Een eerbetoon aan Antoine Villard

Vertaald uit FR naar NL

Kleurrijk landschapsschilder met het oog van een architect, liefhebber van grote steden, liefhebber van de natuur, groot verzamelaar. Dit zijn in het kort de belangrijkste kenmerken van Antoine Villard. Na een mooie carrière raakte hij in de vergetelheid. Het ‘musée des Ursulines’ in Mâcon brengt hem de hele winter een groots eerbetoon.
Het leven van een schilder gaat niet altijd over rozen. Maar Antoine Villard behoorde niet tot de groep schilders die in armoede moest leven en werken en pas na hun dood erkenning kreeg. Hij is geboren in 1867 in een burgerlijk gezin. Al tijdens zijn leven kreeg hij veel waardering en erkenning. De staat kocht verschillende werken van hem en hij exposeerde ook regelmatig. “Villard is het verhaal van een vergeten talent. Een invloedrijke landschapsschilder die heel bekend was in de avant-gardistische beweging in die tijd en vertrouweling van André Derain. Hij kocht werken van Modigliani en Picasso”, legt Michèle Moyne-Charlet, curator van het ‘musée des Ursulines’, uit.

Een schilder die van de natuur en van de stad hield
Villard trok zijn eigen plan, al is beïnvloeding door het impressionisme en het realisme duidelijk zichtbaar in zijn werk. Zo herkennen we in zijn schilderijen onder andere Parijs en Lyon, maar ook het landschap van de ‘Mâconnais’, de oases van Gafsa in Tunesië en de kliffen van Port Coton* op Belle Île in Bretagne. In zijn werk over Port Coton zien we gedetailleerd alle tinten groen, zodat de wilde natuur op een dramatische manier tot leven komt.
Villard begon te schilderen na zijn opleiding in de architectuur. Hij is een schilder van landschappen, waarin bijna nooit personen te zien zijn. De architect in Villard is mooi zichtbaar in de reeksen die hij geschilderd heeft vanuit zijn studio met uitzicht op de boulevard périphérique in Parijs. Hij liet prachtige Tunesische landschappen en taferelen vanuit zijn huis in Hurigny in de Saône-et-Loire na, die nu nog steeds in bezit zijn van zijn nazaten.

Lees meer

voedselbank

Steeds meer gezinnen onder de armoedegrens

Vertaald uit FR naar NL

De ‘Confédération syndicale des familles’, (een platform voor gezinnen zoals het Centrum voor Jeugd en Gezin in Nederland) maakt zich zorgen over de bereidheid van de staat om de jaarlijkse huurindex te verhogen naar 4% in plaats van naar 1,7%.
“We zijn bezorgd omdat we meer en meer jongeren onder de 30 en eenoudergezinnen hebben, die onder de armoedegrens leven. Dit geldt in ons departement voor 19% van de gezinnen”, vertelt Jean-Claude Chevillot, afdelingsvoorzitter van de CSF in de Saône-et-Loire.
voedselbank“Na het verlagen van de bijzondere bijstand met twee belastingmaatregelen wil de staat in januari de huren laten stijgen met 4%, terwijl de bevolking steeds onzekerder wordt of ze de eindjes nog wel aan elkaar kunnen knopen”, zegt hij afkeurend. “We hebben bijvoorbeeld steeds meer studenten die naar de voedselbank van de ‘Secours populaire’ moeten om te kunnen eten en zich te kunnen kleden”, zegt Yves Garreau, de vicevoorzitter.

Steeds meer conflicten hebben betrekking op huisvesting
Volgens de CSF is er een gebrek aan sociale woningbouw, “terwijl er veel leegstaande woningen zijn in Beaubery, Autun, Paray-le-Monial en Montceau waarvoor een renovatie nodig zou zijn om huurders te huisvesten,” constateerden ze tijdens een rondleiding door het departement. Ook de woningbouwvereniging ‘Opac Saône-et-Loire’ veroordeelt net als de CSF deze verhoging van belastingen. “Wij hebben te maken met een daling aan inkomsten. De huurbelastingen gaan regelrecht naar de staat en komen niet beschikbaar voor de sociale woningbouw, waardoor er steeds minder nieuwe sociale huurwoningen gebouwd kunnen worden”.

Lees meer

velotrain

We hebben de fietstrein tussen Cordesse en Barnay getest

Vertaald uit FR naar NL

Vanaf de zomer van 2018 is de vélorail, die van het station van Cordesse naar het station van Barnay gaat, toegankelijk voor het publiek. Het is de eerste elektrische fietstrein in Frankrijk.

Ondergetekende heeft met twee collega’s de Vélorail uitgeprobeerd en ik kan u zeggen dat we het met veel plezier hebben volbracht. De afstand bedraagt ongeveer 12 kilometer. Ik ben niet bepaald sportief, heb geen jeugdige uitstraling en houd van lekker eten. Maar de negen vélorails die Olivier Curie aanbiedt, allemaal uitgerust met een elektrische trapondersteuning, maken de rit zeer aangenaam en zorgen ervoor dat je de omgeving op een andere manier kunt ervaren.

Een primeur in Frankrijk
Natuurlijk bestaat de vélorail al jaren, maar Olivier Curie is de enige die een hele vloot van fietstreinen met elektrische ondersteuning aanbiedt.
Voordat we vertrekken, luisteren mijn teamgenoten en ik eerst naar de veiligheidsinstructies. Daarna zetten we onze zadels op de juiste hoogte en vertrekken. De ijzeren wielen maken een geluid alsof je aan het schaatsen bent, vanwege de natte rails. We zijn weg zonder de minste inspanning. Noch ons eigen gewicht, noch het gewicht van de machine wordt tijdens het trappen gevoeld. Geleidelijk verlaten we het station van Cordesse in de richting van Barnay. Dit deel is al in juni open gegaan voor publiek. De rest van de route naar Manlay werd in juli geopend. Bestuurlijke vertragingen leidden ertoe dat Olivier Curie in het begin slechts zes kilometer parcours kon openen. Met Manlay (Côte-d’Or) als eindpunt op ongeveer 12 kilometer, is het mogelijk om een dikke twintig kilometer heen en terug af te leggen.”
Michelines

Het geluid dat de fietstrein op de rails maakt, een karakteristiek tac tac, vinden we ouderwets aangenaam. Het doet ons denken aan de ‘Michelines’ (Een lichte autotrein, waarvan de wielen zijn uitgerust met speciale banden, ontwikkeld door het bedrijf Michelin in de jaren 1930).

Lees meer

romeins-theater

Verborgen schatten van het Romeinse theater

Vertaald uit FR naar NL

Het Romeinse theater in Autun werd, vóór de vijftiende eeuw, lange tijd Cellier Jolyot (of Juliot) genoemd. Aan het einde van de 16de eeuw werd deze naam veranderd in ‘Caves Joyaux’.
In 1646 had Dubuisson Aubenay het idee naar voren gebracht om de naam van Caves Juliot in verbinding te brengen met Julio Caesare of Julio Sacrovico. Volgens hem was Joliot voortgekomen uit Jocis (spel, strijd) vanwege de wedstrijden die in de arena plaatsvonden.
Lacome, voormalig volksvertegenwoordiger van de Saône-et-Loire, schreef later dat “Cavea, in het Latijn, het deel van het theater aanduidde waar de toeschouwers zaten; het gebouw werd toen beheerd onder de naam Caves Joyaux, die in Autun de locatie van de tribunes van het Romeinse theater aanduidt”.

De naam van deze ‘Caves’, ook wel grotten genoemd, zou verklaard kunnen worden door het feit dat een zekere Jolyot, inwoner van Autun, de ronde gewelfde ruimtes als winkels gebruikte. Deze gewelfde ruimtes waren gemaakt om de tribunes van het oude theater te ondersteunen.
Deze locatie, buiten de muren van de stad, was echter een plek zonder enige bescherming en beveiliging. Volgens sommige historici waren deze ruimtes slechts een toevluchtsoord voor plunderaars.

Lees meer

Chambru

Michelin-gids: nog twee sterren in de Saône-et-Loire

Vertaald uit FR naar NL

Restaurant ‘L’Ô des Vignes’ in Fuissé van Sébastien Chambru, wint zijn eerste ster. In 1997 werkte hij nog bij ‘Le Nord’ van Paul Bocuse in Lyon. Daarna ging hij als aide-de-cuisine aan de slag bij ‘L’Auberge du Pont de Collonges’ in Collonges-au-Mont-d’Or, waar hij uiteindelijk chef-kok werd. In 2007 kreeg hij de onderscheiding ‘Meilleur Ouvrier de France’, waarna hij terugging naar zijn geboortestreek om daar ‘l’Ô des Vignes’ te openen.

Dit voorjaar ontving Masafumi Hamano uit Saint-Amour-Bellevue zijn tweede ster. Hamano is geboren in Fukuoka in Japan en heeft het vak geleerd bij chef-kok Nicolas Le Bec in Lyon. In 2007 stapte hij over naar Saint-Valentin in de Indre. Daar werkte hij zes jaar als chef-kok en daar won hij ook in 2012 zijn eerste ster. Een jaar later opende hij een tweede restaurant in Saint-Amour Bellevue, waar hij nu dus zijn tweede onderscheiding heeft gekregen.

Lees meer

navette in zomer in Autun

Een toeristische shuttle zonder chauffeur in Autun

Vertaald uit FR naar NL

In maart is de elektrische shuttle zonder bestuurder in het centrum van Autun getest. “Ons doel is om deze service aan toeristen en inwoners van Autun te bieden deze zomer,” zegt de burgemeester van Autun, Vincent Chauvet. De shuttle zal de passagiers van het ‘Place du Champ de Mars’ naar het toeristische centrum rond de kathedraal brengen. Bij het ‘Place du Champ de Mars’ is voldoende parkeergelegenheid. “Het historische hart van Autun met zijn smalle en glooiende straatjes trekt veel toeristen,” zegt Anne Pasquet, recreatiemedewerkster van Autun. “Het is ook een populair gebied voor de inwoners van Autun om te wandelen en te ontspannen. Maar vaak zie je in dit deel van de stad heel veel auto’s rondrijden, die voor gevaarlijke situaties zorgen. Dat creëert de nodige spanning tussen weggebruikers en voetgangers.”

Lees meer

verlaten fabriek

Dankzij ‘urbex’ ontdekken we verlaten plekken

Vertaald uit FR naar NL

 

‘Urbex’, een afkorting voor ‘exploration urbaine’ (stedelijke verkenning), is een trendy activiteit. Kastelen, fabrieken, ziekenhuizen … Het doel is om verlaten plekken te bezoeken en daar foto’s en filmpjes van te maken. Op internet zie je een steeds groter wordende groep mensen die hiermee bezig is, maar deze verboden vrijetijdsbesteding brengt ook risico’s met zich mee. Hugo uit le Creusot vertelt: “Stedelijke ontdekkingsreizigers kun je ons noemen. Wij zijn in de eerste plaats liefhebbers van ons culturele erfgoed. De hoofdregel is: respecteer de plek die je bezoekt, laat alles achter zoals je het hebt aangetroffen en verniel niets. De sfeer van de plaats trekt ons aan en dan is er ook nog de adrenaline van de ontdekking,” zegt Hugo, die 39 jaar is. Hij is een gepassioneerde fotograaf, die al acht jaar ‘urbex’ beoefent. “Er is natuurlijk een ‘Indiana Jones’-kant. We ontdekken verlaten plekken, vergeten door de tijd. Het prettige is om de verbeelding de vrije loop te laten: wie zijn de mensen die daar werkten of woonden, waarom is het gebouw verlaten?”

“Toen ik begon stond het nog in de kinderschoenen. Je moest zelf op ontdekkingstocht gaan en als je een plek had gevonden hield je die voor jezelf. Nu is het geweldig in de mode. De foto’s kom je overal tegen op internet en trekken vooral jongeren aan. Ook veel zondagse wandelaars komen een kijkje nemen. Het zijn toeristische trekpleisters geworden, ondanks dat het verboden gebied is,” betreurt de ontdekkingsreiziger. “Doordat bijvoorbeeld foto’s van antiek meubilair op internet zijn geplaatst, zijn deze goed bewaarde plaatsen nu leeggeplunderd en gesloopt. Dit is allemaal nogal tegenstrijdig omdat het doel ook is om de ontdekking van deze plaatsen openbaar te maken en archiefbeelden aan iedereen bekend te maken, voordat de gebouwen definitief gesloopt worden. Ik heb natuurlijk niet het alleenrecht om deze locaties te bezoeken, maar als we met vijfhonderd mensen tegelijk komen, is het snel gedaan met de schoonheid van deze plaatsen,” zegt Hugo.

Lees meer

halle anost

Een houten hal in Anost

Vertaald uit FR naar NL

De bouw van ‘la grande halle d’Anost’ werd vorige maand officieel openbaar gemaakt in aanwezigheid van alle projectpartners. Een onderneming, die helemaal in overeenstemming moet zijn met de natuurlijke omgeving van de Morvan.
Eind juni zal de houten hal van 275 m² het gezicht van het kermisterrein in Anost bepalen, te vinden in het verlengde van het gemeentehuis. “Deze plek, waar ooit de ‘Galvachers’* elkaar ontmoetten, kent van een lange sociale en economische geschiedenis,” zei burgemeester Jean-Claude Nouallet, die de symbolische omvang van het project beschreef.

Douglassparren uit de bossen van Anost
Het plan om ‘une grande halle’ te bouwen is al zo’n dertig jaar oud. Dit project heeft geprofiteerd van de technische ondersteuning van het ‘Parc du Morvan’ en het ‘Conseil architecture urbanisme et environnement Saône-et-Loire’ (CAUE). Het raamwerk van de hal wordt volledig opgetrokken uit Douglas hout. De bomen worden gekapt in de bossen van Planchez, slechts ongeveer tien kilometer van Anost.

De bedrijven die meewerken aan de bouw komen allemaal uit de Morvan. Het oorspronkelijke ontwerp was bedacht door het architectenbureau Correia, gevestigd in Saulieu. “Het idee is, om gewelven te maken zoals in de romaanse kunst. Hiervoor hebben we lange stukken hout van kleine doorsnede nodig, die in de bouw meestal niet worden gebruikt”, zegt architect Claude Correia.

Lees meer

18 km ‘Balades vertes’

Vertaald uit FR naar NL

Iets meer dan 18 km aan wandelpaden is er bijgekomen in les Bizots met het label ‘Balades Vertes’ (*1), negen kilometer ten zuiden van le Creusot. Burgemeester Jean-Paul Luard presenteerde het resultaat in het plaatselijke ontmoetingsgebouw ‘Prigent’ aan de boeren en landeigenaren, die betrokken waren bij deze nieuwe routes en aan de inwoners en wandelverenigingen van de gemeente.

Het dorp les Bizots, gelegen tussen Montceau en Le Creusot, heeft altijd wandelaars aangetrokken. De wandelpaden werden altijd al goed onderhouden door de gemeente, maar niets was officieel erkend. Jean-Paul Luard wilde het geheel officieel maken door de paden van de gemeente toe te voegen aan het netwerk van wandeltochten ‘les Balades Vertes’ in het departement Saône-et-Loire.
“Je moet vandaag zaaien om morgen te kunnen oogsten. Op deze manier kunnen we onze gemeente beter onder de aandacht brengen. We brengen de wandelaars in contact met onze omgeving, onze monumenten, onze exploitanten, onze winkeliers en onze producten. De gemeente is verantwoordelijk voor slechts 10% van deze operatie. De rest zal worden gefinancierd door Europa, het departement, ‘la Communauté urbaine Le Creusot-Montceau’ (CUCM) en de regio la Bourgogne/Franche-Comté,” verklaarde de burgemeester tijdens de projectpresentatie.

Lees meer

processierups

De oorlog tegen de dennenprocessierups is begonnen

Vertaald uit FR naar NL

Zesennegentig dennenbomen moeten behandeld worden door de dienst groenvoorzieningen van de gemeente Montceau-les-Mines. Medewerkers zullen 104 milieuvriendelijke vallen plaatsen, die de rupsen opvangen voordat ze zich kunnen ingraven.
Eerst hebben vier medewerkers van de ‘service des espaces verts’ 23 locaties met dennenbomen onderzocht. Ze vonden 15 plekken waar grote kolonies rupsen zaten. Op die 15 plekken moesten 96 bomen behandeld worden. De eerste te behandelen plaats was Place Verte, in het district La Saule, waar zeven dennen werden ontdaan van ongeveer dertig cocons. Medewerkers plaatsten daar zeven vallen. “Dit werk zal enkele dagen duren, omdat we rekening moeten houden met het weer. Het doel is eenvoudig en effectief: de cocons worden verwijderd om het uitbreken van deze rupsen te minimaliseren, met respect voor het milieu. We doen het door 104 milieuvriendelijke vallen te plaatsen,” zegt Denis Labrut, die verantwoordelijk is voor deze operatie.

Een biologisch gevecht met respect voor het milieu
De eco-val is milieuvriendelijk, omdat deze uitsluitend de dennenprocessierups onderschept. Bovendien is het een ecologisch apparaat, omdat er geen insecticide gebruikt hoeft te worden. De val die rond de stam van de dennen wordt geplaatst, zal de rupsen vangen. De rupsen gaan namelijk op een gegeven moment met z’n allen in één optocht (processie) afdalen om zichzelf in te graven. Dit is dus een goede alternatieve oplossing, gebaseerd op de biologie van deze rupsen.

Lees meer