloven er nu wel in dat het goed gaat komen.’

Bedrijfstoerisme

Gelukkig is er ook wel iets goeds te melden, al had Valérie grote twijfels over het voortbestaan van haar passie. ‘Ik heb regelmatig gedacht om de gîte voorgoed te sluiten.’ Valerie Challine woont zelf in het huis naast de Villa. De hele periode tijdens de lockdown heeft ze daar gezeten. ‘Ik kon ook niet veel anders doen, het was alsof ik een kapitein was aan boord van een schip in gevaar. Uiteindelijk heb ik het volgehouden en besloten om door te gaan. De aanwezigheid van mijn zoon, die sinds drie jaar in Marcigny woont, heeft me erg geholpen. De lockdown was natuurlijk voor iedereen een ingewikkelde periode en als je in de problemen zit is het niet zo moeilijk om iets stoms uit te halen. Villa Léonie heeft gelukkig nog steeds een grote uitstraling met een vaste klantenkring en heeft al vele stormen doorstaan.’

Tijdens de lockdown heeft de eigenares van de Villa allerlei nieuwe ideeën ontwikkeld met de bedoeling een frisse wind te laten waaien door het etablissement: ‘Wij gaan proberen het zakentoerisme te ontwikkelen. Het huis heeft een paar behoorlijke troeven in handen. We denken aan seminars voor bedrijven met een tiental personen. Het is hier heerlijk rustig, midden in het groen en de muren hebben geen oren. Wij werken bijvoorbeeld al heel lang samen met Emile Henry. (Bak- en braadpannen gemaakt van Bourgondische klei en bekend bij chef-koks over de hele wereld). Het bedrijf ontvangt hier soms zijn buitenlandse distributeurs.’

Valerie Challine heeft de expertise van Romain Bolis ingehuurd. ‘Ik heb tien jaar in Parijs in het bedrijfstoerisme gewerkt. Ik zit dus al een tijdje in de zakenwereld. We zullen de juiste formule moeten vinden, maar ik ben ervan overtuigd dat deze nieuwe vorm van B&B-beheer een succes kan worden. Het idee zou zijn om een structuur op te zetten en een tussenpersoon te zijn tussen de gîte en de klanten’, legt de 35-jarige voormalige Parijzenaar uit. Het staat allemaal nog in de kinderschoenen, maar ik zie er wel brood in.’

Een nieuwe koers

Voor de eigenaar van de Villa lijken zich andere horizonten te openen: ‘Het is mijn bedoeling om een team samen te stellen dat de gîte gaat leiden, al blijf ik wel financieel aan het roer staan. Mijn uiteindelijke plan is om terug te keren naar Parijs. Ik heb al verschillende levens gehad en ik denk dat ik er nog één of twee over heb. Voor mij is het komende jaar een overgangsjaar. Aan het eind van dit jaar wil ik me, ijs en weder dienende, terugtrekken uit Villa Léonie.’

Aart Sierksma

Bron: À Marcigny un vent de changement souffle sur la Villa Léonie [ Corentin Murat]

Dit bericht is 58 keer bekeken

Alphonse de Lamartine

Op 15 mei werd een krans met bloemen op het graf van Alphonse de Lamartine gelegd. De auteur van Je suis de la couleur de ceux qu’on persécute (Ik kom op voor hen die vervolgd worden) en van het gedicht Toussaint Louverture, ondertekende op 27 april 1848 het decreet dat een einde maakte aan de treurige geschiedenis van de slavernij.

(Je suis de la couleur de ceux qu’on persécute sans aimer, sans haïr les drapeaux différents, partout où l’homme souffre il me voit dans ses rangs. Plus une race humaine est vaincue et flétrie, plus elle m’est sacrée et devient ma patrie. – Une citation d’Alphonse de Lamartine).

Christiane Mathos, gemeenteraadslid van Montceau-les-Mines, afgevaardigde voor het project ‘Herdenking van de afschaffing van de slavernij’ en voorzitter van de vereniging van Amis des Antilles, heeft samen met Thomas Loisier, het jongste gemeenteraadslid van Saint-Point de krans gelegd.

Lamartine, ondertekenaar van het decreet van 27 april 1848

De politicus en dichter De Lamartine was een van de leiders in Frankrijk voor de afschaffing van de slavernij. De afgevaardigde van Mâcon leidde ook de politieke strijd in de Assemblée Nationale, door belangrijke toespraken te houden ten gunste van de afschaffing. Deze week werd hij geëerd, als ondertekenaar van het decreet van 27 april 1848, dat de definitieve afschaffing van de slavernij in de Franse koloniën afkondigde.

De naam van de schrijver is ook verbonden aan een dramatisch gedicht in vijf bedrijven, dat hij de titel Toussaint Louverture gaf. Toussaint Louverture was een afstammeling van slaven die een van de leiders van de Haïtiaanse revolutie werd en een figuur van de abolitionistische beweging. (Abolitionisme is het streven naar afschaffing van de slavernij. In de 18e eeuw ontstonden bewegingen die ijverden voor de afschaffing van de slavernij, zoals de Société des amis des Noirs in Frankrijk. In de 19e eeuw volgden onder meer de Anti-Slavery Society in het Verenigd Koninkrijk en de Société antiesclavagiste de Belgique in België).

Alle mensen worden vrij en met gelijke rechten geboren

De plechtigheid in Saint-Point vormt de afsluiting van de week van het Festival Outre-Mer en Bourgogne, dat van 7 tot 16 mei werd gehouden. In Frankrijk is 10 mei sinds 2006 de nationale herdenkingsdag voor de herinnering aan de slavenhandel, de slavernij en de afschaffing daarvan. ‘Wij vergeten niet de boodschap van Frankrijk aan de wereld van twee eeuwen geleden: Alle mensen worden vrij en met gelijke rechten geboren, zoals het staat in de universele verklaring van de rechten van de mens’, zeggen Claude Guisard en Pierre-Yves Quelin, raadsleden van Saint-Point.

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

  1. Iedereen wordt vrij en met gelijke rechten geboren.

  2. De mensenrechten gelden voor wie je maar bent, waar je ook bent.

  3. Je hebt recht op leven, vrijheid en veiligheid.

  4. Slavernij is verboden.

11 miljoen mensen gevangen genomen

Meer dan 11 miljoen mannen, vrouwen en kinderen werden van de 15e tot de 19e eeuw in Afrika gevangen genomen en tot slaaf gemaakt om onder barre omstandigheden te werken op koloniale boerderijen in Amerika.

Saint-Point – Herdenking van de slachtoffers en de helden

Nooit zullen we in staat zijn om de wereld van voor de slavernij te herstellen. Het was Aimé Césaire die dit zei en ons eraan herinnerde dat wat gebeurd is, onherstelbaar is’, citeerde Claude Guisard, afgevaardigde van Saint-Point. ‘Wij zullen de slachtoffers van de slavernij nooit vergeten, net als de helden die streden tegen de slavernij.’

Deze herdenking is ingesteld door minister Taubira in 2001 (de Taubira-wet). Het Festival Outre-Mer en Bourgogne verenigt een twaalftal gemeenten van het departement. ‘Want Saône-et-Loire is de bakermat van de afschaffing van de slavernij’, zegt Christiane Mathos, voorzitter van de Vrienden van de Antillen, de organisator van het Festival.

De Strijders tegen de Slavernij

Wij zouden op een dag een onderscheiding kunnen instellen, zoals er ook onderscheidingen zijn voor mensen die hun leven in de waagschaal stelden om joden te redden’, stelt de afgevaardigde Rémy Rebeyrotte voor. Voor rechtvaardige mensen zoals Alphonse de Lamartine, of Jean-Philippe Saclier, burgemeester van Toulon-sur-Arroux in 1789, die streden voor de afschaffing van de slavernij.

Aart Sierksma

Bron: Raviver la mémoire de Lamartine, partisan de l’abolition de l’esclavage [Frederic Renaud]

Dit bericht is 196 keer bekeken

De olieslagerij van Leblanc uit 1840

Geroosterde koolzaadolie, hazelnootolie, walnootolie, pistacheolie, pruimenpitolie. Bij Huilerie Leblanc in Iguerande worden veel soorten olie geproduceerd. En een paar meter verderop staat hun winkel waar het altijd druk is. Mensen komen van ver om hier hun speciale olie in te slaan.

Het is bijna niet mogelijk om de Huilerie Jean Leblanc et fils in Iguerande te missen. Ten eerste, omdat dit dorp in de Brionnais (een streek in het zuiden van de Bourgogne) klein is. Maar meer nog omdat de heerlijke geur, die vrijkomt bij de fabricage en vooral het roosteren van de grondstof vóór het persen, de hele buurt lekker laat ruiken. Op de dag dat wij de olieslagerij bezoeken is het de hazelnoot die je neusgaten prikkelt en je hongerig maakt.

En dat is dus al zo sinds het einde van de 19e eeuw. De Huilerie Leblanc is de laatste in de Saône-et-Loire en een van de weinige in de Bourgogne die zo’n groot assortiment aan producten aanbiedt.

Een 19e -eeuwse molensteen

We maken een tiental verschillende oliën met af en toe iets nieuws, maar de oliën die het best werken zijn de walnoot- en hazelnootolie’, zegt Jean-Charles Leblanc, die met zijn broer de vierde generatie vertegenwoordigt die deze productie in stand houdt. Het fabricageproces is in al die jaren geen steek veranderd; bovendien dateert de stenen molensteen die de grondstof vermaalt uit de 19e eeuw. Het duurt tussen de 15 en 30 minuten om de ideale maling te bereiken. Om hazelnootolie te maken, wordt de gemalen pulp vervolgens in een pan gedaan om te koken. Michel, de productieleider, weet precies wanneer de bereiding klaar is. De geur en de kleur zijn voor hem bepalend. Het geroosterde mengsel gaat vervolgens zonder af te koelen door de hydraulische pers die dateert uit de jaren vijftig. Het duurt maar een paar seconden om de kostbare olie in een emmer te zien stromen. Daarna gaat hij een paar dagen in een roestvrijstalen tank om te decanteren voordat hij wordt gebotteld. ‘Er is ongeveer 500 kilo hazelnoten nodig om 250 liter olie te maken,’ zegt Jean-Charles Leblanc.

De productie stopt nooit

We stoppen nooit met de productie, zelfs tijdens de lockdown zijn we doorgegaan,’ zegt hij. ‘Want ook al is de export met de Covid sterk teruggevallen, de Amerikaanse en Japanse restauranthouders blijven vragen. Zij zijn heel erg op onze oliën gesteld. Daarnaast hebben we onze Franse clientèle die graag in onze winkel komt en dat is ook in deze tijd niet veranderd. En tot slot wordt er steeds vaker online besteld. Het is mijn leven, zoals het het leven was van mijn moeder die de winkel 55 jaar lang runde tot ze vorig jaar op 88-jarige leeftijd overleed.’

De herinnering aan de oude dame is nog steeds zichtbaar in de winkel. Jacques en Denise, die nu in Dompierre-les-Ormes wonen en al meer dan 30 jaar klant zijn van de olieslagerij, herinneren zich haar vriendelijkheid en vooral haar snelheid in hoofdrekenen. ‘Wij gebruiken druivenpitolie, koolzaadolie, sesamolie en op dit moment zijn we er helemaal door’, vertrouwt Jacques ons toe terwijl zijn vrouw Denise een klein flesje pakt. ‘Ik doe altijd een scheutje amandelolie in mijn walnotentaart en een beetje pistacheolie op verse kaas. Heerlijk!’ Haar heldere ogen spreken boekdelen!

Tot slot nog een advies van Jean-Michel Leblanc: ‘Als je olie een goed jaar wilt bewaren, zet hem dan in de koelkast.’

Aart Sierksma

Bron: L’huilerie Leblanc régale les palais les plus fins depuis 1840 [Meriem Souissi]

Dit bericht is 238 keer bekeken

Reizen naar en door Frankrijk

[bron: Lotgenoten]

Reizen in Frankrijk, in Europa en buiten de Europese Unie.

Volgens de website van de regering is interregionaal reizen in Frankrijk na maandag 5 april verboden, behalve om dwingende of beroepsredenen: dit weekend zal er zekere mate van tolerantie zijn voor Fransen die in een andere regio het paasweekeinde willen doorbrengen. Fransen in het buitenland kunnen terugkeren.

Reizen in de Europese Unie: reizen naar Europese landen is mogelijk op voorwaarde dat hun grenzen openstaan voor Fransen en dat u een dwingende of professionele reden kunt aantonen, alsmede een negatieve PCR-test die minder dan 72 uur oud is.
Deze maatregel is niet van toepassing op grensbewoners (die binnen een straal van 30 km van hun woning wonen).

Voor binnenkomst in Frankrijk op het Franse grondgebied vanuit een land in de Europese ruimte is een negatieve uitslag vereist van een biologische test voor virologische screening “RT-PCR COVID” die minder dan 72 uur voor vertrek is gedateerd. Deze verplichting geldt voor alle wijzen van reizen (aankomst over de weg, per spoor, door de lucht of over zee).

Alle reizigers ouder dan elf jaar, moeten dus het resultaat van een virologische screeningtest “RT-PCR COVID” van minder dan 72 uur voor vertrek overleggen (vertrek van de eerste vlucht in geval van een aansluitende reis) Bovendien een verklaring op erewoord waaruit blijkt dat :
– dat hij/zij geen symptomen heeft van een Covid-19 infectie,
– dat hij/zij er niet van op de hoogte is in de veertien dagen vóór de reis in contact te zijn geweest met een bevestigd geval van Covid-19,
– voor reizigers die ouder zijn dan elf jaar, dat hij ermee instemt dat bij zijn aankomst op het nationale grondgebied een virologische screeningtest of een biologisch onderzoek op de opsporing van SARS-CoV-2 wordt uitgevoerd.

Om naar een land buiten Europa te gaan: sinds 31 januari 2021 om 0.00 uur moet voor elke reis naar/van een land buiten de Europese ruimte een dwingende reden worden opgegeven. De indicatieve lijst kan worden gedownload van de website van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Het bestaan van de dwingende reden moet vóór het vertrek in Frankrijk worden geverifieerd. In geval van een valse verklaring of een ongeldige reden zal de toegang tot het vliegtuig worden geweigerd.

Wat zijn de dwingende redenen om te reizen?
-Overlijden van een familielid in de rechte lijn van een broer of zus
-Bezoek aan een persoon van wie de prognose vitaal is, voor familieleden in rechte lijn; Vereiste documenten: overlijdensakte of akte, medisch attest waaruit de toestand van de persoon van wie de prognose vitaal is, blijkt
-Gezagsrecht over de kinderen door de ouder met ouderlijk gezag of waarvan het gezagsrecht bij rechterlijke beslissing is erkend Vereiste documenten: rechterlijke beslissing en bewijs van verblijfplaats
– Dagvaarding door een gerechtelijke of administratieve autoriteit Vereiste documenten: dagvaarding door de administratieve of gerechtelijke autoriteit
– Juridische of economische onmogelijkheid om op het grondgebied te blijven waar de betrokkene zich bevindt / uitvoering van een uitzettingsbevel Vereiste documenten: verlopen verblijfsvergunning, kennisgeving van ontslag, enz.
– Studenten bij de aanvang, de hervatting of het einde van een studie Vereist document: Door de instelling afgegeven schoolcertificaat
–Terugkeer naar het hoofdverblijf wanneer de reis vóór 31 januari 2021 is aangevangen.

Lijst van dwingende professionele redenen:
– Dienstreizen die essentieel zijn voor de uitoefening van een economische activiteit, die een aanwezigheid ter plaatse vereisen die niet kan worden uitgesteld en waarvan het uitstel of de annulering kennelijk onevenredige gevolgen zou hebben of onmogelijk zou zijn (met inbegrip van beroepsvervoerders); Vereiste documenten: getuigschrift van de werkgever, beroepskaart voor bemanningen van internationaal goederenvervoer, internationaal personenvervoer, internationaal zeevervoer
– Beroepsbeoefenaar uit de gezondheidszorg die betrokken is bij de bestrijding van Covid 19 of die deelneemt aan samenwerkingsacties van groot belang op het gebied van de gezondheidszorg; Vereist document: beroepskaart
– Eenmalige dienstreizen in verband met de uitoefening van het openbaar gezag (met inbegrip van diplomatieke dienstreizen) die niet kunnen worden uitgesteld of opgeschort. Vereiste documenten: beroepskaart, dienstopdracht
– Professionele topsporters voor deelname aan door het ministerie van Sport gevalideerde bijeenkomsten Vereiste documenten: beroepskaart, door de organisator in samenwerking met het ministerie van Sport afgegeven attest

Lijst van dwingende gezondheidsredenen
– Belangrijk medisch noodgeval (voor de persoon zelf en voor een begeleider indien zijn aanwezigheid onontbeerlijk is) Vereiste documenten: medisch attest, bewijs van geplande ziekenhuisopname, enz…

1Reizen in Frankrijk: waar kunt u heen en hoe?
Voortaan gelden in alle departementen van Frankrijk beperkende maatregelen, naast de avondklok (19.00-06.00 uur) die in heel Frankrijk geldt. Ten minste tot 2 mei zijn interregionale reizen verboden, behalve om dwingende persoonlijke of beroepsredenen. In ieder geval raadt de regering sterk aan om onnodige reizen te beperken.

Reizen in Europa: naar welke landen kunt u gaan?
Er zijn geen beperkingen, om Frankrijk te verlaten voor een land in de Europese Unie. De regering heeft een website opgezet om in real time de opening van de grenzen van de lidstaten van de Europese Unie en hun toegangsvoorwaarden te kunnen volgen. Desondanks heeft de regering geadviseerd niet te vertrekken.

Europese landen met een isolatieperiode bij aankomst: Portugal (14 dagen quarantaine),Ierland (14 dagen quarantaine),Verenigd Koninkrijk (quarantaine van 10 dagen),Nederland (quarantaine van 10 dagen),Duitsland (quarantaine van 10 dagen voor risicogebieden),Italië (quarantaine van 5 dagen),Oostenrijk (quarantaine van 10 dagen)

Europese landen gesloten voor reizigers uit Frankrijk: België, Cyprus, Hongarije, Finland, Denemarken, Tsjechische Republiek, Rusland, Noorwegen

Wat zijn de voorwaarden voor vliegreizen?
Antigeentests (die een resultaat in minder dan 30 minuten mogelijk maken) worden in Franse luchthavens ingezet. Ze worden voor 100% vergoed door de ziekteverzekering, vereisen geen voorschrift en zijn met name bedoeld voor asymptomatische reizigers die uit gebieden komen waar de infectie actief circuleert. Stofmaskers (voor het grote publiek) zijn niet toegestaan aan boord van vliegtuigen of op luchthavens. Een regeringsdecreet (decreet 2020-860 van 11 juli) beveelt alleen het dragen van chirurgische maskers aan, en dus wegwerpmaskers. Dit zijn de sanitaire maatregelen die momenteel van kracht zijn op de luchthavens: het dragen van maskers is verplicht; er is bewegwijzering aangebracht om ervoor te zorgen dat fysieke afstand in acht wordt genomen; er zijn automatische dispensers van hydro-alcoholische gel geïnstalleerd; de desinfectie- en reinigingsprocedures zijn versterkt met een virucidaal product en er is een aanpassing van de veiligheidscontroleprocedures ingevoerd om fysiek contact te beperken. Online inchecken voor aankomst op de luchthaven wordt aanbevolen en passagiers wordt aangeraden zo licht mogelijk te reizen. Het verdient de voorkeur hun instapkaart op hun smartphone te tonen. De belastingvrije verkoop aan boord van vliegtuigen is beperkt.
Antigeentests, die sinds oktober in Frankrijk zijn toegestaan, worden op luchthavens ingezet.

Reizen met de trein: het dragen van een masker, fysieke afstand…
Om met de trein te mogen reizen, moet elke gebruiker ouder dan 11 jaar de sanitaire voorschriften naleven, zowel in het station als aan boord van de trein: Houd een fysieke afstand van ten minste 2 meter van elkaar. In de wachtzones, onder de hoofdschermen van de treinen, voor de zelfbedieningsterminals, op de roltrappen en op de perrons zijn grondmarkeringen aangebracht.
Het dragen van een masker is verplicht op stations en in treinen. Maskers zijn te koop in automaten en winkels in de stations. “Bij de ingang van de grote stations wordt door de politie en de Sûreté ferroviaire een controle uitgevoerd om na te gaan of de verplichting om een masker te dragen in de stations en op de treinen wordt nageleefd. Het niet dragen van een masker wordt bestraft met een boete van 135 euro. Het personeel dat tijdens uw reis aanwezig is, is uitgerust met maskers om ervoor te zorgen dat iedereen beschermd is”, aldus de SNCF op haar website.
Koop uw tickets bij voorkeur on line (website en applicatie oui.sncf, applicatie SNCF Assistant) om wachten in stations en mogelijke vervuiling te voorkomen.

Kunnen we een trein nemen na 7 uur ‘s avonds? Ja, maar alleen voor een reis die onder een van de uitzonderingsgronden valt (werk, medische afspraak, dringende familieredenen, kinderverzorging, reizen of begeleiding van een gehandicapte, …). Als uw trein na 19.00 uur op de plaats van bestemming aankomt, geldt het vervoersbewijs als bewijs.

[bron: Lotgenoten]

Dit bericht is 382 keer bekeken

Muzikanten zweven tussen hoop en vrees

Terwijl de cultuurwereld hopeloos stilligt, weet de artiestenwereld nog steeds niet wanneer zij weer aan het werk zullen kunnen. Een moeilijke situatie om mee te leven. Vooral in tijden van Covid. Meer dan vier maanden lang hebben muzikanten en technici hun ongeduld nauwelijks kunnen verbergen.

Eindeloos in stilte afwachten’, zegt Matthieu Dumont, een muzikant uit Saint-Yan. ‘In de culturele wereld is werkelijk alles tot stilstand gekomen,’ zegt de 24-jarige bassist. ‘We weten niet waar het heen gaat, het begint nu echt heet onder onze voeten te worden. Veel mensen zullen hun status verliezen en zijn ondertussen al op zoek naar iets anders. De meesten kunnen er gewoon niet meer tegen, we willen gewoon ons werk kunnen doen en weer aan de slag.’

Gevoel van onrechtvaardigheid

Philippe Tomasz en Henri Laporte, bandmaatjes van de groep Burn Out, mogen volgens de richtlijnen niet meer samen repeteren en over concerten fantaseren ze al helemaal niet meer, dat is slechts geschiedenis. Een situatie die als een diep onrecht wordt ervaren. ‘Mensen mogen dicht opeengepakt staan in de metro of op een perron, dat is allemaal geen probleem, maar voor een podium…’ zegt Philippe Tomasz. ‘We weten ondertussen echt wel wat dit virus doet’, vervolgt Matthieu Dumont. ‘We hebben nu zelfs vaccins. Wij zouden heel goed concerten kunnen organiseren in alle veiligheid, met maskers, met één zitplaats voor twee stoelen bijvoorbeeld… Er is toch geen reden meer om de hele cultuurwereld op slot te houden, nu toch niet meer? Vooral ook omdat het een grote invloed heeft op het moreel van de mensen.’

Een status op het spel

Hun huidige obsessie: concertdata vinden voor de zomer. Een gecompliceerdere missie dan het lijkt. ‘Op dit moment hebben we er maar vier gepland, terwijl we er normaal gesproken zo’n twintig doen in juni, juli en augustus. Maar de organisatoren weten niet hoe het zal gaan, dus willen ze niets plannen en zich niet vastleggen. De regering heeft het principe van een blanco jaar goedgekeurd, waardoor de rechten automatisch worden verlengd, maar werknemers met een tijdelijke arbeidsovereenkomst zullen tussen nu en eind augustus nog zo’n 40 optredens moeten vinden om hun status te behouden. Matthieu Dumont bijvoorbeeld, komt nog 20 dagen tekort. Dit is toch bijna niet te doen in deze situatie?’

Dankzij privélessen die hij geeft, slaagt hij er toch in het beter te doen dan veel andere muzikanten. Maar zelfs daarmee redt hij het niet. ‘De avondklok maakt het er niet gemakkelijker op en heeft grote invloed op wat ik doe. Ik kan daardoor niet heel veel leerlingen ontvangen. En lesgeven via zoom werkt gewoon niet zo goed. Bij  muziek maken is contact erg belangrijk.’

Terwijl de cultuurwereld deze donderdag in de grote steden van Frankrijk zijn ongenoegen liet blijken, hoopt de muzikant zo snel mogelijk terug te vinden wat hij zo heeft mist: het publiek en het podium. ‘Op een gegeven moment moeten we er uit en weer voor publiek kunnen spelen.’

Aart Sierksma

Bron: Les intermittents dans l’attente, le flou et la crainte [Emmanuel Daligand]

Dit bericht is 185 keer bekeken

Le Canapé Rouge

De boekhandel behoort tot de eerste levensbehoeften. Deze officiële aankondiging van de regering zorgde voor een zucht van verlichting. Le Canapé Rouge, de vereniging die een goedkope boekhandel runt in de rue du Commerce in Bourbon-Lancy gaat de bakens verzetten.

Wij hebben tijdens de lockdown ongestoord allerlei nieuwe vormen kunnen ontwikkelen’, zegt Louis Machuret, voorzitter van de vereniging Canapé rouge in Bourbon-Lancy. ‘Maar we kunnen nog steeds geen gebruik maken van onze zaal die bestemd is voor gezellige bijeenkomsten en activiteiten. Daarom hebben we sinds kort een ruimte omgebouwd tot expositieruimte. Na een deel van de herfst en de winter werken van Rémi Bloch te hebben tentoongesteld, presenteren we nu enkele creaties van de Moulin Rouge-artieste Noëlle Picandet – Baudoin.’

Een ontwikkeling in de schilderkunst van Noëlle Picandet – Baudoin

Na twee jaar aan de universiteit van Vincennes de zogenaamde moderne technieken te hebben bestudeerd, sloot zij zich in Yzeure (Allier) aan bij een groep kunstenaars die meer geïnteresseerd waren in abstract expressionisme. Zij begon met boetseren voordat zij haar werkterrein verruimde naar andere technieken zoals schilderen, inkt, houtskool en collage. Zo presenteert zij nu een aantal werken die ze met gemengde technieken heeft opgebouwd. Ze combineert tekenen, schilderen met acryl, dat snel droogt, en olie, dat een langere droogtijd nodig heeft, en collages in dezelfde compositie. Door het in elkaar opgaan van deze verschillende technieken ontstaat een abstracte vorm. Zo ontsnapt het doek aan de kunstenaar om een eigen leven te gaan leiden.

Noëlle Picandet – Baudoin gaat niet noodzakelijkerwijs uit van een abstract thema, om ‘het doek te laten werken’, maar je kunt er wel eenvoudig bepaalde figuratieve aspecten in terugvinden. Ze liet ook wat schetsboeken achter voor raadpleging. Interessante schetsen omdat die de impulsen van het moment laten zien. En als haar wordt gevraagd of ze van foto’s werkt, is het antwoord duidelijk: ‘Nee. Als je vanaf een foto werkt, neig je naar perfectionisme en verlies je alle impulsen van het moment.’

Na negen maanden van ‘nieuwe activiteiten’, zie je goed dat Le Canapé Rouge zich aan de veranderende omstandigheden heeft aangepast en zichzelf heeft verbreed. ‘Maar altijd in de geest van het verspreiden van cultuur. We proberen toekomstige lezers naar onze tentoonstellingen te brengen,’ zegt Louis Machuret. ‘En aangezien alle gemeentelijke expositieruimten op dit ogenblik gesloten zijn, zijn kunstenaars verstoken van ieder publiek contact, hoewel ze over het algemeen wel doorwerken. Het is een beetje zoals in Parijs’, vervolgt hij, ‘waar de officiële galerijen open zijn terwijl de musea gesloten zijn. Mensen hebben behoefte aan artistieke ontdekking.’

Aart Sierksma

Bron: En complément des livres, le Canapé rouge accueille les peintres [Patrick Boyer]

Dit bericht is 117 keer bekeken

Autun gaat ondernemers helpen

Ondanks de Covid-19 is de gemeenteraad van Autun bezig met de herlancering van zijn commerciële startersregeling voor toekomstige ondernemers. De oproep tot het indienen van aanvragen is in volle gang.

Wij bieden hulp aan mensen die een zaak willen openen of aan degenen die al gevestigd zijn en een nieuwe winkel willen openen’, zegt Joseph De Rose, hoofd van de afdeling Coeur de ville van de gemeente Autun.

Dit systeem, bekend als de ‘commerciële startersregeling’, is in 2018 door de gemeente opgezet. Zo kan een startende ondernemer steun ontvangen voor bijvoorbeeld de huur van een pand.

50% van de huur

In het eerste jaar betaalt de gemeente 50% van de huur’, zegt het hoofd van de Coeur de ville. ‘Deze steun kan met een tweede jaar worden verlengd, maar het doel van deze subsidie is dat de starter na een jaar zelfstandig van zijn onderneming kan rondkomen. Aan het eind van het jaar maken we de balans op van de activiteit en passen we het systeem zo nodig aan voor een tweede jaar’, zegt Joseph De Rose.

Hoe kom je in aanmerking

Zelfs in deze moeilijke tijd vanwege de gezondheidscrisis, is de startersregeling zeer succesvol. In 2019 zijn acht beginnende ondernemers geaccepteerd. Op dit moment zijn ze allemaal nog in bedrijf. Vorig jaar werden zes andere aanvragen door de gemeente goedgekeurd en deze maken alle zes nog steeds gebruik van de regeling. Joseph De Rose wil erop wijzen dat het niet moeilijk is om te solliciteren en als mensen problemen hebben, kunnen ze contact met hem opnemen.

Om een aanvraag in te dienen moet je een motivatiebrief sturen aan de burgemeester waarin het project wordt toegelicht en de wens om van de regeling gebruik te maken wordt beargumenteerd. Een gedetailleerde presentatie van het project (foto’s, plannen, teksten, verkochte producten, aangeboden diensten, enz.) helpt. Daarnaast is een schriftelijke en ondertekende instemming van de eigenaar van het pand nodig met de huurovereenkomst. Kandidaten kunnen zich tot 15 februari melden.

Aart Sierksma

Bron: La Ville d’Autun vient en aide aux futurs commerçants

Dit bericht is 183 keer bekeken

Kunstenaars blijven doorgaan

De sluiting van de theaters heeft de liveoptredens tot stilstand gebracht. Kunstenaars blijven echter doorgaan, maar zonder enig idee wanneer ze eindelijk terug kunnen keren naar het podium.

In l’Espace des arts in Chalon-sur-Saône is al tijden geen toeschouwers meer gesignaleerd maar nog wel kunstenaars. Zij zijn sinds de eerste lockdown nooit gestopt en zijn nog dagelijks in de repetitieruimtes te vinden. La Méandre, het collectief Chalonnais met danseres Jane Fournier en haar gezelschap Fernweh werken sinds kort aan hun volgende creatie, het soloprogramma Ben Parado. Een programma dat een paar dagen later op het Transdanses-festival had moeten worden geprogrammeerd, maar door de lockdown niet door kon gaan.

Deze solovoorstelling zal naar alle waarschijnlijkheid nu pas volgend jaar in productie gaan. We hadden drie data gepland voor het festival. Normaal gesproken hebben we altijd te weinig tijd om iets te maken en te repeteren, maar nu bevinden we ons in een tegenovergestelde situatie’, zeggen Jane Fournier en Cédric Frouin. ‘Toch blijft het vreemd. Hoe kunnen we nou iets maken zonder de stimulans van het podium, zonder de ontmoeting met het publiek? Het is niet eenvoudig om te accepteren. We vertellen onszelf dat we alle tijd van de wereld hebben om iets moois te maken en weten tegelijkertijd dat de uiteindelijke show er heel anders uit zal gaan zien, omdat die nog ver weg ligt en niet zoals anders onder grote druk in een korte tijd is gemaakt. En dan bevinden ons ook nog in een periode waarin we als kunstenaars te horen krijgen dat we niet nuttig zijn. Gelukkig beschikken we over een grote veerkracht en proberen we nieuwe perspectieven te zien. Want cultuur blijft iets wat mensen samenbrengt.’

Een situatie die de meest gevestigde kunstenaars zou kunnen bevoordelen

We kunnen niet in de toekomst kijken,’ zeggen ze, ‘het spijt ons. De voorstellingen zijn gestopt, theaterdirecties verzekeren ons dat ze ons zullen steunen, maar er staat voorlopig niks gepland. Maar dat mag geen invloed hebben op de kunst. Ons doel is om er in te blijven geloven. Beter nog, de Espace des arts moedigt ons aan om de voorstellingen op een andere manier uit te voeren, maar die mogelijkheden blijven vooralsnog beperkt. Deze situatie is onvermijdelijk gunstig voor kunstenaars die al langer bestaan, die een netwerk hebben’, aldus de muzikant en de danser.

Ben Parado is een Sevilliaanse dans die Jane Fournier als klein meisje leerde. Een dans met codes van verleiding, verlangen en vintage jurken. ‘Ik leerde deze dans van mijn moeder toen ik zes jaar oud was, maar keek er al die jaren niet meer naar om. De hedendaagse dans nam mijn hele leven in beslag maar opeens had ik zin om het op mijn manier te herinterpreteren. Ik dans graag in mijn dagelijkse kloffie, op techno-muziek en alleen, terwijl deze Sevilladans een echtpaarsdans is’, legt Jane Fournier uit. ‘Het gaat me nu niet meer om de verleiding maar om de vraag hoe we onszelf verhouden tot het verleden.’

Deze solovoorstelling belooft een metamorfose voor te stellen waarin de danseres verschillende vrouwen belichaamt, van de mater dolorosa (bijnaam van de heilige Maria) tot de suffragette (vrouw die strijd voor vrouwenrechten) en dan tot de hedendaagse jonge vrouw op haar gemak in haar vrouwelijkheid en op haar sneakers.

Aart Sierksma

Bron: Les artistes continuent à créer, mais après? [Meriem Souissi]

Dit bericht is 179 keer bekeken

Straatnamen

Het zijn niet alleen de kleine gemeenten waar de wegen nog geen straatnamen hebben. Ook in Chauffailles bijvoorbeeld hebben niet alle straten een naam. Buiten het centrum van veel gemeenten zijn adressen moeilijk te vinden. Meestal is het nog beperkt tot de naam van een lieu-dit. Veel gemeenteraden zijn van plan om dit binnenkort te verhelpen.

Om de komst van hulpdiensten, zoals brandweer en ambulances, maar ook pakketdiensten en binnenkort glasvezel te vergemakkelijken, is een nauwkeurig adres een noodzaak. Chauffailles beslaat bijna 23 km² en de bewoners van verschillende buurten hebben nog steeds geen volledig adres, met straatnamen en huisnummers. De gemeenteraad is van plan om dit in het eerste kwartaal van 2021 te verhelpen. Het project voor de nieuwe adressering van ongeveer 70 gemeentelijke wegen is nog in de steigers gezet door de vorige gemeenteraad.

Voltooiing van het dossier tegen het einde van het eerste kwartaal van 2021.

La Poste heeft alle plaatsen die in aanmerkingen komen in kaart gebracht en voorstellen gedaan voor een naam’, zegt Stéphanie Dumoulin, de burgemeester van Chauffailles. ‘We hebben dit als uitgangspunt genomen en hebben ons verder laten inspireren door de naam van de bestemming van de weg, het bestaande erfgoed of de plaats in het kadaster. We hebben er goed op gelet dat er geen onnodige herhalingen in zitten.’

De volgende fase wordt nu in overleg met de bevolking uitgevoerd. ‘Het is belangrijk dat de bewoners hun mening geven. Tijdens de verkiezingscampagne hoorden we regelmatig dat de bewoners behoefte hadden aan een eigen, nauwkeurig adres en ook hoorden we dat zij betrokken wilden worden. Maar met de gezondheidscrisis van dit moment waren we niet in staat zijn om een openbare vergadering te organiseren’, betreurt de gekozen vertegenwoordiger. ‘De gemeenteraad heeft nu voorstellen gedaan voor straatnamen, die bekeken kunnen worden in het gemeentehuis en die in digitale vorm op de website van de gemeente te zien zijn. De inwoners hebben tot eind december de tijd om deze te raadplegen en eventuele opmerkingen te maken’.

Na dit overleg zal de gemeenteraad dit project samen met La Poste voortzetten. Het doel is om de naamborden begin 2021 te bestellen voor installatie in het eerste kwartaal. ‘We hebben geprobeerd zo volledig mogelijk te zijn. Normaal gesproken heeft iedereen aan het eind van dit project een nummer en een straatnaam’, besluit de burgemeester.

Aart Sierksma

Bron: Adressage: près de 70 rues et voies en attente d’un nom [Charlotte Rebet]

Dit bericht is 502 keer bekeken

Lamsvlees met Kerst

Aan het einde van de 18e eeuw waren schapen in de Morvan een belangrijke bron van inkomsten. Het populaire schapenras, de Morvandelle, ging linea recta naar de vleesmarkten in Parijs en omgeving.

Het leven van een lam

Na een draagtijd van vijf maanden worden de lammeren tussen februari en april in de schaapskooi geboren. De eerste twee maanden blijven ze bij de moeder die ze voedt. Hun dieet bestaat voornamelijk uit melk. In het voorjaar, wanneer de eerste jonge grassprieten verschijnen, mogen de ooien met hun jongen naar buiten. 

Een lam van zo’n veertig kilo gaat na vijf maanden naar het slachthuis. Hij heeft dan ongeveer vijftig tot zestig kilogram voer gegeten. Dat voer bestaat uit hooi, stro en verschillende soorten granen. Over het algemeen wordt schapenvlees als gezond en voedzaam beschouwd. Sommige mensen hebben liever gebraden of gegrild schapenvlees dan rundvlees. Het vlees wordt meestal saignant gegeten. Vlees kan op vier verschillende manieren gegeten worden: rauw (bleu), kort gebakken (saignant), half gebakken (à point) of goed doorbakken (bien cuit).

De belangrijkste onderdelen die gegeten worden zijn:

het hoofd voor de hersenen en de tong

de nek voor stoofschotels

de uitgebeende schouders voor braadschotels

de karbonades om te roosteren of te grillen

de borst om te worden gevuld, gesmoord of geroosterd

filets om koud te worden geserveerd met mayonaise

de poten met een vinaigrettesaus

hersenbeignets

lamsbout om te worden geroosterd in de oven of aan het spit

Nog maar weinig schapen in de Morvan

De lamsbout (gigot) staat steeds vaker op het menu met Kerst. Een delicatesse. De gigot ontleent zijn naam aan de gigue. Deze naam is vermoedelijk afkomstig van het Italiaanse woord giga (viool), een driesnarig muziekinstrument uit de Middeleeuwen met als karakteristieke eigenschap twee cirkels in de vorm van een 8. Dezelfde vorm als de gigot.

Maar het morvandiau-lam is bijna verdwenen. De ontwikkeling van de wolindustrie heeft ertoe geleid dat de boeren Merino-schapen zijn gaan importeren. Schapen van het ras Merino zijn erg geliefd om hun wol. Dankzij de vele huidplooien produceert één schaap wel vijf kilo wol per jaar. Ook de kwaliteit van die wol is nogal bijzonder. Per vierkante centimeter groeien bij een Merino tien keer zoveel haartjes als bij een gemiddeld schaap. De wol heeft een zeer fijne structuur en is daarom zeer geschikt voor tal van toepassingen, zoals gordijnen en vitrages. Maar na 1820 kwam ook hier weer de klad in en zijn de boeren teruggekeerd naar de vleesproductie. Het lammetje en zijn moeder keerden terug naar de weide.

Het lam staat symbool voor de deugden: onschuld, zachtmoedigheid en goedheid, maar is daarnaast het slachtoffer dat werd opgeofferd om de zonden van de mensen te verlossen. Vandaar dat Agnus Dei (Lam Gods) nog ieder jaar aanwezig is tijdens de traditionele paasmaaltijd. De laatste jaren echter zien we het lam ook steeds vaker op tafel bij het kerstdiner.

Aart Sierksma

Bron: L’agneau tient encore toute sa place à Noël [Claude Chermain]

 

Dit bericht is 357 keer bekeken