Alcohol is cultureel erfgoed in Frankrijk

In hun boek Tournée générale schilderen de journalisten Thomas Pitrel en Victor Le Grand een portret van Frankrijk in relatie tot alcohol.

In Frankrijk, schrijven jullie: ‘heeft iedereen een relatie met alcohol, zelfs geheelonthouders.’ Waar komt deze stevige stelling vandaan?

Thomas Pitrel: Als we teruggaan in de geschiedenis zien we dat de wijnstok uit Rome komt en zich gelijktijdig met het christendom heeft verspreid. Wijn werd en wordt gedronken tijdens de mis, de viering van het sacrament van de eucharistie in de katholieke kerk. Er waren in het verleden perioden waarin drinkwater van onvoldoende kwaliteit was en waarin de consumptie van wijn door de overheid werd aangemoedigd. Sinds het einde van de jaren zestig is er iets veranderd: het alcoholgebruik van de Fransen is bijna gehalveerd. Maar in de hoofden van mensen is het een essentieel element van de Franse cultuur gebleven. Victor Le Grand: Als we het hebben over alcohol in Frankrijk, praten we in eerste instantie over wijn omdat we daar allemaal een relatie mee hebben, zelfs degenen die niet drinken. Bovendien is het erg moeilijk om niet te drinken. Het komt er op neer dat zelfs als je niet van wodka of whisky houdt het toch bijna onmogelijk is om geen wijn of champagne te drinken na een doop, een bruiloft of de ondertekening van een contract. Omdat wanneer we je een glas champagne aanbieden, we geen alcohol aanbieden: we nodigen je uit om iets te vieren en de alcohol verdwijnt naar de achtergrond tijdens zo’n ritueel.

In de politiek, de diplomatie en de economie werd heel lang alcohol gebruikt om besprekingen soepeler te laten verlopen en discussies te stroomlijnen, maar de tijden lijken te veranderen …

Th. P.: Vroeger waren de maaltijden die op de ministeries of de ambassades werden aangeboden dé gelegenheid om heel veel alcohol te drinken, en Frankrijk had de reputatie de beste banketten aan te bieden. De Franse keuken is tegenwoordig een traditie die door Unesco, de cultuurtak van de Verenigde Naties, is uitgeroepen tot cultureel werelderfgoed. Het ceremonieel blijft dus behouden, maar het is niet langer de gewoonte om overdreven veel drinken. V.L.G: Dit is ook van invloed op het Franse politieke leven: de consumptie van alcohol in de Assemblee (de Franse Tweede Kamer) is sinds de laatste parlementsverkiezingen gehalveerd. Vandaag de dag gaat het er niet meer zo aan toe als in de tijd van president Chirac, die dol was op een Corona zo uit de fles: het is veel minder cool om te drinken als je een politicus bent.

Jullie wijden een hoofdstuk aan het verdwijnen van cafés en wat dat doet met de sociale cohesie. Waardoor zijn de cafés van weleer vervangen?

Th.P. : Door niets, helaas. De kleine dorpscafés zijn met de uittocht van het platteland naar de steden en door de sluiting van de fabrieken verdwenen. Zelfs als we de cafés nu weer zouden heropenen, verandert dit niets aan het feit dat het gebruik is veranderd, dat mensen ver van de dorpen zijn gaan werken en dat winkels zijn gesloten. Franse cafés sterven uit.

Tegenwoordig worden brouwerijen opnieuw onder de aandacht gebracht onder de noemer ‘biologisch’: de sector heeft nog steeds goede vooruitzichten, toch?

Th.P. : Wat bier betreft zie ik een duidelijke ontwikkeling, aangezien alternatieve brouwerijen bijna 7% van de bieromzet in Frankrijk hebben veroverd. Voor biologische wijn is het ingewikkelder voor zover het een ontwikkeling is die zich niet wenst te houden aan de keurmerken, waardoor deze wijn moeilijk te kwantificeren is. Het concept biologische wijn blijft daardoor nogal vaag. V.L.G.: In elk geval beantwoorden deze nieuwe ontwikkelingen aan de wensen van de consument, die op zijn hoede is voor de massale industrialisatie van voedsel en die controle wenst over wat hij eet en drinkt. We zouden kunnen spreken van de wens om ‘meer kwaliteit’.

De industrie van wijn en gedistilleerd is erg machtig, zozeer zelfs dat wijn een van de zeldzame voedingsmiddelen is die zijn samenstelling niet op het etiket laat zien. Waarom is dat?

Th.P. : Alcohol is niet onderworpen aan dezelfde regels als voedsel. Veel mensen denken dat wijn alleen druiven bevat, maar er zijn veel stoffen die in wijn zijn toegestaan, net zoals in biologische wijn trouwens. Is dat slecht? Het is niet aan ons om daarover te oordelen, maar het lijkt ons normaal dat iedereen kan zien wat hij of zij drinkt. V.LG. : Dat gezegd hebbende, de beroemde ‘wijnlobby’ is geen geheime organisatie. In werkelijkheid ligt de macht bij de regionale bestuurders, die zelf weer worden aangestuurd door de parlementsleden van de wijndistricten. Wat echter jammer is, is dat de staat niets doet om een discussie op gang te brengen tussen alcohollobbyisten en preventieverenigingen, terwijl de ene groep een belangrijke economische sector vertegenwoordigt en de andere bezorgd is over de volksgezondheid.

Aart Sierksma
Bron: L’alcool est culturel en France [Samuel Ribot]

De Abdij van Pontigny staat te koop

Nieuw hoofdstuk in het dossier van de Cisterciënzers Abdij van Pontigny: (De orde der cisterciënzers is een kloosterorde die in 1098 is opgericht door Robert van Molesme in de abdij van Cîteaux). De regio Bourgogne Franche-Comté heeft officieel aangekondigd om afstand te doen van het landgoed van de Abdij van Pontigny, terwijl diezelfde regio het in 2003 juist had aangekocht. Vanaf juli staat het te koop. Het gaat om tien gebouwen, gebouwd tussen de twaalfde en twintigste eeuw. In totaal ongeveer 6.000 m² op negen hectare grond.

Het gewest heeft besloten om er een openbare inschrijving van te maken om op die manier verschillende potentiële kopers met elkaar te laten concurreren. De kandidaten kunnen hun blijk van belangstelling indienen. Het doel van deze opzet is natuurlijk het landgoed te verkopen tegen de best mogelijke prijs.
Yves Delot, president van de intercommunale Serein Armance: ‘Deze 900 jaar oude site is een onaangeboorde schat die internationale faam zou kunnen hebben. Dit is onze Vézelay Florentinois.’

De abdij is zeer geschikt voor allerlei doeleinden. ‘De Vrienden van Pontigny willen er graag een training en onderzoekscentrum openen, dat gewijd is aan monumentrestauratie in samenwerking met het Centre d’Études Médiévales in Auxerre’, aldus de voorzitter Micheline Durand.
De orgelvereniging in Pontigny hoopt op de toekomstige restauratie van het orgel van de abdij. ‘Een schitterend plek waar we masterclasses en andere commerciële en toeristische activiteiten kunnen aanbieden’, aldus Serge Scapol, voorzitter van de orgelvereniging.

Wat zijn de criteria?

Om kandidaten in staat te stellen zich vooraf te informeren, zijn criteria geformuleerd. Deze zijn ondergebracht in twee rubrieken.
Rubriek één (65%) gaat over elementen die bijdragen tot de verbetering van het erfgoed, de groei van het toerisme, de ontwikkeling van lokale partnerschappen en de concentratie van de lokale economische activiteiten. Daarnaast wordt de kwaliteit van het project beschreven en zien we een opsomming van alle wettelijke en financiële garanties. De kandidaat moet kunnen laten zien dat zijn vermogen een effectieve uitvoering van het project kan waarborgen.
Rubriek twee (35%) gaat in z’n geheel over de vraagprijs.

Welke prijs?

De prijs moet door de kandidaat worden geformuleerd. Het gewest gaat echter de aandacht van de kandidaten wel vestigen op het feit dat het onroerendgoedcomplex door de diensten van het staatseigendommenbeheer op 1.800.000 euro is gewaardeerd.

Welke tijdplan?

Kandidaten moeten hun acquisitievoorstel indienen vóór 17 oktober 2019. Vervolgens zal het Gewest besprekingen openen met de kandidaten. Iedereen krijgt de kans om mee te doen en krijgt de mogelijkheid om nog aanpassingen te doen. “Aan het einde van de besprekingen zal het Gewest de geselecteerde kandidaat (en) uitnodigen om een eenzijdige belofte van aankoop te ondertekenen.” Tenzij anders overeengekomen, moet het worden ondertekend ‘binnen een maand na het besluit tot nominatie van de winnaar’.

Aart Sierksma

Bron: La Région met le domaine de l’abbaye de Pontigny en vente [Nora Gutting]

Viskwekerijen in Corancy en Vermenoux

De viskwekerijen in Corancy en Vermenoux maken onderdeel uit van de landbouwschool en het CFPPA (centrum voor beroepsopleiding en landbouwpromotie) in Château-Chinon. In 1996 hebben de visverenigingen van de Nièvre, de Yonne en de Saône-et-Loire de kwekerijen overgedragen aan de landbouwschool. Ze zijn echter sterk verouderd en hebben een grondige restauratie nodig. Zoals ze er nu bij liggen zijn ze niet langer geschikt voor onderwijs en opleiding. Daarom investeert de regio Bougogne-Franche-Comté bijna 6,5 ​​miljoen euro. De feestelijke opening van de eerste fase van het werk, die van Corancy, was donderdag 26 september.
Naast de twaalf broedvijvers is er ook nog een visverwerkende werkplaats en een winkel (zie hieronder). Sylvain Mathieu uit de Nièvre verdedigde de modernisering van de kwekerijen in de regionale raad van de Bourgogne-Franche-Comté.

Partnerschap met Quebec

Met deze faciliteiten hebben zo’n honderd studenten in deze sector uitstekende mogelijkheden tijdens hun opleiding. ‘Ik vis al heel lang en hou van de natuur. Ik ben zelfs van plan om jonge sportvissers in de toekomst te gaan begeleiden,’ zegt Guillaume, 19 jaar. ‘Het is geweldig om op deze vernieuwde plek te werken en zulke werkomstandigheden te hebben.’

Deze studierichting opent vele deuren voor de studenten. Zowel in de zoetwatervisserij als in de sector van schaal- en schelpdieren. Over deze laatste sector zegt Florian Guillet, directeur van een schelpdierenkwekerijen: “Als onderdeel van hun opleiding volgen studenten cursussen aan de middelbare school Bourcefranc-le-Chapus in de Charente-Maritime. De diploma’s die ze hier krijgen, tijdens hun stages, geven toegang tot allerlei bedrijven in deze sector in Frankrijk, maar ook in Quebec. We hebben namelijk een partnerschap met Quebec zodat de studenten van de BTS-aquacole als het ware een dubbele nationaliteit hebben. Zelfs in Spanje en Chili kunnen ze zo aan de slag.’
‘Alle onderdelen komen in deze studierichting aan de orde’, benadrukt de directeur Frédéric Guillot. ‘Onze kwekerijen zijn echt uniek in Frankrijk. Deze voorzieningen, gefinancierd door de regio, maken het tot de modernste zoetwaterviskwekerij van ons land.’

De kwekerij van Vermenoux wordt volledig gerenoveerd

Vermenoux is de broedplaats en de kwekerij voor de andere viskwekerijen van de Morvan. Wanneer de vissen deze plek verlaten, wegen ze ongeveer 80 gram. Het gaat om de bruine forel, de regenboogforel, de vlagzalm en de fonteinzalm. De kwekerij wordt gevoed door de rivier de Yonne net als die van Corancy. De kwekerij zou eigenlijk volledig moeten worden vernieuwd. Nu worden alleen de buitenbaden vernieuwd. De broedkamer wordt gerenoveerd. De werkzaamheden beginnen in november en zullen in juli 2020 worden opgeleverd.

De getallen

2,1 miljoen
De investering van de regio Bourgondië-Franche-Comté voor de werkzaamheden aan de nieuwe viskwekerij van Corancy.

2,7 miljoen
De investering om de kwekerij van Vermenoux te moderniseren.

12
Het aantal vijvers van de nieuwe viskwekerij van Corancy.

28 t
Momenteel produceren de viskwekerijen in de Morvan 28 ton vis. Het doel is om snel naar 60 ton te gaan. Twintig ton wordt verkocht voor recreatieve visserij. Deze vissen gaan richting de Bourgogne-Franche-Comté, Isère, Rhône, Ain en Savoye.

Boutique

De winkel met visproducten uit de Morvan-viskwekerij van Corancy is geopend op donderdag en vrijdag van 9.00 tot 12.00 uur en van 14.00 tot 17.00 uur.

Aart Sierksma

Bron: La Région investit près de 6,5 millions d’euros dans les piscicultures du Morvan à Corancy et Vermenoux [Denis Chaumereuil] foto’s: lejdc

BZ proef- en inspiratiedag

Zondag 27 oktober organiseren we op het idyllische landgoed ‘l’huis Préau’ een inspirerende en creatieve dag voor onze lezers.  Je kunt deelnemen aan diverse activiteiten en genieten van een overheerlijke, biologische en vegetarische lunch verzorgd door Rosa Ebbing en haar team.

Tijdens de dag is er tijd voor 2 workshops, één voor de lunch en één na de lunch, waarbij je kunt kiezen uit 8 verschillende activiteiten. Schrijf je snel in op www.bourgondischezaken.com/bzdag

Boogschieten

Wijn proeven

‘Anders’ omgaan met paarden

Mozaïek

yoga

Rondleiding in permacultuurtuin

intuïtief schilderen

27 oktober locatie l’huis Preau

Inclusief vegetarische lunch 

 

 

BZ nummer 56

Twee liter sigarettenpeuken na een kilometer…..

Afgelopen zomer werd de campagne Fill the bottle op het sociale netwerk Twitter gelanceerd. Wat is het doel? Het concept is eenvoudig: Neem een plastic fles en vul deze met sigarettenpeuken die je op straat vindt. Plaats daarna een foto op sociale netwerken met de hashtag #fillthebottle, vul de fles.
De afgelopen weken heb ik veel foto’s gezien van mensen die met flessen vol sigarettenpeuken poseren op Twitter. Geïntrigeerd begon ik op weg naar mijn werk de troittoirs te scannen en merkte dat er inderdaad veel sigarettenpeuken op de grond liggen. Dus besloot ik deze uitdaging van Amel, een achttienjarige middelbare scholier, voor u te testen.

Het is zondagochtend, ik trek m’n trainingspak aan en neem twee plastic flessen en een paar handschoenen mee. Hier ben ik dan, ik begin mijn verzameling bij het café Le Commerce aan het begin van de avenue Charles-de-Gaulle. De reacties lieten niet lang op zich wachten: vijf peuken en een automobilist stak zijn duim omhoog. Nog een paar meter en de eerste voorbijgangers raken geïnteresseerd in mijn zondagse activiteit.

De meningen zijn verdeeld

‘Dat is heel goed wat je doet, ik heb er al twee keer over gehoord op tv’, zegt een voorbijganger enthousiast. Maar de meningen zijn verdeeld. Sommigen zien dit als een zeer goed initiatief, anderen denken dat het niets zal uithalen. ‘Het is goed hoor om sigarettenpeuken op te rapen, maar het zal echt niets veranderen. Mensen zijn respectloos. Zelfs als je om de tien meter een vuilnisbak plaatst, zullen ze peuken nog steeds op de grond gooien’, vertelt een andere voorbijganger. Ook al blijven sommigen sceptisch, de meerderheid van de mensen die ik ontmoet moedigen me aan door mij veel succes te wensen of door hun duim op te steken.
Na anderhalf uur zoeken heb ik mijn eerste fles van een liter gevuld. Ik besluit niet te stoppen, maar de straat over te steken en aan de overkant van de straat verder te gaan. Tot mijn grote verbazing en zonder echte verklaring is de oogst aan deze kant van de weg veel minder. Twee uur later heb ik ongeveer twee liter sigarettenpeuken opgehaald.

500

Eén enkele peuk kan 500 liter water vervuilen.

68

Als je een sigarettenpeuk op de openbare weg gooit betaal je 68 euro boete.

12

Het duurt twaalf jaar voordat een sigarettenpeuk volledig is afgebroken.

De reacties

Vincent Chauvet, burgemeester van Autun: ‘Je krijgt een boete van 68 euro, maar het is nog steeds noodzakelijk om de persoon op heterdaad te betrappen. De gemeenteraad roept iedereen op om zijn burgerplicht te doen met betrekking tot sigarettenpeuken en andere rommel. Iedereen weet wanneer het vuilnis in zijn buurt wordt opgehaald en waar ze het grofvuil naartoe kunnen brengen. Het gevecht tegen het straatvuil is een van de redenen waarom we onze gemeentelijke politie gaan versterken’.

 

Roger Marie, 65 jaar, uit Cussy-en-Morvan: ‘Ik vind het een goed idee. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met roken, maar ik moet toegeven dat ik vroeger ook mijn peuken gewoon op de grond gooide. Ik denk dat er meer vuilnisbakken moeten komen om mensen te stimuleren hier hun sigarettenpeuken in te gooien. In auto’s zitten tegenwoordig geen asbakken meer en op terrassen staan ze ook niet meer, dus gooien mensen hun peuken op de grond’.

Emmanuella Simeone, 56 jaar uit Brussel: ‘Het is een goed initiatief. In Brussel kennen we een inzamelingsdag. De gemeente verspreidde bij die gelegenheid zak-asbakken. Ik heb daar een paar jaar gebruik van gemaakt. Volgens mij moeten er meer asbakken komen en aangepaste bakken op straat. Het uitdelen van die zak-asbakken vind ik ook een goede manier om mensen aan te moedigen om hun peuken niet op straat te gooien’.

 

Pierre Puissant, 55 jaar uit Roussillon-en-Morvan: ‘Ik vind het een heel goed initiatief. Jongeren doen er goed aan om zich hiermee bezig te houden. Ik hoop dat andere mensen dit voorbeeld gaan volgen. Als ik iemand zie die een peuk op de grond gooit, vraag ik altijd of hij hem wil oprapen. Sommigen reageren goed, anderen zijn terughoudend. Vandaag de dag zijn we ons meer en meer bewust van de ecologische problemen. Het is dus best belangrijk. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd’.

Hervé Gondras van de Lion’s Club in Autun: ‘We hebben al twee afvalinzamelingsacties uitgevoerd, één in samenwerking met de gemeente en één op eigen initiatief. We zullen dit soort acties blijven ondernemen en de inzameling van sigarettenpeuken kan daar volledig in worden opgenomen. We willen ook andere bewustmakingsacties uitvoeren. Tijdens onze volgende commissievergadering deze maand, zullen we ons over deze kwesties buigen’.

Aart Sierksma

Bron: Fill the bottle challenge: deux litres de mégots sur un kilomètre. [Sarah Chevalier]

Wanneer worden de nieuwste radars geplaatst?

De onlangs gedemonteerde radars in de Yonne kunnen binnenkort worden vervangen door de nieuwste lichting. De burgemeesters in dit departement hebben recentelijk de nodige informatie ontvangen.
‘Dit is een eerste aanzet’, legt de burgemeester van Lasson, Patrice Baillet, uit. ‘Vanaf 9 september moeten de oude betonblokken, waarop de huidige radars staan, vervangen worden door een nieuwe ondersteuning voor de komende verkeersveiligheidsapparatuur’.

Percy

Daniel Boucheron, burgemeester van Percy, ontving ook een soortgelijke brief. ‘Ik weet niet wat ze op de oude radarplek gaan neerzetten, maar ik denk dat het geen reclamebord zal zijn’, zegt hij met humor. ‘De locatie blijft bestemd voor hetzelfde doel. Afgezien van een radar, zie ik niet zo gauw wat op die plek nog meer zou kunnen komen’.

De vervanging van de radars lijkt dus door te gaan. De vraag is alleen: krijgen we de allernieuwste radars die ondertussen al in verschillende departementen geplaatst zijn? De commissie verkeersveiligheid heeft in de Yonne de vervanging van verschillende, volledig vernielde, vaste radars door de nieuwste generatie gepland in de loop van het jaar 2019, aldus het jaarverslag 2018 verkeersveiligheid van de prefectuur.

Verdwenen radars

Sinds deze zomer zijn, zonder enige uitleg, verschillende radars plotseling verdwenen. Cravant, Saint-Moré, in de Morvan, Vergigny, Percy. Alleen het betonblok en het waarschuwingsbord is achtergebleven. Natuurlijk hebben we navraag gedaan, maar de prefectuur van de Yonne wilde geen uitleg geven. Overheidsdiensten krijgen de opdracht om geen commentaar te leveren op de toename van daden van vandalisme tegen radars.
‘Ik weet niet wie de radar heeft weggehaald’, zegt Thierry Corniot, burgemeester van Seignelay. ‘Ik ontdekte het pas toen de radar al verdwenen was. Best raar dat ik niet geïnformeerd ben’, zegt zijn collega Dominique Bussy van Molosmes.

Niet alleen snelheidscontroles

Deze radars, die vier meter hoog zijn, controleren de snelheid in beide richtingen. In tweede instantie, na officiële goedkeuring, moeten ze het ook mogelijk maken om te controleren of de inzittenden in de veiligheidsgordels zitten, of de bestuurder niet telefoneert, bumperkleeft of gevaarlijk inhaalt. Ook is hij in staat om twee overtredingen tegelijk te registreren. Bijvoorbeeld, als de bestuurder belt en te hard rijdt op hetzelfde moment.

Deze apparaten, genaamd De Mesta Fusion 2, zullen moeilijker te vernielen zijn. Ze staan op een mast van tweeëneenhalve meter. Naast het ontwerp onderscheidt deze radar zich vooral door wat er in de kast zit. Dankzij een 200 meter brede sprectrumradar en een 36 miljoen pixelcamera kan hij de snelheid van 32 voertuigen op acht verschillende rijstroken tegelijk detecteren en het verschil registreren tussen een vrachtwagen en een personenauto.
Sommige radars zijn dummy’s, wat automobilisten zal dwingen om altijd waakzaam te blijven. ‘Gemiddeld zal er één op de zes actief zijn’, legt Emmanuel Barbe, verantwoordelijk voor verkeersveiligheid, uit.

Aart Sierksma
Bron: Des radars dernière génération bientôt implantés dans la Nièvre? [Marc Charasson] Radars tourelles: à quoi doit on s’attendre avec ces appareils nouvelle génération? [Daphnée
Autissier]

Een dagje meelopen met een postbode in Nevers

We volgen een hele ochtend een postbode van La Poste in Nevers, voor en tijdens haar ronde. Haar taak bestaat niet alleen uit brieven in brievenbussen stoppen.

Nathalie werkt al twintig jaar bij La Poste, eerst aan het loket, de laatste twee jaar als postbezorgster. Van 8.25 uur tot 13.15 uur rijdt ze op haar elektrische fiets 22 kilometer door Nevers tot in Coulanges.

06.00 uur

De dag begint met een algemene sortering van postpakketten en brieven. Vervolgens regelt ze de rondes van de andere postmedewerkers voordat ze die van haarzelf voorbereidt. Gemiddeld moeten 650 klanten dagelijks van post worden voorzien, maar de helft ontvangt de post niet iedere dag.
Na ongeveer een uur sorteren keert elke medewerker terug naar zijn eigen postvak. Nathalie heeft postvak QL6. De postvakken staan verticaal opgesteld om rugklachten te voorkomen. ‘De sortering vereist behendigheid en de voorbereiding op je ronde vereist een goed geheugen,’ zegt Nathalie. Je moet je route en de straatnamen goed opnemen. Vandaag zal ze in zestien straten de post bezorgen.

08.00 uur

Nathalie legt alle post in de juiste volgorde. Daarna maakt ze er bundels van die ze in de vier tassen van haar elektrische fiets stopt. Ze doet haar veiligheidsschoenen aan, zet haar helm op, de fiets is helemaal opgeladen, de ronde kan beginnen na een korte vergadering van tien minuten. Het is 8.25 uur.
Ze zegt, met een glimlach op haar gezicht, dat ze van haar werk houdt en vindt dat ook een voorwaarde om het goed te doen. ‘Het is gezellig en ik voel me nuttig. Ik hou van contact maken met de mensen. Vaak komen mensen naar de deur om me te begroeten en on de post in ontvangst te nemen.’ Een van de bewoners riep: ‘Je moet aardig voor haar zijn hoor. Ze doet haar werk heel goed!’

Sommige straten zijn niet bereikbaar met de auto en andere hebben weer éénrichtsverkeer. Soms heeft Nathalie geen andere keuze dan voorzichtig over het trottoir te rijden.
‘De stad waar ik mijn ronde doe is een waar doolhof. Maar ja, zo zijn oude steden nu eenmaal en ik heb op deze manier Nevers goed leren kennen. Maar, je moet wel voorzichtig zijn’, zegt ze in één adem.

Een goede training vooraf is noodzakelijk. De postbodes worden getest op hun vermogen om dingen te onthouden en worden in onvoorziene situaties geplaatst waar ze zelf voor een oplossing moeten zorgen. Daarnaast krijgen ze tests die te maken hebben met verkeersveiligheid. Ze moeten zich ook bewust zijn van het feit dat er wel eens loslopende honden zijn. Nathalie is al eens gebeten. Ze neemt geen enkel risico als ze weet dat iets niet pluis is.

09.30 uur

Nathalie stopt bij het bejaardentehuis la Residence du Parc, een plek waar ze heel graag de post komt bezorgen. ‘Ik ben dol op dit adres. Even kletsen en mensen ontmoeten. Iedereen is altijd blij als ik kom’. ‘Ze is onze huispostbode, we kijken altijd naar haar uit, ze is behulpzaam en we vertrouwen haar’, zegt een assistente van het bejaardentehuis, terwijl Nathalie de post in vakken plaatst. De assistente verspreidt later de post onder de bewoners.

10.20 uur

De postbode komt aan bij Marcel. Al twee jaar lang bezoeken postbodes ouderen die alleen ergens afgezonderd leven in het kader van het project: Houd een oogje in het zeil. Soms gaat een postbode iedere dag even controleren of alles in orde is en een praatje maken, soms een keer per week.
Sinds mei brengt Nathalie wekelijks een bezoek aan de 83-jarige man, die daar zichtbaar van geniet. Op zijn T-shirt staat te lezen: Geniet met volle teugen van het leven. Nathalie controleert nauwkeurig of hij genoeg eet en drinkt. Ze noteert op haar tablet haar bevindingen en wat hij eventueel nodig heeft. Dit bericht wordt automatisch verzonden naar een familielid.

La Poste heeft haar diensten de laatste jaren behoorlijk moeten aanpassen, vooral doordat mensen minder brieven versturen en steeds meer gebruik maken van internet.
Tussen 2008 en 2019 werd La Poste geconfronteerd met een verlies van 50% aan postvolume, wat een daling van 7% per jaar betekent: 18 miljard verstuurde objecten in 2008 tegen 9 miljard nu. Daarom biedt La Poste tegenwoordig verschillende andere diensten aan: maaltijdbezorging, inneming van kartonnen dozen om te recyclen, digitale identiteitsverificatie …

Aart Sierksma
Bron: En tournée avec Nathalie, factrice à Nevers, un métier multiservice [Rébecca-Alexie Langard]

journées patrimoines 21 en 22 septemer. 

De droom van Donald Russell: gotisch gebouw, steen voor steen met de hand gevormd, geheel volgens de regels van de ‘gulden snede’ en grotendeels volbracht.

 

Het lijkt een kerk uit de 13e eeuw, maar niets is minder waar. Dit bijzondere project vordert gestaag en is te bezoeken tijdens de ‘journées patrimoines 21 en 22 septemer van 10:00 tot 16:00. Ook worden er allerlei interessante workshops georganiseerd zie aankondiging.