De Dionne-bron in Tonnerre

De verdere verkenning van de Dionne-bron in Tonnerre wordt bemoeilijkt door een onbekend natuurverschijnsel. Duiker Pierre-Eric Deseigne merkte afgelopen herfst tijdens een oefening dat er ergens een verstopping is, die de toegang naar beneden blokkeert. ‘Er is ongeveer drie kubieke meter rots verschoven en in het toegangspad gestort.’

De Dionne-bron is een karstbron, ook wel een resurgentie of vauclusebron genoemd. Een bron waar een rivier na een ondergrondse loop weer aan de oppervlakte komt. Dit fenomeen komt vooral voor in kalksteengebieden. Met de term karst worden alle verschijnselen bedoeld die te maken hebben met de oplossing van kalksteen in water. Het water verdwijnt eerst in de grond via kleine openingen (karstpijpen) of via dwijngaten (pertes) om via één of meer ondergrondse wegen terug aan de oppervlakte te komen. Meestal zal slechts een deel van de rivier ondergronds gaan stromen en blijft de bovengrondse loop eveneens bestaan. Soms komen daarbij de bovengrondse en ondergrondse loop na de resurgentie weer bij elkaar, zoals bij de Lesse in de Ardennen. In andere gevallen verdwijnt de bovengrondse loop volledig en blijft alleen een droge vallei over.

We kunnen er niet meer doorheen

Eind september 2020 ontdekte Pierre-Eric Deseigne het. ‘Het was tijdens mijn laatste duik,’ zegt hij. ‘Ik was ter plekke met een TF1-team als onderdeel van een reportage voor de televisie. Ik had niet meer gedoken sinds november 2019. Het is waarschijnlijk gebeurd in de zomer, tijdens die lange periode van droogte. Het moet wel een soort aardverschuiving zijn geweest, een lawine van stenen, onmogelijk om daar nog door te kunnen’, vat de duiker samen. ‘De doorgang bevindt zich op een diepte van ongeveer 30 meter, terwijl we hiervoor al eens tot 79 meter zijn gekomen. De opening was zo’n 60 cm en is nu teruggebracht tot 5 cm. Dit wonderbaarlijke natuurverschijnsel is lang geleden ontdekt.’

Er moeten duiken worden georganiseerd om het gebied met de hand te ontruimen. Pierre-Eric Deseigne is van plan om eens per maand een soort estafette duik te organiseren. Ondanks deze onvoorziene gebeurtenis blijft hij, zoals gewoonlijk, optimistisch. ‘Het is natuurlijk een enorme opgave en zal de nodige tijd duren, maar naar mijn mening is het geen probleem. Ik heb trouwens alle tijd van de wereld! Het zal de exploratie van verdere dieptes vertragen en veel werk vergen, maar het gaat ons lukken. De komende duiken zullen we volledig aan het opruimen wijden. We gaan het samen doen.’

Vergunning

Na verschillende dodelijke ongelukken werd het duiken in de Dionne-bron 22 jaar geleden verboden. In 2018 heeft de voormalige burgemeester van Tonnerre, Dominique Aguilar, dit verbod opgeheven en Pierre-Eric Deseigne toestemming gegeven om de exploratie voort te zetten. Ook de nieuwe burgemeester Cédric Clech, die in mei 2020 gekozen is, heeft zijn toestemming gegeven. ‘Het is een kans voor onze gemeente. La Fosse Dionne is één van de bekendste lavoirs in de Bourgogne met bovendien een mysterieuze bron in de diepte’, legt de burgemeester uit.

Aart Sierksma

Bron: L’exploration de la Fosse Dionne à Tonnerre freinée par un phénomène inattendu [Marc Charasson]

Dit bericht is 9 keer bekeken

Lamsvlees met Kerst

Aan het einde van de 18e eeuw waren schapen in de Morvan een belangrijke bron van inkomsten. Het populaire schapenras, de Morvandelle, ging linea recta naar de vleesmarkten in Parijs en omgeving.

Het leven van een lam

Na een draagtijd van vijf maanden worden de lammeren tussen februari en april in de schaapskooi geboren. De eerste twee maanden blijven ze bij de moeder die ze voedt. Hun dieet bestaat voornamelijk uit melk. In het voorjaar, wanneer de eerste jonge grassprieten verschijnen, mogen de ooien met hun jongen naar buiten. 

Een lam van zo’n veertig kilo gaat na vijf maanden naar het slachthuis. Hij heeft dan ongeveer vijftig tot zestig kilogram voer gegeten. Dat voer bestaat uit hooi, stro en verschillende soorten granen. Over het algemeen wordt schapenvlees als gezond en voedzaam beschouwd. Sommige mensen hebben liever gebraden of gegrild schapenvlees dan rundvlees. Het vlees wordt meestal saignant gegeten. Vlees kan op vier verschillende manieren gegeten worden: rauw (bleu), kort gebakken (saignant), half gebakken (à point) of goed doorbakken (bien cuit).

De belangrijkste onderdelen die gegeten worden zijn:

het hoofd voor de hersenen en de tong

de nek voor stoofschotels

de uitgebeende schouders voor braadschotels

de karbonades om te roosteren of te grillen

de borst om te worden gevuld, gesmoord of geroosterd

filets om koud te worden geserveerd met mayonaise

de poten met een vinaigrettesaus

hersenbeignets

lamsbout om te worden geroosterd in de oven of aan het spit

Nog maar weinig schapen in de Morvan

De lamsbout (gigot) staat steeds vaker op het menu met Kerst. Een delicatesse. De gigot ontleent zijn naam aan de gigue. Deze naam is vermoedelijk afkomstig van het Italiaanse woord giga (viool), een driesnarig muziekinstrument uit de Middeleeuwen met als karakteristieke eigenschap twee cirkels in de vorm van een 8. Dezelfde vorm als de gigot.

Maar het morvandiau-lam is bijna verdwenen. De ontwikkeling van de wolindustrie heeft ertoe geleid dat de boeren Merino-schapen zijn gaan importeren. Schapen van het ras Merino zijn erg geliefd om hun wol. Dankzij de vele huidplooien produceert één schaap wel vijf kilo wol per jaar. Ook de kwaliteit van die wol is nogal bijzonder. Per vierkante centimeter groeien bij een Merino tien keer zoveel haartjes als bij een gemiddeld schaap. De wol heeft een zeer fijne structuur en is daarom zeer geschikt voor tal van toepassingen, zoals gordijnen en vitrages. Maar na 1820 kwam ook hier weer de klad in en zijn de boeren teruggekeerd naar de vleesproductie. Het lammetje en zijn moeder keerden terug naar de weide.

Het lam staat symbool voor de deugden: onschuld, zachtmoedigheid en goedheid, maar is daarnaast het slachtoffer dat werd opgeofferd om de zonden van de mensen te verlossen. Vandaar dat Agnus Dei (Lam Gods) nog ieder jaar aanwezig is tijdens de traditionele paasmaaltijd. De laatste jaren echter zien we het lam ook steeds vaker op tafel bij het kerstdiner.

Aart Sierksma

Bron: L’agneau tient encore toute sa place à Noël [Claude Chermain]

 

Dit bericht is 80 keer bekeken

Heliumwinning

Kan de Nièvre de belangrijkste Europese locatie voor de aanvoer van helium worden, een zeldzaam en duur gas dat in de bodem van twaalf gemeenten in het zuidwesten van het departement wordt aangetroffen? Het winnings- en productieproject dat door een bedrijf uit la Moselle is opgezet wil graag de exclusieve vergunning krijgen.

Nicolas Pélissier, de voorzitter van het bedrijf 45-8 Energy uit Metz, wil de huid van de beer niet verkopen alvorens deze te doden, maar hij is zeer optimistisch dat hij binnenkort een exclusieve licentie zal krijgen om helium te zoeken in de bodem van de Nièvre.

De prefectuur, die deze vergunningsaanvraag in oktober 2019 heeft ontvangen, heeft begin september haar advies aan het ministerie van Ecologische Overgang doorgegeven. Het Ministerie van Economische Zaken, dat uiteindelijk het besluit moet nemen over het al dan niet officieel starten van de exploitatie, heeft een openbare raadpleging op het internet gelanceerd. De bevolking van de Nièvre kan zich uitspreken over het winnings- en productieproject van dit zeer zeldzame gas. Het strekt zich uit over een grondgebied van 251 km² in de volgende gemeenten: Azy-le-Vif, Chantenay-Saint-Imbert, Chevenon, Dornes, Luthenay-Uxeloup, Magny-Cours, Neuville-lès-Decize, Saint-Parize-en-Viry, Saint-Parize-le-Châtel, Saint-Pierre-le-Moûtier, Sermoise-sur-Loire en Toury-sur-Jour. Zullen deze gemeenten akkoord gaan, zodat de Nièvre de belangrijkste Europese productielocatie van helium wordt?

Reactie begin 2021

De openbare raadpleging over het project is een zeer belangrijke stap voor ons en niet alleen omdat het een verplichte stap is!’ reageert Nicolas Pélissier, die ook ingenieur geowetenschappen is. ‘We willen dat iedereen zijn eigen conclusie kan trekken en deze kan delen (…) of ze nu positief zijn of niet.’

De bedrijfsleider pleit voor ‘transparantie’. ‘Wij hebben brochures gestuurd (…) naar alle betrokken gemeenten, zodat zij hun burgers kunnen informeren, evenals naar negen milieuverenigingen in de sector. Ons project is uniek in Europa. We willen graag dat de lokale bevolking deze industriële activiteit omarmt en overtuigd is dat we dit project gaan uitvoeren met respect voor het milieu. Het heeft niets te maken met wat er in het verleden is gebeurd met de kolenmijnen in de gemeenten Lucenay-lès-Aix en Cossaye (dat in 2006 werd gelanceerd en vervolgens in 2009 werd ingetrokken),’ concludeert hij in de hoop de wantrouwende bevolking gerust te stellen.

Het ministerie van Economische Zaken zal uiterlijk begin 2021 een besluit nemen. De antwoorden die tijdens de openbare raadpleging zijn verkregen en de adviezen van de prefectuur en de Dreal (la Direction régionale de l’Environnement, de l’Aménagement et du Logement) worden meegenomen in de besluitvorming.

We zijn alle verplichtingen nagekomen’, zegt Nicolas Pélissier. ‘Een gunstige beslissing zou betekenen dat er een vergunning wordt afgegeven voor vijf jaar.’

Onderzoek op locatie

Het bedrijf 45-8 Energy ontdekte dit heliumrijke gebied door het bestuderen van de fysische geografie en de historische gegevens van het Bureau de Recherches Géologiques et Minières (BRGM). Vervolgens door het ontwikkelen van een eigen onderzoeksmethode met behulp van satellietfoto’s en met sensoren uitgeruste drones.

Aan het begin van het jaar schatte Nicolas Pélissier de productiecapaciteit op enkele honderden kubieke meters per dag en per boorgat. ‘De Fonts-Bouillants-bronnen in Saint-Parize-le-Châtel zetten ons op het heliumspoor in de Nièvre. Dit zijn drie natuurlijke kooldioxidebronnen die enorme hoeveelheden helium en kooldioxide in de atmosfeer uitstoten.’

In juni en juli waren de onderzoekteams uit Metz nog steeds aan het werk. Bijna tweehonderd nieuwe monsters werden genomen op de locaties in het zuidwesten van de Nièvre. ‘De afgelopen twee jaar hebben we gas opgepompt en vervolgens geanalyseerd.

De resultaten zijn echt positief. We hebben deze vergunning nodig om nu de volgende stappen te kunnen zetten,’ concludeert Nicolas Pélissier. ‘In het 251 vierkante kilometer grote gebied zit een overvloedige hoeveelheid helium.’

Aart Sierksma

Bron: Projet d’extraction d’hélium dans la Nièvre : la consultation publique est lancée [Ludovic Pillevesse]

Dit bericht is 106 keer bekeken

De markthal van Sens

Ondanks de gezondheidscrisis en een reeks annuleringen van kerstmarkten, geven de kooplieden de moed niet op. Ze draaien op dit dit moment goed en zien zelfs een nieuwe klantenkring ontstaan.

De levensmiddelenindustrie doet het heel goed. We zijn een van de bedrijven die als essentieel worden beschouwd,’ zegt Patrick Vanhove van de zuivelkraam, waarmee hij het algemene gevoel verwoordt. De andere standhouders op de overdekte markthal van Sens zijn net als hij optimistisch gestemd. En dit in een tijd waarin de gezondheidscrisis keihard toeslaat en ook het departement de Yonne in volledige lockdown is. Lokale overheden en verenigingen zeggen nu al alle festiviteiten rond de feestdagen af, met name de kerstmarkten aan het eind van het jaar.

Élodie Monpoix, een pluimveehouder, legt echter uit dat ‘de periode van kerst en oud en nieuw ongeveer 30% van de jaarlijkse omzet van haar bedrijf vertegenwoordigt’. De standhouder profiteert ieder jaar geweldig van de kerstmarkt, die in het centrum van de stad wordt gehouden en die haar indirect vele klanten bezorgt. Op dit moment is het evenement nog niet geannuleerd. ‘En op dit moment gaat het goed. We zien minder oudere mensen dan gewoonlijk, maar we zien een nieuwe, jongere clientèle binnenkomen, die niet noodzakelijkerwijs bij ons kwam kopen voor de lockdown.’ De jonge vrouw zegt dat ze ‘weinig last heeft van de gezondheidscrisis’, dankzij de nodige aanpassingen, waaronder het bezorgen aan huis.

De komst van een nieuwe klantenkring

Laetitia en Jean-François Tomczyk, biologische bakkers, delen haar observatie. ‘Tussen maart en juni was het moeilijk. Maar sinds medio juli zijn we weer terug op een normaal niveau van de verkoop. Ik was een beetje bang voor het tweede golf effect dat voor de herfst werd aangekondigd, maar uiteindelijk blijkt het allemaal erg mee te vallen voor ons’, legt het bakkerspaar uit. ‘We zijn er zelfs op vooruit gegaan, we hebben er klanten bijgekregen. Tijdens de eerste lockdown hebben we in ons dorp, in La Chapelle-sur-Oreuse, aan huis bezorgd. Daarmee hebben we ongeveer 20 nieuwe klanten gewonnen, die vandaag de dag nog steeds hun brood bij ons komen kopen.’

De biologische bakker heeft de indruk dat de kopers hun manier van consumeren hebben veranderd en zich meer richten op lokale producten of zelfs op producten uit de biologische landbouw. ‘Wij, als biologische bakkers, staan voor een gezondere manier van eten die op dit moment aantrekkelijk is. Ik ken bijvoorbeeld biologische tuinders die een geweldig jaar hebben!’

Jean-Luc Dosnon, een imker, is meer gereserveerd. Voor hem is december de belangrijkste maand van het jaar geworden en het feestelijke seizoen is goed voor 15% van zijn omzet. Dus terwijl hij het op dit moment vrij goed doet, met name dankzij het verzenden van zijn producten, weet hij dat hij een groot deel van zijn omzet gaat verliezen in vergelijking met andere jaren. Temeer daar de handelaar regelmatig deelneemt aan tentoonstellingen en beurzen, die momenteel allemaal zijn afgelast.

Aart Sierksma

Bron: Sous la halle de Sens, les marchands sont plutôt sereins malgré la crise sanitaire [Cécile Carton]

Dit bericht is 112 keer bekeken

Al twee eeuwen wordt hier kalk geproduceerd

De kalkfabriek van de familie Vincent in Ternant gaat al twee eeuwen over van vader op zoon. Zij zijn de enige kalkfabrikanten in de Bourgogne Franche-Comté en een van de weinige onafhankelijke fabrikanten in Frankrijk.

We gaan op bezoek.

Aan de zuidelijke rand van de Nièvre, op de grens met de Saône-et-Loire, ligt het dorpje Ternant met zo’n 192 inwoners. Het heeft als bezienswaardigheid twee schitterende triptiek altaarstukken uit de 15de eeuw, ondergebracht in de Saint-Roch kerk en staat ook bekend om zijn oude kalkovens, die de Vincent’s tot op de dag van vandaag in stand houden.

Om er te komen moet je het bord naar Savigny-Poil-Fol volgen, via het gehucht Hiry. De gemeente heeft er ook nog een bordje onder geplaatst, Route des chaufourniers. Een kilometer verderop over een landweggetje kom je bij de boerderij van de Vincent’s. Je ziet al snel de silo en de steengroeve in een prachtige oker kleur verlicht door de zon, omgeven door groene weiden. Het pad ernaartoe is moeilijk begaanbaar. Victorien Vincent, hoed op z’n hoofd, heet ons van harte welkom.

Alle stadia van de productie

En dan is het tijd voor de rondleiding. Victorien vertelt over zijn vak en zijn jeugdherinneringen, verrijkt met zijn wetenschappelijke en technische kennis. ‘We maken in Ternant kalk van vader op zoon sinds 1835. Wij voeren alle productiestadia uit, van de ontginning van het kalksteen tot het uitstrooien bij de klant. In de loop van de tijd hebben we veel geïnvesteerd en onze installaties gemoderniseerd. Aan het oorspronkelijk productieproces hebben we niets veranderd. We produceren natuurlijke kalk, calcium en magnesium van hoge kwaliteit. We waren ook pioniers in het verspreiden van kalk in het begin van de jaren zestig. De landbouwgrond is hier van uitzonderlijke kwaliteit omdat het een zeer kalkhoudende klei is, ook wel mergel genoemd.’

Hij vervolgt: ‘Deze grond geeft een zeer vettig vitaminerijk gras met dezelfde elementen die ook in onze kalk voorkomen, wat zeer gunstig is voor de natuurlijke ontwikkeling van het vee. Daarom vind je hier in Ternant de beste Charolais-fokkerijen van de Bourgogne.’ Deze natuurlijke kans heeft van Ternant een gemeente gemaakt waarin de kalkfabrieken sinds de industriële revolutie welvaart brengen. ‘Vroeger werkten hier 70 arbeiders om de kalkovens van de boeren Jonas, Berthelot en Vivant te bedienen. Mijn familie is altijd ongebluste kalk blijven produceren op dit terrein. De kalksteengroeve is ondertussen uitgegroeid en beslaat nu twee hectare.’

De groeve is ontstaan in de Vroeg-Jura periode (ongeveer 205 tot 175 miljoen jaar oud)

Zeven generaties van vader op zoon zijn elkaar opgevolgd sinds Nicolas, de oprichter, in 1812 werd geboren. ‘Mijn overgrootvader Pierre, had 17 arbeiders. Vandaag de dag ben ik alleen op de boerderij met mijn vader Pierre-Gaston, die zo nu en dan bijspringt. We produceren 2.500 ton natuurlijke ongebluste kalk per jaar in onze twee ovens, onderverdeeld in drie producten: gebakken ongebluste kalk, magnesiumkalk en dolomitische kalk, die we in het voorjaar over het land verspreiden. De steengroeve waaruit we de kalksteen halen is ontstaan in de Vroeg-Jura periode (Lias). De afzetting werd gevormd in een warme zee over een periode van 8 miljoen jaar. Daarna steeg de temperatuur van de planeet en trok de zee zich terug. In het zuiden van de gemeente ontstond een grote opening waar de afzetting zich vastzette, zodat er twee kalkaders overbleven. Door de hoge temperaturen ontstonden er verticale scheuren in het gesteente. Vervolgens steeg de zee weer, waardoor er klei in de scheuren sijpelde dat voor een andere samenstelling zorgde.

Bijna 95% van zijn klanten zijn boeren en fokkers binnen een straal van 50 km

Hij beschrijft de kleuren van de verschillende lagen met zijn vingertoppen. ‘In het bovenste gedeelte is het kalksteen lichtgeel, in het centrale gedeelte is het beige en blauw en bestaat het volledig uit fossielen. In het onderste gedeelte is het kalksteen donkerblauw, en soms zwart. De kalk die we produceren is natuurlijk, vet en grijs. We noemen dat ongebluste kalk (calciumoxide). Het wordt beige in de staat van gebluste kalk (calciumhydroxide). Door zijn aard, d.w.z. zijn vorm en samenstelling, is onze kalk zeer gewaardeerd en geschikt voor de landbouw. De boeren en fokkers uit de buurt zijn een trouwe klantenkring die in de loop van de tijd is uitgebreid naar de andere departementen van de Bourgogne.’

Victorien, 37 jaar oud, heeft een commerciële opleiding gevolgd in Dijon. In 2011 heeft hij het bedrijf van zijn vader overgenomen. Hij herinnert zich als kind: ‘In een oude vrachtwagen met aanhanger ging ik samen met mijn vader kolen halen in Montceau-les-Mines. Dat was voor mij een heel avontuur. Op de kade deed een mijnwerker goocheltrucs speciaal voor mij. Ik vond het prachtig.’ Daarna komt er nog een herinnering aan zijn overgrootvader boven. ‘Vroeger kwamen de boeren hier met paard en wagen om kalk te halen. Een merrie die op het punt van bevallen stond kon nog net op tijd losgekoppeld worden. Toen het veulen was geboren, moest de merrie gelijk weer aan het werk.’

Duizend graden

De steen wordt mechanisch gewonnen uit de kalksteengroeve. Het wordt met een vermaler verkleind tot een aanvaardbare grootte voor het bakken. Het bakken gebeurt op 1000 graden in twee verticale tonvormige ovens (een uit 1901 en de andere uit 1956), waar het kalksteen en antraciet wordt vermengd. Het vuur wordt van onderaf aangestoken. Er is een ton antraciet nodig om zeven ton kalk te produceren. De gebakken en afgekoelde stenen worden van de bodem van de oven opgevangen en op een transportband achtergelaten. Vervolgens worden ze vergruisd tot een zeer fijn poeder, zonder in contact te zijn geweest met vocht. Het geheel wordt opgeslagen in een silo voordat het wordt uitgespreid over de weilanden van de boeren of voor particulieren in zakken wordt gedaan’, legt hij uit.

Aart Sierksma

Bron: La famille Vincent fabrique la chaux vive depuis près de deux siècles [Rémi Langlois]

Dit bericht is 112 keer bekeken

Frankrijk weer in lockdown

President Macron kondigde 28 oktober opnieuw een lockdown aan. Deze keer iets minder strikt dan afgelopen voorjaar, maar toch met verstrekkende gevolgen.

Je hebt vanaf nu tot in elk geval 1 december dit formulier nodig als je ergens heen gaat. Attestation de déplacement dérogatoire.
Het is ook mogelijk dit formulier online via de telefoon in te vullen via deze link:

Wederom zijn alle niet-essentiële openbare gelegenheden zoals bars, restaurants en bioscopen gesloten. Supermarkten, apotheken, benzinestations en eigenlijk alle winkels dus ook bouwmarkten en hotels blijven open. Ook mogen mensen gewoon naar hun werk, ook als het niet ‘vitaal’ is, maar als telewerken mogelijk is, is het 100% verplicht.

Mensen dienen thuis te blijven; naar buiten mag alleen voor het doen van boodschappen of bezoek noodzakelijke diensten of voor het uitoefenen van een (vitaal) beroep. Zelfs familie- vriendenbezoekjes of andere vormen van samenzijn in een groepje wordt niet toegestaan. Treinen en metro’s rijden nog wel, volgens een sterk aangepaste dienstregeling.

De scholen blijven wel open maar kinderen vanaf 6 jaar moeten nu een mondkapje dragen waar het eerst alleen de kinderen van 11 en ouder waren.

Sporten buiten mag nog wel, Maar niet verder dan 1 km van je huis, ook dan moet je een formulier bij je hebben.

Ga je toch de straat op, zónder goede reden of zonder formulier en je krijgt controle dans is de eerste boete 135 euro, wordt je nóg een keer betrapt binnen 15 dagen dan is een 2e boete 200 euros, en de 3e keer binnen 30 dagen is 3750 euro en een gevangenisstraf van 6 maanden.

Voor meer info:
Franse overheid

 

Dit bericht is 191 keer bekeken

Terre de Jeux 2024

Nevers en Moulins-Engilbert behoren tot de 259 nieuwe gemeenten en samenwerkingsorganen in Frankrijk die het label “Terre de Jeux” hebben gekregen, waarmee zij sportdelegaties zouden kunnen ontvangen ter voorbereiding op de Olympische Spelen van Parijs.

Dit label betekent nog niet dat het voor Nevers en Moulins-Engilbert al zeker is dat ze de delegaties voor de Olympische Spelen in Parijs in 2024 zullen verwelkomen. Ze zijn er nog niet. Het label Terre de Jeux 2024 is wel een mooie eerste stap voor beide gemeenten.

Wat betekent dit label concreet

In de eerste plaats mogen de gemeenten met dit label het beeldmerk van de Olympische Spelen gebruiken voor hun organisatie van evenementen ter bevordering van sport. Maar ze mogen ook de Olympische Spelen op een groot scherm in de open lucht uitzenden.

Bovendien kunnen de gelabelde gemeenten ook aanspraak maken op een voorbereidingscentrum, d.w.z. sportdelegaties die zich komen voorbereiden op een wedstrijd.

De stad Nevers had al een tijd geleden de wens geuit om tijdens de preolympische voorbereidingsperiodes Olympische sportploegen te mogen ontvangen. ‘We hopen enkele sportdelegaties te mogen verwelkomen, we beschikken in Nevers over voldoende aantrekkelijke faciliteiten: het rugbystadion van de Pré-Fleuri, de tafeltenniszaal van Fouvielle-Birocheau en la Botte de Nevers, de schermzaal. Aan de andere kant is het Canal Latéral à la Loire, dat voor een tijdje was gepland om roei- of kanoteams te herbergen, niet gekozen. De verplaatsing van de pleziervaart zou te veel problemen opleveren. Het wachten is nu op de definitieve toewijzing’, zegt Yannick Chartier, locoburgemeester met sport in zijn portefeuille. ‘We hebben een aantal bijzondere locaties achter de hand,’ voegt burgemeester Denis Thuriot toe.

Moulins-Engilbert had zich vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen aangemeld. De nieuwe gemeenteraad is erg blij met de verkregen aanwijzing. De wethouder van sport is druk bezig om alle acties en activiteiten in detail te beschrijven. Binnenkort komt hij hiermee naar buiten.

Paris2024

Zeventien departementen voegen zich bij de TerredeJeux2024 familie. De organisatie Paris2024 zet zich in om ‘de energie van de Spelen ten goede te laten komen aan alle Franse provincies en hun inwoners.’

Aart Sierksma

Bron: Nevers et Moulins-Engilbert ont obtenu le label “Terre de Jeux 2024” [Jean-Mathias Joly]

Dit bericht is 115 keer bekeken

De menhirs van het Vauluisantbos

In het noordelijke deel van het departement kun je onverwacht oog in oog komen te staan met een van de archeologische overblijfselen in het bos van Vauluisant bij Saint-Maurice.

Vele millennia geleden zijn in de vallei van de Orvin deze dolmen, menhirs en hunebedden tijdens het neolithicum opgericht. (Het neolithicum wordt ook wel de jonge of nieuwe steentijd genoemd. Het is de prehistorische periode die ca. 11000 v.Chr. begon, en duurde tot de bronstijd. Deze periode wordt gekenmerkt door technische en sociale veranderingen. Deze kwamen voort uit de overgang van een samenleving van jager-verzamelaars met een rondtrekkend bestaan naar een samenleving van mensen die in nederzettingen woonden (sedentarisme) en aan landbouw en veeteelt deden. Zij legden voorraden aan voor slechte tijden. Men spreekt ook wel van de neolithische revolutie.)

Volksgeloof

Deze verspreid liggende stenen, voornamelijk te vinden in de bossen van Lancy enTraînel, hebben eeuwenlang allerlei populaire ideologieën gevoed. Ideologieën met duivelse invloeden en bloedige opofferingen, vooral van de Galliërs.

Ten oosten van de RD 25, tussen Saint-Maurice en La Chaume vind je de Lancy dolmen, met de menhirs eromheen. Deze dolmen zijn een van de meest opmerkelijke monumenten in de Senonais door de grootte, de staat van onderhoud en de kwaliteit voor de omgeving.

In de richting van Saint-Maurice, een paar honderd meter links en ten westen van de RD 25, langs een rotsachtig pad, kun je de overblijfselen van de twee hunebedden in het bos van de Traînel vinden. Ze zijn weliswaar ingestort doordat ze voortijdige opgegraven zijn rond 1910.

Dan heb je nog de Bertauche (of Bardauche) dolmen in het gelijknamige bos. Deze kun je vinden in de buurt van Thorigny-sur-Oreuse. Ze zijn zo’n veertig jaar geleden ontdekt door Henri Cymérys en Daniel Buthod-Ruffier.

Pas-Dieu

Op de grens van Sognes en Saint-Maurice ontdekte men de legendarische menhir van Pas-Dieu, die in de 18e eeuw werd gebruikt als scheidslijn tussen de domeinen Villeneuve, Trancault en Charmesseaux. Deze domeinen werden in de Middeleeuwen Heerlijkheden genoemd. De Heer van een Heerlijkheid had het dagelix gerecht over burgerlijke zaken en kleine vergrijpen in dat gebied met daaraan verbonden inkomsten (belastingen) en verplichtingen (bescherming, ordehandhaving). De Pas-Dieu dankt zijn legendarische naam aan de confrontaties tussen de demon en de schepper. De Prins van de Duisternis had God uitgedaagd: Wie van ons twee is in staat de vallei tussen Sognes en de Vignot met een sprong over te steken. De Prins van de Duisternis pochte dat hij die moeiteloos kon maken, maar hij faalde en de Goede God bereikte met een fantastische sprong het doel en drukte zijn voet op de rots die vanaf toen Pas-Dieu werd genoemd.

De megaliet bevindt zich op een rots in het Bois du Vignot, kijkend naar Sognes.

Aart Sierksma

Bron: Les coups de cœur de nos correspondants : les mégalithes de la forêt de Vauluisant

Dit bericht is 126 keer bekeken

Een buitengewone tuin

Vorige week zondag kwamen een twintigtal mensen een permacultuur en een agrobosbouwtuin bezoeken in de buurt van het Château de Fougerette, onder leiding van Michel Postma en zijn partner Sina Jeep. Michel en Sina informeerden de gasten uitgebreid over de ontstaansgeschiedenis van het project.

De Buitengewone Tuin, de titel van een beroemd lied van Charles Trenet, vat de kenmerken van het perceel Wh?ch Garden mooi samen. Het ligt in het gehucht Fougerette in Étang-sur-Arroux. In dit groene paradijs midden in de natuur groeien allerlei planten in permacultuur en agrobosbouw. ‘Ik kende het kasteel al toen de eigenaar me op een dag vertelde dat hij een permacultuurtuin wilde’, legt Michel uit. Hij studeerde landbouwkunde aan de universiteit en werkte daarna op verschillende plekken in Nederland en elders in Europa. ‘Net voordat ik hier kwam, heb ik vier jaar in de Vogezen gewerkt, waar ik deze vorm van landbouw heb beoefend.’

Drie jaar

Samen met zijn vriendin en zijn vriend, Arjan During, zette hij een tuinbouwproject op in permacultuur en agrobosbouw op een perceel van één hectare in de buurt van het Château de Fougerette. ‘Dat was drie jaar geleden. Ons doel was om producten te leveren aan de bewoners in deze streek en om de keuken te kunnen bevoorraden tijdens de evenementen die hier worden georganiseerd’, vervolgt Michel Postma. Nu verkopen we ook manden met groenten ter plaatse en in een winkel in Luzy (58). Met de producten die we hier niet kwijt raken bevoorraden we ook nog een speciaalzaak in Autun en als er dan nog producten overblijven, maken we ze in. De tuin staat onder toezicht van de vereniging fou-de-fougerette die ook het kasteel en alle evenementen rond het kasteel beheert. Om gunstige groeicondities te creëren, hebben we bomen en struiken in de buurt van de verschillende tuinen geplant. Dit heet agrobosbouw’, legt de gids uit. ‘In de praktijk zorgen de bomen voor schaduw op de andere plantages, waardoor de grond koel blijft. Wanneer vervolgens de bomen worden gesnoeid, sterven de wortels, die bij die gesnoeide takken horen, af en dat levert weer zeer interessante voedingsstoffen op voor de andere planten. De grond hier is nogal zuur. Je moet veel compost toevoegen anders droogt de grond heel snel uit’, zegt Michel. ‘Je moet dus mulchen of de bodem bedekken. Maar in perioden van droogte, zoals nu, ontkomen we er niet aan om water te geven.’ Deze teeltmethoden werpen duidelijk hun vruchten af en daarbij komt dat deze tuin ook nog eens een lust voor het oog is en al je zintuigen op scherp zet.

Opmerking:

Lieu-dit Fougerette, 71 190 Étang-sur-Arroux.

Open op woensdag en zaterdag, van 9 tot 11 uur en van 16 tot 18 uur of op afspraak door te bellen naar 07.81.51.05.81.

Aart Sierksma

Bron: Wh?ch Garden, le jardin extraordinaire [Guy Lhenry]

Dit bericht is 295 keer bekeken

Terug naar 90 km per uur of niet

De maximumsnelheid van 90 km/u is terug op verschillende wegen in naburige departementen, waaronder twee wegen vanuit Bourges naar de Nièvre. Het departement de Nièvre is nog steeds niet van plan om dit voorbeeld te volgen, vanwege de hoge kosten voor de aanpassingen.

Twee jaar na de snelheidsverlaging naar 80 km/u op tweebaanswegen is het departement de Cher sinds 27 juli een gedeeltelijke terugkeer naar 90 km/u gestart. In eerste instantie wilde Alain Lassus, voorzitter van het Conseil Départemental van de Nièvre, net als Michel Autissier, voorzitter van de volksvertegenwoordiging in de Cher, zo snel mogelijk terug naar de situatie van twee jaar geleden. Ze vonden allebei de nieuwe maximumsnelheid te laag, maar de kosten voor de aanpassingen bleken te hoog te zijn. De Cher heeft daarom gekozen voor een gedeeltelijke aanpassing op 337 km van de wegen op een totaal van 4604 km.

Deze aanpassingen hebben ook gevolgen voor de Nièvre. De D2076 bijvoorbeeld loopt van Bourges via La Guerche naar Saint-Pierre-le-Moûtier in de Nièvre en de D976 verbindt Bourges met Nevers. In de Cher mag nu 90 km/u worden gereden en in de Nièvre…. 80 km/u.

Onevenredig hoge kosten

Alain Lassus, een voorstander van een terugkeer naar 90 km/u, raakte gedesillusioneerd toen hij alle kosten onder ogen kreeg: extra kostbare verkeersveiligheidsregels, een minimale breedte van 1,5 m tussen de rijstrokengeluidsbeperkende maatregelen, fysieke scheiding bij inhaalstroken… Bovendien moeten de betrokken trajecten in beginsel ten minste 10 km lang zijn, zonder een bushalte, zonder woningen langs de weg en met speciale stroken voor landbouwvoortuigen.

De aanpassingen voor 840 km asfalt in de Nièvre worden op 300 miljoen euro geschat. ‘Een onmogelijke uitgave,’ volgens Alain Lassus. ‘Ons departement heeft nu al grote moeite om het wegennet te onderhouden. En als ik besluit de maximumsnelheid te verhogen zonder de aanbevelingen te respecteren, neem ik het risico om bij het eerste ongeluk voor de rechter te belanden’, verklaarde hij in het voorjaar, waarin hij de status quo rechtvaardigde.

Op dit moment is Alain Lassus niet van gedachten veranderd. ‘De regels zijn nog steeds dezelfde, daardoor zie ik geen mogelijkheid voor aanpassing. We zullen moeten wennen aan verschillende snelheden op een en dezelfde weg. En ik roep iedereen op om voorzichtig te zijn en de maximumsnelheid te respecteren, want de boetes liegen er niet om. Voor de N151 tussen Bourges en La Charité bijvoorbeeld blijft de maximumsnelheid 80 km per uur omdat dit een Route National is en dus niet onder de verantwoordelijkheid van het departement valt. Het kan dus zo maar voorkomen dat je van een Route National komt, waar je 80 km/u mag rijden, om vervolgens op een Route Départemental te komen waar je tien kilometer harder mag rijden.’

Bij de buren

De Yonne maakt dezelfde keuze als de Nièvre, om dezelfde reden.

De Allier heeft een gedeeltelijke terugkeer naar 90 km/u gepland tegen het einde van dit jaar.

In de Côte d’Or is het sinds maart weer mogelijk om 90 km/u te rijden op meer dan 1100 km aan departementale wegen, waaronder de D681 en de D15 naar Saulieu.

In de Loiret gaf de Commissie Verkeersveiligheid begin juli groen licht voor slechts 2 van de 32 trajecten om de snelheid te verhogen.

In de Saône-et-Loire wordt op sommige wegen een terugkeer naar 90 km/u overwogen.

Aart Sierksma

Bron: Retour aux 90 km/h ou pas : des trajets à deux vitesses entre la Nièvre et le Cher [Alain Gavriloff]

Dit bericht is 226 keer bekeken